Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Klarekijk
Is het niet beschamend dat de vakbond alle maatregelen en overheidstekorten en tekoten in de sociale zekerheid gewoon naast zich neerlegt en nu nog als pretentieuze verkrachters van de sociale zekerheid op zijn borst klopt .
Nu staan te stoefen , met de behaalde brugpensioenen van 52 is echt wel genant . inclus het gepoch dat er enorm goede ontslagpremies zijn afgedwongen als succes beschouwen , zal investeerders en bedrijven twee keer doen nadenken voor ze nog iemand in dienst nemen .
Ik vind dat de werknemer die dit akkoord toejuichen geld in hun zakken steken en denken dat ze uit een oneindig vat aan het tappen zijn , een kaakslag in het aangezicht van hun eigen kinderen .
|
laten we vooral eens nadenken niet noodzakelijk over dat ene succesje, wat uiteraard altijd prettig is voor die mensen die het krijgen, net zoals een bonus prettig is om te krijgen
1° als je een bedrijf hebt die investeert met 50% return on investment, dan vindt iedereen dat normaal. Terwijl als de burger investeert in zonnepanelen met 15% return on investment vindt iedereen dat abnormaal.
Blijkbaar verdraagt met het succes van een bedrijf om dan die voorbeelden te melken om dan de arbeiders die de lottoticket hebben om ontslagen te worden, het geluk te geven om een goeie bonus op te strijken, terwijl diegene die achterblijven dan een bedrijf hebben die verzwakt overblijft. Of een bedrijf die versnelt zijn investeringen in belgie moet afbouwen (geen geld meer om te investeren) wegens vermindert rendement. De consequentie van hun handelen en interventie is blijkbaar terug normaal.
IN feite is het belangrijkste systeem zorgen dat bedrijven rendabel kunnen investeren in Belgie, dan terug niet opgelost door hun tussenkomst. Dus op dat vlak is het gewoon een beetje touwtrekken om het bedrijf te chanteren die mensen niet te ontslaan, en is er qua toekomst voor de belgische industrie hier niets gerealiseerd
2° als een loonspanning tussen werknemers bvb maximaal 30% zou moeten bedragen per laag van een bedrijf, en als dit als criterium zou gelanceerd worden door de vakbonden, dan zou je zien dat excessieve bonussen, zelfs voor diegene die het bedrijf verlaten, in principe op die manier zouden verdwijen, of omgekeerd als een bedrijf het zodanig goed doet, dan zou gans de groep meeprofiteren van die bonus van de manager, want wat hij krijgt zou via de loonspanningsregel moeten neerdalen naar beneden.
Nu komt het leuke van het verhaal: waar en wanneer realiseren de vakbonden dit model ?? De koning van de minimumloon eisen, en diegene die alle werklozen datzelfde mnimumloon willen geven zodat de economie in een eeuwige strijd met structurele werkloosheid lijkt te kampen, zijn natuurlijk blind voor hun sociaal experiment en de impact op onze economie;
En daar heb ik dan de achillespees van alle vakbondscultuur: waar en wanneer worden hun theorien getoetst door economisten, en kom je nu met een 'coherent' niet 'plat populistisch' verhaal naar buiten die uitlegt dat hoe meer de stempelaars hier verdienen, dat dit resulteert in een sterkere economie.
De vakbond geraakt niet verder dan te vertellen dat de consumptie van de werklozen de economie stimuleert; Dat is uiteraard juist. Maar 90% van de consumptie komt van china, dus de werklozen meer geld geven is niet de belgische tewerkstelling stimuleren.
We gaan nog verder: welke maatregelen moet je dan nemen om de Belgische tewerkstelling te stimuleren ? Wel zorgen dat de consumptie van de goederen die in china geproduceerd worden kunnen geproduceerd worden in Belgie, dat is het eerste... En bekijk maar samen met honderden bedrijven op een eerlijke en correcte manier waarom het niet lukt. ALs die bedrijven zeggen dat de loonkosten hen handicappen, dan is dat niet platte demagogie (want niemand hoort dat graag dat hij minder moet verdienen) maar eenvoudige structurele realiteit.