Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door AnarchoChristophe
Communisme hebben we er niet onder gekregen. Vrijwel elke gewapende confrontatie tussen het Westen en communisten in de Koude Oorlog eindige in een stale-mate of overwinning voor de communisten. Die landen (waar het tot gewapend conflict met het Westen kwam) zijn nu overigens net degenen die de val van de Soviet-Unie zonder probleem overleefden en nog steeds communistisch zijn. Ik denk hier specifiek aan Azië.
|
Je kijkt enkel naar de (weinige) voorbeelden waar reguliere westerse legers in een conventionele oorlog betrokken zijn geweest. En zelfs daar in Azië zijn gebieden gevrijwaard van USSR controle door gewapend geweld (Z-korea) of de dreiging daarmee (Taiwan en misschien nog heel wat andere landen).
Je hebt gelijk als je zegt dat de meeste communistische landen niet verlost zijn van het communistische juk door militaire verovering. Maar dat betekent niet dat het communisme uit zichzelf is verdwenen, zoals hoger werd gesuggereerd. De Koude Oorlog was ook een oorlog en werd op allerlei slagvelden zwaar uitgevochten: El Salvador, Nicaragua, Honduras, Griekenland, Afghanistan, Laos, Vietnam, Korea, het Midden Oosten (!), Angola, Grenada, Mozambique, ... Dan heb ik het nog niet over de vele coups die of door de VS of de Sovjetunie werden gesponsord. Of - het belangrijkste - over de algehele strategie die vervat zat in de "containment" en Truman-doctrine, die in de eerste plaats gericht was op het stoppen van de opmars van het communisme en in de tweede plaats op het isoleren en stagneren van de USSR. Voor Reagan gingen niettemin regelmatig landen verloren in de communistische invloedssfeer. Na Reagan en zijn confrontatieleer hield ook dat op. De Sovjetunie geraakte geïsoleerd, verloor een confrontatie in Afhganistan, werd uitgedaagd tot een wapenwedloop die het niet kon winnen en ging in stagnatie. Het is juist dat de finale doodsteek van binnenuit is gekomen. Maar dat kwam door het verloren geloof in een systeem dat de strijd aan het verliezen was.
Het is niet eenvoudig om te bewijzen hoe de wereld er zou uitgezien hebben indien de confrontatie niet had plaatsgevonden of indien de confrontatie op een nederlaag was uitgedraaid, maar het zou een heel andere wereld geweest zijn.
Om terug te komen op het originele punt: we gaan het Islamisme niet verslaan door grootscheepse veroveringsoorlogen. Maar actief confronteren, ook militair, moeten we wel doen. Zoals nu in Mali.