Een nieuwe stap naar de ondergang
Met de gruwel van de Arabische Lente in het achterhoofd proberen diverse leiders uit de regio te anticiperen op wat hen zou kunnen overkomen.
Het is duidelijk dat de overbevolking en het gebrek aan economische vooruitzichten een belangrijke oorzaak zijn.
Voor hun leiders, die op zich totaal niet geinteresseerd zijn in economische ontwikkeling van de bevolking, ligt het voor
de hand dat de bevolking ‘verminderen’ een belangrijke tool is.
Emigratie naar het Westen van het ongewenste deel brengt bovendien bijkomende voordelen.
Er wordt politieke invloed mee gewonnen, en het is interessant het christelijke westen voor een stuk te islamiseren.
Uiteindelijk blijft dit de historische erfvijand, en een conflict tekent zich af aan de horizon.
Terwijl Algerije zich op Frankrijk richt ligt Belgie in het vizier van de Marokkanen. Er zijn diverse redenen. Vooreerst de goede banden
tussen de koningshuizen. Vervolgens de Belgische structuur met
z’n diepe kloof tussen Vlamingen en Franstaligen. De Franstaligen verwelkomen de Marokkanen op voorwaarde dat ze de Vlaamse
identiteit verkrachten. Met de verkrachting van minderheden – zowel letterlijk als figuurlijk – hebben de Marokkanen nooit last gehad.
In die optiek werd een financieringsstruktuur uitgewerkt, gericht op de herlokalisering van Marokkanen in Belgie.
Het gaat daarbij zowel om Marokkanan uit Marokko, Frankrijk
als Belgie zelf.
Marokkaanse banken hebben aangeboden zich garant te stellen
tegenover Belgische banken (Belfius en Fortis) wanneer deze
laatste een hypothecaire lening verstrekken aan een Marokkaan.
Deze Marokkaan kan gelijk wie zijn, hij hoeft niet per sé een
geweldige job te hebben. De ganse structuur is namelijk
gericht op het leegzuigen van het Belgisch sociaal zekerheidssysteem.
Er wordt op gespeculeerd dat werkloosheidsuitkeringen
onbeperkt in de tijd, verzekering tegen inkomstenverlies,
OCMW-steun en aanverwante in staat moeten zijn om de
investering voor een stuk te financieren.
‘Voor een stuk’, daarom ook dat de Marokkaanse koper niet
definitief eigenaar wordt van de woning. Hij heeft het gebruiksrecht
voor zijn leven en dat van één zoon (sic). De Marokkaanse
staat (sbanken) wenst de controle te verwerven over een stuk
onroerend in Belgie.
Maar er is meer. In de voorwaarden is bepaald dat het huis minimum 2 �* 3 huurders moet kunnen herbergen.
Kwestie van de rentabiliteit van de transactie te verhogen en meer volk te laten roteren in het systeem.
Een Belg zonder fatsoenlijke job kan onmogelijk aan dergelijke lening geraken.
Belfius en Fortis nemen een risico op de Marokkaanse bank, die de terugbetaling van de lening garandeert.
Dat kan niet zonder dekking van de risico’s op die banken. Welnu, die dekking wordt verleend door Delcredere, waar de PS de scepter zwaait.
Anders gezegd, de Belgische belastingbetaler garandeert de
goede afloop van dit financieringsmechanisme dat uiteindelijk
gericht is op de vernietiging van de maatschappelijke
structuren in Belgie.
Zo wordt een volgende stap gezet naar de effectieve creatie van een islamitische staat een de Noordzee.
|