[patrickve]

Oorspronkelijk geplaatst door Trip

Ik ga afstappen van verder te discussieren over een aantal punten, gezien te weinig tijd en te veel afdwalen van de topic en nog weinig ter zake:
- het hele gedoe over "corruptie", "bedrog", "intenties", "bedoelingen", "moedwilligheid", "belangen", ... is eerder semantisch en eventuele verschillen in visie zijn levensbeschouwlijk;

Nee, dat vind ik niet. Het is fundamenteel. De fundamentele fout is te denken dat de staat (behalve zijn speciale prerogatieve van geweldmonopolist) een ANDER gedrag zou hebben dan een ander bedrijf. Nochtans zijn de mensen die aan de staat werken van hetzelfde type als mensen die in een ander bedrijf werken.

Niemand gaat er naief van uitgaan dat Microsoft of dat Exxon of dat Bakkerij Vanpimpelzele "het algemeen belang" zal nastreven en dat men aan dat bedrijf dus beslissingsmacht moet toekennen om dingen "te reguleren".

De reden is natuurlijk dat die bedrijven (dat de mensen in die bedrijven) daar zijn om hun eigen voordeel na te streven, en dat is normaal, en we vinden dat daar geen probleem mee is.

Maar omdat het bedrijf plots niet meer Exxon heet, maar Staat, zou dat nu helemaal anders moeten zijn ?! Dat is toch te gek om rond te lopen om een onderscheid te maken tussen Microsoft en de staat, nee ? Allebei zijn ze gemaakt uit een groep van mensen die hun eigen voordeel nastreven.

Wat ik corruptie noem is niet wat de wetgever corruptie noemt. Ik noem corruptie het verschil tussen het aangegeven doel en het echt nagestreefde doel. Dat is enkel aan de staat het geval, maar niet om de reden die je denkt. Corruptie komt niet van het normale en universele "ik denk aan mijn eigen voordeel". Corruptie komt van te stellen dat je iets anders nastreeft ! En dat is enkel aan de staat het geval.

Als dusdanig moet je elke vorm van "beleid" door die bril bekijken: welke middelen tot "beleid" geef ik aan mensen die (uiteraard) aan hun eigen voordeel denken maar die het zullen verkopen als "voor het algemeen belang".

Monetair beleid is daar niet verschillend van: "als je de macht geeft aan een bedrijf om het betaalmiddel uit te geven, en naar believen bij te drukken of te verminderen, in welke mate gaat zoiets voordelig of nefast zijn voor de andere bedrijven ?"

moet je je als vraag stellen.

Wel ja, in de mate dat de euro een betere garantie betekent op het gebied van prijsstabiliteit ben ik er ook zeker voorstander van. Maar wetende dat die euro uiteindelijk haar bestaan ontleent aan het fiscale luik, kom je terug op de vraag of het "loskoppelen" van het monetaire en fiscale wel zo een goed idee is (of uberhaupt op lange termijn wel mogelijk is). Ik zie drie mogelijkheden:
- ofwel blaast de diversiteit aan fiscaal beleid uiteindelijk de euro op;
- ofwel houdt de euro stand en kom je in een situatie met risico op zeer grote interne schokken;
- ofwel ga je zelf op zoek naar homogenisatie van het fiscaal beleid in de eurozone (teneinde de eerste 2 scenarios te vermijden).
Ik pleit persoonlijk voor het laatste.

Ik ook, maar door fiscale concurrentie.

Ook, een fiat munt die prijsstabiliteit nastreeft kan geen commodity munt zijn. Dat de euro er wat meer op zou lijken klint raar in mijn oren.

Prijsstabiliteit is zever in pakskes, laat het mij zo zeggen. Je kan enkel prijsstabiliteit hebben in een (onmogelijke) stationaire economie waar niks gebeurt.

Periode 1: Boer Teun verwerft 1/5 van de geldvoorraad in ruil voor zijn 1/5 productie en steekt dit in een kist in de grond.
Periode 2: Boer Jos is altijd volledig zelfstandig geweest. Deze periode vindt hij echter de katrol uit en slaagt erin 1/5 van de productie te realiseren. Maar het geld in omloop is nog maar 4/5 van de oorspronkelijke geldvoorraad, dus hij verwerft maar 16% van de geldvoorraad. Boer Jos steekt het geld in een kist in de grond.
Periode 3: De erfgenamen van boer Teun en Jos vinden de kisten en laten hun eens goed gaan. Erfgenamen van Teun kopen 20% van de productie, die van Jos 16% en de rest van de bevolking moet zich schikken met 64% van de productie. Maar de rest van de bevolking heeft wel de volledige 100% geproduceert, maar kunnen blijkbaar hun volledige tegenwaarde niet realiseren.

Als je dat laatste zinnetje aanhoudt, dan moet je tegen elke vorm van sparen zijn.

Ik vind dat daar niks mis mee is. Als je *erfgenaam* bent, dan kom je *in de plaats* van degene van wie je erft, he. Het is dus alsof boer Teun nog leeft in zijn nazaat. Anders heeft het begrip "erfgenaam" geen zin.

Boer Teun (in de vorm van zijn erfgenaam) heeft wel degelijk "recht" op 20% omdat hij de eerste was, en hij dus langer "interest" heeft mogen ontvangen. Het is het voordeel van als eerste te sparen. Je kan zeggen dat boer Jos (in de vorm van zijn erfgenaam) reeds had geprofiteerd van het afwezig zijn van de consumptie van boer Teun, en dus in zijn tijd (na boer Teun) al van een vergrootte investering had geprofiteerd op dewelke hij zijn uitvinding heeft gedaan. Misschien heeft hij die katrol bedacht omdat hij toen geen brood moest bakken omdat Teun dat toch niet kwam kopen.

Inzake het ganse boer Teun verhaal:
We gaan akkoord dat bij een vaste hoeveelheid geld, de waarde van dat geld meegroeit met de economie. Ik vind dit een perverse zaak. U vindt dit niet meer dan normaal: men heeft recht op die meerwaarde. Vervolgens probeert u dat recht te verdedigen/af te leiden op basis volgende argumenten:
a) een recht op basis van een terbeschikkingstelling --> dit strookt niet met eigendomsrechten
b) een recht omwille van het vrijmaken van middelen gesteund op het wegvallen van een verplichting tot het maken van consumptiegoederen --> maar waar die weggevallen verplichting vandaan komt blijft een raadsel
c) een recht omwille van een vergelijk met een hypotetisch alternatief scenario --> vindt ik echt te zot voor woorden

Ik moet geen "rechten" toekennen, dat gebeurt vanzelf allemaal als je een commodity gebruikt. Jij wil dat vanzelfsprekende AFPAKKEN door een fiat munt en een monetair beleid.

... het is gewoon zo. En dat klopt. Het is een toevalligheid, geen recht.

Juist !

Dat er een evenredigheid moet bestaan tussen de bijdrage die je levert aan de economie en hetgene je eruit haalt, is niet meer dan normaal. Een eerlijke verhouding is dat als je een bijdrage van zeg 500 arbeidsuren levert aan het systeem, je er in principe goederen met een tegenwaarde van 500 arbeidsuren mag aan onttrekken. In een systeem met een vaste geldhoeveelheid en waarin je gaat oppotten, steek je 500 arbeidsuren in het systeem en haal je er later misschien wel 1500 uit in tegenwaarde. Dit vindt ik fundamenteel oneerlijk, aangezien die 1000 extra die je eruit haalt ten koste gaan van iemand anders zonder er zelf iets voor te doen of risico voor te nemen. Een systeem van fiat geld gericht op prijsstabiliteit verhelpt deze problematiek.

Mijn punt is dat helemaal niks moet ! Als de dingen zo gebeuren, zijn ze zo. Ik heb wat vaag geargumenteerd waarom jouw opvatting dat wat normaal zou gebeuren moet TEGENGEWERKT worden omdat het pervers is, niet zo evident pervers is.

Want natuurlijk kan het ook zijn dat wat de markt ten tijde van Boer Teun als geld had gekozen (namelijk, zeg maar, ijzeren bollekes, omdat men niet wist dat er veel ijzer kon bekomen worden uit ijzererts), nu geen ballen meer waard zijn, he.