Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door satiper
Je hebt eerder gewag gemaakt van een aantal wetten.
Ik heb ook zo van die ongeschreven regels die ik belangrijk vind.
Eén van die regels is om niets als onmogelijk te beschouwen. Kwestie van de geest zo open mogelijk te houden.
Waar velen de term onmogelijk gebruiken zal ik eerder iets als uiterst onwaarschijnlijk of iets dergelijks bezigen.
Hetgeen de ice-man doet vind ik een doorbraak.
Hij bewijst dat de geest in zekere zin de materie kan beheersen iets wat tot voor kort voor onmogelijk werd gehouden.
Toch staat dit sterk staaltje nog heel ver af van het godsbeeld dat ik heb.
Tussen een druppel water en een zee van water is in wezen geen verschil (het gaat enkel over hoeveelheden)
Wij, zijn net als alles wat ons omringd een deel van de schepping.
Het zou kunnen dat de schepping en de schepper één en hetzelfde zijn maar als ik iets moet aannemen zou ik eerder geneigd zijn aan te nemen dat de schepper en de schepping niet hetzelfde zijn.
|
Ik heb je al gesproken van het boek 'Dialogues avec l'ange' waarin bepaalde 'ervaringen', 'gebeurtenissen' van Gitta Mallasz, tijdens de tweede wereldoorlog worden beschreven.
In dat boek wordt uitgelegd dat er aan éne kant van het Spectrum de geschapen wereld (materie, plantenrijk, dierenrijk) en aan de andere kant de scheppende wereld (engelen, ...., God) staan. In totaal zeven niveaus en daarin is de mens het vierde niveau, nog in evolutie, die de bres tussen de twee niveaus moet overbruggen; die de brug tussen de schepping en de schepper moet slaan.
Eens dat vierde niveau overbrug dan wordt alles terug één; aan de ene kant de zuivere materie die via het plantenrijk, het dierenrijk en het mensenrijk terug de hand rijkt aan de zuivere geest die van God via alle trappen van de engelen naar het mensenrijk afdaalt.
In dat boek wordt ook duidelijk uitgelegd dat die éénmaking alleen via het aardse leven kan gebeuren en er wordt ook duidelijk gezegd dat dat alles diep binnen in ons zelf afspeelt. Het boek hamert erop dat het leven zelf een enorme kans is, die we zeker niet mogen versmaden.
Tijdens de verschrikkingen van de tweede wereldoorlogen met de groeiende druk van de jodenvervolging, waaraan drie van de vier getuigen zullen omkomen speelt heel die getuigenis af.
Zoals ik al gezegd heb gaat het boek heel ver en snap ik ook nog niet alles, maar telkens als mij weer iets duidelijker en klaarder wordt zie ik de diepte van dat boek verder in.
Als ik zeg dat wij God moeten worden, is dat in functie van de woorden van het evangelie dat "alles één is".
En dan het gezegde van Thierry Janssen, die helemaal niet geinteresseerd is in Godsdiensten, noch in het al of niet bestaan van een hiernamaals, maar die eerder zoekt om op ieder moment volkomen in het heden te leven:
'Indien een schepper bestaat dan moeten wij hem terugvinden in zijn schepping en die schepping is het leven dat wij kennen; dus is het veel belangrijker om dat leven te doorgronden dan om zich met godsdiensten bezig te houden'
Maar gewoon wetenschappelijk, kultureel, geestelijk... gezien indien er een schepper bestaat dan moet de hele schepping getuigen zijn van hem.