Da's juist; als hij alles helemaal zelf, from scratch had gedaan, dan was het evengoed (en wel heel straf geweest). Wat ik argumenteer, is dat hij nooit tot dat punt was gekomen als hij van scratch begonnen was. Er is een reden waarom hij verder bouwt, namelijk, het is quasi onmogelijk om in 1 leven alle kennis, puur, opnieuw van 0 op te bouwen.
Maar dat is toch jouw ambitie.
Amaai, sterker nog, het is niet enkel een beschrijving van de mens maar intelligentie van welke soort dan ook.
En dat vertrekt allemaal vanuit een zeker geworstel met de vermeende dwangmatigheid van moraliteit. (Dat is namelijk, zoals ge zelf wel weet, denk ik, bij jou de kiem van elk denkproces).
Het lijkt me onmogelijk om vanuit die positie, helemaal alleen zonder andere kennis tot een zinvolle algemene theorie te komen. De context waaruit jij vertrekt (niet eens tijdgeest maar zelfs gewoon he eigen persoonlijke voorkeuren) is zo specifiek dat jouw algemene theorie er niet aan zal kunnen ontsnappen.
Geen probleem?
Ge verheft u dus boven de discussie in feite. Je stelt dat de huidige kritiek op darwinisme zo evident is dat het geen discussie waard is. Waarschijnlijk doorzag je de problemen met sociaal darwinisme in de klassieke betekenis in een oogopslag en was het niet nodig verder te onderzoeken.
Alle vooruit.
Dan is het toch raar dat je de term gebruikt in de gangbare betekenis, nl. het toepassen van "survival of the fittest" in sociologie en die observatie gebruiken om menselijk handelen te verklaren. (ik heb jouw forumposts er nog eens op nagelezen - als mijn interpretatie van jouw standpunt fout is, corrigeer gerust)
Als ge per se dieper wilt ingaan op kritiek op sociaal darwinisme...
De kritiek ligt in de interpretatie van "fitness". Dat is een passief begrip. Om welke reden dan ook zorgen sommige eigenschappen voor een grotere kans op succes. zo ook in sociale context. Het punt is natuurlijk dat "fitness" moeilijk a priori gedefinieerd kan worden. Meer nog, de term "succes" kan je ook moeilijk capteren. Wat is succes in sociologische context; overleven? intelligentie? inkomen? macht? fysieke kracht? biologische vruchtbaarheid?. Kies maar.
Het kenmerk darwinsime is de verwijdering van teleologie ("doelgerichtheid") uit de biologie. "Sociaal Darwinisme" is gewoon een manier om naar de maatschappij te kijken en maatschappelijke gebeurtenissen teleologisch te verklaren (in termen van doelen). bvb.:
Teleologische evolutie:
1) planten doen aan fotosynthese om te overleven. (met een doel)
Biologische evolutie:
1) deze plant is fotosynthetiserend.
2) plantensoorten die fotosynthetiseren hebben een verhoogde overlevingskans als soort.
Merk op dat overleven nog steeds een factor is, maar in het eerste geval is overleving een verondersteld doel en in het laatste geval is het gewoon een resultaat.
Je kan eigenlijk enkel ex post vaststellen dat een groep mensen fitter (om welke reden dan ook) succesvoller was (in welke betekenis dan ook) in een bepaalde context. Je kan dat observeren en achteraf zeggen dat survival of the fittest in die situatie zo en zo heeft plaatsgevonden, maar het heeft geen enkele voorspellende waarde.
Het is een Naturalistic fallacy, het klassiek "is vs. ought" probleem. (Hume, check maar eens
)
Je merkt nu dat deze kritiek niet op morele gronden steunt, maar zuiver op logische gevolgtrekking. Ik ken eigenlijk geen enkele hedendaagse filosoof die nu het sociaal darwinisme nog ernstig neemt. En dat heeft niet eens iets te maken met het misbruik van de term door de nazi's.
De naakte kritiek hierboven volstaat om gedachtstromingen waarbij sociaal darwinisme wordt aangegrepen om actief aan natuurlijke selectie te doen (uitroeing van "onfitte" mensen) af te doen als onzinnig.
Je kan natuurlijk selectie niet "opleggen", het is geen actief proces, dus het aangrijpen om in te grijpen is onzinnig. En, zoals ik eerder zei, kan je het niet gebruiken als basis voor een Unified Theory of Man want het heeft geen voorspellende waarde. Je kan er nooit in slagen om a priori context-vrij "fit" en "succes" te definieren.
Door observaties (liefst zo breed mogelijk en uit verschillende context) te toetsen aan verschillende theorieën en zien welke het meest coherent is?
Net als bij Thales, als hij alles helemaal zelf, from scratch had gedaan, dan was het evengoed (en wel heel straf geweest). Wat ik argumenteer, is dat hij nooit tot dat punt was gekomen als hij van scratch begonnen was. Er is een reden waarom hij verder bouwt, namelijk, het is quasi onmogelijk om in 1 leven alle kennis, puur, opnieuw van 0 op te bouwen.
Maar dat is toch jouw ambitie.
Het is niet abnormaal dat "de puzzelstukjes plots goed vallen" bij zo'n doorbraak. Dat is de elegantie van de doorbraak. Einstein was inderdaad straf.
Maar bon, in feite ga je niet in op mijn kritiek. Einstein kende uiteraard wel Newton. Hij kende niet alles, maar Newton was wel vrij essentieel. Dat is behoorlijk fundamenteel.
In de analogie van de discussie, zeg je dat Einstein Newton niet had moeten kennen. strikt genomen is dat juist. In theorie kan je echt ALLES van 0 denken. De observatie is dat zelfs een Einstein Newton wel kende en dat een mensenleven te kort is om alles mooi en puur from scratch opnieuw te doordenken. Ge hebt historische kennis nodig (hoe "onpuur" ook) om tot nieuwe kennis te komen.
Jouw stelling is dat dat totaal niet nodig is om tot een universele theorie te komen die alle voorgaanden zal overtreffen, zonder u te verdiepen in de voorgaanden. Ja zelfs, het NIET verdiepen is essentieel om het Denken "puur" te houden.
In mijn ogen is dat een zinloze en onhaalbare ambitie.