Als men naar een geopolitiek vraagstuk kijkt is het belangrijk om te begrijpen dat dit maar rond één ding draait : macht en de eigen veiligheid. Rechtvaardigheid en moraal heeft daar in de verste verte niets mee te maken.
Als het over de obsessie van de VS en Israël met Iran gaat, en vooral dan de 'waarom' vraag : lees dit artikel eens. Het geeft een goed overzicht van de beweegredenen en de historische achtergrond van de haat tussen Iran en de VS. Geschreven door een duitse expert, die erg kritisch is voor de VS.
http://www.german-times.com/are-the-...hange-in-iran/
Iets dat men erg onderschat is de haat tegen Israël, nochtans maar een speldeprik groot op de kaart. In het MO ziet men Israël gewoon als een verlengstuk van de vs, als een vooruitgeschoven militaire basis van de VS.
Iran kiest in haar middelen om hun conflict dat al een halve eeuw duurt met de VS dat te doen door de VS uit te dagen op hun meest gevoelige flank : dreigen met Israël van de kaart te vegen. Dat is wat Khamenei al decennialang doet overigens. En in hun streven naar macht, zijn ze na jarenlange isolatie nu bezig aan een sterke expansie. Door de monumentale stommiteit van de VS die na de Gulf War II het Baath-regime te ontmantelen is dat land in een jarenlange chaos terechtgekomen. En Iran profiteerde daarvan door de sjiiten daar aan de macht te brengen, en hun milities zich daar te laten ingraven.
Dat was land 1 dat nu in hun invloedsfeer zit.
Daarna was Syrië aan de beurt, bijna hetzelfde draaiboek overigens.
Ook daar is het overigens enkel mogelijk geworden door de stommiteit van de VS om Assad te willen toppen.
Dat was land 2.
Libanon, via de massale steun aan Hezbollah (een staat in de staat...) zit al langer in hun invloedsfeer en grenst net als syrië aan Israël.
Dat is land 3.
Een heel goed artikel over de schaduwoorlog tussen Israël en Iran via het kat en muisspel met Hezbollah is dit :
https://time.com/5664654/israel-iran-shadow-war/
Zolang Iran blijft raketten op een paar tientallen kilometer van de Israëlische grens opstellen in vazalstaten syrië en libanon, zullen de bombardementen gewoon blijven doorgaan.
Het is interessant om op te merken dat Israël met de russen in goed overleg werkt, waarbij de eerste ervoor zorgen dat de basissen van Assad veilig zijn en blijven. Israël viseert enkel de basissen van de Iraanse milities, en viseert zeer punctueel alles wat aan raketten en raket technologie binnenkomt.
En het aspect veiligheid, als verlengstuk van macht is ook belangrijk.
Volgens mij is Israël het enige land in die regio die redeneert zoals het westen dat doet (ook nog maar sinds WO II...) en dat is dat de veiligheid van de eigen bevolking primeert op alles. Dat laatste is zeer letterlijk te nemen.
Dat is wat de bevolking vraagt, zelfs eist van hun politieke leiders. En die laatsten geven dat bijgevolg graag. De dagen van de arbeiderspartij en de duiven in de israëlische politiek zijn voorbij. Nu is er enkel nog een strijd tussen havikken en nog hardere havikken. We zijn het stadium voorbij dat Israël nog slachtoffers wou aanvaarden om een brede oorlog te vermijden. Denk dan aan de periode Ehmud Olmert.
Of het Netanyahu zal worden, of Gantz : die gaan geen enkele aanval nog tolereren. Het Hamas probleem is daar de mooiste illustratie van : elke kleine aanval krijgt een totaal disproportionele militaire reactie. En ze zien dat die techniek werkt.
De volgende stap is ondertussen gezet : de assymetrical preëmptive strike op grondgebied van vazalstaten. Volgens een heel simpele logica : zorg ervoor dat tegenstander Iran het front niet kan vooruitschuiven tot aan hun grens. Een barrage raketten vanuit Libanon of de Golan zou de Israëlische grote steden in slechts enkele minuten kunnen treffen. Dat preventief onmogelijk maken, is nu het opzet van Israël.
En zoals dat altijd het geval is, kijken ze daarbij enkel naar hun eigen belang. Macht en de eigen veiligheid.
De VN kijkt ernaar, en kan geen enkele rol spelen. Merk ook op dat de andere grote buur van Israël daarbij volledig passief blijft. Ook voor Sissi telt de ijzeren logica : hij kijkt enkel naar de eigen macht en de eigen veiligheid. Wat er bij de buren aan het gebeuren is, is zijn zorg niet.