[alice]

Oorspronkelijk geplaatst door Diego Raga

Waar juist ergens begint ‘morele schade’ ?
Morele schade is niet uit te drukken in een punten- of waardeschaal, wegens de subjectieve gevoelsmatigheid ervan.
Waar de ene de schouders voor ophaalt, daar wordt een ander ziek van.

Subjectieve mening.

Net zoals een bakker het recht heeft om niet achter de LGBT-ideologie te staan en daar dus ook geen (betaalde) promotie voor wenst te maken, kan die bv ook weigeren om een koranvers in chocolade te spuiten op een taart, als dat zou gevraagd worden door een moslim, of een bijbelvers voor een stel gelovige trouwers, net zoals een gelovige bakker kan weigeren om een taart met vrijzinnige tekst (bv ‘god bestaat niet’) te maken.
Lopen die geweigerden nu allemaal ‘morele schade’ op ?

Al die mensen zijn vrij en hebben het recht om bij die zelfde bakker z’n brood, pistolets, taarten en patékes ea lekkernijen te kopen, maar niemand kan die bakker verplichten om buiten z'n winkelaanbod iets op bestelling te maken dat tegen zijn persoonlijke overtuiging ingaat.

Hier ben ik het niet mee eens.
1. Natuurlijk is er gevoelsmatige subjectiviteit, maar het daar niet over maar om feiten, het weigeren van een klant omwille van zijn of haar seksuele geaardheid. Dat is discriminatie , punt. Omdat je uitsluiten op basis van eigen moreel oordeel over de seksuele geaardheid van je klant. Dat is de schade, punt.

2. Die bakker mag een mening hebben, zeker weten maar daarom niet handelen op basis van die mening door een klant uit te sluiten van normale en gangbare dienstverlening als bakker.

Stel ; morgen ontstaat er een ideale wereld volgens Jan. Alle bakkers worden wakker als strikte gelovigen en verkopen geen product meer aan klanten die homoseksueel zijn. Dit wordt ook gemotiveerd met de nieuwe levensovertuiging. Gevolg, wie homo is kan nergens nog een brood kopen.

Verdedigt u dat? Een religieuze dictatuur?