Girard: Door het mimetische karakter van dat geweld evolueerde de vijandigheid van allen tegen allen zich naar een toestand waarbij de hele groep zich verenigde tegen een enkel slachtoffer, de zondebok.
Ik: waarom?
Girard: Die zondebok werd door het mimetisme de enige vijand en dus gedood. Als bij wonder was de groep bevrijd van zijn geweld wat als een ontzettende opluchting ervaren werd.
Ik: als dat zo was, zouden er geen oorlogen zijn en zou de zondebok het probleem steeds weer opnieuw op kunnen lossen.
Maar de waarheid in deze is dat de mensen door de zondebok helemaal niet opgelucht zijn van hun collectieve gewelddadigheid van allen tegen allen bevrijd te zijn.
Integendeel is de oorlog altijd weer verheerlijkt en zijn de soldaten met goede moed en overtuiging tegen de vijand ten strijde getrokken.
Het pacifisme is van de moderne tijd en zou dus de zondebok moeten propageren.
Trump zou een goede wezen...
En de zondebok is slechts een beperkte vorm van agressie, die eveneens altijd weer met veel plezier wordt beleeft iemand de schuld te kunnen geven, niet om bevrijd te zijn van agressie, maar om die juist te beleven.
Girard will vanuit een zeer beperkt begrip van mimetisme alles en nog wat verklaren, wat een misvatting moet heten.