Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door patrickve
Ze is helemaal niet onmenselijk. Ze komt gewoon niet overeen met een aantal waanbeelden, da's al. Wat wij al een jaar doen is in veel en veel hogere mate onmenselijk.
Er is totaal maar dan ook totaal niks onmenselijk aan deze ziekte behandelen zoals een normale ziekte, en aan aanvaarden dat gesofistikeerde zorg beperkt in aanbod is. Het is eigenaardig dat het onmenselijk zou zijn om gesofistikeerde zorg BEPERKT in aanbod te hebben, terwijl wij tientallen jaren geleefd hebben ZONDER en daar toch niet totaal voor gingen flippen.
Het is gewoon een totaal waanbeeld om te denken dat er nu eenmaal de meest gesofistikeerde verzorging altijd voor jou moet klaar staan. Gezien die er 40 jaar geleden niet was. 30 jaar geleden legde men nooit iemand boven de 75 jaar op reanimatie. Je vond dat toen niet erg he. Wel toen was dat niet erg, nu ook niet.
Dat zijn allemaal dingen die heel lang totaal normaal waren, en nu zouden die onmenselijk zijn. Maar een ganse bevolking meer dan een jaar sociale contacten ontzeggen, dat is niet onmenselijk, nee, dat is zelfs de wens van 99.99% van die bevolking. Hoe zot moet ge niet geworden zijn he.
|
Over dat laatste zou ik toch eens dieper nadenken in een beschaafde, democratische omgeving.
Die 99,9% hebben het "ook" liever anders maar aanvaarden het en houden zich er aan.
Aanvaardbaar, om zeker niemand anders te besmetten en de economie niet onnodig langer plat te leggen.
Niemand kent de toverformule want ongekend maar om dan als een stier tegen alles aan te gaan zal zeker niet helpen.
Je ding doen zonder zeker te zijn dat het niet negatief werkt ook al niet.
Dat de jeugd, "naast ons", een jaartje moet opofferen soit, wij maakten vroeger zoveel niet van onze tetter.
De meesten van ons werkten reeds van jongs af en wie bij de psychiater ging werd zot verklaard.
Daar plukken onze kinderen nu de vruchten van.
Laat ze vooral blij zijn daarvoor en tonen dat ook zij het beste voor hebben met de anderen en stoppen met neuten ...
Dat is in ieder geval hoe wij het zien in onze familie waar nog niemand besmet was en zonder ons daarom op te sluiten achter slot en grendel.