Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Jacob Van Artevelde
Dit dekreet betreffende de eeuwige uitsluiting van de familie Oranje-Nassau van enige macht in België:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Decree...in_Belgi%C3%AB
werd ingediend door Constantin Rodenbach. Hij was eerst legerarts in het leger van Napoleon en nadien nam hij mee deel aan de oppositie tegen Willem I, meer bepaald aan de petitionnementen die de grieven verwoordden. En in 1830 werd hij in het arrondissement Roeselare verkozen tot lid van het Nationaal Congres waar op zijn voorstel een meerderheid de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus goedkeurde.
Hij was ook de was de grootvader van de Franstalige schrijver en dichter Georges Rodenbach (die o.a. Bruges-la-Morte schreef) die op zijn beurt de oom was van.... Albrecht Rodenbach ! |
En die laatste vind ik trouwens ook niks, ondanks zijn flamingantisme. Die kon niet aanvaarden dat hij dezelfde taal sprak als onze noorderburen, wegens 'de taal van de protestanten'. Op het eind van zijn leven voelde hij zich meer aangetrokken tot Franstalige kringen, wellicht omdat hij teleurgesteld was in Vlaamse intellectuelen die hem niet volgden in zijn anti-Nederlands gedachtegoed en zijn taalparticularisme in de kast stopten.
Maar hij is de auteur van de Klokke Roeland, het mooie officieuze volkslied van Gent. De wereld is niet zwart-wit. En ik erken hem in zijn verdiensten zonder enige afkeer binnen die context. Een artiest hoeft niet in zijn politieke gedachtegoed gevolgd te worden, ben ik van oordeel.
Niet alles Vlaams-gezind steun ik. Grappig hoe veel Vlaams-gezinden uit angst voor Nederland meteen Belgicist worden en dan weer een paniekreactie veroorzaken wegens potentiële 'verdeling binnen de eigen rangen' waardoor alle polemiek gefnuikt wordt in een clanmentaliteit. Dat is een Vlaamse zwakte, eilaas.
Mijn posts mogen de laatste jaren niet zo charmerend zijn geweest jegens protestanten en ik weet dat het bij hen gevoeliger ligt dan bij katholieken. Desondanks hou ik van hen hoor. Ik ben niet trots erop en zie dit ook als een falen mijnerzijds in het omgaan jegens andersdenken en het bijdragen aan oecomene. Ik heb trouwens de laatste maand felle vorderingen gemaakt hierin, voel ik. Al vraag ik me soms wel af of ik katholiek ben. Van opvoeding en mentaliteit ietwat, ja. Het is een pot nat voor me.