Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door reservespeler
Meer dan 2 miljoen mensen onder de 65 jaar trekken de één of andere steun.
U gaat me toch niet vertellen dat die allemaal werkonbekwaam zijn.
Ja, ik zelf ook, ik trok mijn werkplunje uit op 61 jarige leeftijd, dit na 43 jaar werken.
Ik had niet veel keuze omdat er mij een mooie wortel voorgehouden werd die ik niet kon weigeren.
Het verschil tussen werken en pensioen was gigantisch, maar doordat ik veel overuren maakte heb ik voldoende kunnen sparen en de pensioenpot die ik opbouwde op mijn werk was ook gigantisch groot.
Ondanks het feit dat ik 43 jaar gewerkt heb, was ik niet uitgeblust en had ik nog gemakkelijk 5 of 6 jaar door kunnen gaan.
|
Je weet ook dat 2/3 van de werknemers NIET heeft gewerkt voor een auto of andere multinational die voor hun werknemers mooie groepsverzekeringsplannen hadden hee. Wie in een KMO heeft gewerkt, heeft op 65 in de regel niets behalve zijn pensioen.
Wie in 1980 in bv EBES is gestart als 18 jarige technicus en daar zijn hele loopbaan heeft gewerkt en eindigde bij Engie als meestergast op basis van zijn oude voorwaarden. (= veeel interessanter dan de huidige) Die zal normaal aan 57 -58 jaar een voorstel gekregen hebben om thuis te blijven aan 80% van zijn jaarinkomen. (omdat die bedrijven hun absolute prioriteit is om hun anciens zo snel als mogelijk te kunnen dumpen) En de dag dat hij 65 zal worden gaat hij een groepsverzekeringskapitaal trekken van +/- een half miljoen euro. Is dat een kaderlid dan gaat dat een stuk hoger, directeurs van een centrale trekken bedragen van (ver) boven de 750.000 euro. En dan zit je nog niet eens in de nationale top van Engie.
Het systeem van mensen VOOR hun 65 uit het arbeidsproces te dwingen is destructief, en het werkt (uiteraard) tegen elke incentive vanuit de overheid om net langer te werken...
Maar het is heus geen toeval dat dit fenomeen enkel bestaat in grote bedrijven, en quasi onbestaande is in KMO's.
Laat me duidelijk zijn : ik viseer niemand individueel, dit zijn systeemfouten.