Discussie: Armoede
Los bericht bekijken
Oud 13 februari 2007, 10:04   #8
Jantje
Secretaris-Generaal VN
 
Geregistreerd: 11 augustus 2006
Berichten: 30.989
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Roel Deseyn Bekijk bericht
Armoede is niet met 1 maatregel te verhelpen. Voor mij lijken volgende zaken belangrijk: schuldbemiddeling en kredietverlening zoveel mogelijk beperken, optrekken kindergeld, een einde stellen aan de armoedeval door te voorzien in welvaartsaanpassingen van de uitkeringen, sociale tarieven voor basisvoorzieningen als internet.

De minimumuitkeringen liggen nu nog steeds gevoelig lager dan het bestaanszeker inkomen = het inkomen dat een persoon of gezin nodig heeft om niet in armoede te verzeilen. Omwille van het chronisch ziek zijn leven meer dan 100.000 mensen in armoede. Onderzoek van Ziekenzorg CM toonde aan dat 72 % van de alleenstaande invaliden en 81 % invalide gezinshoofden aangeven zéér moeilijk rondkomen met hun uitkering. 32 % stelt consultaties bij hun arts uit, 50 % dient zijn spaargeld aan te spreken om rond te komen, 50 % wordt geholpen door ouders, familie of vrienden. 50 % heeft langlopende onbetaalde rekeningen.


CD&V heeft zowel in de huidige als in de vorige legislatuur een wetsvoorstel houdende jaarlijkse aanpassing van de sociale uitkeringen ingediend. De hierna volgende prioritaire eisen werden door CD&V in wetsvoorstellen omgezet:

- verhoging van de minimumuitkeringen voor alleenstaande invaliden en invalide gezinshoofden;
- verhoging van het toegelaten inkomen van de personen ten laste in gezinnen met een invalide gezinshoofd;
- invoering van vakantiegeld voor invaliden;
- toekenning van het statuut van gezinshoofd aan één van de gerechtigden in gezinnen met twee invalide personen;
- verdubbeling van door de forfaitaire tegemoetkoming voor ‘hulp van derden’ voor invalide gezinshoofden en voor primair arbeidsongeschikten. De laatste voorstel werd intussen gerealiseerd.

- "de toegang tot de gezondheidszorgen verbeteren voor personen die in armoede leven"
De patiënten worden onder deze regering geconfronteerd met flinke kostenstijgingen in de ziekenhuizen. Uit een onderzoek van de Onafhankelijke Ziekenfondsen blijkt dat een éénpersoonskamer in een ziekenhuis in vijf jaar tijd een kwart duurder is geworden. De ereloonsupplementen zijn zelfs met een derde gestegen. Eerder onderzoek van de Christelijke Mutualiteiten gaf ook al aan de kosten ten laste van de (ziekenhuis)patiënt met 33 % gestegen zijn. Het zijn cijfers die stemmen tot nadenken, en die laten vermoeden dat we steeds sneller evolueren naar een voor sommigen onbetaalbare gezondheidszorg. De toegang verbeteren is een mooi principe, maar in de praktijk blijkt die toegang net te verminderen.

CD&V diende een wetsvoorstel in waarin bepaald wordt dat ziekenhuisgeneesheren (dus zowel geconventioneerde als niet-geconventioneerde) geen honorariumsupplementen mogen aanrekenen indien de patiënt verzorgd wordt op een gemeenschappelijke of tweepersoonskamer.

Volgens dit voorstel kunnen enkel nog honorariumsupplementen worden aangerekend bij een verblijf in een éénpersoonskamer op voorwaarde dat het afzonderen van de patiënt niet medisch noodzakelijk is, en op voorwaarde dat de maximumbedragen op voorhand zijn vastgesteld voor het betrokken ziekenhuis en onder de wettelijke maxima blijven.

CD&V diende recent bovendien een wetsvoorstel waarin een verbod wordt ingevoerd om kamer- en honorariumsupplementen aan te rekenen in een éénpersoonskamer wanneer het een ziekenhuisopname betreft van een patiënt voor wie om medische redenen of psychosociale redenen de permanente bijstand van een familielid of derde persoon noodzakelijk is.

Andere voorstellen van CD&V i.v.m. bestrijding armoede
- Een betere bekendmaking van en toegang tot de dienst voor alimentatievordering (DAVO), maar ook het uitkeren van een voorschot aan de ex-echtgenoten of ex-partners (nu enkel voor de kinderen).
- Ook de activiteiten van gerechtsdeurwaarders moeten juridisch herkaderd worden. Al te vaak leidt de verkoop van de inboedel enkel tot het afbetalen van rekeningen van de deurwaarders en niet tot schuldaflossing van schuldeisers.
- Laagdrempelige gezondheidszorg: de uitbouw van wijkgezondheidscentra.
- Een ruime toepassing van het derdebetalersprincipe: mensen met een laag inkomen zouden zo enkel het remgeld moeten betalen en niet eerst het volledige bedrag, waarna de ziekteverzekering deel terugstort.
- Huisvestingsondersteuning: naast de uitbreiding van aanbod van sociale woningen (Vlaamse materie), pleit CD&V al enkele jaren voor een huurtoelage voor de laagste inkomens om ze zo ook toegang te verschaffen tot de privéhuisvestingsmarkt. Idealiter mag de huurprijs niet meer dan 1/5 van het inkomen bedragen. De laagste inkomens zouden een tussenkomst moeten kunnen krijgen, gekoppeld aan het inkomen en zo uitgewerkt dat het geen subsidiëring van malafide eigenaars en huisjesmelkers wordt. M.a.w. de huurtoelage wordt gekoppeld aan normen inzake kwaliteit, hygiëne en veiligheid van de woning.
Voorts pleit CD&V, pleit CD&V voor duidelijke en uniforme richtlijnen voor de OCMW's inzake het toekennen of voorschieten van een huurwaarborg aan een kandidaat-huurder i.p.v. de huidige discretionaire bevoegdheid. De OCMW's moeten op zeer korte termijn een beslissing kunnen nemen.

CD&V voorziet in een voortijdige opzegmogelijkheid van een kortlopende huurovereenkomst bij overstap naar een sociale woning in die gevallen waarin de huurder op een wachtlijst stond voor een woning van een sociale huisvestingsmaatschappij.

De gespreide betaling van de huurwaarborg met een huurwaarborgverplichting van wee maanden voor financieel meer begoede huurders en van drie maanden voor financieel zwakkeren, zal de armoede doen toenemen. Verhuurders die geconfronteerd worden met een kandidaat-huurder die om een gespreide huurwaarborgbetaling vraagt, zullen selectief zijn uit vrees voor insovabiliteit ofwel andere manieren zoeken om financieel voldoende gedekt te zijn. Anderen zullen het verhuren inruilen voor het verkopen, met een toenemende schaarste op de huurmarkt en hogere huurprijzen.

Meneer de politicus,

Weet U dat een groot deel van de armoede in Belgie gewoon kan vermeden worden door een simpel aanpassing van de wet.
Door deze aanpassingen zouden vele zinloze processen vermeden kunnen worden, vele schijnwerklozen kunnen gaan werken of in het juiste statuut kunnen gaan. Er zou veel geld bespaard worden en alle instellingen in Vlaanderen zouden eindelijk deftig kunnen werken.

Wist U dat veel arbeiders als dank na 25 tot30jaar zeer zware arbeid te hebben verricht, gewoon naar de werkloosheid worden verwezen omdat ze niet als bediende hebben gewerkt.

En ja ik ga hier heel grof en zal van de MOD wel op mijn kop krijgen, maar het probleem van de armoede is veel meer de schuld van onze onbekwame politici dan van de mensen die in armoede leven.

Tijdens deze sessies is namelijk duidelijk gebleken dat veel politici zelfs niet eens de basiswetten in verband met economische invaliditeitsbepaling kennen.

Maar ook dat zij gewoon niet weten aan welke eisen een arbeider en/of bediende moet voldoen om zelfs maar enige kans te maken op de arbeidsmarkt.

De politici staan te roepen dat er duizende vacatures niet ingevuld geraken ondanks de vele werklozen, maar zij weten blijkbaar niet over welke vacatures het gaat en waarom deze niet ingevuld geraken.

Ook het echte probleem van de sociale woningen is hen blijkbaar totaal onbekend, zij zien blijkbaar niet wie er in die woningen wonen en ook niet welke woningen er leeg staan.
Jantje is offline