Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Jij maakt mensen wijs dat het slechter zal worden en creëert zo een self-fulfilling prophecy. Jouw pessimisme dat 'geen pessimisme van de markt' is, wordt hun pessimisme van de markt. Ze hebben gehoord dat de tijden slecht zullen zijn en gaan vervolgens vanzelf minder uitgeven en zo ontstaat een neerwaartse spiraal in economische groei.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

Het optimisme/pessimisme in die modellen is dat van de markt. Mijn optimisme/pessimisme heeft daarop geen invloed en het optimisme/pessimisme van de regering bij het opstellen van de begroting zou gemeten moeten worden uit de markt. Dat wordt ook gedaan, maar de regering legt die cijfers steevast naast zich neer en is liever positiever dan de markt. Dat is hier nu ook het geval. Want ze denkt dat we een grote groei gaan hebben na 2014.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Je kan dat wollig gelul noemen, maar optimisme/pessimisme is wel degelijk een factor in verschillende serieuze economische modellen. Dat pessimisme schadelijk is voor een economie is een onderbouwd gegeven. Dus, inderdaad, wat optimisme kan echt geen kwaad.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

De enige die arrogant doet dat ben jij, en flauw doen als blijkt dat je er geen zak van kent dat doe je ook. Zaken als monopolistische mededinging staan beschreven in boeken over economie, evenals het priseners dilemma. Ik zou u aanraden om zulke zaken te lezen en niet met uw eigen flauwe verkeerde hersenspinsels af te komen. Tenzij je die moeite zou doen, zou ik als ik u was het maar op het toegepaste wetenschappelijke houden.
Ik ben niet te beroerd om mijn fouten toe te geven op dit forum. Dat heb ik al eerder gedaan, maar in dit geval hoeft dat niet.
In een eerdere post was je zelf aan het raaskallen dat het geen rol speelt of er slechts 2 spelers zijn of meerdere, en nu kom je erop terug. Maw je past uw verkeerde theorieen aan, aan het moment.


Komt toch van u of niet soms.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Ik heb begrepen dat je graag arrogant doet, maar in je arrogantie vergeet je je beweringen te beargumenteren. De enige manier waarop je me van niets van economie kennen beschuldigen kan, is door me woorden in de mond te leggen die niet de mijne zijn. Natuurlijk zijn twee spelers iets helemaal anders dan honderd spelers (qua monopolie-effecten en zo), maar niet op elk vlak. Als je marktaandeel krimpt bij een markt die niet blijft groeien, dan zal je uiteindelijk failliet gaan; of er nu één of drieduizend concurrenten zijn, dat punt is altijd hetzelfde. Dat een individuele speler amper invloed heeft op de markt is nu net de reden dat die niet zomaar kan doen wat die wilt, dat die failliet gaat als die een te groot deel van de winst aan liefdadigheid geeft terwijl de concurrentie dat veel minder doet.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Er zijn inderdaad niet slechts twee ondernemers. We zouden een dergelijke berekening kunnen maken voor zoveel spelers als we willen, de redenering verloopt steeds volledig analoog.

Wat terminologie betreft, noem de spelers zoals je wilt. Dat maakt totaal geen verschil aan de redenering.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

En door gefrustreerd te zeggen dat ik geen kaas van economie gegeten zou hebben, toon je enkel je eigen gebrek aan economische argumenten aan.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

Ik zeg dat je geen kaas hebt gegeten van economie omdat dit simpelweg zo is. Bovendien moet je leren lezen. Ik geef een even kromme redenering als de uwe en dat heb ik duidelijk weergegeven.
Dat wiskundige is btw gekend als de paradox van zeno.
Er is macroeconomisch gezien een heel groot verschil tussen slechts 2 spelers of meer. Dat is vrij elemetair in de economische wetenschappen. Men heeft het dan over monopolistische mededinging en zaken zoals het priseners dilemma komen dan naar voren. Het is niet voor niets dat het verboden is om kartels te vormen en dat men liefst zoveel mogelijk spelers op de markt heeft. Op momenten dat dit niet zo is, zoals bvb bij elektriciteit loopt het uit de hand. Een bakker om de hoek gaat niet failliet gaan omdat er toevallig een grotere speler in zijn gemeente is gevestigd. Die bakker levert misschien betere kwaliteit en een betere service. Ondanks dat hij niet investeert in zijn zaak.
Macroeconomisch gezien bij vele spelers is het zo dat elke individuele speler zelf geen invloed kan uitoefenen op de markt. Dat is bij monopolies en monopolistische mededingen wel het geval.
Maar ik noteer dat voor u slechts 2 spelers hetzelfde is als meerdere spelers, en derhalve is mijn conclusie juist gebleken. Je kent niets van economie.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Er zijn inderdaad niet slechts twee ondernemers. We zouden een dergelijke berekening kunnen maken voor zoveel spelers als we willen, de redenering verloopt steeds volledig analoog. De groeiers verwerven een groter aandeel van de markt, de krimpers gaan uiteindelijk failliet en door aan solidariteit te geven terwijl je concurrenten dat niet doen word je benadeeld en hoor je makkelijker bij de krimpers. Om een grote mate van solidariteit te verzekeren, is een staat die ook de andere spelers verplicht solidair te zijn dus wel degelijk essentieel. Je hebt helemaal niets doorprikt.

Wat terminologie betreft, noem de spelers zoals je wilt. Dat maakt totaal geen verschil aan de redenering.

En door gefrustreerd te zeggen dat ik geen kaas van economie gegeten zou hebben, toon je enkel je eigen gebrek aan economische argumenten aan.



Die redenering heeft niets met de mijne te maken, wel eerder met de redenering tegengesteld aan de mijne. Die tegengestelde redenering zou zijn dat de meer solidaire ondernemer wel een steeds kleiner deel van de markt zou bezitten, wel naar de richting van het faillissement zou gaan, maar er nooit zou geraken en de solidariteit in een systeem van vrijwilligheid altijd zou blijven bestaan. Wel, inderdaad, zo'n redeneringen zijn wiskundig om te lachen, maar je projecteert het op het verkeerde.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Er zijn inderdaad niet slechts twee ondernemers. We zouden een dergelijke berekening kunnen maken voor zoveel spelers als we willen, de redenering verloopt steeds volledig analoog. De groeiers verwerven een groter aandeel van de markt, de krimpers gaan uiteindelijk failliet en door aan solidariteit te geven terwijl je concurrenten dat niet doen word je benadeeld en hoor je makkelijker bij de krimpers.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

Er zijn niet slechts 2 ondernemers, er zijn er honderden, duizenden zo niet nog veel meer.
voila ballonnetje doorprikt.
Graag gedaan.
Uw terminologie alleen al is op zijn zachtst gezegd infantiel. Een egoïstische ondernemer vs een sociale ondernemer. Je maakt gewoon overal een karikatuur van. Van economie heb je in alle geval niet veel kaas gegeten.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

Van wiskunde ook al niet want je gaat ervan uit dat er convergentie is. Uw redenering loopt spaak. Ik loop met een constante snelheid naar de ijskast want ik heb grote dorst. Ik verklein de afstand tot de ijskast steeds met de helft. Ik zal derhalve nooit tot aan de ijskast geraken en van dorst sterven.
(Een voorbeeldje dat wel convergeert uiteraard, en een even kromme redenering als de uwe maar dan omgekeerd)

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Staatsschuld op zich maakt weinig uit. Als we ondanks de rente daarop toch het begrotingstekort kunnen terugdringen, dan krijgen alle doemdenkers voorlopig althans ongelijk.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Als de wereld niet vergaan is op 21 december 2012, dan kan je beweren dat er een jaar later toch wel een zonnevlam of een vergrijzing of zo de ultieme chaos op aarde zal veroorzaken, maar ik doe aan doemtheorieën, die bijna altijd fout of overdreven blijken te zijn omdat mensen nu eenmaal schokkend willen overkomen, niet mee.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Het is wenselijk de staatsschuld af te bouwen. Dat wel. Maar een beetje staatsschuld gaat het tweede snelst geïndustrialiseerde land ter wereld niet failliet maken.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

En jij noemt jezelf ondernemer. Toch niet in een economische tak waarbij veel innovatie nodig is, neem ik aan.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Hoe meer je investeert, hoe meer winst je kan maken. Kijk, een ceteris paribus vergelijking. We stellen dat er twee ondernemers zijn die even goed kunnen ondernemen in exact hetzelfde segment van de economie. Beiden halen eenzelfde rendement uit hun investeringen, zeg 10 %. De sociale ondernemer consumeert jaarlijks 3 % van het originele bedrag, geeft 7 % aan liefdadigheid en investeert de rest. De egoïstische ondernemer consumeert 5 % van het bedrag en investeert de rest.

Dan krijg je volgend verloop aan inkomsten als percentage van het originele bedrag (sociale ondernemer / egoïstische ondernemer):

10/10 = 50 %/50 % marktaandeel aan het begin
10/10,5 =
10/11,05
10/11,655
10/12,3205
10/13,05255 = 43,4 %/56,6 % marktaandeel na vijf jaar

Als de vraag niet oneindig is, zie je dan wat er gaat gebeuren? De egoïstische ondernemer neemt een steeds groter deel van de beperkte markt in, want beiden hebben steeds een overproductie waardoor ze minder moeten produceren om geen onnodige kosten te maken en doordat de egoïst steeds meer kan investeren, zal die een steeds groter deel krijgen, totdat de 'concurrent' -alsof iemand die aan andere mensen denkt in een ongereguleerde markt iets voorstelt als concurrent- helemaal uit de markt verdwenen is.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

De meesten, ook ikzelf, kunnen inderdaad zelf een oordeel maken over wat het best voor hen is, véél beter dan een centrale planner. Daar ben ik het voor de volle honderd procent mee eens.

Een sociale zekerheid in plaats van liefdadigheid gaat dan ook niet om weten wat voor jezelf het beste is; het gaat over het verzekeren van solidariteit, iets dat, zoals hierboven reeds beredeneerd, in een volledig ongemoeid gelaten vrije markt veel moeilijker te verzekeren is.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Voor de rest ben ik het ermee eens dat een staat ook niet meer moet ingrijpen dan nodig. Iemand die een joint wilt smoren, wilt kweken zelfs, moet maar doen en de overheid heeft zich daar wat mij betreft niet in te moeien. Iemand die naakt over straat wilt lopen, hetzelfde. Iemand die een ander vraagt om zich te euthanaseren, hetzelfde. Iemand die vier levenspartners wilt en die vier levenspartners zijn daarmee akkoord, hetzelfde. Ik ben vrij consequent voor de vrijheid om met jezelf en je bezittingen te doen wat je wilt, maar niet wanneer het zwaar ten koste van solidariteit gaat.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Je bent zo'n iemand die vennootschapsbelasting aanziet als een deel van de dividendbelasting?

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Een bedrijf kan winst ook herinvesteren en aan de andere kant meer dan de winst uitkeren als dividenden. Vennootschapswinst kan zelfs een toekomstig loon uit arbeid zijn! Maar, soit, ik zal even in die statische redenering van simplisten meegaan. Ik reken:

De Belgische ondernemingen betalen samen gemiddeld(!) iets minder dan 20 % vennootschapsbelasting en 25 % op hun dividenden. Dat geeft 100-100*0,8*0,75 = 40 % gemiddelde belasting op alles wat geen arbeid is.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Werknemers met een inkomen gelijk aan het gemiddelde inkomen van die ondernemers betalen al meer dan 40 % aan personenbelasting alleen. Daar moeten de parafiscale lasten op arbeid nog bij. Bovendien, aan de andere zijde weer, horen ook de speculatieve winsten bij kapitaalwinst, waar helemaal niets op betaald wordt.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Gemiddeld bekeken heb je dus zwaar ongelijk dat een inkomen uit kapitaal momenteel hetzelfde belast wordt als eenzelfde inkomen uit arbeid.

Belangrijk is die term gemiddeld. De ondernemer die nu 30+ % vennootschapsbelasting betaalt, moet geen slachtoffer worden van een redenering over gemiddelden. Daarom wil ik dat er gestreefd wordt naar een fiscaal model waarbij opbrengst uit arbeid en opbrengst uit kapitaal samen gerekend wordt.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Je kan dat wollig gelul noemen, maar optimisme/pessimisme is wel degelijk een factor in verschillende serieuze economische modellen. Dat pessimisme schadelijk is voor een economie is een onderbouwd gegeven. Dus, inderdaad, wat optimisme kan echt geen kwaad.



Zo'n mezelf verheerlijkende term zou ik er nooit op plakken, maar als je een fout in de theorie ziet, dan mag je die zeker meedelen.



(staatsschuld + begrotingstekort)/inflatie = nieuwe staatsschuld

Elementair, inderdaad. Zo'n wetmatigheid ga ik niet in vraag stellen. Door te zeggen dat ik die wetmatigheid niet begrijp, beargumenteer je niet dat een dalend begrotingstekort geen indicatie zou zijn voor het onder controle krijgen van de schuld.

Analoog met een verplaatsing: niet de plaats, ook niet de snelheid, wel de versnelling (voor niet-ingenieurs, niet voor ons, versnelling is de verandering van de snelheid, hoger of lager tot eventueel een snelheid in de andere richting) bepaalt waar je uiteindelijk uitkomt. Het analoge: niet de staatsschuld, niet het begrotingstekort, wel de verandering van het begrotingstekort/begrotingsoverschot bepaalt waar je uiteindelijk terecht komt qua schulden.

Ook dat is elementair.



Dat is, opnieuw, helemaal niet wat ik gezegd heb. Wat ik zeg, is dat wanneer de markt niet groeit en je aandeel erin daalt, DAN zal je failliet gaan.

Herlees het nu nog eens met dat inzicht en vertel me wat hier niet aan klopt, tenzij je niets kan vinden:.

"We stellen dat er twee ondernemers zijn die even goed kunnen ondernemen in exact hetzelfde segment van de economie. Beiden halen eenzelfde rendement uit hun investeringen, zeg 10 %. De sociale ondernemer consumeert jaarlijks 3 % van het originele bedrag, geeft 7 % aan liefdadigheid en investeert de rest. De egoïstische ondernemer consumeert 5 % van het bedrag en investeert de rest.

Dan krijg je volgend verloop aan inkomsten als percentage van het originele bedrag (sociale ondernemer / egoïstische ondernemer):

10/10 = 50 %/50 % marktaandeel aan het begin
10/10,5 =
10/11,05
10/11,655
10/12,3205
10/13,05255 = 43,4 %/56,6 % marktaandeel na vijf jaar

Als de vraag niet oneindig is, zie je dan wat er gaat gebeuren? De egoïstische ondernemer neemt een steeds groter deel van de beperkte markt in, want beiden hebben steeds een overproductie waardoor ze minder moeten produceren om geen onnodige kosten te maken en doordat de egoïst steeds meer kan investeren, zal die een steeds groter deel krijgen, totdat de 'concurrent' -alsof iemand die aan andere mensen denkt in een ongereguleerde markt iets voorstelt als concurrent- helemaal uit de markt verdwenen is."

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

realiteitszin is nog veel beter dan pessimisme of optimisme.
Dat is dan ook wat ik verwacht van de politici. En niet het soort wollig gelul dat woorden gebruikt als positivisme. En dat het nodig vindt om realiteitszin voor te stellen als pessimisme.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

De tweede economische wet van Robinus ?

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

Het meest elementaire is dat jij gewoon niet begrijpt dat bij een tekort de put groter wordt.

Oorspronkelijk geplaatst door stuyckp

De derde economische wet van Robinus. Iemand met een kleiner marktaandeel gaat altijd failliet.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Staatsschuld op zich maakt weinig uit. Als we ondanks de rente daarop toch het begrotingstekort kunnen terugdringen, dan krijgen alle doemdenkers voorlopig althans ongelijk.

Als de wereld niet vergaan is op 21 december 2012, dan kan je beweren dat er een jaar later toch wel een zonnevlam of een vergrijzing of zo de ultieme chaos op aarde zal veroorzaken, maar ik doe aan doemtheorieën, die bijna altijd fout of overdreven blijken te zijn omdat mensen nu eenmaal schokkend willen overkomen, niet mee.

Het is wenselijk de staatsschuld af te bouwen. Dat wel. Maar een beetje staatsschuld gaat het tweede snelst geïndustrialiseerde land ter wereld niet failliet maken.



En jij noemt jezelf ondernemer. Toch niet in een economische tak waarbij veel innovatie nodig is, neem ik aan.

Hoe meer je investeert, hoe meer winst je kan maken. Kijk, een ceteris paribus vergelijking. We stellen dat er twee ondernemers zijn die even goed kunnen ondernemen in exact hetzelfde segment van de economie. Beiden halen eenzelfde rendement uit hun investeringen, zeg 10 %. De sociale ondernemer consumeert jaarlijks 3 % van het originele bedrag, geeft 7 % aan liefdadigheid en investeert de rest. De egoïstische ondernemer consumeert 5 % van het bedrag en investeert de rest.

Dan krijg je volgend verloop aan inkomsten als percentage van het originele bedrag (sociale ondernemer / egoïstische ondernemer):

10/10 = 50 %/50 % marktaandeel aan het begin
10/10,5 =
10/11,05
10/11,655
10/12,3205
10/13,05255 = 43,4 %/56,6 % marktaandeel na vijf jaar

Als de vraag niet oneindig is, zie je dan wat er gaat gebeuren? De egoïstische ondernemer neemt een steeds groter deel van de beperkte markt in, want beiden hebben steeds een overproductie waardoor ze minder moeten produceren om geen onnodige kosten te maken en doordat de egoïst steeds meer kan investeren, zal die een steeds groter deel krijgen, totdat de 'concurrent' -alsof iemand die aan andere mensen denkt in een ongereguleerde markt iets voorstelt als concurrent- helemaal uit de markt verdwenen is.



De meesten, ook ikzelf, kunnen inderdaad zelf een oordeel maken over wat het best voor hen is, véél beter dan een centrale planner. Daar ben ik het voor de volle honderd procent mee eens.

Een sociale zekerheid in plaats van liefdadigheid gaat dan ook niet om weten wat voor jezelf het beste is; het gaat over het verzekeren van solidariteit, iets dat, zoals hierboven reeds beredeneerd, in een volledig ongemoeid gelaten vrije markt veel moeilijker te verzekeren is.

Voor de rest ben ik het ermee eens dat een staat ook niet meer moet ingrijpen dan nodig. Iemand die een joint wilt smoren, wilt kweken zelfs, moet maar doen en de overheid heeft zich daar wat mij betreft niet in te moeien. Iemand die naakt over straat wilt lopen, hetzelfde. Iemand die een ander vraagt om zich te euthanaseren, hetzelfde. Iemand die vier levenspartners wilt en die vier levenspartners zijn daarmee akkoord, hetzelfde. Ik ben vrij consequent voor de vrijheid om met jezelf en je bezittingen te doen wat je wilt, maar niet wanneer het zwaar ten koste van solidariteit gaat.



Je bent zo'n iemand die vennootschapsbelasting aanziet als een deel van de dividendbelasting? Een bedrijf kan winst ook herinvesteren en aan de andere kant meer dan de winst uitkeren als dividenden. Vennootschapswinst kan zelfs een toekomstig loon uit arbeid zijn! Maar, soit, ik zal even in die statische redenering van simplisten meegaan. Ik reken:

De Belgische ondernemingen betalen samen gemiddeld(!) iets minder dan 20 % vennootschapsbelasting en 25 % op hun dividenden. Dat geeft 100-100*0,8*0,75 = 40 % gemiddelde belasting op alles wat geen arbeid is. Werknemers met een inkomen gelijk aan het gemiddelde inkomen van die ondernemers betalen al meer dan 40 % aan personenbelasting alleen. Daar moeten de parafiscale lasten op arbeid nog bij. Bovendien, aan de andere zijde weer, horen ook de speculatieve winsten bij kapitaalwinst, waar helemaal niets op betaald wordt.

Gemiddeld bekeken heb je dus zwaar ongelijk dat een inkomen uit kapitaal momenteel hetzelfde belast wordt als eenzelfde inkomen uit arbeid.

Belangrijk is die term gemiddeld. De ondernemer die nu 30+ % vennootschapsbelasting betaalt, moet geen slachtoffer worden van een redenering over gemiddelden. Daarom wil ik dat er gestreefd wordt naar een fiscaal model waarbij opbrengst uit arbeid en opbrengst uit kapitaal samen gerekend wordt.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Staatsschuld op zich maakt weinig uit. Als we ondanks de rente daarop toch het begrotingstekort kunnen terugdringen, dan krijgen alle doemdenkers voorlopig althans ongelijk.

Als de wereld niet vergaan is op 21 december 2012, dan kan je beweren dat er een jaar later toch wel een zonnevlam of een vergrijzing of zo de ultieme chaos op aarde zal veroorzaken, maar ik doe aan doemtheorieën, die bijna altijd fout of overdreven blijken te zijn omdat mensen nu eenmaal schokkend willen overkomen, niet mee.

Het is wenselijk de staatsschuld af te bouwen. Dat wel. Maar een beetje staatsschuld gaat het tweede snelst geïndustrialiseerde land ter wereld niet failliet maken.



En jij noemt jezelf ondernemer. Toch niet in een economische tak waarbij veel innovatie nodig is, neem ik aan.

Hoe meer je investeert, hoe meer winst je kan maken. Kijk, een ceteris paribus vergelijking. We stellen dat er twee ondernemers zijn die even goed kunnen ondernemen in exact hetzelfde segment van de economie. Beiden halen eenzelfde rendement uit hun investeringen, zeg 10 %. De sociale ondernemer consumeert jaarlijks 3 % van het originele bedrag, geeft 7 % aan liefdadigheid en investeert de rest. De egoïstische ondernemer consumeert 5 % van het bedrag en investeert de rest.

Dan krijg je volgend verloop aan inkomsten als percentage van het originele bedrag (sociale ondernemer / egoïstische ondernemer):

10/10 = 50 %/50 % marktaandeel aan het begin
10/10,5 =
10/11,05
10/11,655
10/12,3205
10/13,05255 = 43,4 %/56,6 % marktaandeel na vijf jaar

Als de vraag niet oneindig is, zie je dan wat er gaat gebeuren? De egoïstische ondernemer neemt een steeds groter deel van de beperkte markt in, want beiden hebben steeds een overproductie waardoor ze minder moeten produceren om geen onnodige kosten te maken en doordat de egoïst steeds meer kan investeren, zal die een steeds groter deel krijgen, totdat de 'concurrent' -alsof iemand die aan andere mensen denkt in een ongereguleerde markt iets voorstelt als concurrent- helemaal uit de markt verdwenen is.



De meesten, ook ikzelf, kunnen inderdaad zelf een oordeel maken over wat het best voor hen is, véél beter dan een centrale planner. Daar ben ik het voor de volle honderd procent mee eens.

Een sociale zekerheid in plaats van liefdadigheid gaat dan ook niet om weten wat voor jezelf het beste is; het gaat over het verzekeren van solidariteit, iets dat, zoals hierboven reeds beredeneerd, in een volledig ongemoeid gelaten vrije markt veel moeilijker te verzekeren is.

Voor de rest ben ik het ermee eens dat een staat ook niet meer moet ingrijpen dan nodig. Iemand die een joint wilt smoren, wilt kweken zelfs, moet maar doen en de overheid heeft zich daar wat mij betreft niet in te moeien. Iemand die naakt over straat wilt lopen, hetzelfde. Iemand die een ander vraagt om zich te euthanaseren, hetzelfde. Iemand die vier levenspartners wilt en die vier levenspartners zijn daarmee akkoord, hetzelfde. Ik ben vrij consequent voor de vrijheid om met jezelf en je bezittingen te doen wat je wilt, maar niet wanneer het zwaar ten koste van solidariteit gaat.



Je bent zo'n iemand die vennootschapsbelasting aanziet als een deel van de dividendbelasting? Een bedrijf kan winst ook herinvesteren en aan de andere kant meer dan de winst uitkeren als dividenden. Vennootschapswinst kan zelfs een toekomstig loon uit arbeid zijn! Maar, soit, ik zal even in die statische redenering van simplisten meegaan. Ik reken:

De Belgische ondernemingen betalen samen gemiddeld(!) iets minder dan 20 % vennootschapsbelasting en 25 % op hun dividenden. Dat geeft 100-100*0,8*0,75 = 40 % gemiddelde belasting op alles wat geen arbeid is. Werknemers met een inkomen gelijk aan het gemiddelde inkomen van die ondernemers betalen al meer dan 40 % aan personenbelasting alleen. Daar moeten de parafiscale lasten op arbeid nog bij. Bovendien, aan de andere zijde weer, horen ook de speculatieve winsten bij kapitaalwinst, waar helemaal niets op betaald wordt.

Gemiddeld bekeken heb je dus zwaar ongelijk dat een inkomen uit kapitaal momenteel hetzelfde belast wordt als eenzelfde inkomen uit arbeid.

Belangrijk is die term gemiddeld. De ondernemer die nu 30+ % vennootschapsbelasting betaalt, moet geen slachtoffer worden van een redenering over gemiddelden. Daarom wil ik dat er gestreefd wordt naar een fiscaal model waarbij opbrengst uit arbeid en opbrengst uit kapitaal samen gerekend wordt.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Als de staatsschuld groter is dan het BBP, dan is het onmogelijk om zonder nieuwe leningen aan te gaan de oude te kunnen terugbetalen. Het is immers simpelweg niet mogelijk de bevolking aan tweehonderd procent te belasten en ze niets te laten eten of drinken of verwarmen, terwijl ze nog gewoon werken en in leven blijven.

Als de jaarlijkse rente daarbovenop ook nog eens meer dan 60% van het BBP bedraagt (30%+ op 200%+ van het BBP), dan moet je met NUL staatsuitgaven nog steeds meer dan 60% van het BBP belasten gewoon om de rente op schulden af te betalen. En dan heb je nog steeds nul euro staatsschuld afgebouwd.

Griekenland zat voorbij een point of no return. Zonder hulp van buitenaf kon het enkel failliet gaan of tot het einde der tijden een bevolking van slaven voor beleggers worden, hoeveel ze ook zouden besparen.



Dat zou betekenen: een groter pensioen voor de rijken en een pensioen onbetaalbaar voor de armen. Neen, dank je. In zo'n asociale samenleving wil ik niet leven.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Door de fraudebestrijding op het niveau van het Europese gemiddelde te brengen (we vergelijken immers alles met het Europese gemiddelde), wordt de helft van de extra kost van pensioenen al opgevangen.

Oké. Die andere helft gaat moeilijk worden, maar pessimisme zorgt noch voor economische groei noch voor een begrotingsevenwicht. Het tegendeel is zelfs waar. Het verschil tussen pessimisme en optimisme kan enkele miljarden op de begroting en in het BBP betekenen. Ik bedoel maar dat je oplossingen moet aanreiken in plaats van gal te spuwen.

De kopers van obligaties oordelen in ieder geval dat de Belgische staat de eerste tien jaar volledig veilig is om hun geld in te beleggen. En gelijk hebben ze.

Oorspronkelijk geplaatst door Karel Martel B

Staatsschuld is bedwingbaar zolang er economische groei is.

Als die groei ophoudt, of de rente explodeert, is het game over.

Oorspronkelijk geplaatst door Flippend Rund

de interest die de Federale overheid jaarlijks betaalt op de staatsschuld is ongeveer even groot als het volledige budget van het Vlaams onderwijs. En het Vlaams onderwijs is niet goedkoop.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Staatsschuld op zich maakt weinig uit. Als we ondanks de rente daarop toch het begrotingstekort kunnen terugdringen, dan krijgen alle doemdenkers voorlopig althans ongelijk.

Oorspronkelijk geplaatst door Robinus V

Staatsschuld op zich maakt weinig uit.