Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door BUB
Het is een ziekte van onze 20ste en 21ste eeuwse samenleving. Echtscheidingen. Egoïsme viert hoogtij samen met eigenbelang. Het is een feit dat de rechtbank het belang van de moeders nog altijd hoger stelt dan het welzijn van de vaders.
Ronduit schandalig!
Maar moeten we niet leren in deze gehele problematiek, en het is een schreinende problematiek, om water in onze wijn te doen, de belofte die we hebben gemaakt als mensen "dat we samen zullen blijven, tot de dood ons scheidt" te volmaken. Onze verantwoordelijkheid als ouders van onze kinderen op te nemen. Het zou al veel verhelpen denk ik dan. Maar uitzonderingen bevestigen de regels, er zijun altijd echtscheidingen die noodzakelijk blijven, maar dan spreek ik over nog geen 10% van de gevallen.
|
Ik ben seculier.
Zojuist bij mijn huidige verhuizing het kerkelijk document gevonden waarop elkaar eeuwige trouw werd beloofd (ik huwde noodgedwongen katholiek met speciale dispensie als ongelovige)
En wie verbrak haar eeuwige katholieke geloften en hertrouwde met een
tjeef met zijn eigen verbroken eeuwige geloften? Juist. Mijn onverbreekbare katholieke partner.
En pas op hé... in die sfeertjes staat alles wat katholiek is in hoog aanzien.
Ik doe eeuwig trouw en seculier alleen voort.
Tjuus.