Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door luc broes
robert, ik denk dat je dit verkeerd opvat.
Ik veronderstel dat men bedoelt; 'de Vlaamse strijd is een sociale strijd'
en in die zin is het logisch dat links de Vlaamse strijd een linkse strijd noemt.
|
Laat ons wel wezen: In de goede oude tijd van de frontsoldaten was de Vlaamse beweging (een gedeelte ervan) inderdaad een sociale strijd:
"Hier is ons bloed, waar is ons recht?", in bloed op een muur geschilderd spreekt boekdelen.
De verontwaardiging over het klasse verschil tussen de franse BOURGEOIS officieren en de vlaamse soldaten viel immers samen met de taal van beiden.
Maar nu is de strijd tussen Vlamingen en Walen dus GEEN sociale strijd: het is een nationalistische strijd.
Dat deze intellectuelen stellen dat je én Vlaamsvoelden én links kan zijn is een waarheid zoals een koe, een open deur die niet moet worden ingestampt EN DIE DE SPA EN GROEN! OOK NOG MOETEN OPENSTAMPEN.
Citaat:
Vergeten we even de onzalige belgische toestanden:
Een linkse strijd is een strijd van de verdrukte tegen het bestel dat hen miskent. In die zin is de Vlaamse strijd een linkse strijd.
|
Zoals ik hierboven al aantoonde is er geen enkele sociale strijd tussen Vlamingen en Walen aan de gang.
Vanuit VLaams, links, standpunt zijn eerder de Walen die moeten verdeidigd worden, gezien hun sociale achterstand en grotere onderdrukking door de rechtsen, door het kapitalistisch, bourgeois establishment DAT IN GROTERE MATE VLAAMS IS dan WAALS!
De tijde van de franstalige bourgeoisie (in Vlaanderen) en de arme VLaamse migranten (die in Wallonië werkten) is immer LANG verleden tijd!
Een linkse strijd is dus zowel tegen de Vlaamse bourgeoisie gericht, en zelf in hoofdzaak, als tegen de Waalse. De sociale strijd speelt zich dus af BINNEN BELGIE: in alle gewesten en gemeenschappen.
Het Vlaams-nationalisme heeft hier geen enkel verband mee: het doorkruist de klassenstrijd tussen bourgeoisie en de werkende bevolking.
Daarom moet de werkende bevolking sollidair blijven met mekaar: over alle grenzen van gemeenschappen en gewesten heen. Ook in Belgie hebben de proletariers immers geen vaderland: niet Vlaanderen, Niet Belgie en zelf niet Europa, dat ook al in de handen is van bourgeois, rechtse partijen.
Nationalisme verkopen, onder het mom dat de klassenstrijd samenvalt met één of andere nationalistische strijd is theoretisch mogelijk (zoals indertijd in CHina onder Mao) maar is hier in Vlaanderen hoegenaamd niet aan de orde, omdat de Vlaamse bourgeois in Belgie al veel sterker politiek, sociaal en economisch wegen op de verbetering van het leven van de werkende bevolking, en omdat dit derhalve in een gesplit Belgie op dit ogenblik voor de Vlamingen die werken een RAMP betekent!