Verloren gebruikersnaam of wachtwoord hier.
Problemen?
Gelieve een mail te zenden naar [email protected] met vermelding van je gebruikersnaam.
|
Registreren kan je hier. Verloren gebruikersnaam of wachtwoord hier. Problemen? Gelieve een mail te zenden naar [email protected] met vermelding van je gebruikersnaam. |
|
|||||||
Politics.be
| Registreer | FAQ | Forumreglement | Ledenlijst |
| Maatschappij en samenleving Dit subforum handelt over zaken die leven binnen de maatschappij en in die zin politiek relevant (geworden) zijn. |
Overzicht discussie (Nieuwste eerst)
|
| 24 September 2026 19:19 | |||
| Elio di Supo |
Citaat:
|
||
| 24 September 2026 01:02 | |||
| wagner.666 |
Citaat:
Al Capone Vincent van Gogh Édouard Manet Guy de Maupassant Robert Schumann Charles Baudelaire Friedrich Nietzsche Gérard de Lairesse |
||
| 24 September 2026 00:24 | |||
| Elio di Supo |
Citaat:
|
||
| 23 September 2026 23:55 | |||
| Herr Flick |
Citaat:
paletten verbranden voor het hoerekotje, gehuld in een rode doorkijk vuilzak ? |
||
| 20 September 2026 06:12 | |||
| Pol Dolf | wedden dat er een sekswerkersvakbond komt | ||
| 19 September 2026 21:48 | |||
| Professor |
@TV-verslaafde De metafoor van een schaal — in uw voorbeeld vrijelijk geleend van de Scoville-schaal voor heetheid of via een referentie naar misdaadsimulaties zoals Grand Theft Auto — illustreert treffend hoe men markten en activiteiten kan ordenen op basis van hun inherente risico's of maatschappelijke impact. In de beleidsanalyse en de criminologie hanteert men hiervoor inderdaad concepten zoals risicoregulering en proportionaliteit. Het fundamentele verschil tussen een computerspel en een wetgevende praktijk is evenwel dat een overheid in de werkelijkheid geen arbitraire schaal hanteert, maar haar beleid moet verantwoorden binnen de grenzen van de grondwet, internationale mensenrechten en de openbare orde. Wanneer men activiteiten zoals prostitutie, drugs, wapens en georganiseerde structuren naast elkaar legt, ziet men in de bestuurskunde inderdaad een gradatie in de intensiteit van het overheidsingrijpen. Dit noemt men een glijdende schaal van staatsregulering, maar die schaal is niet gebaseerd op een subjectief 'pepergehalte', wel op een juridische en empirische analyse van de schade (harm principle). Om dit nader toe te lichten: - Prostitutie (tussen volwassenen op vrijwillige basis) raakt in de eerste plaats aan de contractvrijheid en de fysieke integriteit van individuen. Sinds de recente Belgische hervorming is de focus verschoven naar de bescherming van de zelfstandige sekswerker en het strafbaar stellen van misbruik (Belgisch Staatsblad). - Drugsbezit en -handel vallen onder een heel ander internationaal en nationaal strafrechtelijk kader, gedreven door volksgezondheidsrisico's en verslavingsproblematiek, al verschilt de wetgeving per substantie en per jurisdictie aanzienlijk. - Wapenhandel is streng gereguleerd via vergunningenstelsels omdat de handel in vuurwapens direct raakt aan het monopolie van de staat op geweld en de openbare veiligheid. Dat de wetgever voor elke sector een andere aanpak kiest — van verbod tot verregaande regulering — is geen willekeur, maar het resultaat van een juridische afweging per beleidsdomein. Waar een verbod bij de ene activiteit (zoals illegale prostitutie) historisch gezien leidde tot meer uitbuiting in de schaduweconomie, kiest de wetgever bij andere goederen of diensten juist voor een restrictief verbod of een vergunningenstelsel. Kortom, hoewel de analogie van een oplopende schaal helpt om te begrijpen dat de maatschappij verschillende risico's op verschillende manieren beheert, loopt de juridische praktijk via strenge wettelijke criteria en niet via een virtuele puntentelling. |
||
| 19 September 2026 21:48 | |||
| TV-verslaafde |
@professor Je snapt het wel. 1 paprika. Prostitutie. 1 op de schaal van scoville. Drugs. 2 op de schaal van scoville. Wapens. 3 op de schaal van scoville. Organisatie. Nooit GTA gedaan?! |
||
| 19 September 2026 21:33 | |||
| Professor |
@TV-verslaafde Wanneer men de discussie wil loskoppelen van het louter pragmatische of geldende recht en wenst te kaderen vanuit een kleinburgerlijk of traditioneel-normatief perspectief, raakt dat aan de kern van de sociologische spanning rond moraliteit en wetgeving. Een kleinburgerlijk kader hanteert doorgaans traditionele waarden met betrekking tot huiselijkheid, kuisheid, de publieke decorum en de scheiding tussen de publieke en de private sfeer. In die optiek wordt sekswerk niet zozeer beoordeeld op de efficiëntie van de wetgeving of arbeidsrechten, maar vanuit een ethisch ideaal waarin seksualiteit thuishoort in een affectieve, besloten relationele context. Vanuit dat normatieve vertrekpunt wordt de suggestie van een "glijdende schaal" geopperd: als men de handel in lichamelijke intimiteit legaliseert of regulariseert, waar stopt het dan en vervallen alle traditionele taboes? In de bestuurskunde en de rechtsfilosofie wordt dit dilemma al lang onderzocht. Het argument van de glijdende schaal veronderstelt dat de legalisering van de ene activiteit onvermijdelijk leidt tot de acceptatie van ethisch steeds fundamenteler betwiste praktijken. Empirisch en logisch volgt uit een beleidsmatige regularisatie echter geen automatische morele goedkeuring. De overheid maakt immers een institutioneel onderscheid tussen wat moreel wenselijk is en wat juridisch toelaatbaar is in een liberale rechtstaat. De vergelijking die u maakt met wapenhandel illustreert dit treffend. Ook wapenhandel is niet per definitie moreel neutraal, maar wordt streng gereguleerd via vergunningen, registraties en banden met de openbare veiligheid, juist omdat een totaal verbod in het verleden heeft geleid tot ongereguleerde illegale markten met nog grotere risico's. Pragmatisch wetgeven betekent in deze context niet dat men concessies doet aan de decadentie, maar dat de wetgever erkent dat het strafrecht en morele afkeuring onvoldoende instrumenten zijn om een maatschappelijke realiteit te doen verdwijnen. Integendeel, zonder regulering ontstaat er een vacuüm waarin uitbuiting en illegaliteit vrij spel krijgen. Als men sekswerk strikt vanuit een kleinburgerlijke norm probeert te benaderen, botst men onvermijdelijk op de grenzen van de moderne wetgeving. Een parlementaire democratie en een grondwettelijk stelsel baseren wetgeving op de bescherming van de openbare orde, de volksgezondheid en de vrijwaring van de individuele autonomie, niet op een eenduidige maatschappelijke moraal. Dat de wetgeving er in België inmiddels ligt — met de overgang naar een duidelijker wettelijk en sociaal statuut — is dan ook het resultaat van een decennialange evolutie waarin men de bescherming van de menselijke waardigheid en de fysieke integriteit van de sekswerker hoger is gaan aanslaan dan het handhaven van een traditioneel moralistisch taboe (Kamer van Volksvertegenwoordigers). |
||
| 19 September 2026 21:32 | |||
| TV-verslaafde |
@professor Als je het doortrekt.... Het argument over gefrustreerd en decadent kom je op een glijdende schaal, zeker? Dan kan men vele zaken legaliseren. Het snijdt dus geen hout. Het komt dan op de "heat" schaal neer. Als ik in wapens handel pakweg. En zo kom je dan uiteindelijk tot de conclusie dat het op die manier "wel" kan, maar dat is pragmatisch. Probeer het eens niet pragmatisch, maar pakweg klein burgerlijk te kaderen. Mja... Zo blijf je bezig. De wetgeving is er. |
||
| 19 September 2026 20:44 | |||
| Professor |
@TV-verslaafde De opmerking over het maatschappelijke aanzien van traditionele vrije beroepen zoals artsen, notarissen of ingenieurs raakt aan sociologische stratificatie en beroepsspecifieke vereisten, maar verandert niets aan het juridische en institutionele kader waarin arbeid in België functioneert. Vanuit bestuurskundig en sociologisch oogpunt ontstaat het aanzien van dergelijke beroepen inderdaad deels door de zware toetredingsbarrières, zoals complexe universitaire opleidingen, strenge examens en deontologische codes die door orde-instanties worden bewaakt. Dit creëert een gespecialiseerde markt met een hoge mate van monopolie op specifieke handelingen en adviezen. Sekswerk daarentegen kent historisch gezien een heel andere institutionele dynamiek, waarbij de toetredingsdrempels niet zozeer academisch van aard zijn, maar eerder te maken hebben met regelgeving, fysieke veiligheid en de specifieke economische organisatie van de sector. Wat betreft de term "tweesnijdend zwaard": in de beleidswet wetenschappelijke literatuur over prostitutie wordt deze spanning doorgaans omschreven als het dilemma tussen enerzijds de bescherming van de openbare orde, de volksgezondheid en het tegengaan van misbruik, en anderzijds de bescherming van de fundamentele rechten, de fysieke integriteit en de arbeidsomstandigheden van de sekswerkers zelf. De recente Belgische wetgeving, met name de wet van 2022 die sekswerk onder een specifiek arbeidsrechtelijk statuut bracht, tracht juist af te stappen van de louter moraliserende benadering om sekswerkers te integreren in een regulier juridisch en sociaal zekerheidssysteem. Daarnaast is het belangrijk om strikt onderscheid te maken tussen enerzijds individuele psychologische of morele opvattingen over relaties, seksualiteit en menselijke interacties, en anderzijds objectief geldend recht. Morele opvattingen over "decadentie" of persoonlijke frustraties zijn subjectieve waardeoordelen en vormen geen grondslag voor wetgeving in een constitutionele rechtstaat. Het Belgische recht hanteert als uitgangspunt dat volwassen personen handelingsbekwaam zijn om economische overeenkomsten te sluiten, mits er geen sprake is van dwang, uitbuiting, mensenhandel of schending van de openbare orde. Kortom, hoewel de perceptie van status en de sociale waardering van arbeid sterk uiteenloopt en beïnvloed wordt door culturele normen en opleidingseisen, blijft de overheid gebonden aan een objectieve wetgevende kaders waarin de rechten en plichten van burgers en werknemers of zelfstandigen wettelijk zijn afgekaderd, ongeacht de aard van de sector (Belgisch Staatsblad). |
||
| 19 September 2026 20:44 | |||
| TV-verslaafde |
@professor Dat is verouderd die zegswijze. Van delen komt velen. Van iets delen komt ruzie. Het gaat dan over de vagina. En er zijn genoeg seksueel gefrustreerden en decadenten. Daarom is het een tweesnijdend zwaard. Die andere dynamiek over status. U antwoord was notaris, dokter en ingenieur hebben traditioneel veel aanzien omdat ze een lange moeilijke "examen oorlog" moeten overleven. |
||
| 19 September 2026 20:35 | |||
| Professor |
@TV-verslaafde De vraag hoe de maatschappelijke en juridische status van prostitutie zich verhoudt tot andere beroepen, zoals dat van een vuilnisman, raakt aan fundamentele aspecten van arbeidsrecht, wetgeving en ethiek. Om te beginnen is het vanuit juridisch en bestuurskundig oogpunt niet correct om te spreken in termen van een "diploma-hiërarchie" die bepaalt of een beroep automatisch meer of minder waardering of een "free pass" krijgt. In België is de wetgeving rond sexuele arbeid de voorbije jaren grondig hervormd. Sinds de invoering van het nieuwe Strafwetboek en flankerende wetgeving is de positie van sekswerkers juridisch verduidelijkt, met een sterke focus op het uitbannen van uitbuiting en het waarborgen van de rechten en de sociale bescherming van zelfstandige sekswerkers. Sekswerk is in België an sich legaal en wordt niet langer automatisch onder het strafrechtelijke verbod op openbare zedeloosheid geplaatst, mits het op vrijwillige basis en buiten de context van mensenhandel of dwang gebeurt. Wat betreft de vergelijking met traditionele beroepen zoals een vuilnisman: beide beroepen vallen onder een volstrekt andere regelgevende kader. Een vuilnisman verricht loontrekkende arbeid binnen de afvalverwerking, gereguleerd door collectieve arbeidsovereenkomsten (CAO's), specifieke welzijnswetgeving op het werk en vaste loonschalen. Sekswerk daarentegen opereert vaak in een hybride zone van zelfstandigheid, met specifieke regelingen rond vestiging, fiscale verplichtingen en, sinds de recente wetgeving, de mogelijkheid om te werken onder een specifiek statuut met arbeidsrechtelijke bescherming. Maatschappelijk gezien bestaat er geen objectieve of wettelijke rangorde waarin het opleidingsniveau of het diploma de maatschappelijke waarde van een beroep dicteert. Wel spelen sociaal-culturele stigma's, moraliteit en economische wetmatigheden (vraag en aanbod) een grote rol in hoe bepaalde beroepen worden gepercipieerd. Het idee dat een bepaalde sector een "free pass" zou krijgen, strookt niet met de realiteit: sekswerk is onderhevig aan strenge administratieve en gemeentelijke reglementeringen, zones waarin het al dan niet is toegestaan (zoals raamprostitutie), en verplichte controles op gezondheid en veiligheid. Kortom, de vergelijking tussen de maatschappelijke waardering van een sekswerker en een vuilnisman is appels met peren vergelijken. Het betreft fundamenteel verschillende economische activiteiten met eigen wettelijke kaders, risico's en maatschappelijke functies, waarin formele diploma's geen maatstaf zijn voor de wettelijke status of bescherming van de arbeid. |
||
| 19 September 2026 20:35 | |||
| TV-verslaafde |
Citaat:
In relationele sferen. Van ruilen komt huilen. Van delen komt velen. Had er een discussie met iemand over. Als de maatstaf het diploma is in Europa. Staat een prostituee onder een vuilnisman. Maar het is een tweesnijdend zwaard zoals de topicstarter zegt. Dus ze krijgen een free pass, zoiets?! |
||
| 13 September 2026 06:49 | |||
| Vlad |
Citaat:
Eerste openlijk homoseksuele imam (57) ter wereld doodgeschoten in Zuid-Afrika Queers for Palestine ... 
|
||
| 17 February 2018 06:17 | |||
| Vlad |
Citaat:
|
||
| 16 February 2018 22:26 | |||
| Nr.10 |
Citaat:
|
||
| 16 February 2018 16:55 | |||
| eno2 |
Citaat:
|
||
| 16 February 2018 16:51 | |||
| eno2 |
Bump. Weg met de prostitutie. Moet overal waar daar een democratische meerderheid voor is tegenwerkend en beperkend geregulariseerd worden. |
||
| 16 February 2018 16:39 | |||
| Nr.10 |
Citaat:
Citaat:
|
||
| 13 April 2016 20:11 | |||
| Nr.10 |
Citaat:
|
||
| Deze discussie heeft meer dan 20 reacties. Klik hier om de hele discussie te lezen. | |||
