Epos

[harriechristus]

10 - Harrie's ultieme vernedering.

Even later werd harrie wakker, juist toen de zon opging, en hij was geheel en al in de veronderstelling dat hij gedroomd had. Zo niet, dan zou hij nu een leeuw moeten zijn. Maar harrie had niet gedroomd en hij was ook geen leeuw geworden, maar... een konijn! Blijkbaar was zijn boze wens toch niet in vervulling gegaan en waarschijnlijk door de hevige schrik van broer konijn en zijn diepere en geheel goede wens dat ook harrie een lief konijntje zou mogen worden.
Het goede had gewonnen van het kwaad. Maar of harrie er zo blij mee was? Tot zijn hevige schrik ontdekte hij een onnozel knuffeldiertje geworden te zijn. Maar niet alleen dat, maar broer konijn keek hem verliefderig aan en deze kreeg neigingen om hem maar meteen te bespringen. Dan waren er twee mogelijkheden: of broer konijn was homoseksueel of harrie was een vrouwtjeskonijn geworden, dat wil zeggen een moer of voedster. En broer konijn was dan een ram. Maar was harrie dan niet een ram volgens zijn eigen sterrenbeeld? Tranen kwamen hem nu in zijn ogen. De boze heks had ongetwijfeld ook nog de verkeerde kruiden in de soep gedaan.
Broer konijn kreeg nu medelijden met zijn pas verkregen vriendinnetje, maar werd daardoor nog aanhankelijker en ook nog hitsiger en begon arme harrie van achteren met hevige wellust te bewerken. Maar kleine harrie was als konijn zo dom nog niet of hij begreep wel waarom dit alles zo geschiedde. Hij had moedertje natuur beledigd door Sophia te willen vermoorden en nu zou hij zelf een moedertje worden. Die gedachte troostte hem in zijn verdriet een konijn te zijn en ook nog in zijn vernedering besprongen te worden.

[harriechristus]

11 - Een grote konijnenfamilie.

Na enige tijd begon hij het zowaar lekker te vinden en zich vol overgave aan eigen lust en aan dat van broer konijn over te geven. Ze vormden na enige tijd een uitstekend sekskoppel. En ook in de liefde ging het best, want broer konijn of beter: man-konijn zorgde goed voor haar. Na een maand kreeg harrie een volle dracht van 10 lieve kinderkonijntjes. Dat ging zo door tot 7 drachten per jaar, dat is dus: 7 x 10 = 70 nieuwe gezinsleden.
Dat wil zeggen: volgens de berekening, want gelukkig werden er heel wat opgegeten door de roofdieren, want anders was het moeder en vader boven de oren gegroeid en was er van de opvoeding niet veel terecht gekomen. Maar als we bedenken dat al die kleintjes zich na 4 maanden ook al weer begonnen voort te planten dan kunnen we met enige berekening inzien wat het grote nut is van de roofdieren.
Maar in ieder geval schonk die grote konijnenfamilie veel vreugde en ook veel zorgen, maar broer konijn troostte haar met de gedachte dat al die kindertjes discipelen zouden worden van Harriëtte's (want zo heette harrie voortaan) nieuwe leer, waarvan volgens hem de eerste boodschap moest luiden: "Gaat heen en vermenigvuldigt U!" Ja, ja, dat had Harriëtte inmiddels wel begrepen. Haar man had gevoel voor humor.
Maar door alle drukte en zorgen van het baren en het verzorgen van de kleintjes was Harriëtte nog helemaal niet aan een boodschap toegekomen en haar nieuwe leer moest nog helemaal overdacht en verder ontwikkeld worden. Nu was Harriëtte al vele malen geprikkeld om dat te doen, vooral wanneer de kleintjes naar haar toegekomen waren met de vraag waar ze vandaan kwamen. Zulke ondeugden kunnen het de ouders lastig maken, maar uit valse schaamte en om zich er maar gemakkelijk van af te maken had ze geantwoord dat ze door de ooievaar gebracht waren of uit een bloemkool gekomen of dat ze dat maar aan vader konijn moesten vragen.

einde hoofdstuk 9

[harriechristus]

hoofdstuk 10: Harriëtte's grote roeping.

1 - Het grote Konijn God spreekt tot haar.

Nu was echter haar tijd gekomen om zich terug te trekken in meditatie en zich te bezinnen. Ze vroeg haar man vriendelijk of hij zich voortaan wilde beheersen en haar met rust te laten en als hij dat niet kon lekker eens vreemd te gaan, zoals andere mannen rammelaars dat ook deden. Ja, konijn Harriëtte was een geëmancipeerd vrouw konijn en wist zich onafhankelijk op te stellen.
Op een geheime plek groef ze een diepe konijnengang met daarin een lekker knus holletje om zich geheel en al aan de meditatie te wijden. Na 40 dagen van vasten, waarin ze nog slechts vel over been was, omdat konijnen meestal na 1 dag zonder voedsel al dood gaan, verscheen de grote Konijn God aan haar.
Zonder enige inleiding zeide deze prompt: "Ik ben de grote eeuwige en oneindige Konijn God. Ik ben hermafrodiet, dat wil zeggen de eenheid van man en vrouw, dat wil zeggen van Konijn en Konijnin, van Moer en Rammelaar. En als deze eenheid ben ik de Liefde. Als zodanig ben ik onzichtbaar en slechts innerlijk te voelen, te beleven. Op een kwade dag in mijn eeuwig bestaan echter heb ik besloten mij te delen en zichtbaar te worden en ben ik verschenen als Konijn Adam en Konijnin Eva. Deze zijn vervolgens in hevige begeerte voor elkander ontbrand in de behoefte tot de oorspronkelijke eenheid terug te keren.
Dit wilde echter nooit lukken, maar integendeel ontstonden er steeds weer nieuwe konijntjes en konijninnetjes, die weer met hetzelfde euvel te kampen kregen, dat wil zeggen de innerlijke eenheid van de Liefde verviel steeds weer opnieuw tot lichamelijk begeren en nieuwe konijntjes waren daarvan het resultaat. Het gebeurt nog maar zelden dat twee konijntjes tot de ware oorspronkelijke Liefde weten terug te keren".
Hierbij pinkte de grote Konijn God een traantje weg uit zijn ooghoek. Blijkbaar had hij en zij in zijn en haar oneindige en raadselachtige en tegenstrijdige goedheid toch besloten voor Harriëtte te verschijnen, want zoëven had hij en zij nog gezegd dat niemand haar en hem kon aanschouwen zonder te sterven. Dat laatste had Harriëtte er voor het gemak maar bij gedacht om meer indruk te maken op zichzelf omtrent de majesteitelijkheid van het goddelijke.

[Pol Dolf]

nobody loves you