Voor wanneer eindelijk de politieke moed: rookverbod in kaffees?

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door nun

Waarom willen voorstanders van een rookverbod absoluut werken met een verbod? Wat denken jullie van alternatieven die hetzelfde resultaat kunnen bekomen. Maar minder dwingend zijn en toch nog wat diversiteit toelaten. Zoals bvb: rookvrije cafés aanmoedigen via fiscaliteit of awareness campagnes zodat nietrokers er om geven in welk café ze zetten en daar dan ook naar handelen.

Ik heb een gezonde, natuurlijke afkeer van alle mogelijke verboden, ook van een rookverbod. Maar blijkbaar werkt zelfregulering niet, anders waren er al meer dan voldoende niet-rokerscafé's. Dat heeft allicht te maken met het feit dat veel horecapersoneel zelf rookt, ook de café-uitbaters dus.

Fiscale incentives vind ik echter zeker het proberen waard. Al is op een recente buitenlandse reis weer gebleken hoe hardleers rokers zijn: in de rookvrije amusementsruimte van het hotel zat een koppel rustig te paffen. Het is die obstinate arrogantie die in de meeste gevallen tot een gehaat verbod leidt.

[Steben]

Oorspronkelijk geplaatst door Patsy Stone

Je bent er een karikatuur van aan het maken en dat helpt je zaak niet vooruit.

Patsy, is het rookverbod zelf niet de karikatuur? Ik vind van wel. Een verbod in café's vanwege de volksgezondheid vind ik een serieuze karikatuur. Alleen al het feit dat heel veel mensen niet naar cafe gaan en de meeste die dat doen niet dagdagelijks, is al een mooie hint.

[Steben]

Oorspronkelijk geplaatst door Ambiorix

nee, we willen het algemeen belang.

Het algemeen belang bestaat niet. Behalve dan dat als er algemeen belang is, dat die met rust gelaten moet worden.

[Steben]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Als ge uw billen brandt, moete op de blaren zitten.

Een uiterst belangrijk natuurlijk principe me dunkt dat in de kazi-maatschappij volledig verkl*** wordt.
Rookverbod = als ik u mijn billen een beetje laat opwarmen, moete op reuzeblaren zitten en pas op he den diene daar - de staat - gaat mij beschermen zulle!. Schone opvoeding.

[liberalist_NL]

Oorspronkelijk geplaatst door nun

Waarom willen voorstanders van een rookverbod absoluut werken met een verbod? Wat denken jullie van alternatieven die hetzelfde resultaat kunnen bekomen. Maar minder dwingend zijn en toch nog wat diversiteit toelaten. Zoals bvb: rookvrije cafés aanmoedigen via fiscaliteit of awareness campagnes zodat nietrokers er om geven in welk café ze zetten en daar dan ook naar handelen.

Alternatieven zijn irrelevant. Het gaat om mensen hun pleziertje niet gunnen omdat ze beter weten wat goed voor ze is.

[Steben]

Oorspronkelijk geplaatst door liberalist_NL

Alternatieven zijn irrelevant. Het gaat om mensen hun pleziertje niet gunnen omdat ze beter weten wat goed voor ze is.

en electorale spelletjes

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door liberalist_NL

Alternatieven zijn irrelevant. Het gaat om mensen hun pleziertje niet gunnen omdat ze beter weten wat goed voor ze is.

Ook goed, geen alternatieven dan. Dat typeert ten overvloede de onbuigzame houding van rokers. Het is zelfs te veel gevraagd dat ze hun verslaving vijf minuutjes buiten botvieren, om tientallen niet-rokers in het café te vrijwaren voor gezondheidsproblemen, stinkende kleren, brandende ogen, heesheid, geïrriteerde slijmvliezen en stank.

Een complete ban is in het licht van deze arrogante houding dan de enige valabele oplossing. En dan niet alleen binnen in de café's, maar ook op terrassen, in de buurt van wachthokjes van tram en bus, openlucht sportstadia, enz... Kortom: overal behalve thuis bij de roker zelf (als daar geen kinderen of andere derden zijn).

[liberalist_NL]

Oorspronkelijk geplaatst door Jukes

Ook goed, geen alternatieven dan. Dat typeert ten overvloede de onbuigzame houding van rokers.

Ik rook niet. Ik vind het vies en bovendien veel te duur.

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door liberalist_NL

Ik rook niet. Ik vind het vies en bovendien veel te duur.

Juist. Ik gun trouwens iedereen zijn pleziertjes, hoe afwijkend en/of idioot die ook mogen zijn. Ook rokers gun ik het dus van harte dat ze omwille van hun verslaving hun gezondheid om zeep helpen door met brandende bladeren en papier in hun mond rond te lopen. Alleen wil ik dat trieste lot niet delen, zeker niet ongevraagd.

[Steben]

Oorspronkelijk geplaatst door Jukes

Juist. Ik gun trouwens iedereen zijn pleziertjes, hoe afwijkend en/of idioot die ook mogen zijn. Ook rokers gun ik het dus van harte dat ze omwille van hun verslaving hun gezondheid om zeep helpen door met brandende bladeren en papier in hun mond rond te lopen. Alleen wil ik dat trieste lot niet delen, zeker niet ongevraagd.

Ik ook niet, maar ik heb daar geen wet en staatsgeweld voor nodig.
Vreemd he?

[nun]

Oorspronkelijk geplaatst door Jukes

Kortom: overal behalve thuis bij de roker zelf (als daar geen kinderen of andere derden zijn).

Ge moogt niet roken in u eigen huis als daar andere volwassenen bij zijn? Als ze bij u op bezoek komen en ze gaan niet weg als ge een sigaret opsteekt, dan is het toch duidelijk dat ze het niet erg vinden dat er gerookt wordt. De niet-roker kiest hier dan toch duidelijk om passief te roken. Waarom kan iemand kiezen om actief te roken, maar kan hij niet kiezen om passief te roken?

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door Steben

Ik ook niet, maar ik heb daar geen wet en staatsgeweld voor nodig.
Vreemd he?

Niet zo vreemd. Ik heb dat ook niet nodig. Ik ben perfect bereid en in staat om rokers zelf de deur te wijzen als hun stank me niet aanstaat. Maar niet iedereen wil of kan dat. Ik zou liefst �*lles zelf regelen, ook bijvoorbeeld de verdediging van mijn have en goed. maar dat mag nu eenmaal niet in een rechtsstaat. Daar zullen we ons allebei moeten bij neerleggen, vrees ik.

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door nun

Ge moogt niet roken in u eigen huis als daar andere volwassenen bij zijn? Als ze bij u op bezoek komen en ze gaan niet weg als ge een sigaret opsteekt, dan is het toch duidelijk dat ze het niet erg vinden dat er gerookt wordt. De niet-roker kiest hier dan toch duidelijk om passief te roken. Waarom kan iemand kiezen om actief te roken, maar kan hij niet kiezen om passief te roken?

Ik had het over derden, die er ook permanent wonen, en dus geen keuze hebben om elders te gaan. Broers, zussen, inwonende grootouders,... Als ik op bezoek ga bij paffende vrienden, dan zou ik in principe ook bereid moeten zijn om hun rook in te ademen. Maar dat hoeft gelukkig niet, want ik heb beschaafde, beleefde vrienden, die niet roken in mijn bijzijn.

[Hertog van Gelre]

Oorspronkelijk geplaatst door De schoofzak

We gaan voor zo ongeveer de elfhonderdste keer moeten zeggen dat het argument van de privé-sfeer geen steek houdt.

Hou er dan mee op het te zeggen want het slaat nergens op. Alle juristen vinden het namelijk een zeer steekhoudend argument.

Voor meer begrip:

Rookverbod is uiting van wraakzucht en morele paniek
Gepubliceerd: 22 november 2008 NRC Handelsblad.

Rokers mogen niet meedoen aan het ‘samen leven, samen werken’ van het kabinet. Antirookcampagnes tot zuivering van moraal en soms zelfs van ras zijn van alle tijden. De paus. Later volgden de nazi's. Gelijktijdig met morele paniek over illegalen begon Californië de huidige wereldwijde golf van rookverboden.

Het Turkse koffiehuis dat ik bezocht, was bijna leeg. Ook hier komt het rookverbod hard aan. Net als in de Marokkaanse theehuizen waarschijnlijk. Over de effecten van het verbod op de theehuiscultuur van het mannelijke deel der etnische minderheden in Nederland horen we weinig. Op tv zien we louter autochtone cafébezoekers in Den Bosch die, volgens de Journaallezer, ‘gewoon doorpaffen’. Het woordgebruik suggereert intussen al dat rokers niet alleen geboren verliezers en neuroten zijn maar letterlijk en figuurlijk vuurgevaarlijke types. Voor de anderen vooral.

De haat en de wraakzucht tegen de rokers zijn groot. Zij hebben zo lang geleden onder de rookwalmen van sigaar, pijp en sigaret. En nu blijken die verrekte rokers het onder elkaar gezelliger te hebben dan zijzelf. De hardheid waarmee dit kabinet in navolging van buitenlandse overheden het rookverbod nu met steun van een meerderheid van de bevolking wil afdwingen, vraagt om een verklaring. Deze heeft de verontrustende ondertonen die elke moral panic in zich draagt: het zich bedreigd voelen door een minderheid die het heil en welzijn van de meerderheid zou bedreigen. Aanvallen van morele paniek gaan vrijwel altijd over seks, drugs en dood. En over status: het lijkt wel of menigeen zich alleen nog boven de ander verheven kan voelen als hij/zij niet rookt.

In de geschiedenis van antirookcampagnes in het Westen zijn er drie opmerkelijke aanjagers van het verbod: de paus, de nazi’s, en de staat Californië. Het eerste rookverbod werd volgens de auteur van het boek Nicotine, Jack E. Henningfield, uitgevaardigd door paus Urbanus VII in 1590. Hij dreigde iedereen te excommuniceren die in de kerk of in het voorportaal tabak kauwde, rookte of snoof. Het zou de wierookgeur van heiligheid corrumperen. De nazi’s, de adepten van arische Körperkultur en Reinheit, hadden, aldus de Stanford-hoogleraar Geschiedenis van de Wetenschap Robert N. Proctor, geen religieuze maar ‘raciale hygiëne’ op het oog bij het bestrijden van de tabak, zoals ze ook asbest en anorganische voedingsmiddelen bestreden. De nazipropagandisten lieten in de oorlog ook niet na erop te wijzen dat de drie fascistische leiders in Europa (Mussolini, Franco en Hitler) niet rookten, terwijl de Geallieerde leiders (Churchill, Roosevelt en Stalin) zware gebruikers waren.

De antirookcampagne heeft elementen in zich van de drang naar religieuze en soms zelfs raciale zuiverheid, en van sociale uitsluiting van de dichterbij komende ‘Opstand der hordes’ (Ortega y Gasset). Dat wordt ook bewezen in het oord waar de huidige campagne is begonnen: Californië waar in de jaren 60 de hippies in een walm van marihuana hun bevrijdende ideetjes over het Westen uitbliezen. Daar werden vanaf begin jaren 90 met overheidssubsidie de hardste en schokkendste antirookcommercials uitgezonden, zoals een vrouw die een sigaret rookte door een gat in haar keel, een gevolg van keelkanker. En een Marlboro Man die tegen zijn macho maat zegt vanaf zijn paard: ‘Ik mis mijn long, Bob’. Alleen zo kon de indruk tenietgedaan worden die de tabaksindustrie in de halve eeuw ervoor had gevestigd, dat sigaretten een vleug glamour hebben.

De campagne kwam in dezelfde tijd op gang dat men de negen witte letters op die nabije heuvel – Hollywood – vaak niet eens kon zien, door de smog van auto’s. De vraag is dus waarom het daar begon, en sindsdien via New York is overgewaaid naar Europa, de vliegvelden eerst en daarna naar vele of alle openbare gebouwen, inclusief de horeca, op last van nationale overheden, Ierland voorop. Dat hierbij commerciële motieven en de imitatiezucht van New York – in vele staten geldt geen rookverbod in de horeca – een rol speelden, lijkt wel vast te staan. Net zoals je nu in hotels gevraagd wordt een handdoek twee keer te gebruiken, of anders op de grond te gooien, to save the planet, zo is een rookverbod simpelweg goedkoper omdat het minder schoonmaakkosten meebrengt.

Het verontrustende aan de antirookcampagne in Californië is dat het direct volgde op de morele paniek over de aanzwellende immigratie van illegale Mexicanen. De Amerikaanse hoogleraar strafrecht Michael Welch heeft de criminalisering van illegale immigranten begin jaren 90 in Californië uitvoerig beschreven. Een van de onbewuste drijfveren van de antirook-campagnes in Californië was fysiek afstand te scheppen van de rokende immigranten, van wie ook werd gezegd dat ze allerlei akelige ziektes meebrachten. Net zoals rond 1900 het gebruik van parfum snel om zich heen greep in ‘de betere stand’ om de immigranten van het platteland naar de stad, die met hun zweetgeur van de lichamelijke arbeid, fysiek van zich af te houden door het aanbrengen van een geurende cirkel van onaanraakbaarheid.

De cultus van de onaanraakbaarheid is, na Amerika, ook in Europa opgekomen in dezelfde jaren van de komst van de multiculturele samenleving, al spelen hier net als in de sociaal-culturele verspreiding van de taboeïsering van het roken, vanzelfsprekend allerlei factoren een rol. Maar opmerkelijk is het dat in de decennia voor 1990 Frans Halsema nog een ironisch liedje kon zingen ‘Dr. Meinsma’, over die even fameuze als eenzame rookbestrijder van toen, met als conclusie: Dr. Meinsma, ik heb weer gezondigd.

Sindsdien heeft de nadruk op de eigen gezondheid en de dominant geworden moraal – ik mag anderen nergens mee lastig vallen – geleid tot algemene acceptatie van een rookverbod, waarin het pseudoreligieuze schuldgevoel een grote rol speelt. Het is niet anders, het is de loop van de geschiedenis. Maar het rookverbod is een versterking van de tendens tot segregatie, niet alleen tussen autochtonen en etnische minderheden met een andere cultuur, maar ook tussen de autochtone burgers onderling. Op het verbieden van dit of dat is niets tegen, maar met het motto ‘Samen werken, samen leven’ heeft het niets te maken.

[Jukes]

Antirookcampagnes tot zuivering van moraal en soms zelfs van ras zijn van alle tijden. De paus. Later volgden de nazi's. Gelijktijdig met morele paniek over illegalen begon Californië de huidige wereldwijde golf van rookverboden.
...nu blijken die verrekte rokers het onder elkaar gezelliger te hebben dan zijzelf. ... Aanvallen van morele paniek gaan vrijwel altijd over seks, drugs en dood. En over status: het lijkt wel of menigeen zich alleen nog boven de ander verheven kan voelen als hij/zij niet rookt.
In de geschiedenis van antirookcampagnes in het Westen zijn er drie opmerkelijke aanjagers van het verbod: de paus, de nazi’s, en de staat Californië. ... De nazi’s, de adepten van arische Körperkultur en Reinheit, hadden, aldus de Stanford-hoogleraar Geschiedenis van de Wetenschap Robert N. Proctor, geen religieuze maar ‘raciale hygiëne’ op het oog bij het bestrijden van de tabak, zoals ze ook asbest en anorganische voedingsmiddelen bestreden. De nazipropagandisten lieten in de oorlog ook niet na erop te wijzen dat de drie fascistische leiders in Europa (Mussolini, Franco en Hitler) niet rookten, terwijl de Geallieerde leiders (Churchill, Roosevelt en Stalin) zware gebruikers waren.
... Dat hierbij commerciële motieven en de imitatiezucht van New York – in vele staten geldt geen rookverbod in de horeca – een rol speelden, lijkt wel vast te staan.
...Het verontrustende aan de antirookcampagne in Californië is dat het direct volgde op de morele paniek over de aanzwellende immigratie van illegale Mexicanen. ... Een van de onbewuste drijfveren van de antirook-campagnes in Californië was fysiek afstand te scheppen van de rokende immigranten, van wie ook werd gezegd dat ze allerlei akelige ziektes meebrachten.
... waarin het pseudoreligieuze schuldgevoel een grote rol speelt. ...Maar het rookverbod is een versterking van de tendens tot segregatie, niet alleen tussen autochtonen en etnische minderheden met een andere cultuur, maar ook tussen de autochtone burgers onderling.


Wat een ongelooflijke verzameling baarlijke nonsens! Wat er in de toeter zat die deze auteur gerold heeft, heeft ik niet, maar straf spul was het wel zeker.

[willem1940NLD]

Ik vraag mij af hoe er met "cijfers" is of wordt gegoocheld; gewoon om mij heen kijkend had ik altijd de indruk dat de overgrote meerderheid van de cafébezoekers roker is.

[Jukes]

Oorspronkelijk geplaatst door willem1940NLD

Ik vraag mij af hoe er met "cijfers" is of wordt gegoocheld; gewoon om mij heen kijkend had ik altijd de indruk dat de overgrote meerderheid van de cafébezoekers roker is.

Uiteraard, zoals de meeste bezoekers in een zwembad zwemmers zijn. De anderen blijven er wijseljk weg, net zoals niet-rokers al jaren gedwongen wegblijven uit café's waar wordt gerookt.

[Hertog van Gelre]

Oorspronkelijk geplaatst door Jukes

Wat een ongelooflijke verzameling baarlijke nonsens! Wat er in de toeter zat die deze auteur gerold heeft, heeft ik niet, maar straf spul was het wel zeker.

Hij is er in ieder geval hoogleraar mee geworden.

Luister Jukes, dit is zoals veel mensen het aanvoelen. Dat er iemand is geweest die onderzoek heeft gedaan en hetzelfde aantoont is mooi meegenomen maar niet zaligmakend.

50 jaar geleden kon je nog weleens in een film rokende mensen in bed aantreffen. Dat was om te suggereren wat er zich tot enkele minuten daarvoor had afgespeeld. Dát mocht namelijk niet in beeld worden gebracht. Tegenwoordig is het andersom. Nu breek je je nek over beelden van copulerende mensen maar is het roken verbannen. Zo zie je maar dat niets absoluut is.

Dit antirook-beleid gaat te ver en dringt de persoonlijke levenssfeer binnen. Het wordt door erg veel mensen zo gevoeld als de auteur van het bovenstaande stuk aangeeft. Daar kun je je ogen voor sluiten maar het is wel de realiteit.

[Hertog van Gelre]

Oorspronkelijk geplaatst door willem1940NLD

Ik vraag mij af hoe er met "cijfers" is of wordt gegoocheld; gewoon om mij heen kijkend had ik altijd de indruk dat de overgrote meerderheid van de cafébezoekers roker is.

Dat is ook zo. Of zoals een caféhoudster vorige week vertwijfeld uitriep" Waar blijven ze dan, die niet-rokers die ons beloofd zijn?''

[vlijmscherp]

Oorspronkelijk geplaatst door Hertog van Gelre

Dat is ook zo. Of zoals een caféhoudster vorige week vertwijfeld uitriep" Waar blijven ze dan, die niet-rokers die ons beloofd zijn?''

in Ierland is dat blijkbaar geen probleem geweest, na een tijdje natuurlijk.