PvdA breekt door

[ministe van agitatie]

De radicale linkerzijde beschouwt verkiezingen blijkbaar als een soort Special Olympics: niet alleen is deelnemen belangrijker dan winnen, maar zelfs al loopt iedereen de verkeerde kant uit, op het einde van de rit geven ze zichzelf toch allemaal een medaille.

Ik heb nog geen enkele serieuze analyse gelezen over het débacle van de radicale linkerzijde. En waar ik voor vreesde, lijkt bewaarheid te worden: iedereen slaat zich op de borst, haalt cijfers aan, discussiëert over kommaprocenten, citeert het aantal leden of het aantal keer ze in de media zijn gesukkeld, zoekt oorzaken buiten de eigen organisatie, bij het burgerlijk karakter of myopie van de media, de waanzinnige bedragen die de klassieke partijen ter beschikking hebben, de psychologie van de modale kiezer, enz.
Men is het ter linkerzijde blijkbar over één ding roerend eens: ieder is voor zichzelf met zijn eigen, kleine partijtje blijkbaar bijzonder goed bezig.

Daaruit groeit natuurlijk nooit een alternatief. Mij lijkt dit een begin van een bruikbare analyse:

Il est encore tôt pour arriver �* une analyse profonde des résultats électorales du scrutin du 7 juin 2009, mais une constatation ne peut- être évitée: La gauche radicale a été giflée par l´électorat Belge.


D´abord les chiffres: Le PTB, qui avait menée une campagne marketing autour du thème "arrêtons le cirque politique", dans l ´espoir de passer la marque des 5 % afin d´avoir des élus, n´obtient qu´1 % des votes en Flandre, 1,26 % en Wallonie.
On a beau dire que le PTB double ses votes, si on reste 80 % en dessous de l´objectif, on ne peut pas parler d´une victoire. La course suivi par le PTB en jouant le jeu des ´grands´en se distanciant du marxisme, en se déguisant en clowns pour ´contester´le cirque politique, en donnant des discours ´marketing´risque de détruire entièrement l´image prolétaire de ce parti. Il est inévitable que des questions sur la course suivie seront posées �* l´intérieur du PTB. L´implosion totale n´est pas �* exclure.
On ne veut même pas s´imaginer l´atmosphère dans les soirées électorales du PTB où les `clowns` n´avaient pas beaucoup de raisons de fêter ...

Et les autres forces de la gauche radicale? À noter, sur le plan Européen, la défaite totale de la liste PC - GE, qui se fait dépasser par la liste PSL - LCR et même par la liste CAP - D´ORAZIO, qui eux ne sont pas des gagnants de cette élection non plus: on parle des résultats entre 0,3 et 0, 4 pour cent des votes ... Le concept de la gauche européenne n´a pas encore trouvé un point d´accroche en Belgique.

Ce qui doit faire mal au coeur de chacun qui est conscient de la lutte menée par la gauche en Belgique aujourd´hui, c´est que dans ces élections régionales le Parti Communiste se voit décimé partout dans le pays, sauf en quelques communes �* Bruxelles et �* Charleroi.

Un (petit) peu contre le courant dévastateur pour la gauche, la liste PC - LCR - PSL - PH �* Bruxelles semble regrouper un peu plus de voteurs qu´en Wallonie. Une fois de plus la gauche unifiée n´a pas choisi une option facile en présentant une liste avec un nom impossible (9 lettres, aucune voyelle). Par contre, la liste EGALITÉ, de composition douteuse mais avec un nom et un programme clair et simple, performe mieux que les partis de la gauche radicale �* Bruxelles. À retenir ...

Ce qui est bien avec ce résultat désastreux pour la gauche radicale, c´est qu ´il permet de se remettre en question et d´analyser la situation dans laquelle on se retrouve: les élections bourgeoises sont plus que jamais devenues des énormes manipulations �* travers les médias, les sondages, les réseaux de clientélisme, et tout cela accentué par des budgets énormes pour les partis bourgeois. il suffit de regarder l´évolution des budgets des partis bourgeois, payés par les contribuables de ce pays, donc par vous et moi, au long des 20 dernières années pour se rendre compte: les partis bourgeois disposent d´énormes moyens, accumulés au long des années. contre lesquels il sera toujours dur de se battre mais certainement pas impossible.

Car une chose reste clair: les contradictions du capitalisme ne vont que s´accroître dans les mois et les années qui viennent: si l´électorat a choisi assez conservateur en Flandre qu´en Wallonie, c´est parce que l´incertitude provoquée par l´effondrement du néoliberalisme a provoquée une réaction défensive chez les électeurs. L´instabilité sociale et économique �* cause de la crise capitaliste a poussé les électeurs vers les ´valeurs surs´, illusion ultime dont on ne vas pas tarder �* voir les résultats dévastateurs pour la classe ouvrière en Belgique et ailleurs.

En ce qui concerne la gauche radicale, cette défaite électorale présente l´ultime occasion de se repositionner et de quitter les tranchées idéologiques qui divisent des partis et des mouvements en soi marginalisés. Il est temps de mettre en place une structure unitaire pour la gauche anticapitaliste en Belgique, qui permet en même temps �* chaque mouvement de continuer son travail de base, et de se présenter vers l´exterieur comme un regroupement de la gauche unifiée. L´exemple de ´die Linke`en Allemagne reste un inspiration sur ce sujet, plus que le ´SP´au Pays- bas.

Mai cela ne suffira pas pour obtenir des meilleurs résultats électorales: pour cela, il faut, avec les moyens limités de la gauche radicale, créer un vrai lien avec l´électorat, un lien qui se forge en dehors des élections. Il faut aller ´�* la recherche ´des électeurs, entrer dans leur vie, dans leur situation de travail, aller écouter de facon méthodique les revendications, les problèmes et les conseils de ceux qu´on veut gagner pour la cause de la gauche anticapitaliste en Belgique.

Pour tous les catégories (jeunes, sans- emplois, ouvriers, employés, indépendants, retraités) il faut développer une approche spécifique et moderne et la mettre systématiquement en pratique. Cela implique un énorme travail de reconstruction du Parti, un travail qu´aucun groupe ou parti de la gauche radicale ne peut entamer seul. C'ést pourquoi la coöperation est impérative!

lees de rest

C'ést pourquoi la coöperation est impérative! maar hier lijkt men alweer te vervallen in de pertinente vraag wie zich de grootste van de allerkleintsten mag noemen en waarom de nog kleinere minder goed bezig is dan de iets minder kleine. Op deze manier zal er van vooruitgang geen sprake zijn.

Me dunkt dat één element uit de uitslag veelzeggend is: dat de PVDA het ook op haar eentje niet red. Niet als PVDA+, niet in combinatie met de AEL als RESIST, niet als PVDA op zich. Niet met een mediatieke campagne, niet met het weglaten van verwijzingen naar het marxisme of socialisme, niet met de huidige structuren, militanten, logo's of naam, niet met een eenvoudig programma of een korte lijst van haalbare en weinig revolutionaire eisen.

Ik vrees dat men zich bij de PVDA door de bijzonder relatieve groei, de bijzonder relatieve aanwezigheid in de media en de bijzonder relatieve steun van BV's gesterkt zal voelen om naar de volgende verkiezingen op te trekken als een 'versterkte PVDA' om daar opnieuw een bedroevend resultaat neer te zetten zonder iets te leren uit de afgelopen campagnes.
Er is geen andere optie dan die van de LCR in Frankrijk of Die Linke in Duitsland: de verschillende partijen opdoeken en laten opgaan in een nieuwe, eengemaakte partij met tendensrecht voor de diverse geledingen.

Maar dat zie ik dus absoluut niet gebeuren.

[AdrianHealey]

Het glazen plafond van klein links.

[Pelgrim]

En dit is die van het kapitalistisch libertarisme:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mens

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Pelgrim

En dit is die van het kapitalistisch libertarisme:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mens

Een boek dat een belangrijk politiek-wetenschappelijk inzicht uitlegt <=> een platitude...

In ieder geval; klein-links mag dat negeren, hoor. Daar kan de samenleving alleen maar wel bij varen.

[jogo]

Oorspronkelijk geplaatst door ministe van agitatie

Maar dat zie ik dus absoluut niet gebeuren.

klein links moet toch klein blijven anders is het klein links niet meer

[Pelgrim]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Een boek dat een belangrijk politiek-wetenschappelijk inzicht uitlegt <=> een platitude...

In ieder geval; klein-links mag dat negeren, hoor. Daar kan de samenleving alleen maar wel bij varen.

Nochtans zijn er nog altijd een boel vragen onbeantwoord gebleven over dat libertarisme...

[Ambiorix]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Ja, mijn invulling van het liberalisme - of tot waar ik het nog liberalisme noem - is het dominante paradigma van het publiek onderwijs in België.

Ge maakt toch een grapje, he?

zeg ik toch niet?

[Geert C]

Oorspronkelijk geplaatst door jogo

klein links moet toch klein blijven anders is het klein links niet meer

Meer zelfs, van zodra een klein-linkse partij richting de één procent gaat is ze per definitie rechts!

[Andy]

De minister heeft gelijk. Te weinig mensen kennen de pvda en het programma waarvoor die partij staat. In de aanloop naar een verkiezing (waarin slogans bijna altijd belangrijker zijn dan inhoud) kan je dat niet rechtzetten.

Het lijkt me dan ook wenselijk om structuren op te zetten die een belangrijk deel van de bevolking bereiken. Dat niet iedereen die van de pvda hoort er ook op zal stemmen is dan niet zo belangrijk. De pvda is groot (nu ja) geworden met initiatieven als geneeskunde voor het volk, en ik neem aan dat de naambekendheid van de partij ook wel wat zal te danken hebben aan de initiatieven binnen abvv. Vandaar mijn vraag: welke andere initiatieven kunnen brede delen van de bevolking bereiken en tegelijkertijd een idee geven waarvoor de partij staat?

Wat mij bvb opviel was de complete afwezigheid van een groen thema in het pvda-discours. Daar is er toch nog meer proliferatie mogelijk dan nu het geval is. Ik denk dan aan acties waarbij je je aansluit bij andere milieu-organisaties. Kwestie van ook daar je vlaggen te laten zien.

Voorpost heeft een initiatief waarbij het gratis bijlessen verleent aan vlaamse kinderen. Ik kan me inbeelden dat ook dat een initiatief is waar pvda zich in kan vinden. Misschien dat gelijkaardige initiatieven kunnen worden opgezet, of dat er misschien zelfs met voorpost kan samengewerkt worden?

mvg,

Andy

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

misschien zelfs met voorpost kan samengewerkt worden?

Wat een gevloek in de kerk...
Ik ben indertijd uit Comac gezet omdat ik godverbetert een paar keer was gaan helpen leiding te geven bij het VNJ. En gij zou al gaan samen werken met Voorpost? :')

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Ambiorix

zeg ik toch niet?

Dan denk ik niet dat je hard kan maken dat 'liberalisme' het dominante paradigma is in het middelbaar onderwijs. Ik denk dat het status quo het dominante paradigma is - met een tendens naar sp.a-links.

[Sjaax]

Oorspronkelijk geplaatst door ministe van agitatie

De radicale linkerzijde beschouwt verkiezingen blijkbaar als een soort Special Olympics: niet alleen is deelnemen belangrijker dan winnen, maar zelfs al loopt iedereen de verkeerde kant uit, op het einde van de rit geven ze zichzelf toch allemaal een medaille.

Ik heb nog geen enkele serieuze analyse gelezen over het débacle van de radicale linkerzijde. En waar ik voor vreesde, lijkt bewaarheid te worden: iedereen slaat zich op de borst, haalt cijfers aan, discussiëert over kommaprocenten, citeert het aantal leden of het aantal keer ze in de media zijn gesukkeld, zoekt oorzaken buiten de eigen organisatie, bij het burgerlijk karakter of myopie van de media, de waanzinnige bedragen die de klassieke partijen ter beschikking hebben, de psychologie van de modale kiezer, enz.
Men is het ter linkerzijde blijkbar over één ding roerend eens: ieder is voor zichzelf met zijn eigen, kleine partijtje blijkbaar bijzonder goed bezig.

Als mini ste een serieuze analyse wenst, is het raadzaam om te beginnen met het dogma over de groeiende tegenstellingen in het kapitalisme. Dat wordt al meer dan honderd jaar verteld, maar in hoeverre zijn ze toegenomen in anderhalve eeuw? Is daar een maat voor? Zo nee, waarom niet? De burgerlijke politieke/economische wetenschap doet niet anders dan voor alle mogelijke trends indexen verzinnen. Je kan natuurlijk burgerlijke wetenschap terzijde leggen. Maar bestaat er een (sociale) wetenschap die aantoont dat indexen zinloos zijn?

Iets anders. Heeft klein links een verklaring voor het verlies van de revisionistische sociaal-democratische (socialistische) partijen in Europa? Als je dat kunt, zou dat wellicht helpen je eigen positie beter te begrijpen.

[Andy]

Oorspronkelijk geplaatst door Sjaax

Als mini ste een serieuze analyse wenst, is het raadzaam om te beginnen met het dogma over de groeiende tegenstellingen in het kapitalisme. Dat wordt al meer dan honderd jaar verteld, maar in hoeverre zijn ze toegenomen in anderhalve eeuw? Is daar een maat voor? Zo nee, waarom niet? De burgerlijke politieke/economische wetenschap doet niet anders dan voor alle mogelijke trends indexen verzinnen. Je kan natuurlijk burgerlijke wetenschap terzijde leggen. Maar bestaat er een (sociale) wetenschap die aantoont dat indexen zinloos zijn?

Of de tegenstellingen binnen het kapitalisme recentelijk zijn toegenomen: ja. De kloof tussen arm en rijk groeit ook in ons land nog, terwijl het loonaandeel steeds meer terrein moet prijsgeven op het inkomen uit kapitaal, en dat al een jaar of 20 �* 25. Of die trends kunnen teruggebracht worden tot de negentiende eeuw is niet belangrijk.

Wat ontbreekt zijn geen sociale tegenstellingen (of klassentegenstellingen zo u wil), maar het bewustzijn daarvan. Als politieke partijen, die de belangen van hun eigen achterban horen te verdedigen, beweren op te komen voor de Vlaamse belangen, of voor de 'hardwerkende bevolking, dan is er stront aan de knikker. Dat populistische discours, dat teert op de illusie van eenheid binnen een bevolking, negeert het bestaan van tegenstellingen tussen sociale groepen volkomen. Daar moet dan ook iets aan veranderen. Nieuw Rechts had in de jaren '80 reeds door dat je het discours mee moet hebben om jezelf op de politieke kaart te plaatsen. Nu radicaal links nog.

Iets anders. Heeft klein links een verklaring voor het verlies van de revisionistische sociaal-democratische (socialistische) partijen in Europa? Als je dat kunt, zou dat wellicht helpen je eigen positie beter te begrijpen.

Omwille van het discours dat die partijen hanteren? Welke meerwaarde kan een partij vinden in het socialisme of gelijk welk solidariteitsconcept wanneer je geeneens meer erkent dat er tegenstellingen zijn tussen bvb Vlamingen onderling? Waarom zou je immers solidair moeten zijn met een arme Vlaming, als je vermoed dat die armoede aan die man persoonlijk te wijten is? Als de SPa het woord solidariteit in de mond neemt, dan heeft dat woord enkel betekenis in zoverre dat er tegengestelde belangen ervaren worden. De SPa wordt daar dan ook terecht op afgerekend, totdat ze verwordt tot een 'volkspartij' zonder socialisme of gelijk welk sociaal programma.

Ik mag hopen dat dat niet de wijze is waarop klein-links wenst door te breken. Vandaar: maak uzelf en uw programma bekend, en overtuig mensen in heel concrete gevallen van je gelijk. En doe dat vooral daar waar mensen belangentegenstellingen gewaar worden, die vaak door media en politici genegeerd worden.

[Andy]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Wat een gevloek in de kerk...
Ik ben indertijd uit Comac gezet omdat ik godverbetert een paar keer was gaan helpen leiding te geven bij het VNJ. En gij zou al gaan samen werken met Voorpost? :')

Opportunisme is mij niet geheel vreemd.

[vavli]

Oorspronkelijk geplaatst door ministe van agitatie

De radicale linkerzijde beschouwt verkiezingen blijkbaar als een soort Special Olympics: niet alleen is deelnemen belangrijker dan winnen, maar zelfs al loopt iedereen de verkeerde kant uit, op het einde van de rit geven ze zichzelf toch allemaal een medaille.

Ik heb nog geen enkele serieuze analyse gelezen over het débacle van de radicale linkerzijde. En waar ik voor vreesde, lijkt bewaarheid te worden: iedereen slaat zich op de borst, haalt cijfers aan, discussiëert over kommaprocenten, citeert het aantal leden of het aantal keer ze in de media zijn gesukkeld, zoekt oorzaken buiten de eigen organisatie, bij het burgerlijk karakter of myopie van de media, de waanzinnige bedragen die de klassieke partijen ter beschikking hebben, de psychologie van de modale kiezer, enz.
Men is het ter linkerzijde blijkbar over één ding roerend eens: ieder is voor zichzelf met zijn eigen, kleine partijtje blijkbaar bijzonder goed bezig.

Daaruit groeit natuurlijk nooit een alternatief. Mij lijkt dit een begin van een bruikbare analyse:

lees de rest

C'ést pourquoi la coöperation est impérative! maar hier lijkt men alweer te vervallen in de pertinente vraag wie zich de grootste van de allerkleintsten mag noemen en waarom de nog kleinere minder goed bezig is dan de iets minder kleine. Op deze manier zal er van vooruitgang geen sprake zijn.

Me dunkt dat één element uit de uitslag veelzeggend is: dat de PVDA het ook op haar eentje niet red. Niet als PVDA+, niet in combinatie met de AEL als RESIST, niet als PVDA op zich. Niet met een mediatieke campagne, niet met het weglaten van verwijzingen naar het marxisme of socialisme, niet met de huidige structuren, militanten, logo's of naam, niet met een eenvoudig programma of een korte lijst van haalbare en weinig revolutionaire eisen.

Ik vrees dat men zich bij de PVDA door de bijzonder relatieve groei, de bijzonder relatieve aanwezigheid in de media en de bijzonder relatieve steun van BV's gesterkt zal voelen om naar de volgende verkiezingen op te trekken als een 'versterkte PVDA' om daar opnieuw een bedroevend resultaat neer te zetten zonder iets te leren uit de afgelopen campagnes.
Er is geen andere optie dan die van de LCR in Frankrijk of Die Linke in Duitsland: de verschillende partijen opdoeken en laten opgaan in een nieuwe, eengemaakte partij met tendensrecht voor de diverse geledingen.

Maar dat zie ik dus absoluut niet gebeuren.

Ik ben het volstrekt oneens met je conclusie: de verschillende partijen opdoeken en een eengemaakte partij met tendensrecht voor de diverse geledingen. Wat betekent dat concreet: dat de PvdA de eigen structuren met een 4000tal leden moet opgeven om samen te gaan met LSP (een 150 tal aktieve leden) Sap (een 50 tal aktieve leden) Cap ( een 50tal aktieve leden) ? Denk je nu echt dat dat gaat leiden tot een electorale doorbraak? Het gekibbel over alles waar we het niet over eens zijn zal alle geloofwaardigheid van zo'n initiatief direct de grond inboren. Het heeft geen zin de Cap ervaring nog eens te gaan overdoen maar dan op wat grotere schaal. Hoe je het ook draait of keert: we hebben in deze kiescampagne meer nieuwe leden bijgewonnen dan dat heel de rest van klein links in Belgie nu organiseert. We hadden gemikt op een verdrievoudiging van de stemmen, het is maar een verdubbeling: allicht te weinig om in 2011 al de kiesdrempel te nemen maar het is geen reden om nu paniekvoetbal te gaan spelen en de stevige organisaties die de PvdA heeft te ontmantelen voor een waanzinnig avontuur. Dat alles neemt overigens niet weg dat we moeten analyseren waarom we het electoraal vooropgestelde doel niet gehaald hebben. De PvdA klopt zichzelf echt niet op de borst wat het electorale resultaat betreft. Maar wat de financiele campagne betreft (we mikken nu al op 140.000 euro steun ipv de 90.000 bij de start in maart!) en wat het aantal nieuwe leden betreft (dat gaan er allicht een 800 tal zijn) is het echt wel een heel goeie campagne geweest: de sfeer binnen de PvdA is dan ook echt optimistisch: we gaan niet met de lift maar met de trap omhoog. Maar we gaan dus wel omhoog !

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

Of de tegenstellingen binnen het kapitalisme recentelijk zijn toegenomen: ja. De kloof tussen arm en rijk groeit ook in ons land nog,

Waarom zou dat duiden op een groeiende 'tegenstelling'?

terwijl het loonaandeel steeds meer terrein moet prijsgeven op het inkomen uit kapitaal, en dat al een jaar of 20 �* 25. .

Waarom zou een 'groter' wordend verschil tussen deze 2 variabelen, die niets met elkaar te maken hebben, wijzen op een 'grotere tegenstelling'?

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door vavli

Ik ben het volstrekt oneens met je conclusie: de verschillende partijen opdoeken en een eengemaakte partij met tendensrecht voor de diverse geledingen. Wat betekent dat concreet: dat de PvdA de eigen structuren met een 4000tal leden moet opgeven om samen te gaan met LSP (een 150 tal aktieve leden) Sap (een 50 tal aktieve leden) Cap ( een 50tal aktieve leden) ? Denk je nu echt dat dat gaat leiden tot een electorale doorbraak? Het gekibbel over alles waar we het niet over eens zijn zal alle geloofwaardigheid van zo'n initiatief direct de grond inboren. Het heeft geen zin de Cap ervaring nog eens te gaan overdoen maar dan op wat grotere schaal. Hoe je het ook draait of keert: we hebben in deze kiescampagne meer nieuwe leden bijgewonnen dan dat heel de rest van klein links in Belgie nu organiseert. We hadden gemikt op een verdrievoudiging van de stemmen, het is maar een verdubbeling: allicht te weinig om in 2011 al de kiesdrempel te nemen maar het is geen reden om nu paniekvoetbal te gaan spelen en de stevige organisaties die de PvdA heeft te ontmantelen voor een waanzinnig avontuur. Dat alles neemt overigens niet weg dat we moeten analyseren waarom we het electoraal vooropgestelde doel niet gehaald hebben. De PvdA klopt zichzelf echt niet op de borst wat het electorale resultaat betreft. Maar wat de financiele campagne betreft (we mikken nu al op 140.000 euro steun ipv de 90.000 bij de start in maart!) en wat het aantal nieuwe leden betreft (dat gaan er allicht een 800 tal zijn) is het echt wel een heel goeie campagne geweest: de sfeer binnen de PvdA is dan ook echt optimistisch: we gaan niet met de lift maar met de trap omhoog. Maar we gaan dus wel omhoog !

Waarom ga je omhoog? Ga je omhoog door een grotere bewustwordende massa? Ga je omhoog door een toenemende socialistische sympathie?

Of ga je omhoog omdat clowns wel leuk zijn?

[Fredschot]

Oorspronkelijk geplaatst door ministe van agitatie

De radicale linkerzijde beschouwt verkiezingen blijkbaar als een soort Special Olympics: niet alleen is deelnemen belangrijker dan winnen, maar zelfs al loopt iedereen de verkeerde kant uit, op het einde van de rit geven ze zichzelf toch allemaal een medaille.

Ik heb nog geen enkele serieuze analyse gelezen over het débacle van de radicale linkerzijde. En waar ik voor vreesde, lijkt bewaarheid te worden: iedereen slaat zich op de borst, haalt cijfers aan, discussiëert over kommaprocenten, citeert het aantal leden of het aantal keer ze in de media zijn gesukkeld, zoekt oorzaken buiten de eigen organisatie, bij het burgerlijk karakter of myopie van de media, de waanzinnige bedragen die de klassieke partijen ter beschikking hebben, de psychologie van de modale kiezer, enz.
Men is het ter linkerzijde blijkbar over één ding roerend eens: ieder is voor zichzelf met zijn eigen, kleine partijtje blijkbaar bijzonder goed bezig.

Daaruit groeit natuurlijk nooit een alternatief. Mij lijkt dit een begin van een bruikbare analyse:

lees de rest

C'ést pourquoi la coöperation est impérative! maar hier lijkt men alweer te vervallen in de pertinente vraag wie zich de grootste van de allerkleintsten mag noemen en waarom de nog kleinere minder goed bezig is dan de iets minder kleine. Op deze manier zal er van vooruitgang geen sprake zijn.

Me dunkt dat één element uit de uitslag veelzeggend is: dat de PVDA het ook op haar eentje niet red. Niet als PVDA+, niet in combinatie met de AEL als RESIST, niet als PVDA op zich. Niet met een mediatieke campagne, niet met het weglaten van verwijzingen naar het marxisme of socialisme, niet met de huidige structuren, militanten, logo's of naam, niet met een eenvoudig programma of een korte lijst van haalbare en weinig revolutionaire eisen.

Ik vrees dat men zich bij de PVDA door de bijzonder relatieve groei, de bijzonder relatieve aanwezigheid in de media en de bijzonder relatieve steun van BV's gesterkt zal voelen om naar de volgende verkiezingen op te trekken als een 'versterkte PVDA' om daar opnieuw een bedroevend resultaat neer te zetten zonder iets te leren uit de afgelopen campagnes.
Er is geen andere optie dan die van de LCR in Frankrijk of Die Linke in Duitsland: de verschillende partijen opdoeken en laten opgaan in een nieuwe, eengemaakte partij met tendensrecht voor de diverse geledingen.

Maar dat zie ik dus absoluut niet gebeuren.

Ik wil daar op inpikken en een poging doen om te verklaren op welk vlak radicaal-links bij deze verkiezingen volgens mij wel een overwinning geboekt heeft... maar ik twijfel er nog aan om ze hier te posten omdat ik er geen belang bij heb om afgeschoten te worden als een onnozelaar of in welles-nietes discussies te verzanden van ik heb meer gelijk dan gij... wel om er zelf iets uit te leren

[toccata]

Oorspronkelijk geplaatst door Geert C

Meer zelfs, van zodra een klein-linkse partij richting de één procent gaat is ze per definitie rechts!

Was er hier al niet eens sprake van 'het gat links van de PvdA'

[Ambiorix]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

Voorpost heeft een initiatief waarbij het gratis bijlessen verleent aan vlaamse kinderen. Ik kan me inbeelden dat ook dat een initiatief is waar pvda zich in kan vinden. Misschien dat gelijkaardige initiatieven kunnen worden opgezet, of dat er misschien zelfs met voorpost kan samengewerkt worden?

hoewel dit een mooi initiatief is, vrees ik dat het voor de pvda een njet zal worden