De Islam

[filosoof]

Oorspronkelijk geplaatst door rikbe

Er zitten zeven kleine gaatjes in haar maagdenvlies.

idd:
http://www.healthystrokes.com/hymen_cribriform.gif

[Piero]

Harriechristus, dit bericht heb ik al eerder geplaatst, maar in een verkeerd format. Je hebt het waarschijnlijk helemaal voor een citaat aangezien en niet gelezen. Daarom hier een herhaling met het verzoek alsnog te reageren.

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

God heeft de mens geschapen naar zijn beeld en gelijkenis.
En gaf hem daarbij ook nog zijn Geest.
Tja: hoewel dat al in de oude bijbel staat, hebben vele het na zoveel duizend jaar nog steeds niet begrepen.
goed lezen is het halve werk, verkeerd lezen is misleidend, maar goed lezen en nadenken brengt de heilige geest.

Je hebt je riedel over de heilige geest al bij diverse andere onderwerpen afgestoken, maar ook de bijbel heb je nooit goed gelezen. Je weet kennelijk niet wat de bijbel allemaal over 'de geest van God' zegt. Jouw selectieve verwijzing ernaar voor je atoomtheorie is lariekoek.

De bijbel is niet eenduidig over de geest van God, er worden verschillende betekenissen aan deze uitdrukking gegeven. De oudste, o.a. in het verhaal over het paradijs is wind of adem. God blies de adem des levens in de neusgaten van Adam; men dacht dat de autonome ademhaling een werking van Gods geest was. En God 'was in het paradijs aanwezig in het briesje dat 's-middags in het paradijs opstak'. Men wist niet wat lucht was. Bij de zondvloed stierf alles waarin de geest [de adem des levens, Roeach (Hebr.) en Pneuma (Gr.) in de Septuaginta vertaling] werkzaam was, alles wat ademhaalde, mens en dier! Dus beste Harriechristus, God gaf de dieren ook de 'Heilige Geest' en ze gaven de geest (letterlijk: bliezen de laatste adem uit) in de zondvloed. Naar deze primitieve opvatting van 'Gods geest' kan je voor je theorie beter niet verwijzen.

In het N.T. is het erg ingewikkeld. Jezus werd nog wel door Gods geest verwekt maar daarna is er sprake van zondigen tegen de geest, de geest bedriegen en op de proef stellen, de geest die de discipelen in herinnering zou brengen wat Jezus had verteld en dan de uitstorting van de heilige geest met Pinksteren. Dat greep weer terug op de extase bij 'profetenzonen' gemeld in het O.T., zoals bij koning Saul na zijn zalving en bij David die naakt voor de Ark van het Verbond danste toen de geest van God over hem vaardig werd. Hier heb je ook niets aan voor je theorie.

Voor de eerste christenen was het een belangrijk strijdpunt of de Heilige Geest een kracht was of een persoon (al dan niet in de drieëenheid), en of die kracht nu voortkomt uit de Vader of uit de Zoon of uit beiden. Die vraag is nooit goed opgelost en de strijd werd voortgezet tot de vijftiende eeuw (met de Byzantijnse kerk). Ook met deze opvattingen schiet je niet op.

Tenslotte, Paulus verklaart dat christenen slaven zijn van de geest van Christus (Romeinen 7:6), dus als jij je op de bijbel beroept en je verklaart dat je 'door de geest der waarheid' (Joh. 14:16,17) wordt gedreven en bovendien door de geest van Hegel, waar blijft dan je vrije wil Harrie?

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Ons bewustzijn van het oneindige is het zelfbewustzijn van het oneindige.
Dat wil zeggen: wij zijn zelf de oneindigheid die wij begrijpen.
Oftwel: wij zijn God zelf.

Wij zij God zelf? Hierin ben je geen christen, maar een volgeling van Spinoza. Hij gaf het rationele bewijs voor de stelling dat er maar één substantie is en dat die in twee hoedanigheden werkzaam is, het denken (bewustzijn) en de uitgebreidheid (materie). Beiden zijn gelijktijdig aanwezig, als een spiegelbeeld of parallel verschijnsel. Deze dualiteit van bewustzijn en materie was eeuwenlang een belangrijk thema van de filosofie geweest. Spinoza heeft het onderscheid feitelijk opgeheven. Er is geen plaats voor een goddelijke natuur naast een stoffelijke natuur. God (als je het zo wilt noemen) is de natuur, de kosmos.

[Toevoeging: Je zegt dat wij de oneindigheid zijn. Dat zou betekenen dat wij (als mens) niet zijn ontstaan (door de bevruchting) en eeuwig bestaan. Dat kan je niet bewijzen en het is in strijd met de evolutie theorie. Wij zijn onze geest en lichaam en wij zijn sterfelijk. Individuele mensen zijn uniek en eindig (Spinoza). Wij mensen zijn een tijdelijk attribuut van de natuur en wij waren als individu altijd als optie aanwezig in de wetten van de kosmos (en zo ook alle mensen en dieren na ons).]

Dat wij 'de oneindigheid (in ruimte en tijd) begrijpen' is kletskoek. Ook al is het een wiskundig gegeven, ons voorstellingsvermogen schiet hier te kort, want de meeste mensen menen (vermoedelijk al honderdduizenden jaren) dat de Kosmos / materie / energie ooit is geschapen. Jij maakt je ook herhaaldelijk nogal druk over Hegel's Niets en zelfs over 'zuiver Niets'. Je hebt trouwens een voorkeur voor het woord 'zuiver' als je iets beweert [en dan ook nog over iets waarvoor je geen enkel bewijs levert]. Er bestaat naast de ene substantie geen 'Niets' Harriechristus. Iets en Niets sluiten elkaar uit. Niets is Hegel's dialectische nonsens. Hij kon het Niets denken en meende daarom dat het Iets moest zijn.

Hier zeg je ook dat we God zijn, elders zeg je dat jij of wij God kunnen worden; wat is het nou, zijn of worden? Kies je voor 'worden' als je geen raad weet met een theorie over goed en kwaad? 'Harrie leefde in zonde en is uit de onderwereld opgestaan?' Waarom beweer je steeds dat Harriechristus God is als de hele kosmos God is?

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Overigens zijn we de allerlaagste Goden in het heelal (omdat je zo'n behoefte hebt aan bescheidenheid) en ben ik zelf slechts de knecht der knechten.
Want in de microkosmos leven de microwezens, die veel en veel hoger zijn dan wij.

Kan je mij er één laten zien, Harriechristus. (Alleen hierop heb je al gereageerd). Je kan het wezentje dus niet tonen. Maar als jij het kent moet je toch in staat zijn het te beschrijven. Lijkt het op een mens of dier en zit het in de protonen en neutronen van een atoomkern? Je kan je hier niet zo gemakkelijk van af maken. Geef een nauwkeurige definitie van zijn habitat en zijn gedrag en levensduur, anders ben je een charlatan.

[rikbe]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Je bent met de Mohammedanen in de war. En bovendien sterft er geen enkel microwezentje aan een kernreactie...

Foei. Moslims aanbidden Allah, niet Mohammed. De uitdrukking "Mohammedanen" is dus beledigend.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door rikbe

Foei. Moslims aanbidden Allah, niet Mohammed. De uitdrukking "Mohammedanen" is dus beledigend.

Mohammedanen zijn gauw beledigd.
En de mensen zullen hen eerder verdedigen dan harriechristus.

[Albrecht]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Mohammedanen zijn gauw beledigd.
En de mensen zullen hen eerder verdedigen dan harriechristus.

Ach nee, u blaast tenminste geen mensen op.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Harriechristus, dit bericht heb ik al eerder geplaatst, maar in een verkeerd format. Je hebt het waarschijnlijk helemaal voor een citaat aangezien en niet gelezen. Daarom hier een herhaling met het verzoek alsnog te reageren.



Je hebt je riedel over de heilige geest al bij diverse andere onderwerpen afgestoken, maar ook de bijbel heb je nooit goed gelezen. Je weet kennelijk niet wat de bijbel allemaal over 'de geest van God' zegt. Jouw selectieve verwijzing ernaar voor je atoomtheorie is lariekoek.

schelden kan ik niet zo waarderen en de bijbel heb ik wel degelijk gelezen.

De bijbel is niet eenduidig over de geest van God, er worden verschillende betekenissen aan deze uitdrukking gegeven. De oudste, o.a. in het verhaal over het paradijs is wind of adem. God blies de adem des levens in de neusgaten van Adam; men dacht dat de autonome ademhaling een werking van Gods geest was. En God 'was in het paradijs aanwezig in het briesje dat 's-middags in het paradijs opstak'. Men wist niet wat lucht was. Bij de zondvloed stierf alles waarin de geest [de adem des levens, Roeach (Hebr.) en Pneuma (Gr.) in de Septuaginta vertaling] werkzaam was, alles wat ademhaalde, mens en dier! Dus beste Harriechristus, God gaf de dieren ook de 'Heilige Geest' en ze gaven de geest (letterlijk: bliezen de laatste adem uit) in de zondvloed. Naar deze primitieve opvatting van 'Gods geest' kan je voor je theorie beter niet verwijzen.

De heilige geest is de eenheid van vader en zoon en zeker niet de geest van het dier.

In het N.T. is het erg ingewikkeld. Jezus werd nog wel door Gods geest verwekt maar daarna is er sprake van zondigen tegen de geest, de geest bedriegen en op de proef stellen, de geest die de discipelen in herinnering zou brengen wat Jezus had verteld en dan de uitstorting van de heilige geest met Pinksteren. Dat greep weer terug op de extase bij 'profetenzonen' gemeld in het O.T., zoals bij koning Saul na zijn zalving en bij David die naakt voor de Ark van het Verbond danste toen de geest van God over hem vaardig werd. Hier heb je ook niets aan voor je theorie.

Voor de eerste christenen was het een belangrijk strijdpunt of de Heilige Geest een kracht was of een persoon (al dan niet in de drieëenheid), en of die kracht nu voortkomt uit de Vader of uit de Zoon of uit beiden. Die vraag is nooit goed opgelost en de strijd werd voortgezet tot de vijftiende eeuw (met de Byzantijnse kerk). Ook met deze opvattingen schiet je niet op.

Tenslotte, Paulus verklaart dat christenen slaven zijn van de geest van Christus (Romeinen 7:6), dus als jij je op de bijbel beroept en je verklaart dat je 'door de geest der waarheid' (Joh. 14:16,17) wordt gedreven en bovendien door de geest van Hegel, waar blijft dan je vrije wil Harrie?



Wij zij God zelf? Hierin ben je geen christen, maar een volgeling van Spinoza. Hij gaf het rationele bewijs voor de stelling dat er maar één substantie is en dat die in twee hoedanigheden werkzaam is, het denken (bewustzijn) en de uitgebreidheid (materie). Beiden zijn gelijktijdig aanwezig, als een spiegelbeeld of parallel verschijnsel. Deze dualiteit van bewustzijn en materie was eeuwenlang een belangrijk thema van de filosofie geweest.

Het bewustzijn omvat de materie in het zintuiglijke bewustzijn en in het denken. Dus dan is er maar één substantie, namelijk die van het bewustzijn en juist niet die van de natuur, wat Spinoza denkt, maar ik juist niet.

Spinoza heeft het onderscheid feitelijk opgeheven. Er is geen plaats voor een goddelijke natuur naast een stoffelijke natuur. God (als je het zo wilt noemen) is de natuur, de kosmos.

Dat is fout, want God existeert specifiek innerlijk in de hemel.

[Toevoeging: Je zegt dat wij de oneindigheid zijn. Dat zou betekenen dat wij (als mens) niet zijn ontstaan (door de bevruchting) en eeuwig bestaan.

Onze Geest is eeuwig omdat deze wezenlijk Gods Geest is.

Dat kan je niet bewijzen en het is in strijd met de evolutie theorie. Wij zijn onze geest en lichaam en wij zijn sterfelijk. Individuele mensen zijn uniek en eindig (Spinoza). Wij mensen zijn een tijdelijk attribuut van de natuur en wij waren als individu altijd als optie aanwezig in de wetten van de kosmos (en zo ook alle mensen en dieren na ons).]

De mens is een eenheid met God en deze ook zelf en eeuwig.
Ons bewustzijn van de geest is het zelfbewustzijn van de geest, dat wil zeggen: wij zijn zelf de God die wij begrijpen.
We zijn een eenheid van zowel tijdelijkheid als eeuwigheid.
Wat ook het christendom deels leert omdat we in de hemel komen, maar volgens mij zijn we al in de hemel.

Dat wij 'de oneindigheid (in ruimte en tijd) begrijpen' is kletskoek. Ook al is het een wiskundig gegeven, ons voorstellingsvermogen schiet hier te kort,

geen kwestie van voorstellen, maar van denken.

want de meeste mensen menen (vermoedelijk al honderdduizenden jaren) dat de Kosmos / materie / energie ooit is geschapen. Jij maakt je ook herhaaldelijk nogal druk over Hegel's Niets en zelfs over 'zuiver Niets'. Je hebt trouwens een voorkeur voor het woord 'zuiver' als je iets beweert [en dan ook nog over iets waarvoor je geen enkel bewijs levert]. Er bestaat naast de ene substantie geen 'Niets' Harriechristus. Iets en Niets sluiten elkaar uit. Niets is Hegel's dialectische nonsens. Hij kon het Niets denken en meende daarom dat het Iets moest zijn.

inderdaad zijn niets en zijn een eenheid.

Hier zeg je ook dat we God zijn, elders zeg je dat jij of wij God kunnen worden; wat is het nou, zijn of worden?

de eenheid van zijn en niets is het worden. Alles wordt en ook God als levende God.

Kies je voor 'worden' als je geen raad weet met een theorie over goed en kwaad? 'Harrie leefde in zonde en is uit de onderwereld opgestaan?' Waarom beweer je steeds dat Harriechristus God is als de hele kosmos God is?

Niet de kosmos is God, maar de microwezentjes en de mensen en speciaal harriechristus als profeet voor de mensen.

Kan je mij er één laten zien, Harriechristus. (Alleen hierop heb je al gereageerd). Je kan het wezentje dus niet tonen. Maar als jij het kent moet je toch in staat zijn het te beschrijven. Lijkt het op een mens of dier en zit het in de protonen en neutronen van een atoomkern?

atomen bestaan uit ruimteschepen, dus die microwezentjes zitten in de kleinste deeltjes daarvan.

Je kan je hier niet zo gemakkelijk van af maken. Geef een nauwkeurige definitie van zijn habitat en zijn gedrag en levensduur, anders ben je een charlatan.

ik heb die microwezentjes nooit gezien, maar ik kan filosofisch bewijzen dat ze er moeten zijn.
En nogmaals: ik hou niet van schelden.
Dus laat dat de volgend keer weg alsjeblieft.
En hou je reacties kort.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Albrecht

Ach nee, u blaast tenminste geen mensen op.

dat is dan de eerste keer dat ik iets goeds over mijzelf hoor zeggen......we gaan vooruit..........

[harriechristus]

13 - Natuurgodsdiensten en geestelijke godsdiensten.

Bij de godsdiensten maakt men onderscheid tussen de natuurgodsdiensten en de geestelijke godsdiensten. Bij de natuurgodsdiensten meent men dat de natuur zelf een God is en/of uit Goden bestaat en bij de geestelijke godsdiensten dat God boven de natuur is verheven als zijnde een onzichtbare Geest.

De geest is het denken.

Die onzichtbare Geest is dan de Geest van het denken, dus de intellectuele visie die onderscheid maakt tussen zichtbaarheid en onzichtbaarheid: visualiteit en denken. Hoewel men dan toch weer spreekt van Geest-verschijningen en men eigenlijk ook in de moderne tijd veelal nog steeds niet weet wat de geest is.
Met geesten worden dan innerlijke verschijningen bedoeld, dus droomfiguren, die als zelfstandig beschouwd en beleefd worden.

De eenheid van geest en verschijning.

Dat verschil tussen het ene en het andere is niet zo scherp te trekken als men wel denkt, want ook de natuur zelf heeft een eigen geest in met name de natuurwetten. En ook als men bijvoorbeeld denkt dat de zon een God is, dan stelt men die God toch weer voor als een aparte gestalte naast de zon zelf, dus als een verschijnende persoon, die dan wel degelijk weer een eigen geest bezit, wat dan tot uitdrukking komt in zijn handelingen en gedachten.



Zeus als stier met Europa op zijn rug.

De mens projecteert zijn innerlijk naar buiten.

Die zonnegod denkt men zich dan in het heelal, dus dat hij daar leeft, dus in eenheid met de zon zelf.
Maar wat dan natuurlijk duidelijk een projectie is uit ons eigen innerlijk het heelal in.
Die natuurgoden zitten dan in ons zelf.
Het zijn personificaties van de natuur.
Dus ook in de zogenaamde natuurgodsdiensten wordt niet de natuur zelf als God of Goden aanbeden, maar de personificaties van die natuur.
Het is dan een midden (synthese) tussen de natuur en onszelf.

Het onderscheid van natuur en geest.

Maar bij de zogenaamde geestelijke godsdiensten is niet de natuur zelf God of een personificatie van God, maar is God geheel en al buiten of boven de natuur gedacht als Geest, die wel de natuur heeft geschapen, maar niet die natuur zelf is.
Hier is dus duidelijk een dualiteit tussen Geest en Natuur: schepper en schepsel.
Die scheiding heeft zich dan vooral voltrokken bij het Jodendom en het Christendom en de Islam hebben zich daarbij aangesloten.

De geestelijke en onzichtbare God kan nog steeds verschijnen.

Maar hoewel de God van de Joden dan onzichtbaar heet te zijn en dus zuiver geestelijk, kan God wel degelijk verschijnen en zo heeft Hij zelf de mens gemaakt naar zijn beeld en gelijkenis.
En ook Jezus zijn Zoon is duidelijk een verschijning.



Ik dacht dat ik terug zou kunnen gaan als een cartoontekenaar...

Van de uiterlijke natuur naar een aparte innerlijk hemel.

Dus het verschil met de zogenaamde natuurgodsdiensten is niet zo groot als het wel lijkt. Alleen bij de natuurgodsdiensten is er sprake van een personificatie van de natuur en de natuurverschijningen, die echter bij de zogenaamde geestelijke godsdiensten apart worden geplaatst in de hemel om ze dan vervolgens nog verder te abstraheren tot zuivere geest, waarvan er dan slechts één zou zijn.

De macht van Gods Geest over de natuur en de mens.

Maar die geestelijke hemelgod is dan toch nog steeds de schepper van de natuur en heeft macht over de natuurverschijnselen.
Want het is nog steeds God die het laat regenen en bliksemen, alleen is ie dan niet meer de regen en bliksem zelf en zit hij er dus ook niet meer in als voorstelling van een persoon, maar wordt hij er buiten gedacht, dus apart gezet. En nog een stapje verder kunnen we dan de natuurwetten begrijpen, maar natuurlijk ook de wetten van de mens als emanatie ("uitstraling") van Gods hogere Geest, of als het lagere deel van Gods Geest.

Dus de volgorde is dan:*

1 - de natuur zelf als God. (Hoewel we ons af kunnen vragen of dat ooit zo bestaan heeft, omdat de zuivere nuchtere natuurvisie pas is ontstaan door de wetenschappen, maar in ieder geval deel is van de daarop volgende personificatie.)

2 - de natuur als een personificatie tot Godheid, dus als een vereniging van de goddelijke (menselijke of dierlijke) gestalte en de natuur.

3 - die gestalte wordt dan apart gezet buiten de natuur zelf in de hemel. Bij de Grieken bijvoorbeeld eerst op de Olympus als een soort van tussenfase.

4 - Het meest wezenlijke van God wordt erkend als zijn Geest.

Er bestaat nog steeds geen zuivere geestelijke godsdienst.

Maar wat dan die Geest is, daar zijn de godsdiensten eigenlijk nog niet aan toe gekomen.
Want dat de Geest het denken is, dat wordt niet expliciet zo gezegd. In die zin bestaat er eigenlijk nog steeds geen zuivere geestelijke godsdienst.

Hegel.

Wel is dat bewustzijn gegroeid bij de filosofen en dan denk ik met name aan Hegel, wiens filosofie men zou kunnen beschouwen als een vergeestelijking van het christendom door het zuivere logische denken en het bewustzijn van wat de Geest is. Maar hij komt daarbij niet verder dan het christendom en komt qua inhoud niet verder, dus zo dat de geest van het denken in alle mensen is en deze zelf als derde de heilige geest is.
De geest van de gemeenschap blijft bij hem die van de Vader en de Zoon in alle mensen, maar niet de geest van de mensen zelf.

Het essentiële verschil tussen het ene en het andere.

Dit zou je natuurlijk als slechts een kleine accentverschuiving kunnen noemen, maar het is toch een essentieel verschil, even essentieel of je Jezus als profeet denkt (de Islam) of als de Zoon van God dus zelf God.
En ten derde of je ook alle mensen als Goden denkt.

Het ontwikkelingsniveau van de mens.

Maar dit hangt dan niet alleen af van God zelf, maar ook van het ontwikkelingsproces van de mensen zelf, dus waar ze zelf geestelijk aan toe zijn om het te kunnen begrijpen.
Temeer daar voor de meeste mensen God niet veel meer is dan de een of andere wonderbaarlijke tovenaar.
Het zuivere intellectuele en redelijke daarvan kunnen ze niet of nog niet begrijpen.
Maar gelukkig is er dan nog het geloof.

*Let wel dat deze volgorde niet per se een historische behoeft te zijn, want religies zouden ook met innerlijke geesten kunnen beginnen en deze pas daarna in de natuur projecteren. Ook zou een godsdienst meerdere fasen kunnen omvatten. De werkelijkheid der godsdiensten is altijd complexer dan een eenvoudige indeling kan weergeven.

[Albrecht]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

dat is dan de eerste keer dat ik iets goeds over mijzelf hoor zeggen......we gaan vooruit..........

Ik zie liever miljoenen harrie-christenen dan mohammedanen.

[viaSanctus]

Oorspronkelijk geplaatst door Albrecht

Ach nee, u blaast tenminste geen mensen op.

Er zijn er net 1 miljoen 2 honderdduizend opgeblazen in Irak...

1/4de van holocaust...

geen minuut stilte...

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door rikbe

Foei. Moslims aanbidden Allah, niet Mohammed. De uitdrukking "Mohammedanen" is dus beledigend.

Dus als ik jou goed begrijp dat aanbidden de Islamieten de God Islam?....

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Albrecht

Ik zie liever miljoenen harrie-christenen dan mohammedanen.

Ah, mooi, ik word nog de hemel ingeprezen...

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door viaSanctus

Er zijn er net 1 miljoen 2 honderdduizend opgeblazen in Irak...

1/4de van holocaust...

geen minuut stilte...

het woordje: net begrijp ik niet zo goed. Is dat net gebeurd of in de loop de jaren en door wie?

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Harriechristus, dit bericht heb ik al eerder geplaatst, maar in een verkeerd format. Je hebt het waarschijnlijk helemaal voor een citaat aangezien en niet gelezen. Daarom hier een herhaling met het verzoek alsnog te reageren.



Je hebt je riedel over de heilige geest al bij diverse andere onderwerpen afgestoken, maar ook de bijbel heb je nooit goed gelezen. Je weet kennelijk niet wat de bijbel allemaal over 'de geest van God' zegt. Jouw selectieve verwijzing ernaar voor je atoomtheorie is lariekoek.

De bijbel is niet eenduidig over de geest van God, er worden verschillende betekenissen aan deze uitdrukking gegeven. De oudste, o.a. in het verhaal over het paradijs is wind of adem. God blies de adem des levens in de neusgaten van Adam; men dacht dat de autonome ademhaling een werking van Gods geest was. En God 'was in het paradijs aanwezig in het briesje dat 's-middags in het paradijs opstak'. Men wist niet wat lucht was. Bij de zondvloed stierf alles waarin de geest [de adem des levens, Roeach (Hebr.) en Pneuma (Gr.) in de Septuaginta vertaling] werkzaam was, alles wat ademhaalde, mens en dier! Dus beste Harriechristus, God gaf de dieren ook de 'Heilige Geest'

ik denk niet dat dat zo in de bijbel staat, temeer daar de dieren nog onschuldig zijn. Wel hebben de dieren een ziel als gevoel en levensbeginsel en dat werd inderdaad vroeger geïdentificeerd met de adem.

Ik heb dat opgenomen in deel 13:

4 - Het meest wezenlijke van God wordt erkend als zijn Geest. Maar wat dan de Geest is, daarin bestaat dan ook weer een ontwikkeling met velerlei opvattingen, zoals bijvoorbeeld dat de geest de levensadem zou zijn, dus eigenlijk de ziel. In de bijbel blaast God de mens de adem in. Genesis 1:7

en ze gaven de geest (letterlijk: bliezen de laatste adem uit) in de zondvloed. Naar deze primitieve opvatting van 'Gods geest' kan je voor je theorie beter niet verwijzen.

ik gebruik de bijbel ook niet als voorbeeld voor mijn theorie, maar als primitief voorbeeld of "voor-ontwikkeling" voor wat de Geest werkelijk is, wat uitgelegd wordt in de filosofie van Hegel en mijn atoomtheorie.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

[b]
Tenslotte, Paulus verklaart dat christenen slaven zijn van de geest van Christus (Romeinen 7:6), dus als jij je op de bijbel beroept en je verklaart dat je 'door de geest der waarheid' (Joh. 14:16,17) wordt gedreven en bovendien door de geest van Hegel, waar blijft dan je vrije wil Harrie?

Die berust daarop dat ik de Geest van Hegel begrijp, zodat die ook mijn Geest is en tevens verder is ontwikkeld in mijn atoomtheorie.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

[b] Jij maakt je ook herhaaldelijk nogal druk over Hegel's Niets en zelfs over 'zuiver Niets'. Je hebt trouwens een voorkeur voor het woord 'zuiver' als je iets beweert [en dan ook nog over iets waarvoor je geen enkel bewijs levert].

het bewijs ligt in de filosofie.

Er bestaat naast de ene substantie geen 'Niets' Harriechristus. Iets en Niets sluiten elkaar uit. Niets is Hegel's dialectische nonsens. Hij kon het Niets denken en meende daarom dat het Iets moest zijn.

Terecht, want als het Niets alleen maar Niets was, dan zou je het niet kunnen denken.
Het Niets IS daarentegen, namelijk een gedachte.
Zoals omgekeerd het abstracte Zijn helemaal niets is.
En verder is alles wat bestaat een eenheid van Zijn en Niets, bijvoorbeeld als Worden in een eenheid van Verschijnen en Verdwijnen, maar ook als Schijn en ook als een bepaald Zijn of een beperkt Zijn.
Nergens is het ZIJN als zodanig te vinden, alle zijn is een bepaald Zijn, dus ook een beperkt Zijn en dus ook een Niet-Zijn.

[Loki]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

het bewijs ligt in de filosofie. Terecht, want als het Niets alleen maar Niets was, dan zou je het niet kunnen denken.
Het Niets IS daarentegen, namelijk een gedachte.
Zoals omgekeerd het abstracte Zijn helemaal niets is.
En verder is alles wat bestaat een eenheid van Zijn en Niets, bijvoorbeeld als Worden in een eenheid van Verschijnen en Verdwijnen, maar ook als Schijn en ook als een bepaald Zijn of een beperkt Zijn.
Nergens is het ZIJN als zodanig te vinden, alle zijn is een bepaald Zijn, dus ook een beperkt Zijn en dus ook een Niet-Zijn.

Zie je wel dat het wat te moeilijk is voor de menselijke geest, je hebt wartaal nodig om te verklaren. Toegegeven wartaal is niet vreemd in de filosofie.

[harriechristus]

Filosofie is moeilijk, zeker als je dat nooit hebt geleerd.
Maar het is zeker geen wartaal.

Dat Niets een gedachte is, dus ook IS... probeer dat maar eens te begrijpen.
Dat dateert al van de Griekse filosofie.

De eenheid van Zijn en Niets is het Worden.......(dateert al van Heraclitos).......als verschijnen, dat is de verandering van Niets in Zijn en als verdwijnen, dat is de verandering van Zijn in Niets.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Het bewustzijn omvat de materie in het zintuiglijke bewustzijn en in het denken. Dus dan is er maar één substantie, namelijk die van het bewustzijn en juist niet die van de natuur, wat Spinoza denkt, maar ik juist niet.

Het gaat hier om filosofie, dus om logica. Ik stel dat zonder de zintuiglijke waarneming het bewustzijn niet zou bestaan.
Bewijs: 1) Het bewustzijn wordt aangedaan door waarneming van concrete dingen. Daartoe behoren de dingen buiten ons, maar ook het eigen lichaam, zijn warmte, speeksel, honger, pijn, emoties, herinnering en kennis. Want ervaringen zijn in ons fysieke lichaam opgeslagen. 2) Het lichaam kan wel zonder generaal bewustzijn bestaan, in een slaaptoestand of coma, maar het bewustzijn bestaat niet zonder lichaam.
Anders gezegd: 1) het bewustzijn is geheel en al een zintuiglijk bewustzijn dat wordt aangedaan door meer dan de vijf zintuigen. Het is een eigenschap van de organen in het lichaam, d.w.z. van materie. 2) Dit geprojecteerd op de kosmos: De ene substantie van de kosmos is materie, is god.

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Onze Geest is eeuwig omdat deze wezenlijk Gods Geest is.
De mens is een eenheid met God en deze ook zelf en eeuwig. Ons bewustzijn van de geest is het zelfbewustzijn van de geest, dat wil zeggen: wij zijn zelf de God die wij begrijpen.
We zijn een eenheid van zowel tijdelijkheid als eeuwigheid.
Wat ook het christendom deels leert omdat we in de hemel komen, maar volgens mij zijn we al in de hemel.

Jouw stelling dat onze geest (ons denken of bewustzijn) eeuwig is heb ik hierboven weerlegd: onze geest is een eigenschap van ons vergankelijke lichaam en daarom eindig. Dat wij ons de eeuwigheid (d.w.z., de materie of de kosmos) proberen voor te stellen betekent niet dat wij eeuwig zijn.

Bovendien: Jouw opvatting dat wij een eenheid zouden zijn van tijdelijkheid en eeuwigheid is een logische tegenstrijdigheid. Dit is een voorbeeld van het onproductieve Hegeliaanse denken van verzoening van tegengestelden. Dit denken behoort tot het stenen tijdperk en het is een obstructie voor de wetenschap.

Tenslotte beroep je je voor deze opvatting over eeuwigheid zelfs op de leer van het christendom terwijl je die leer hebt verworpen omdat deze dogmatisch is en onvolkomen. Dat argument is daarom ongeldig.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Niet de kosmos is God, maar de microwezentjes en de mensen en speciaal harriechristus als profeet voor de mensen.atomen bestaan uit ruimteschepen, dus die microwezentjes zitten in de kleinste deeltjes daarvan.ik heb die microwezentjes nooit gezien, maar ik kan filosofisch bewijzen dat ze er moeten zijn.

Beste Harriechristus, voor Plato en Democritus waren atomen filosofische dingen. Sedert Dalton zijn het meer concrete dingen. Eén van de grootste vragen was of materie eindeloos deelbaar was in kleinere deeltjes of niet. De naam atoom komt van het Griekse atomos, dat ondeelbaar betekent. Daarover hebben nog veel filosofen zich het hoofd gebroken (o.a. Leibnitz).

Wikipedia: 'In 1808 publiceerde de Engelse wetenschapper John Dalton een nieuwe theorie:

1. Elementen bestaan uit kleine deeltjes, atomen genaamd.
2. Elk element wordt gekarakteriseerd door de massa van het atoom; atomen van hetzelfde element hebben dezelfde massa en atomen van verschillende elementen hebben een verschillende massa.
3. Bij het ontstaan van nieuwe stoffen verandert alleen de manier waarop atomen met elkaar verbonden zijn; de atomen zelf veranderen niet.
Een belangrijke vraag waar Dalton geen antwoord op kon vinden, was waar atomen zelf uit bestaan.'

Let op, Dalton was geen filosoof, hij was wetenschapper. Sedertdien kennen we het zogenaamde periodiek stelsel en is ons het begrip van atomen nog veel verder ontwikkeld.

Jouw filosofie zou tweeduizend jaar geleden misschien interessant zijn geweest, nu is het niet zo slim. De wetenschap is jou te vlug af geweest. Bovendien betwijfel ik of jouw theorie wel het predicaat filosofie verdient, is het niet eerder flauwe proza?