Homoseksualiteit is doodnormaal in dierenwereld

[St Germain Tourist]

om het af te sluiten: homoseksuelen zijn toch niet geboren om het gezinsleven binnen te dringen? Homoseksuelen en lesbiennes moeten gewoon koppels en partners blijven en zich niet moeien met trouwen en kinderen opvoeden. Laat dat maar gewoon aan hetero's over.

[Dionysus]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

En ik zeg u dat dit dikke zever is. Niet alle studies komen tot hetzelfde besluit. Als je tenminste een enquëte bij jongeren die door homoseksuelen, werden opgevoed, al een studie kunt noemen....

Om wetenschappelijk te kunnen vaststellen wat beter is, zou men in feite die kinderen twee keer moeten opvoeden en vergelijken. Iets wat onmogelijk is uiteraard. Men baseert zich dan maar op de resultaten. Maar weet u dat de kinderen die niet meer geschikt zijn om in een (pleeg)gezin opgevoed te worden, door opgelopen hechtingstoornissen ed, vaak ook goed scoren op alle mogelijke maatschappelijke ladders? Nochthans zal niemand durven beweren dat over het algemeen, opgevoed worden in een voorziening, beter is dan in een gezin.

Neen je moet niet hetzelfde kind 2 maal opvoeden, niet als je een basis hebt die groot genoeg is. Nogmaals: 270 000 kinderen die momenteel opgevoed worden door Amerikaanse homofielen, met nog ettelijke honderdduizenden verspreid over de hele wereld. En nog eens ettelijke honderdduizenden die al opgevoed zijn door homofiele ouders. Als homofiele ouders echt minder competent waren dan heteroseksuele ouders dan zouden de resultaten voor iedereen duidelijk zijn. De resultaten van onderzoeken tonen consistent aan dat homofiele ouders niet slechter en niet beter zijn dan heteroseksuele ouders.

Wat u verkoopt is weldegelijk zever, en zowat iedere studie komt dus wel tot hetzelfde besluit.

Natuurlijk niet. Een opvoeder is geen ouder.

Neen dat is omdat het kind is kwestie voor minstens de helft van iemand anders is.

Dat heb je goed gezien.

Die kinderen zien hun adoptieouders, dus niet als ouders? Alsof ik nog meer bevestiging nodig had dat jij in je eigen droomwereldje leeft. Alleen iemand die biologisch gerelateerd is, is volgens u een ouder? Heb ik het zo goed?

Men is al lang niet meer zo enthousiast over adoptie als in de jaren 70 - 80. Vrijwel allemaal gaan ze op zoek naar hun biologische ouders of willen ze tenminste wetn wie of waar ze zijn. Allemaal beleven ze een ernstige identiteitscrisis in de pubertijd, met hogere zelfmoordcijfers dan niet-geadopteerden. Ook d�*t is lijden en ook d�*t gegeven negeren is beledigen.

Adopties zijn inderdaad een stuk gezakt sinds de jaren '70, maar zijn op dit moment weer aan een opmars bezig. Dat die kinderen naar hun biologische ouders op zoek gaan is geen argument voor of tegen adoptie, afhankelijk van hoe dat afgehandeld wordt door de biologische ouders, adoptieouders en de staat kan dat een zeer positieve of zeer negatieve ervaring zijn. En afgaande op het onderzoek doen de meesten dit goed, ongeveer 80-90% van de geadopteerde kinderen ziet de hereniging als iets positiefs. Dan maakt u wel een zeer opmerkelijke claim: "Allemaal beleven ze een ernstige identiteitscrisis in de pubertijd", dat vraagt om cijfermateriaal. Afhankelijk van de manier waarop je identiteitscrisis definieert gaat soms bijna iedere puber (geadopteerd of niet) of bijna geen enkele puber door een identiteitscrisis. Het feit dat er een meer zelfmoorden voorkomen bij geadopteerde tieners is iets dat meermaals onderzocht is en door geen niemand ontkent wordt. Ik weet zelfs uit ervaring dat sociale werkers en psychologen ouders waarschuwen voor dit feit en dat ze moeten uitkijken naar de tekenen die voorafgaan aan zelfmoord.

Het gaat me niet om het welzijn van de ouders want uiteindelijk zijn zij verantwoordelijk voor hun eigen beslissingen. Het gaat mij om het kind. En om de miljoenen kinderen die nu nooit meer naar België kunnen geadopteerd worden, omdat hun thuisland geen kinderen adoptabel willen maken voor een land waar homofielen kunnen trouwen en kinderen adopteren. De Islamstaten op kop. De gevolgen spreken voor zich.... de gemiddelde wachttijd tussen aanvraag en daadwerkelijke adoptie is nu al meer dan acht jaar... In Frankrijk is dat nog altijd 30 maanden. Maar men zou en moest het mogelijk maken om homofielen te kunnen trouwen en adopteren ondanks de gevolgen voor de adoptiemogelijkheden. En dat allemaal uit liefde voor het kind of uit liefde voor de eigen rechten? De hetero-ouders die wensen te adopteren ten spijt. Sommigen hebben, zoals laatst te zien was in 'Koppen' op TV 1, hun adoptiewens noodgedwongen moeten opgegeven.

Is dat de schuld van homofielen? Of de schuld van een barbaarse religie en cultuur gesteund door tirannen en achterlijke 'geestelijke leiders'? Wat je hier eigenlijk vertelt is dat het de is schuld van de gepeste dat hij gepest wordt.

Ik kan net zo goed zeggen dat als deze mensen echt meer om kinderen geven dan om zichzelf, zij zouden beseffen dat een kind een vader én een moeder nodig heeft ipv twee vaders of twee moeders. Want een vader is geen moeder en een moeder is geen vader. Dat is iets wat elk normaal opgevoed kind zal beamen. Voor sommige zaken gaat een kind liever naar een vrouw, voor andere naar een man op raad en hulp en bijstand. Gewoon even eerlijk zijn met jezelf om dat eerlijk toe te geven. We zijn immers zelf ook allemaal kind geweest, en zij alsdusdanig doorgaans ervaren in die zaken.

Hier heb ik al op geantwoord, maar onderzoeken zijn niet gelijk aan het dogma van de almachtige Paulus. Voor iemand die een redelijke positie aanneemt op het vlak van geloof ben je compleet dogmatisch als het op het vlak van homoseksuelen aankomt.

Net zoals elk normaal opgevoed kind minder wraakzuchtig of het als traumatisch zal ervaren, om een draai om de oren van zijn eigen vader of moeder, dan wel een slag van een vreemde die vader of moeder wil spelen over hen. Niet dat ik pleit voor slaande ouders, maar gewoon even eerlijk zijn en je weet dat het waar is wat ik zeg. Een opvoeder is geen ouder. Zeker niet als de werkelijke ouder nog bestaat.

Mijn eerdere vermoeden blijkt juist, de enige kwalificatie die u van ouders vraagt is de biologische link. De band met het kind zal u worst wezen.

[Dionysus]

Oorspronkelijk geplaatst door St Germain Tourist

om het af te sluiten: homoseksuelen zijn toch niet geboren om het gezinsleven binnen te dringen? Homoseksuelen en lesbiennes moeten gewoon koppels en partners blijven en zich niet moeien met trouwen en kinderen opvoeden. Laat dat maar gewoon aan hetero's over.

Vrij vertaald: "ik wil geen gelijke rechten voor homo's".

Alle studies tonen aan dat homoseksuele ouders niet slechter of beter zijn dan heteroseksuele ouders. Mag ik van u wel een mening gebaseerd op feiten verwachten?

[Paulus]

Oorspronkelijk geplaatst door Dionysus

Neen je moet niet hetzelfde kind 2 maal opvoeden, niet als je een basis hebt die groot genoeg is. Nogmaals: 270 000 kinderen die momenteel opgevoed worden door Amerikaanse homofielen, met nog ettelijke honderdduizenden verspreid over de hele wereld. En nog eens ettelijke honderdduizenden die al opgevoed zijn door homofiele ouders. Als homofiele ouders echt minder competent waren dan heteroseksuele ouders dan zouden de resultaten voor iedereen duidelijk zijn. De resultaten van onderzoeken tonen consistent aan dat homofiele ouders niet slechter en niet beter zijn dan heteroseksuele ouders.

Wat u verkoopt is weldegelijk zever, en zowat iedere studie komt dus wel tot hetzelfde besluit.

Niemand die beweert dat homofiele ouders beter of slechter zouden zijn. Ik maak ook nergens die bewering. Mocht ik die bewering wél maken, dan had je een punt, maar dat doe ik dus niet.

Wat is zeg is dan onze kinderen het best mogelijke verdienen. En daar is men het in de wetenschappelijke wereld lang niet over eens. En zo lang zij het niet eens zijn over het feit of homofiele ouders het beste is wat wij kunnen bieden, blijven we beter bij datgene waar wél een consensus over bestaat. Namelijk: een vader en moeder.

Die kinderen zien hun adoptieouders, dus niet als ouders? Alsof ik nog meer bevestiging nodig had dat jij in je eigen droomwereldje leeft. Alleen iemand die biologisch gerelateerd is, is volgens u een ouder? Heb ik het zo goed?

Dat heb je volledig goed. En dat is ook de reden waarom ze op zoek gaan naar hun biologische ouders. Uiteraard hebben de meesten wel respect en dankbaarheid voor hun opvoeders, maar dat is nog altijd wat anders dan contact met de biologische ouders. Meestal zien we bij zon hereniging heel wat opgeborgen emoties loskomen. Ook zagen ze elkaar te weining om er een levende herinnering aan over te houden.

Adopties zijn inderdaad een stuk gezakt sinds de jaren '70, maar zijn op dit moment weer aan een opmars bezig.

U zit duidelijk niet in de branche. Adopties zitten helemaal niet in de lift. Tenminste niet in België.

Dat die kinderen naar hun biologische ouders op zoek gaan is geen argument voor of tegen adoptie, afhankelijk van hoe dat afgehandeld wordt door de biologische ouders, adoptieouders en de staat kan dat een zeer positieve of zeer negatieve ervaring zijn. En afgaande op het onderzoek doen de meesten dit goed, ongeveer 80-90% van de geadopteerde kinderen ziet de hereniging als iets positiefs.

Wat ik eerder zei was niet bedoeld als argument voor of tegen adoptie. Het was een argument om aan te tonen dat er weldegelijk een verschil is tussen een opvoeder en een biologische ouder. Het gedrag van adoptiekinderen (ook proefbuiskinderen, draagmoederkinderen) bewijst dat. Ze vinden het belangrijk om hun biologische ouders te kennen. Zo belangrijk dat ze dit als een recht beschouwen. En dat gegeven, dat zij dat belangrijk vinden, dient in rekening te worden gebracht als we op zoek gaan naar 'het best mogelijke' surogaatgezin.

Dan maakt u wel een zeer opmerkelijke claim: "Allemaal beleven ze een ernstige identiteitscrisis in de pubertijd", dat vraagt om cijfermateriaal. Afhankelijk van de manier waarop je identiteitscrisis definieert gaat soms bijna iedere puber (geadopteerd of niet) of bijna geen enkele puber door een identiteitscrisis. Het feit dat er een meer zelfmoorden voorkomen bij geadopteerde tieners is iets dat meermaals onderzocht is en door niemand ontkent wordt. Ik weet zelfs uit ervaring dat sociale werkers en psychologen ouders waarschuwen voor dit feit en dat ze moeten uitkijken naar de tekenen die voorafgaan aan zelfmoord.

Het feit dat er bij adoptiekinderen meer zelfmoorden zijn, is een bewijs dat biologische ouders en opvoeders niet hetzelfde zijn. Het bewijst ook dat we het best zo dicht mogelijk bij de natuurlijke gang van zaken blijven. ttz een vader en een moeder. Tenminste als we denken in functie van het geluk van het kind ipv het geluk van de homofiel.

Is dat de schuld van homofielen? Of de schuld van een barbaarse religie en cultuur gesteund door tirannen en achterlijke 'geestelijke leiders'? Wat je hier eigenlijk vertelt is dat het de is schuld van de gepeste dat hij gepest wordt.

Het gaat me niet om wie de schuldige is. Het gaat erom wat het belangrijkte is voor homosekuelen. Hun eigen rechten of het geluk van kinderen. Het antwoord is intussen heel duidelijk.

Hier heb ik al op geantwoord, maar onderzoeken zijn niet gelijk aan het dogma van de almachtige Paulus. Voor iemand die een redelijke positie aanneemt op het vlak van geloof ben je compleet dogmatisch als het op het vlak van homoseksuelen aankomt.

Niet alle wetenschappers zijn het er over eens. Waarom zouden we risico's nemen met kinderen over iets waar wetenschappers het oneens over zijn? dat is helemaal geen dogma van mij. Er bestaan weldegelijk pedagogische specialisten die net als ik tegen homoadoptie zijn, omdat zij menen dat dit niet het beste is voor het kind. En meer dan je denkt vrees ik.

Mijn eerdere vermoeden blijkt juist, de enige kwalificatie die u van ouders vraagt is de biologische link. De band met het kind zal u worst wezen.

Onzin. Ik vind gewoon dat we kinderen het beste van onzelf moeten geven. Want zij zijn de toekomst van onze samenleving. En volgens mij is dat nog altijd een vader en een moeder ipv twee vaders of twee moeders.

Want een vader is geen moeder en een moeder is geen vader. Dat is iets wat elk normaal opgevoed kind zal beamen. Voor sommige zaken gaat een kind liever naar een vrouw, voor andere naar een man op raad en hulp en bijstand. Gewoon even eerlijk zijn met jezelf om dat eerlijk toe te geven. We zijn immers zelf ook allemaal kind geweest.

Weet je wat jij jezelf moet afvragen?

1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan kiezen, voor jezelf?

2 Moest er iets met jou gebeuren zodat je niet langer zelf voor je kinderen kan zorgen en je op een pleeggezin aangewezen bent, en je had de keuze om je kinderen bij een homo- of een heterostel als pleeggezin te plaatsen, wat zou je dan kiezen, voor je kinderen?

Wat uiteindelijk zijn d�*t de voorkomende situaties in de harde realiteit.

Paulus.

[Ars_Nova]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

Dan verschillen we daarin van mening. Voor mij is het doden van nageslacht weldegelijk tegen de natuur ingaan.

Het is onmogelijk om alle factoren in rekening te brengen die tot zo een actie leiden. Feit is wel dat het niet zo simpel is. Er is wellicht een reden waarom dit gedrag is kunnen blijven voortbestaan.

[Ars_Nova]

Oorspronkelijk geplaatst door Inno

Neen, geen kinderen kunnen krijgen betekent dat hun juiste natuur beschadigd is.

Welja maar in diezelfde logica zijn homo's dan ook "beschadigd" nietwaar?

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

Wat is zeg is dan onze kinderen het best mogelijke verdienen.

Fout. Ergo; ge zit fout.

Zie; dat was eenvoudig.

(En de fout zit hem niet in dat dat wenselijk is, maar in dat het niet realistisch is.)

[Paulus]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Fout. Ergo; ge zit fout.

Zie; dat was eenvoudig.

(En de fout zit hem niet in dat dat wenselijk is, maar in dat het niet realistisch is.)

Onzin. Onze kinderen verdienen het best mogelijke.

Paulus.

[Effect]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan kiezen, voor jezelf?

Het gezin met de beste combinatie tussen financiële middelen (voor universiteit) en liefde voor hun kinderen. Voor beide geldt geen specifieke voorkeur tussen holebis en heteros.

2 Moest er iets met jou gebeuren zodat je niet langer zelf voor je kinderen kan zorgen en je op een pleeggezin aangewezen bent, en je had de keuze om je kinderen bij een homo- of een heterostel als pleeggezin te plaatsen, wat zou je dan kiezen, voor je kinderen?

Ik zou willen dat het bij het stel geplaatst wordt dat door het adoptieinstituut als beste geselecteerd werd. Gezien ik heel wat homo en lesbokoppels met kinderen ken, weet ik dat deze zeer goed voor hun kinderen zorgen. De kans is groot dat het juiste gezin een holebikoppel is en daar heb ik geen enkel probleem mee.

U bent gewoon homofoob, wat u bewijst door voornamelijk naar homo's te verwijzen en niet naar holebi's in het algemeen. Een educated guess zegt mij dat je heel wat lesbische porno gezien hebt in je leven, dat is immers niet zo vies.

Ik zou het appreciëren om je homofobe onzin voor je te houden, in het belang van kinderen die hierdoor een liefdevol holebigezin zouden mislopen. Alle studies tonen aan dat er hoegenaamd geen verschil is tussen kinderen die door een hetero of holebikoppel worden opgevoed.

[St Germain Tourist]

Dat je een (groot) meningsverschil hebt met Paulus of met mij, dat kan natuurlijk, maar om ons alleen maar daarom homofoob te noemen is erover, belachelijk. En dan heb ik het over standpunten over adoptie en/of huwelijk.

[St Germain Tourist]

Oorspronkelijk geplaatst door Dionysus

Vrij vertaald: "ik wil geen gelijke rechten voor homo's".

Alle studies tonen aan dat homoseksuele ouders niet slechter of beter zijn dan heteroseksuele ouders. Mag ik van u wel een mening gebaseerd op feiten verwachten?

Toegegeven, lesbische/homoseksuele ouders als tweede keus voor adoptie daar ben ik wel voor. Maar dan ook alleen als er helemaal geen heterokoppels beschikbaar zijn. Dus bij hoge uitzondering zeg maar.

Een vader en moeder is natuurlijk het beste, logische en meest natuurlijke optie vóór het kind!

[Xenophon]

Oorspronkelijk geplaatst door St Germain Tourist

Toegegeven, lesbische/homoseksuele ouders als tweede keus voor adoptie daar ben ik wel voor. Maar dan ook alleen als er helemaal geen heterokoppels beschikbaar zijn. Dus bij hoge uitzondering zeg maar.

Een vader en moeder is natuurlijk het beste, logische en meest natuurlijke optie vóór het kind!

Het kind? Daar denken sommigen niet eens aan, als de vaders maar gelukkig zijn bij het vaderke en moederke spelen, dat is al wat van tel is.

[St Germain Tourist]

Oorspronkelijk geplaatst door Xenophon

Het kind? Daar denken sommigen niet eens aan, als de vaders maar gelukkig zijn bij het vaderke en moederke spelen, dat is al wat van tel is.

Inderdaad, kennelijk niet als ik de meeste mensen in dit topic hoor
Alleen als het echt niet anders kan (geen hetero's meer beschikbaar zijn) mogen ze van mij kinderen adopteren. Dat is nog altijd beter dan dat een kind in een weeshuis beland.

[Paulus]

Oorspronkelijk geplaatst door Effect

Het gezin met de beste combinatie tussen financiële middelen (voor universiteit) en liefde voor hun kinderen. Voor beide geldt geen specifieke voorkeur tussen holebis en heteros.

Dat is niet de vraag. U sleurt er andere factoren bij. De vraag was: Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan kiezen, voor jezelf?

Ik zou willen dat het bij het stel geplaatst wordt dat door het adoptieinstituut als beste geselecteerd werd.

Die situatie doet hem niet voor in mijn vraagstelling. Ik hethaal mijn vraag nog eens.: Moest er iets met jou gebeuren zodat je niet langer zelf voor je kinderen kan zorgen en je op een pleeggezin aangewezen bent, en je had de keuze om je kinderen bij een homo- of een heterostel als pleeggezin te plaatsen, wat zou je dan kiezen, voor je kinderen?

Gezien ik heel wat homo en lesbokoppels met kinderen ken, weet ik dat deze zeer goed voor hun kinderen zorgen. De kans is groot dat het juiste gezin een holebikoppel is en daar heb ik geen enkel probleem mee.

Ik veranderstel dat je ook heterokoppels met kinderen kent die zeer goed voor hun kinderen zorgen toch?

De waarheid is dat u de vragen niet beantwoord. De reden daarvoor laat zich raden...

U bent gewoon homofoob, wat u bewijst door voornamelijk naar homo's te verwijzen en niet naar holebi's in het algemeen. Een educated guess zegt mij dat je heel wat lesbische porno gezien hebt in je leven, dat is immers niet zo vies.

En u vervalt gewoon in ongefundeerde verwijten wegens gebrek aan inhoudelijke argumentatie. Zeer typisch. Uw reactie zegt dan ook meer over jou dan over mij vrees ik.

Ik zou het appreciëren om je homofobe onzin voor je te houden, in het belang van kinderen die hierdoor een liefdevol holebigezin zouden mislopen. Alle studies tonen aan dat er hoegenaamd geen verschil is tussen kinderen die door een hetero of holebikoppel worden opgevoed.

Dat is niet juist. Alle studies tonen dat niet aan. Er is heel wat discussie over onder pedagogen.

Bovendien zegt hier niemand dat homofielen geen kinderen kunnen opvoeden. Er wordt enkel gezocht naar wat het beste is voor het kind. En naar mijn mening is het aangewezen, zolang er geen consensus is onder wetenschappers van wat dan wel het beste mag zijn, dat we het houden op een vader én een moeder voor het kind, indien mogelijk.

Dat heeft niks met homofobie te maken, maar alles met gezond verstand.

Paulus.

[St Germain Tourist]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

Bovendien zegt hier niemand dat homofielen geen kinderen kunnen opvoeden. Er wordt enkel gezocht naar wat het beste is voor het kind. En naar mijn mening is het aangewezen, zolang er geen consensus is onder wetenschappers van wat dan wel het beste mag zijn, dat we het houden op een vader én een moeder voor het kind, indien mogelijk.

Dat heeft niks met homofobie te maken, maar alles met gezond verstand.

Paulus.

[Vlaamse Leeuwin]

Oorspronkelijk geplaatst door St Germain Tourist

Toegegeven, lesbische/homoseksuele ouders als tweede keus voor adoptie daar ben ik wel voor. Maar dan ook alleen als er helemaal geen heterokoppels beschikbaar zijn. Dus bij hoge uitzondering zeg maar.

Een vader en moeder is natuurlijk het beste, logische en meest natuurlijke optie vóór het kind!

Wat dan met die heterokoppels die niet naar hun kinderen omkijken ,en in het slechtste geval verwaarlozen? Is dat ook de beste ,logische en meest natuurlijke optie? Hoeveel kinderen groeien er niet op in een gezin waar de vader stomdronken thuiskomt om de moeder dan op een ferme afranseling te trakteren? Met een beetje geluk deelt het kind niet in de brokken (lees: slagen)
En als de moeder helemaal murm geslagen haar heil en vlucht gaat zoeken in de alcohol en kalmeringspillen , dan is het hek helemaal van de dam.

Je kan niet ontkennen dat bovenstaande situatie iets is wat in ,spijtig genoeg, veel heterogezinnen voorkomt. Zo ken ik er een paar in mijn vrienden-en kennissenkring.
Tot die vrienden-en kennissenkring behoren ook een paar holebi koppels, sommige ook met kinderen. Maar zij behoren niet bij die koppels die ik hierboven heb beschreven.
Als er met mij iets zou gebeuren dan zou ik voor 200% kiezen voor de holebi koppels als opvanggezin voor mijn kids.

[Paulus]

Oorspronkelijk geplaatst door Vlaamse Leeuwin

Wat dan met die heterokoppels die niet naar hun kinderen omkijken ,en in het slechtste geval verwaarlozen? Is dat ook de beste ,logische en meest natuurlijke optie? Hoeveel kinderen groeien er niet op in een gezin waar de vader stomdronken thuiskomt om de moeder dan op een ferme afranseling te trakteren? Met een beetje geluk deelt het kind niet in de brokken (lees: slagen)
En als de moeder helemaal murm geslagen haar heil en vlucht gaat zoeken in de alcohol en kalmeringspillen , dan is het hek helemaal van de dam.

Je kan niet ontkennen dat bovenstaande situatie iets is wat in ,spijtig genoeg, veel heterogezinnen voorkomt. Zo ken ik er een paar in mijn vrienden-en kennissenkring.
Tot die vrienden-en kennissenkring behoren ook een paar holebi koppels, sommige ook met kinderen. Maar zij behoren niet bij die koppels die ik hierboven heb beschreven.
Als er met mij iets zou gebeuren dan zou ik voor 200% kiezen voor de holebi koppels als opvanggezin voor mijn kids.

Als je een eerlijke vergelijking wil maken moet je dat doen met twee evenwaardige koppels. Enerzijds homoseksueel, anderzijds hetero.

Je snapt toch wel als je een onbekwaam heterostel vergelijkt met een bekwaam homokoppel, dat je niet eerlijk bezig bent hé?!

Ook voor jou de volgend twee vraagjes:

1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan gekozen hebben, voor jezelf?

2 Moest er iets met jou gebeuren zodat je niet langer zelf voor je kinderen kan zorgen en je op een pleeggezin aangewezen bent, en je had de keuze om je kinderen bij een homo- of een heterostel als pleeggezin te plaatsen, wat zou je dan kiezen, voor je kinderen?

Ik zeg het er bij: beide koppels zijn pedagogisch gezien even bekwaam. Het enige verschil is hun geaardheid.

Maak dan nu een eerlijke keuze, als je dat aandurft en vertel ons het waarom van uw keuze.


Paulus.

[Vlaamse Leeuwin]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

Als je een eerlijke vergelijking wil maken moet je dat doen met twee evenwaardige koppels. Enerzijds homoseksueel, anderzijds hetero.

Je snapt toch wel als je een onbekwaam heterostel vergelijkt met een bekwaam homokoppel, dat je niet eerlijk bezig bent hé?!

Ook voor jou de volgend twee vraagjes:

1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan gekozen hebben, voor jezelf?

2 Moest er iets met jou gebeuren zodat je niet langer zelf voor je kinderen kan zorgen en je op een pleeggezin aangewezen bent, en je had de keuze om je kinderen bij een homo- of een heterostel als pleeggezin te plaatsen, wat zou je dan kiezen, voor je kinderen?

Ik zeg het er bij: beide koppels zijn pedagogisch gezien even bekwaam. Het enige verschil is hun geaardheid.

Maak dan nu een eerlijke keuze, als je dat aandurft en vertel ons het waarom van uw keuze.


Paulus.

1. Als kind zou het mij niet veel uitmaken welk koppel mij zou opvangen. Ik had een gelukkige kindertijd en jeugd, en ik weet dat mijn vader mij graag zag. Maar hij was niet de vader die tijd vrijmaakte om te spelen of veel met mij op te trekken. Hij was er , en dat was het. Ik zie dus niet in waarom er zowel EN een man En een vrouw zouden nodig zijn om een kind op te voeden.

2. Dat heb ik in mijn vorige post al laten weten. Ik kies resoluut voor het homostel.

Waarom ik voor het homostel zou kiezen?
Omdat wanneer homokoppels kiezen voor een kind, zij niet over een nacht ijs gaan. Ze moeten een hele lange weg vol hindernissen afleggen voor ze hun kind in hun armen kunnen sluiten. Adoptie is op zich al een lange lijdensweg voor veel heterokoppels , met bergen papierwerk en compabiliteitstesten. Geloof me maar dat die weg voor homokoppels nog langer is. Plus het feit dat ze moeten opboksen tegen mensen met vooroordelen , mensen zoals u dus.

Als je als homokoppel die lange lijdensweg wil nemen en er alles voor over hebt, dan mag je 100% zeker zijn dat hun kinderwens heel groot is en dat dit koppel hun kind met de grootste zorg en liefde zal opvoeden.

Bij heterokoppels heb ik dat gevoel niet. Veel heterokoppels gaan over tot adoptie omdat ze geen kind kunnen krijgen, volledig mee eens, en ik hun hen uiteraard een positieve adoptie. Maar er zijn ook heterostellen die willen adopteren omwille van modeverschijnsel en status. En ja er zijn er ook die willen adopteren omdat ze hun "slanke" lijn niet willen of mogen opofferen , of die adopteren omdat ze wel een kind willen mar niet de ongemakken en pijn van een zwangerschap en bevalling willen doorstaan.

Ikzelf ben bisexueel, gehuwd met een man en mama van 3 zonen. Nog iets wat je wou weten?

[Paulus]

Oorspronkelijk geplaatst door Vlaamse Leeuwin

1. Als kind zou het mij niet veel uitmaken welk koppel mij zou opvangen. Ik had een gelukkige kindertijd en jeugd, en ik weet dat mijn vader mij graag zag. Maar hij was niet de vader die tijd vrijmaakte om te spelen of veel met mij op te trekken. Hij was er , en dat was het. Ik zie dus niet in waarom er zowel EN een man En een vrouw zouden nodig zijn om een kind op te voeden.

2. Dat heb ik in mijn vorige post al laten weten. Ik kies resoluut voor het homostel.

Waarom ik voor het homostel zou kiezen?
Omdat wanneer homokoppels kiezen voor een kind, zij niet over een nacht ijs gaan. Ze moeten een hele lange weg vol hindernissen afleggen voor ze hun kind in hun armen kunnen sluiten. Adoptie is op zich al een lange lijdensweg voor veel heterokoppels , met bergen papierwerk en compabiliteitstesten. Geloof me maar dat die weg voor homokoppels nog langer is. Plus het feit dat ze moeten opboksen tegen mensen met vooroordelen , mensen zoals u dus.

Als je als homokoppel die lange lijdensweg wil nemen en er alles voor over hebt, dan mag je 100% zeker zijn dat hun kinderwens heel groot is en dat dit koppel hun kind met de grootste zorg en liefde zal opvoeden.

Bij heterokoppels heb ik dat gevoel niet. Veel heterokoppels gaan over tot adoptie omdat ze geen kind kunnen krijgen, volledig mee eens, en ik hun hen uiteraard een positieve adoptie. Maar er zijn ook heterostellen die willen adopteren omwille van modeverschijnsel en status. En ja er zijn er ook die willen adopteren omdat ze hun "slanke" lijn niet willen of mogen opofferen , of die adopteren omdat ze wel een kind willen mar niet de ongemakken en pijn van een zwangerschap en bevalling willen doorstaan.

Ikzelf ben bisexueel, gehuwd met een man en mama van 3 zonen. Nog iets wat je wou weten?

Weer geeft u ontwijkende antwoorden op simpele vragen.

Op vraag 1 antwoordt u dat het u niet zoveel zou uitmaken waar u als kind terecht zou gekomen zijn. Maar dat was niet de vraag. Ik vroeg u niet of het u iets zou uitmaken en hoeveel. Anders had u correct geantwoord. Maar nu niet dus. U maakt geen keuze terwijl dat juist gevraagd werd.

Ik herhaal dus even de vraag: 1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan gekozen hebben, voor jezelf?


Om vraag 2 te ontwijken, heb je er weer bijkomende factoren bijgesleurd. Je zegt, zij het met andere woorden, dat homostellen doorgaans meer moeite doen om aan kinderen te komen en zij daarom...

... terwijl ik duidelijk en onderstreept gezegd heb dat het enige verschil hun geaardheid is. Je mag er dus vanuit gaan dat de keuze tussen de twee pleeggezinnen, pleeggezinnen betreft die evenveel moeite hebben en evenveel inspanning leveren om aan kinderen te komen.

Het enige verschil is hun geaardheid.


Maar laat maar hoor. U hoeft niet meer te antwoorden. Ik meen te weten welk vlees ik in de kuip heb.

Het feit dat je niet wil antwoorden op de simpele vragen en geen duidelijke keuze wil maken, duidt voor mij op een gebrek aan zin voor verantwoordelijkheid. Iemand anders moet die keuze maar maken voor je of je verdraait eerste de gegeven situatie.... Neem me dan ook niet kwalijk als ik zeg dat ik het beleid terzake (dus eventueel ook over mijn kinderen), niet aan iemand als jij zou kunnen overlaten. Dat zou, gezien je gebrek aan zin voor verantwoordelijkheidheid, onverantwoord zijn.

Is het nu zo verkeerd van mij dat ik op de beide vragen zou antwoorden met een duidelijke keuze voor het heterokoppel, omdat dit volgens mij het dichtst bij de natuurlijke gang van zaken staat?

Ben ik daarom een homohater of zo?

Ik dacht van niet.

Wat jij bent, moet je maar voor jezelf uitmaken. Ik veroordeel je niet als persoon. Enkel je handelen.

Paulus.

[Vlaamse Leeuwin]

Oorspronkelijk geplaatst door Paulus

Weer geeft u ontwijkende antwoorden op simpele vragen.

Op vraag 1 antwoordt u dat het u niet zoveel zou uitmaken waar u als kind terecht zou gekomen zijn. Maar dat was niet de vraag. Ik vroeg u niet of het u iets zou uitmaken en hoeveel. Anders had u correct geantwoord. Maar nu niet dus. U maakt geen keuze terwijl dat juist gevraagd werd.

Ik herhaal dus even de vraag: 1 Moest er iets met je ouders gebeurd zijn als kind, en je had de keuze om geplaatst te worden bij een homo- of een heterostel als pleeggezin, wat zou je dan gekozen hebben, voor jezelf?


Om vraag twee te ontwijken, heb je er weer bijkomende factoren bijgesleurd. Je zegt, zij het met andere woorden, dat homostellen doorgaans meer moeite doen om aan kinderen te komen en zij daarom...

... terwijl ik duidelijk en onderstreept gezegd heb dat het enige verschil hun geaardheid is. Je mag er dus vanuit gaan dat de keuze tussen de twee pleeggezinnen, pleeggezinnen betreft die evenveel moeite hebben en evenveel inspanning leveren om aan kinderen te komen.

Het enige verschil is hun geaardheid.


Maar laat maar hoor. U hoeft niet meer te antwoorden. Ik meen te weten welk vlees ik in de kuip heb.

Het feit dat je niet wil antwoorden op de simpele vragen en geen duidelijke keuze wil maken, duidt voor mij aan een gebrek aan zin voor verantwoordelijkheid. Iemand anders moet die keuze maar maken voor je of je verdraait eerste de gegeven situatie....

Is het nu zo verkeerd van mij dat ik op de beide vragen zou antwoorden met een duidelijke keuze voor het heterokoppel, omdat dit volgens mij het dichtst bij de natuurlijke gang van zaken staat?

Ben ik daarom een homohater of zo?

Ik dacht van niet.

Wat jij bent, moet je maar voor jezelf uitmaken. Ik veroordeel je niet als persoon.

Paulus.

T'is zondag, doe zo moeilijk niet aub. Wat begrijp je niet van wat ik zeg?
Ik verkies homokoppels boven heterokoppels. Punt uit. Is dat zo moeilijk te begrijpen? Zowel voor mezelf als kind indien ik had moeten kiezen, als voor mijn eigen kinderen nu moest er met mij en mijn man iets gebeuren
En jij vroeg zelf naar het waarom, dus heb ik je dat gegeven.

Ik zie niet in waarom er een man EN een vrouw zouden nodig zijn om een kind op te voeden. Wat dan met één-oudergezinnen. Een man die zijn kind alleen moet opvoeden of een vrouw die het alleen moet redden in de opvoeding van haar kind. Wat is dan het verschil met 2 mannen die een kind opvoeden ? Of met 2 vrouwen die een kind opvoeden?