Vuye en Wouters ontmaskeren BDW: N-VA = Belgicistische systeempartij

[Pandareus]

Oorspronkelijk geplaatst door E. Gidius

Met respect, Marie, maar jij hebt helemaal niemand nodig om je belachelijk te maken. Jij kan dat helemaal alleen.

Zoek asjeblief hulp (en dat meen ik).

Schitterend hee !

[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door marie daenen

De typische chantage van la Belgique waar ze zo groot in zijn en waar ze alle Vlaamse partijen mee kleingekregen hebben maar waar we ons journaille nooit over horen uitwijden...

Een typische Belgische chantage waar de N-VA aan meewerkt.

De N-VA in de federale regering die de N-VA in de Vlaamse regering gebruikt om het gat in de Belgische begroting minder groot te maken dan het is....

[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door marie daenen

Knuppel, als die personen zo'n belangrijke plaats in de partij bekleden, kunnen die personen dan niet in conclaaf gaan met BDW zelf of moet dat gevecht buitenshuis gevoerd worden???
Ik behoor tot geen enkele politieke partij en ik heb ook geen zin om tot om het even welke politieke partij te behoren; maar jij gaat mij toch niet wijsmaken dat er binnen de partijen niet gediscuteerd wordt en dat zeker de voornaamste voornamen niet in gesprek met elkaar gaan...
Kan het zijn dat dat wel gebeurd is maar dat ze niet tot overeenstemming zijn gekomen en dat dan die twee maar naar de media gestapt zijn, wetende dat ze daar wel op veel bijstand zouden kunnen rekenen???

Enfin, doet er niet toe en dat laatste zijn maar allemaal veronderstellingen. Maar als ik iets weet is het dat de Vlaamse zaak weer heel veel schade is toegebracht en verder en zelfs heel veel verder van ooit genoegdoening is weggezakt ...

Marie, je mag me geloven als ik zeg dat Egidius weet waarover hij spreekt in post 194. Ik weet dat namelijk ook. Het is niet de eerste keer dat De Wever op dezelfde wijze laat voelen dat de baas moet gehoorzaamd worden. Ook en zelfs als een méér dan loyale N-VA-er doet wat er op een partijcongres van de N-VA beslist werd, maar waar de baas geen oren naar heeft.

[Pericles]

Oorspronkelijk geplaatst door Vrijheideerst

Met alle respect, De Valck ging tegen hem af als een gieter. Met voorsprong de zwakste voorzitter die ze al gehad hebben.

Ach kom, Schoof en gij zouden nog N-VA stemmen mocht Bart zeggen vanaf nu zijn we communisten en lopen we met een vergiet op onze kop.
Het optreden van De Valck in de 7-de dag kost de N-VA weerom tienduizenden stemmen.
Op zijn minst.

[stuyckp]

Oorspronkelijk geplaatst door Pericles

Ach kom, Schoof en gij zouden nog N-VA stemmen mocht Bart zeggen vanaf nu zijn we communisten en lopen we met een vergiet op onze kop.
Het optreden van De Valck in de 7-de dag kost de N-VA weerom tienduizenden stemmen.
Op zijn minst.

De antwoorden van De Roovere waren grotesk, en daarom te belachelijk voor woorden. Ergo De roovere ging voor mij af en niet De Valck.

[E. Gidius]

Johan Sanctorum over het N-VA gedoe:

https://visionairbelgie.wordpress.co.../20/republiek/

Dat heb je met politieke genieën: we begrijpen ze niet (of met vertraging)

‘De enige bijdrage die de Vlaamse beweging vandaag nog kan leveren aan een onafhankelijk Vlaanderen, is ophouden te bestaan.’ Deze uitspraak liet N-VA-voorzitter Bart De Wever optekenen in De Morgen, oktober 2012, vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik vond dat een krasse uitspraak, maar N-VA-militanten in mijn omgeving verzekerden me dat het hier een vrijblijvende boutade betrof van het politieke genie Bart De Wever, en dat we misschien gewoon niet slim genoeg waren om dat meteen te snappen.

Ook de toenmalige politieke secretaris en erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, ene Peter de Roover, was graag bereid die uitspraak te relativeren als een goed bedoelde provocatie: ‘Wat hij zegt op de achterbank van een taxi, is misschien bedoeld als een uitdaging’ (Radio-1, 23/10/12), aldus De Roover, en: ‘Ik mag hopen dat ze niet tot een verkrampte reactie leiden bij de Vlaamse Beweging.’

Boodschap begrepen. De rest van de VVB hield de kiezen op elkaar, want er stond iets groots te gebeuren, dat niet mocht verstoord worden door verzuurde kritikasters die het historische momentum niet aanvoelen. En effectief: de N-VA behaalde een klinkende overwinning, Bart De Wever werd burgemeester van Antwerpen, een plek van waaruit hij ons zou blijven verrassen met uitspraken, suggesties en eclatante commentaren die het Antwerpse niveau ver overstegen.

Daarna kwam zwartgele zondag, de parlementsverkiezingen waarin zijn partij 33% behaalde, want de Vlaams-nationalisten waren die curieuze uitspraak van de voorzitter al lang weer vergeten en stemden de N-VA in de regering, die weliswaar het communautaire verhaal “in de koelkast” zou steken, want anders kregen ze Michel en zijn MR niet over de streep. Toen heette het dat eerst België socio-economisch moest gesaneerd worden, uiteraard zonder de PS, maar in 2018 zou je eens wat beleven. Opnieuw zag ik al die N-VA-militanten knikken, terwijl er aan de zijlijn maar een handvol critici aan het hoofdschudden waren, waaronder politicoloog Bart Maddens.

La Flandre profonde

DeRooverMettertijd vielen er geregeld van die uitspraken uit de lucht,- de media hadden er een vette kluif aan-, waarbij het N-VA-directorium, en meestal de voorzitter zelf, de klassieke Vlaamse beweging op haar plaats zette: ze moest zich moderniseren, stoppen met archaische praat over onafhankelijkheid, en beseffen dat daar ‘geen draagvlak’ voor was in Vlaanderen. Ondertussen kwam vooral de neoliberale lijn van de partij uit de verf, later aangevuld met het veiligheidsdiscours, want het Vlaams Belang lag op vinkenslag. De old school Vlaams-nationalisten werden bediend met one-liners die soms een vage belofte inhielden, maar dikwijls ook een berispende toon over politieke logica, realisme en wereldvreemd idealisme. Hoger vernoemde Peter De Roover, ondertussen N-VA kamerlid, werd nu uitgestuurd tot diep in la Flandre profonde om de Vlamingen te laten kennis maken met de politieke logica van de 21ste eeuw.

Kritische opmerkingen rond de toch wel hemelbestormende personencultus rond Bart de Wever, werden weggehoond, ook vanwege lieden die zich als flamingant lieten voorstaan. Met alles kwam de partij weg, en elke uitspraak van de voorzitter, die langzamerhand het statuut van Delphisch Orakel had gekregen, diende in ‘de juiste context’ geplaatst. Telkens Bart De Wever zijn mond opendeed, zoog hij camera’s en micro’s aan, maar trad ook een heel apparaat in werking van ‘duiders’ en ‘vertalers’, van partijbonzen tot militanten, die de woorden van de voorzitter correct interpreteerden. Want dat heb je met politieke genieën: we begrijpen ze niet zonder exegese. En zo werd dit, horresco referens, een soort profane religie rond een onaantastbare goeroe.

Ik heb pakken vrienden én vriendinnen verloren, die o.m. op Facebook in de aanval gingen tegen iedereen die vragen stelde bij de zelfgenoegzaamheid waarmee de N-VA als een tank zonder kijkgaten voort denderde doorheen het Belgische politieke landschap. Met partijstatuut nr 1, dat over Vlaamse onafhankelijkheid, achter slot en grendel. Wie De Wever aanviel, of zelfs maar voorzichtig bekritiseerde, werd in bepaalde middens weggezet als een verrader en neen, ik ga niet nog eens naar Erdogan verwijzen, maar bij deze toch.

Nu pas, na de fameuze quote in L’Echo waarin de N-VA-voorzitter laat weten dat het wellicht ook niet voor 2018 zal zijn, en de zich aankondigende defenestratie van hardliners Hendrik Vuye en Veerle Wouters, schijnt er ergens een nikkel te zijn gevallen aan de partijbasis en in de beweging.

Egmontitis

Afbeeldingsresultaat voor Bart De ValckDe Vlaamse Beweging is ‘gechoqueerd, ‘razend’ en ‘ontgoocheld’ over het opzijschuiven van Vuye en Wouters, kopt Knack, en zo ziet het er inderdaad naar uit. Pieter Bauwens, hoofdredacteur van Doorbraak en Bart De Valck, VVB-voorzitter, fulmineren dat het een lieve lust is. Naar het schijnt ging Bart De Valck De Roover zelfs ei-zo-na te lijf in de VRT-coulissen, na het mini-debat in de Zevende Dag. Mijn gevoel: dit is een duidelijk geval van Egmontitis, zijnde de ontlading van opgekropte frustratie bij mensen die misschien al te lang veel goodwill hebben betoond of, –laten we een kat maar een kat noemen-, in dit geval zich geïntimideerd voelden door het politieke genie van Bart De Wever. Vlamingen zijn grosso modo nog altijd niet in staat tot kritische instant-reflexen en polemische alertheid. Ze slikken en verteren, tot de appendix openbreekt en de sluitspieren het laten afweten.

In een Open Brief (De Morgen, 20 september 2016) drukken Pieter Bauwens (Doorbraak), Bart De Valck (Vlaamse Volksbeweging) en Bernard Daelemans (Meervoud) hun ‘ongerustheid’ uit, en smeken de N-VA om de beslissing rond Vuye en Wouters te herzien. De vraag wordt opnieuw gesteld naar de intenties van de partij, en andermaal lijkt dit veeleer op een radeloze roep van verlaten gelovigen in de woestijn:

“Waarom investeert de N-VA niet, samen met de Vlaamse Beweging, in een concreet stappenplan naar Vlaamse onafhankelijkheid? Op die vraag komt nooit een antwoord.”, aldus de briefschrijvers. Terwijl het antwoord al vervat lag in de boutade van De Wever, die bovenaan dit artikel prijkt, en die door interpreten als De Roover werd herverpakt.

Ware die Open Brief vier jaar eerder gepubliceerd, dan had ik het een adequate repliek en een sterk signaal gevonden. Nu klinkt het veeleer als een roep van de bijbelse Job (“Mijn Heer en God, waarom hebt ge me verlaten?”), gevolgd door wat ketters geroezemoes. Egmontitis dus, een interne variant van het welbekende kaakslagflamingantisme.

De in 2012 door de N-VA al doodverklaarde Vlaamse Beweging moet nu resoluut de navelstreng doorknippen en zelf werken aan een republikeins draagvlak, met de kernvraag: “Hoe richten wij de Vlaamse staat in”? Zij moet zelf in het centrum van het debat gaan staan, in plaats van politieke uitspraken te “duiden” of te becommentariëren. De dromers en de believers moeten terug uit hun schuilplaatsen komen, de pragmatici mogen beschikken. Niet de partij, wel de beweging is de essentie, zo niet loopt men vast in de Machiavellistische machtslogica die zich vandaag dankzij de verlamde sluitspieren van de N-VA over Vlaanderen uitstort.

Om misschien nog maar eens het Catalaanse voorbeeld aan te halen: in Catalonië zijn het niet de partijen die de eis tot autonomie trekken,- ze volgen veeleer de stroom die door de volksbeweging wordt gemaakt.

Iets om over na te denken, werk aan de winkel, dames en heren republikeinen.

[E. Gidius]

Johan Sanctorum over het N-VA gedoe:

https://visionairbelgie.wordpress.co.../20/republiek/

Dat heb je met politieke genieën: we begrijpen ze niet (of met vertraging)

‘De enige bijdrage die de Vlaamse beweging vandaag nog kan leveren aan een onafhankelijk Vlaanderen, is ophouden te bestaan.’ Deze uitspraak liet N-VA-voorzitter Bart De Wever optekenen in De Morgen, oktober 2012, vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik vond dat een krasse uitspraak, maar N-VA-militanten in mijn omgeving verzekerden me dat het hier een vrijblijvende boutade betrof van het politieke genie Bart De Wever, en dat we misschien gewoon niet slim genoeg waren om dat meteen te snappen.

Ook de toenmalige politieke secretaris en erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, ene Peter de Roover, was graag bereid die uitspraak te relativeren als een goed bedoelde provocatie: ‘Wat hij zegt op de achterbank van een taxi, is misschien bedoeld als een uitdaging’ (Radio-1, 23/10/12), aldus De Roover, en: ‘Ik mag hopen dat ze niet tot een verkrampte reactie leiden bij de Vlaamse Beweging.’

Boodschap begrepen. De rest van de VVB hield de kiezen op elkaar, want er stond iets groots te gebeuren, dat niet mocht verstoord worden door verzuurde kritikasters die het historische momentum niet aanvoelen. En effectief: de N-VA behaalde een klinkende overwinning, Bart De Wever werd burgemeester van Antwerpen, een plek van waaruit hij ons zou blijven verrassen met uitspraken, suggesties en eclatante commentaren die het Antwerpse niveau ver overstegen.

Daarna kwam zwartgele zondag, de parlementsverkiezingen waarin zijn partij 33% behaalde, want de Vlaams-nationalisten waren die curieuze uitspraak van de voorzitter al lang weer vergeten en stemden de N-VA in de regering, die weliswaar het communautaire verhaal “in de koelkast” zou steken, want anders kregen ze Michel en zijn MR niet over de streep. Toen heette het dat eerst België socio-economisch moest gesaneerd worden, uiteraard zonder de PS, maar in 2018 zou je eens wat beleven. Opnieuw zag ik al die N-VA-militanten knikken, terwijl er aan de zijlijn maar een handvol critici aan het hoofdschudden waren, waaronder politicoloog Bart Maddens.

La Flandre profonde

DeRooverMettertijd vielen er geregeld van die uitspraken uit de lucht,- de media hadden er een vette kluif aan-, waarbij het N-VA-directorium, en meestal de voorzitter zelf, de klassieke Vlaamse beweging op haar plaats zette: ze moest zich moderniseren, stoppen met archaische praat over onafhankelijkheid, en beseffen dat daar ‘geen draagvlak’ voor was in Vlaanderen. Ondertussen kwam vooral de neoliberale lijn van de partij uit de verf, later aangevuld met het veiligheidsdiscours, want het Vlaams Belang lag op vinkenslag. De old school Vlaams-nationalisten werden bediend met one-liners die soms een vage belofte inhielden, maar dikwijls ook een berispende toon over politieke logica, realisme en wereldvreemd idealisme. Hoger vernoemde Peter De Roover, ondertussen N-VA kamerlid, werd nu uitgestuurd tot diep in la Flandre profonde om de Vlamingen te laten kennis maken met de politieke logica van de 21ste eeuw.

Kritische opmerkingen rond de toch wel hemelbestormende personencultus rond Bart de Wever, werden weggehoond, ook vanwege lieden die zich als flamingant lieten voorstaan. Met alles kwam de partij weg, en elke uitspraak van de voorzitter, die langzamerhand het statuut van Delphisch Orakel had gekregen, diende in ‘de juiste context’ geplaatst. Telkens Bart De Wever zijn mond opendeed, zoog hij camera’s en micro’s aan, maar trad ook een heel apparaat in werking van ‘duiders’ en ‘vertalers’, van partijbonzen tot militanten, die de woorden van de voorzitter correct interpreteerden. Want dat heb je met politieke genieën: we begrijpen ze niet zonder exegese. En zo werd dit, horresco referens, een soort profane religie rond een onaantastbare goeroe.

Ik heb pakken vrienden én vriendinnen verloren, die o.m. op Facebook in de aanval gingen tegen iedereen die vragen stelde bij de zelfgenoegzaamheid waarmee de N-VA als een tank zonder kijkgaten voort denderde doorheen het Belgische politieke landschap. Met partijstatuut nr 1, dat over Vlaamse onafhankelijkheid, achter slot en grendel. Wie De Wever aanviel, of zelfs maar voorzichtig bekritiseerde, werd in bepaalde middens weggezet als een verrader en neen, ik ga niet nog eens naar Erdogan verwijzen, maar bij deze toch.

Nu pas, na de fameuze quote in L’Echo waarin de N-VA-voorzitter laat weten dat het wellicht ook niet voor 2018 zal zijn, en de zich aankondigende defenestratie van hardliners Hendrik Vuye en Veerle Wouters, schijnt er ergens een nikkel te zijn gevallen aan de partijbasis en in de beweging.

Egmontitis

Afbeeldingsresultaat voor Bart De ValckDe Vlaamse Beweging is ‘gechoqueerd, ‘razend’ en ‘ontgoocheld’ over het opzijschuiven van Vuye en Wouters, kopt Knack, en zo ziet het er inderdaad naar uit. Pieter Bauwens, hoofdredacteur van Doorbraak en Bart De Valck, VVB-voorzitter, fulmineren dat het een lieve lust is. Naar het schijnt ging Bart De Valck De Roover zelfs ei-zo-na te lijf in de VRT-coulissen, na het mini-debat in de Zevende Dag. Mijn gevoel: dit is een duidelijk geval van Egmontitis, zijnde de ontlading van opgekropte frustratie bij mensen die misschien al te lang veel goodwill hebben betoond of, –laten we een kat maar een kat noemen-, in dit geval zich geïntimideerd voelden door het politieke genie van Bart De Wever. Vlamingen zijn grosso modo nog altijd niet in staat tot kritische instant-reflexen en polemische alertheid. Ze slikken en verteren, tot de appendix openbreekt en de sluitspieren het laten afweten.

In een Open Brief (De Morgen, 20 september 2016) drukken Pieter Bauwens (Doorbraak), Bart De Valck (Vlaamse Volksbeweging) en Bernard Daelemans (Meervoud) hun ‘ongerustheid’ uit, en smeken de N-VA om de beslissing rond Vuye en Wouters te herzien. De vraag wordt opnieuw gesteld naar de intenties van de partij, en andermaal lijkt dit veeleer op een radeloze roep van verlaten gelovigen in de woestijn:

“Waarom investeert de N-VA niet, samen met de Vlaamse Beweging, in een concreet stappenplan naar Vlaamse onafhankelijkheid? Op die vraag komt nooit een antwoord.”, aldus de briefschrijvers. Terwijl het antwoord al vervat lag in de boutade van De Wever, die bovenaan dit artikel prijkt, en die door interpreten als De Roover werd herverpakt.

Ware die Open Brief vier jaar eerder gepubliceerd, dan had ik het een adequate repliek en een sterk signaal gevonden. Nu klinkt het veeleer als een roep van de bijbelse Job (“Mijn Heer en God, waarom hebt ge me verlaten?”), gevolgd door wat ketters geroezemoes. Egmontitis dus, een interne variant van het welbekende kaakslagflamingantisme.

De in 2012 door de N-VA al doodverklaarde Vlaamse Beweging moet nu resoluut de navelstreng doorknippen en zelf werken aan een republikeins draagvlak, met de kernvraag: “Hoe richten wij de Vlaamse staat in”? Zij moet zelf in het centrum van het debat gaan staan, in plaats van politieke uitspraken te “duiden” of te becommentariëren. De dromers en de believers moeten terug uit hun schuilplaatsen komen, de pragmatici mogen beschikken. Niet de partij, wel de beweging is de essentie, zo niet loopt men vast in de Machiavellistische machtslogica die zich vandaag dankzij de verlamde sluitspieren van de N-VA over Vlaanderen uitstort.

Om misschien nog maar eens het Catalaanse voorbeeld aan te halen: in Catalonië zijn het niet de partijen die de eis tot autonomie trekken,- ze volgen veeleer de stroom die door de volksbeweging wordt gemaakt.

Iets om over na te denken, werk aan de winkel, dames en heren republikeinen.

[Pandareus]

Oorspronkelijk geplaatst door E. Gidius

Johan Sanctorum ohttps://www.apache.be/2011/07/05/hoe...ng-uitzuivert/ver het N-VA gedoe:

https://visionairbelgie.wordpress.co.../20/republiek/

Johan Sanctorum, die als broodschrijver van de toenmalige blok voorzitter onder pseudoniem "annick verbauwen" indertijd Marie Rose Morel moest beschadigen...

Van zulke boer geen eieren...

[Knuppel]

Johan Sanctorum heeft altijd al een uiterst scherpe pen gehanteerd. Hij is een uitzonderlijk bedreven schrijver en uitmuntende waarnemer. Ik ben stik jaloers op mensen die met zo'n precisie de vinger op de wonde kunnen leggen.

[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door Pandareus

Johan Sanctorum, die als broodschrijver van de toenmalige blok voorzitter onder pseudoniem "annick verbauwen" indertijd Marie Rose Morel moest beschadigen...

Van zulke boer geen eieren...

Het lijkt me logisch dat Belgische nationalisten geen eieren lusten die in een republikeins nest gelegd zijn.

[Xenophon]

Oorspronkelijk geplaatst door Knuppel

Het lijkt me logisch dat Belgische nationalisten geen eieren lusten die in een republikeins nest gelegd zijn.

Ja, voor Panda is MRM plots een goei.

[Knuppel]

Nu BDW zijn tweekleurige jas heeft geruild voor een driekleurige kan hij geen kwaad meer doen in de ogen van van pandareus. Maar het valt niet op, hoor.

Niet dat ik die reactie niet begrijp. Het is nu immers afgelopen met de N-VA. En het cordon wordt, mede dankzij de N-VA, gehandhaafd, dus zijn electoraal heil zoeken bij het VB haalt pas iets uit als die partij de absolute meerderheid haalt. Wat kan een Belgische nationalist zich meer dromen?

[Pandareus]

Oorspronkelijk geplaatst door Xenophon

Ja, voor Panda is MRM plots een goei.

Neen, ik zeg dat Annick Verbauwen/Johan Sanctorum een huurling is die tegen betaling lastige concurrenten van de vlaams blok voorzitter kapot schreef.

[Pandareus]

Oorspronkelijk geplaatst door Knuppel

Nu BDW zijn tweekleurige jas heeft geruild voor een driekleurige kan hij geen kwaad meer doen in de ogen van van pandareus. Maar het valt niet op, hoor.

Niet dat ik die reactie niet begrijp. Het is nu immers afgelopen met de N-VA. En het cordon wordt, mede dankzij de N-VA, gehandhaafd, dus zijn electoraal heil zoeken bij het VB haalt pas iets uit als die partij de absolute meerderheid haalt. Wat kan een Belgische nationalist zich meer dromen?

Laat de groteske voorspellingen maar over aan mensen die daar bekwamer in zijn zoals ons Marie of onze Kaproen...
De butthurt over de mislukte revolte van Vuye & Veerle maakt je visie troebel vrees ik...

[BWarrior]

Oorspronkelijk geplaatst door Pericles

Ach kom, Schoof en gij zouden nog N-VA stemmen mocht Bart zeggen vanaf nu zijn we communisten en lopen we met een vergiet op onze kop.
Het optreden van De Valck in de 7-de dag kost de N-VA weerom tienduizenden stemmen.
Op zijn minst.

2

[BWarrior]

Oorspronkelijk geplaatst door Knuppel

Nu BDW zijn tweekleurige jas heeft geruild voor een driekleurige kan hij geen kwaad meer doen in de ogen van van pandareus. Maar het valt niet op, hoor.

Niet dat ik die reactie niet begrijp. Het is nu immers afgelopen met de N-VA. En het cordon wordt, mede dankzij de N-VA, gehandhaafd, dus zijn electoraal heil zoeken bij het VB haalt pas iets uit als die partij de absolute meerderheid haalt. Wat kan een Belgische nationalist zich meer dromen?

De N-VA noch het VB hebben ooit rechtstreekse schade aan België berokkend. Deze twee partijen keurden als één van de weinigen immers nooit een staatshervorming goed...

[Goudbever]

ik lees op twitter dat Vuye en Wouters een affaire hebben???

[Dadeemelee]

Oorspronkelijk geplaatst door Goudbever

ik lees op twitter dat Vuye en Wouters een affaire hebben???

Ze hebben een 'affaire' met Bart

[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door Goudbever

ik lees op twitter dat Vuye en Wouters een affaire hebben???

Stel dat dit waar is, wat heeft dat dan te maken met wat er zich vandaag in de VU afspeelt?

[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door Dadeemelee

Ze hebben een 'affaire' met Bart

Goed gezien!