Zilver: China, +60% wereldwijde prod., voert exportcontroles in vanaf 1 januari 2026

[Nr.10]

LINK
Het gevolg laat zich raden.
De prijs van zilver rijgt het ene na het andere record aan elkaar.

(fig.)

[Nr.10]

Dit is een geniale zet. De Chinezen weten dat de Amerikanen een 300 op 1 ponzi schema lopen hebben op dergelijke belangrijke grondstoffen, zie de grondstoffenbeurzen, COMEX bijvoorbeeld in het geval. Ze halen die bubbel eruit, brengen hem minstens aan het licht zodat iederen binnen de zogenaamde internationale gemeenschap die het wil zien het kan zien, op deze manier. In Amerika wordt zilver gebruikt om op te speculeren, met een enorme financiële hefboom daarop [de "financialisering", die een ponzi-schema betreft], in China om ermee te produceren. China doet iets waar Amerika geen militaire agressie tegenover kan stellen.

[Nr.10]

In de schimmige wandelgangen van de mondiale financiële wereld is een
perfecte storm losgebarsten op de zilvermarkt. Er gaan geruchten dat JP
Morgan in het geheim een enorme voorraad van 750 miljoen ounce heeft
aangelegd – wat overeenkomt met bijna een jaar wereldwijde
mijnbouwproductie – en daarmee van prijsonderdrukker naar profiteur is
veranderd. Terwijl zilver vandaag, 2 januari 2026, rond de 74-75 dollar per
ounce wordt verhandeld, dreigen de strenge nieuwe exportvergunningregels
van China, die gisteren van kracht zijn geworden, het wereldwijde aanbod met
de helft te verminderen. Deze dodelijke tangbeweging drijft de markt van oost
naar west in het nauw: China in het oosten en JP Morgan in het westen.
Hierdoor worden industriële giganten effectief onder druk gezet en ontstaat wat
velen de Grote Zilvercrisis van 2026 zullen noemen.

Het verhaal gaat terug tot de financiële crisis van 2008. Toen JP Morgan het
failliete Bear Stearns overnam, erfde het enorme shortposities in zilverfutures
– papieren weddenschappen tegen stijgende prijzen. In plaats van de giftige
zilver-shorts af te wikkelen, zoals iedereen verwachtte, zou de bank deze
shorts op de COMEX als wapen hebben ingezet en herhaaldelijk de prijzen
hebben gedrukt om goedkoop fysiek metaal te kunnen kopen van wanhopige
mijnwerkers en zwakke houders. Gedurende 15 jaar maakte deze strategie
een stille accumulatie mogelijk in de privékluizen van JP Morgan, aangezien
zij de laatste redder in nood werden voor entiteiten die goedkoop fysiek zilver
wilden verkopen. Marktspeculatie, gebaseerd op COMEX-gegevens en
kluisbewegingen, schat dat JP Morgan nu ongeveer 750 miljoen ounce in
bezit heeft. Hoewel dit niet door de bank is bevestigd, maken de patronen dit
aantal aannemelijk: ze zijn 's werelds grootste particuliere zilvereigenaar
geworden en zijn gepositioneerd voor meer winst nadat ze eind 2025 hun
shorts hebben gesloten en long zijn gegaan. De grootste bank ter wereld,
ooit de entiteit die de zilverprijzen onder druk zette, heeft nu een grote
prikkel om de prijzen omhoog te drijven. Voor elke dollar die zilver stijgt,
verdient JP Morgan naar schatting driekwart miljard dollar.

Gisteren, 1 januari 2026, heeft China strenge nieuwe exportbeperkingen op
zilver ingesteld, waarbij een vergunning van het ministerie van Handel vereist
is. Als dominante raffinaderij en exporteur – met een aandeel van 60-70% in
het verhandelbare aanbod – zijn deze regels alleen gunstig voor grote, door
de staat goedgekeurde bedrijven, waardoor de fysieke zilverstromen naar het
Westen effectief worden beperkt. Dit grondstoffennationalisme, temidden van
handelsspanningen en binnenlandse prioriteiten, verergert de jarenlange
structurele tekorten. Omdat zilver vaak een bijproduct is van de mijnbouw en
nieuwe bronnen schaars zijn, dalen de wereldwijde voorraden sterk. De
prijzen zijn het afgelopen jaar met meer dan 150% gestegen, wat een
weerspiegeling is van de werkelijke schaarste – en niet alleen van speculatie.
Nu China de deuren sluit, zal de paniek om fysiek zilver in het Westen
ernstige vormen aannemen.

De timing is rampzalig. Terwijl China's beperkingen de oosterse aanvoer
blokkeren, wordt de strop steeds strakker aangetrokken door de vermeende
westerse hamsteraars van JP Morgan. Met een omgekeerde netto longpositie
staat de bank op het punt enorm te profiteren van de wanhoop die de prijzen
opdrijft – mogelijk tot 100 dollar per ounce of meer, aangewakkerd door
tekorten en inflatie. Industriële gebruikers, die meer dan de helft van de
jaarlijkse productie verbruiken, staan voor acute problemen. JP Morgan zou
in wezen de mogelijkheid hebben om de zilverprijs in het Westen vast te
stellen, aangezien zij meer dan 25 keer zoveel fysiek zilver in bezit hebben
als de COMEX zelf, de entiteit die momenteel de zilverprijs vaststelt. Tekorten
zouden kunnen leiden tot biedingswedstrijden en rantsoenering in een markt
waar papieren claims het fysieke metaal ver overtreffen, waardoor de
premies op fysiek bezit hoger worden.

Tech- en defensiegiganten zoals Tesla, Apple, Raytheon en leiders op het
gebied van zonne-energie worden het hardst getroffen. Jarenlang hebben ze
geprofiteerd van goedkoop zilver voor elektrische auto's, raketten,
smartphones en panelen – de ongeëvenaarde geleidbaarheid van het metaal
is onvervangbaar – terwijl ze de winst op software maximaliseerden en
bezuinigden op hardwarevoorraden zoals fysiek zilver. Nu begint de schaarste
zijn tol te eisen. Elon Musks recente tweet “Dit is niet goed” in verband met
het tekort aan zilver onderstreept de bedreiging voor de productiekosten en
toeleveringsketens. De hebzucht naar kleine marges op hardware heeft hen
kwetsbaar gemaakt: een schaarse grondstof in een gefragmenteerde wereld.
Verwacht stijgende kosten, vertragingen en gedwongen innovatie – of hogere
prijzen die worden doorberekend aan de consument.

LINK

[Nr.10]

Nog een artikel terzake:
LINK

[Vlad]

En ik had gelezen dat JP Morgan op springen stond omdat het drie keer zoveel zilver op papier had dan in werkelijkheid en niet kan voldoen aan de werkelijke vraag. Toegegeven, het gaat allemaal volledig mijn pots te boven.

Van de andere kant, ik las geregeld dat de groten der aarde toegeven dat ze er ook niets meer van begrijpen, zoals in de tijd van de CDO-crisis. Op een simpele vraag wat nu eigenlijk de waarde bepaalt van een etf, de waarde van de onderliggende aandelen of vraag en aanbod naar een desbetreffende etf kreeg ik nog nooit ergens een duidelijk antwoord. Vermoedelijk hangt het af van beide, van diegene die etf's uitgeeft en dan is er nog eens sprake van een wisselkoersfactor voor ons Europeanen. Slimme mensen kunnen zeer veel verdienen aan zoveel onwetendheid.

[Nr.10]

Oorspronkelijk geplaatst door Vlad

En ik had gelezen dat JP Morgan op springen stond omdat het drie keer zoveel zilver op papier had dan in werkelijkheid en niet kan voldoen aan de werkelijke vraag. Toegegeven, het gaat allemaal volledig mijn pots te boven.

Van de andere kant, ik las geregeld dat de groten der aarde toegeven dat ze er ook niets meer van begrijpen, zoals in de tijd van de CDO-crisis. Op een simpele vraag wat nu eigenlijk de waarde bepaalt van een etf, de waarde van de onderliggende aandelen of vraag en aanbod naar een desbetreffende etf kreeg ik nog nooit ergens een duidelijk antwoord. Vermoedelijk hangt het af van beide, van diegene die etf's uitgeeft en dan is er nog eens sprake van een wisselkoersfactor voor ons Europeanen. Slimme mensen kunnen zeer veel verdienen aan zoveel onwetendheid.

Het onderstaande is gebaseerd op publiek beschikbare informatie.
Een poging.

JP Morgan zou over een fysieke voorraad zilver beschikken van 750M ounces, wat overeenkomt met 21,3K ton zilver.
Een enorme positie. Bijna de jaarlijkse wereldproductie van 23,1K ton zilver [2024].
LINK

Voor een voorraad van 750M ounces betekent iedere dollar extra een winst 0,75 miljard dollar voor JP Morgan. Volgens de publieke informatie werd de short positie van 200M ounces geliquideerd, met verliezen tot gevolg. Van een verlies van een paar miljard gaat JP Morgan niet overkop gaan mijns inziens.

Belangrijker lijken de bevoorradingsvraagstukken.
Zonder controle op de aanvoerlijnen kunnen de speculanten niet effectief speculeren.

Wat opvalt in de jaarlijkse productiecijfers is dat Mexico de grootste wereldproducent van zilver is. Samen met een aantal andere Latijns-Amerikaanse landen [Mexico, Peru, Bolivië, Chili, Argentinië] controleert China inderdaad 60-70% van de wereldwijde markt, op zichzelf alleen niet. Op welk zilver die Chinese exportcontrole juist betrekking heeft is onduidelijk. Om effectief aan een controle van 60-70% te komen zou ook het Latijns-Amerikaanse zilver daarin moeten zitten.

[kelt]

Dat gebeurt dus als steeds meer dingen van een "commodity" (waarvan de prijzen en beschikbaarheid vrij vlot varieren naargelang de markt) veranderen in een "asset" in bepaalde financiele schema's....


Of hoe zilver,een edelmetaal inderdaad,maar vooral een veelgebruikt essentieel basismateriaal in verschillende industrien,en niet eens zeldzaam,moet gaan dienen om ergens in een kluis te liggen gedurende lange tijd....


Het zou mij echt niet verwonderen later te vernemen dat iedere "ounce" zilver wel drie keer in een of andere "zilver beleggingsportefeuille" zit...O Wee als dat uitkomt dan