Nederlandse? toestanden!

[circe]

Uit de Telegraaf van 23-08-2003.

Enige gelijkenis met bestaande Belgische toestanden berusten uiteraard op zuiver toeval!



[i]Marokkanen


Nederland heeft thans op een bevolking van ruim zestien miljoen mensen bijna drie miljoen allochtonen. Dat is, om precies te zijn, 18,4 procent van alle inwoners. De officiële statistieken vermelden meer dan honderd landen van herkomst. De grootste groepen worden echter gevormd door Surinamers, Antillianen, Turken en Marokkanen.

Maar bij alle problemen die zo´n multiculturele samenleving nu eenmaal oplevert, komen speciaal Marokkanen toch wel erg veel voor in de berichtgeving over wangedrag en criminaliteit. De vraag is in hoeverre de overheid hier medeschuldig aan is.

Jarenlang heeft die overheid de immigratie vrijwel ongeremd laten doorgaan. Opgezadeld met links-progressieve ideeën over arme mensen die in hun eigen land met de dood, door politieke vervolging of honger zouden worden bedreigd, werden onze grenzen wijd opengezet. Controle op herkomst was vaak niet mogelijk. Vele immigranten vernietigden hun paspoorten nog voor aankomst. Het socialistische idee dat ieder mens in principe goed is en aan elkaar gelijk, verhinderde iedere vorm van kritisch denken.

Aanpassen
Dat kwam ook ten dele omdat Nederland weliswaar een lange traditie had als uitwijkhaven voor vluchtelingen en immigranten, maar nooit ervaring had opgedaan met mensen uit ontwikkelingslanden.

We hadden hier weliswaar Spanjaarden, Franse hugenoten, Polen en Oost-Europese joden binnengekregen. Maar dat waren vrijwel allemaal mensen die een min of meer aan ons verwante cultuur hadden, die hard werkten en uitstekend integreerden in de Nederlandse samenleving.

De problemen ontstonden toen er slecht ontwikkelde en zelfs primitieve asielzoekers kwamen die zich niet aanpasten aan de Nederlandse verhoudingen. Ze waren veelal afkomstig uit achtergebleven gebieden in hun land van herkomst. De meesten waren fundamenteel islamitisch.

En dat betekent over het algemeen dat vrouwen gediscrimineerd worden, dat over religie er geen vrijheid van mening of discussie mogelijk is, dat westerlingen als ongelovige honden worden beschouwd, dat begrippen als erewraak en eremoord normaal worden gevonden en westerse vrouwen als zedeloze lellebellen worden gezien die geen recht op enig respect hebben.

De weigering zich aan te passen ging bij vele immigranten zo ver, dat ze zelfs onze taal niet wilden leren. Nog steeds zijn er asielzoekers die hier al dertig jaar wonen en nog geen woord Nederlands spreken.

De overheid onderdrukte iedere vorm van discussie hierover. Zelfs de vermelding van het land van herkomst van een allochtone wetsovertreder werd als racistische discriminatie gezien. Zodoende was het vooral het matig ontwikkelde Marokkaanse volksdeel dat vaak volkomen uit de hand liep. Want ieder ingrijpen door de overheid of de plaatselijke politie werd als een racistische, rechts-extremistische daad gezien.

Thans plukken wij van dit softe, rozerode beleid de wrange vruchten. Slecht opgevoede en criminele Marokkaanse jongeren terroriseren onze badplaatsen, de treinen, de cafés en zelfs hele buurten. In steeds meer moskeeën en islamitische scholen wordt de hetze tegen het westerse volksdeel voortgezet. En dat wordt allemaal gedoogd.

Maar als een Nederlandse eigenaar van een strandtent ten einde raad een groep terroriserende Marokkaanse jongeren met een simpel alarmpistool zijn etablissement uitjaagt, komt er een arrestatieteam van 25 man om hem in de boeien te slaan. Hij heeft elf dagen in de Haarlemse koepelgevangenis gezeten. Hij moet nog voor de rechter verschijnen, die hem vrij zeker zal straffen.

Een agent die op het Mercatorplein in Amsterdam uit noodweer een Marokkaanse messentrekker neerschoot, krijgt de grootste ellende over zich heen. Er wordt een Marokkaans Comité tegen Politiegeweld, Zinloos Geweld en Discriminatie opgericht dat een protestmars organiseert waar zelfs de Amsterdamse politie aan meedoet.

En de PvdA-burgemeester Job Cohen ging ijlings, samen met commissaris Van Riessen, op rouwbezoek bij de familie van de neergeschoten Marokkaan.

Job Cohen zoekt, zoals bekend, eeuwig de dialoog die eenvoudig niet te realiseren is. Alleen al vanwege het feit dat fundamentalistische Marokkanen sowieso de pest hebben aan een burgemeester van joodse afkomst.

Interessant is dat hoogontwikkelde allochtonen ons softe beleid volkomen geschift vinden. Zo beschreef bijvoorbeeld de Marokkaanse columnist Khalid Boudou van het Algemeen Dagblad op 18 juli jl. onder de titel ´Houd de dief´ hoe in zijn land winkeldieven worden behandeld.

De dief werd op een markt van kraam naar kraam gesleept en door alle marktkooplui afgerost. Toen de politie kwam, begon die ook meteen te meppen. De dief werd in een arrestantenwagen gegooid en naar een politiecel afgevoerd.

Gevangenis
De Iraanse jurist Afshin Ellian, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam, schreef in het NRC Handelsblad van 30-11-02 dat „onze multiculturele samenleving lijkt op een gevangenis met eigen allochtone cipiers, hulpverleners en religie”.

En de ´godfathers´ van alle allochtonen zijn, volgens Ellian, D66, Groen Links en PvdA. De moslim-auteur Hafid Bouazza schreef op 20-02-02 in het NRC Handelsblad dat Nederland blind is voor het moslimextremisme, dat zijn invloed laat gelden op alle islamitische scholen. Nederland is volgens Bouazza naïef en dom.

De Algerijn Mohammed Arkoun, hoogleraar in de geschiedenis van de islam, verweet Nederland in het NRC Handelsblad van 2710-01 een veel te liberale opstelling ten opzichte van moslims. In islamitisch Nederland ontbreekt volgens de professor elke intellectuele ontwikkeling, waardoor ze de islam geheel misbruiken.

Maar door onze eigen politiek-correcte overheid werd in 1997 de hardwerkende en uitstekend geïntegreerde Turkse kleermaker Gümüs, met zijn gezin, via de PvdA-staatssecretaris Schmitz het land uitgezet.

Dit krankzinnige beleid is niet alleen verderfelijk voor de autochtone Nederlanders die zich er dood aan ergeren, maar vooral ook voor de – gelukkig vele – uitstekend functionerende Marokkanen die thans over één kam geschoren worden met het tuig van de richel dat zelfs hun eigen vaderland Marokko liever ziet gaan dan komen.