Bisschop: Noem God voortaan maar Allah

[Jan van den Berghe]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Hoofbedeksel voor vrouwen zijn vaak een must geweest in onze gewesten. En lichaamsbedekkende kledij ook. Niet alleen in het Victoriaans tijdperk zoals u zo stellig beweert. Het verwondert me dat u dat niet weet.Het christendom was erg dominerend in de Middeleeuwen en had ook een dwingend karakter mbt tot de kledij. Veel lichaamsdelen mochten bijvoorbeeld niet zomaar getoond worden.

De grootste misvatting, waar ook u blijkbaar mee kampt, is juist te stellen dat de middeleeuwen een preutse periode zou zijn geweest. Welnu, het tegendeel is zo. De middeleeuwen waren veel losser wanneer men de toenmalige zeden vergelijkt met de latere, in het bijzonder de 19e eeuwse. In de middeleeuwen was het gebruikelijk dat mannen als vrouwen hoofddeksels - van de meest uiteenlopende aard - droegen. Decolletés waren bij de boerenvrouwen gewoon algemeen aanvaard.

[Jan van den Berghe]

Oorspronkelijk geplaatst door vrijheid en recht

Neen dat denk ik niet. Ik denk dat het uit overtuiging kwam. Joden droegen de sluier daarna kristenen, daarna moslims, niet omgekeerd. Nonnen hebben dat altijd gedragen.

Gesluierde vrouwen komen reeds voor bij de oude Assyriërs en andere oosterse volkeren. Onder de eerste christenen was het gebruikelijk dat de vrouwen met een sluier het hoofd bedekten. Diezelfde sluier evenwel wordt afgenomen wanneer ze ter communie gingen, daar men dan de sluier op de handen legde waarop dan het heilig Brood werd gelegd.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

De grootste misvatting, waar ook u blijkbaar mee kampt, is juist te stellen dat de middeleeuwen een preutse periode zou zijn geweest. Welnu, het tegendeel is zo. De middeleeuwen waren veel losser wanneer men de toenmalige zeden vergelijkt met de latere, in het bijzonder de 19e eeuwse. In de middeleeuwen was het gebruikelijk dat mannen als vrouwen hoofddeksels - van de meest uiteenlopende aard - droegen. Decolletés waren bij de boerenvrouwen gewoon algemeen aanvaard.

Als er iemand het volkse leven in de middeleeuwen weet weer te geven, dan is Breugel het wel. Niet u. De hoofddoek maakte in onze contreien deel uit van de dagelijkse kleding van vrouwen in die tijd. Zie naar het schilderij. Ik heb nooit gezegd dat vrouwen in de middeleeuwen preuts waren. Ik zeg tevens dat in de middeleeuwen, onder invloed van uw kerk overigens, de vrouwen zoveel mogelijk lichaamsdelen moesten bedekken. En dit zelfs tot in de jaren 1920. Juist hetzelfde als de islam nu eist van islamvrouwen.

Preuts zijn is wat anders. U moet toch niet denken dat alle islamitische meisjes die een chador dragen bijvoorbeeld, preuts zijn. Ook alweer zo'n misvatting van de westerse wereld en zeker van uwentwege. Uw zoveelste flater. We hebben het hier over de klederdracht, en niet over de zeden en nog minder over de persoonlijke invulling van de christelijke zeden in die tijd. Daar hebben we al een boekje over opengedaan als ik me niet vergis. En het was niet allemaal fraai wat er in dat boekje stond.

[Visjnu]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Als er iemand het volkse leven in de middeleeuwen weet weer te geven, dan is Breugel het wel. Niet u. De hoofddoek maakte in onze contreien deel uit van de kleding van vrouwen in die tijd. Zie naar het schilderij. Ik heb nooit gezegd dat vrouwen in de middeleeuwen preuts waren. Ik zeg alleen dat in de middeleeuwen, onder invloed van uw kerk overigens, de vrouwen zoveel mogelijk lichaamsdelen moesten bedekken. En dit zelfs tot in de jaren 1920. Juist hetzelfde als de islam dit nu eist van islamvrouwen.

Ik denk dat dit sterk afhing van streek tot streek en periode tot periode. In Breughel zijn tijd bijvoorbeeld, dienden de decolletés van Jan van den Berghe zijn boerenvrouwen misschien onder druk van de borstenhatende Spanjaarden zedig bedekt te worden.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Visjnu

Ik denk dat dit sterk afhing van streek tot streek en periode tot periode. In Breughel zijn tijd bijvoorbeeld, dienden de decolletés van Jan van den Berghe zijn boerenvrouwen misschien onder druk van de borstenhatende Spanjaarden zedig bedekt te worden.

We zullen toch niet veel minirokken gezien hebben in die tijd. Misschien wel in de taveernes. En dan nog. Maar dat waren dan ook oorden van de Duivel. Ook in de tijd van Lodewijk XIV waren de rokken lang en later ook. De rokken sleepten zelfs tot over de grond. Het is pas vrij recent dat rokken wat korter zijn geworden. In de roaring '20 en '30 is dat voor het eerst beginnen te veranderen. Maar ook dat moeten we nuanceren. Op het agrarische platteland heeft het relatief lang geduurd eer dat die uiterst lange rokken zijn verdwenen.

[ElFlamencoLoco]

De discussie inzake middeleeuwse vestimentaire gewoontes illustreert prachtig het onvermogen van ons, 21e-eeuwers, ons in te leven in het vel van een middeleeuwer. En dit bedoel ik letterlijk.

Onze huizen, uitgerust met centrale verwarming en airco, hebben in zekere zin de functie van onze kleding (deels) overgenomen. Wie zich 's ochtends door de zon geroepen voelt om in korte broek naar het werk te vertrekken, doch voor de middag enigszins verrast wordt door temperaturen aan de lage kant, weet dat hem een paar uur later in zijn warme huis een lekkere hete douche wacht, en een paar warme pantoffels.

Middeleeuwers kenden die luxe niet. Hun hutjes waren nauwelijks wind- en waterdicht, de verwarming was schaars en niet zelden kroop men 's nachts dicht op mekaar om mekaar te verwarmen, of schroomde men er niet voor te overnachten met het vee. Voor zover men zich al waste, geschiedde dit gewoon met koud water.

De redenen waarom minirokjes (en korte broeken) nauwelijks te zien waren, hebben in de eerste dáármee te maken, en minder met religieuze of modieuze overwegingen. Zelfs de rijke dames (en -heren)dienden zich verhullend te kleden, want zo'n burcht was - naar hedendaagse maatstaven - echt niet zo comfortabel.

De Romeinen droegen omzeggens geen broeken - behalve de leden van de cavalerie dan. Broeken werden als "barbaars" beschouwd. Maar Centraal-Europa kende een veel kouder klimaat, en dus moést men wel zijn toevlucht nemen tot deze meer verhullende kleding, dit in tegenstelling tot wat in de Mediterrane wereld de gewoonte was.

Opvallend dat rijke Romeinse dames, in tegenstelling tot de mannen, zelden of nooit hun benen ontblootten. Toch weten we dat rijke Romeinen allesbehalve preuts waren, getuige hun overdadige banketten (om niet te zeggen "orgieën").

Kortom: de geschiedenis bewijst dat verhullende kledij vaker "minder" met religie te maken heeft dan "méér".

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door ElFlamencoLoco

De discussie inzake middeleeuwse vestimentaire gewoontes illustreert prachtig het onvermogen van ons, 21e-eeuwers, ons in te leven in het vel van een middeleeuwer. En dit bedoel ik letterlijk.

Onze huizen, uitgerust met centrale verwarming en airco, hebben in zekere zin de functie van onze kleding (deels) overgenomen. Wie zich 's ochtends door de zon geroepen voelt om in korte broek naar het werk te vertrekken, doch voor de middag enigszins verrast wordt door temperaturen aan de lage kant, weet dat hem een paar uur later in zijn warme huis een lekkere hete douche wacht, en een paar warme pantoffels.

Middeleeuwers kenden die luxe niet. Hun hutjes waren nauwelijks wind- en waterdicht, de verwarming was schaars en niet zelden kroop men 's nachts dicht op mekaar om mekaar te verwarmen, of schroomde men er niet voor te overnachten met het vee. Voor zover men zich al waste, geschiedde dit gewoon met koud water.

De redenen waarom minirokjes (en korte broeken) nauwelijks te zien waren, hebben in de eerste dáármee te maken, en minder met religieuze of modieuze overwegingen. Zelfs de rijke dames (en -heren)dienden zich verhullend te kleden, want zo'n burcht was - naar hedendaagse maatstaven - echt niet zo comfortabel.

De Romeinen droegen omzeggens geen broeken - behalve de leden van de cavalerie dan. Broeken werden als "barbaars" beschouwd. Maar Centraal-Europa kende een veel kouder klimaat, en dus moést men wel zijn toevlucht nemen tot deze meer verhullende kleding, dit in tegenstelling tot wat in de Mediterrane wereld de gewoonte was.

Opvallend dat rijke Romeinse dames, in tegenstelling tot de mannen, zelden of nooit hun benen ontblootten. Toch weten we dat rijke Romeinen allesbehalve preuts waren, getuige hun overdadige banketten (om niet te zeggen "orgieën").

Kortom: de geschiedenis bewijst dat verhullende kledij vaker "minder" met religie te maken heeft dan "méér".

Wat u zegt is voor een groot stuk correct. Maar het ging hier over de hoofddoek. Deze maakt al zeer lang deel uit van het vrouwelijke vestimentarium in onze gewesten.

[Jan van den Berghe]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Wat u zegt is voor een groot stuk correct. Maar het ging hier over de hoofddoek. Deze maakt al zeer lang deel uit van het vrouwelijke vestimentarium in onze gewesten.

Dat hoofddoek was helemaal niet religieuze geïnspireerd, daar ook mannen in het dagelijks leven een hoofddeksel droegen. Kortom, iedereen droeg er een. Ook had het hoofddoek voor vrouwen niet de ondertoon zoals bij de moslims, nl. het haar bedekken opdat de man niet in verleiding zou komen. Uit de klederdrachten zien we immers dat niet geheel het haar werd bedekt en dat in sommige streken het lange haar doelbewust onbedekt werd gelaten.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Dat hoofddoek was helemaal niet religieuze geïnspireerd, daar ook mannen in het dagelijks leven een hoofddeksel droegen. Kortom, iedereen droeg er een. Ook had het hoofddoek voor vrouwen niet de ondertoon zoals bij de moslims, nl. het haar bedekken opdat de man niet in verleiding zou komen. Uit de klederdrachten zien we immers dat niet geheel het haar werd bedekt en dat in sommige streken het lange haar doelbewust onbedekt werd gelaten.

Hoofddoeken maakten deel uit van het vestimentarium van de vrouw in onze gewesten. Daarover ging het. Niet alleen in de Victoriaanse tijd, zoals u verkeerdelijk beweert, maar lange tijd ervoor en lange tijd erna. Zelfs tot in de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw. Als vrouwen boodschappen gingen doen of naar de markt gingen droegen de vrouwen hier hoofddoeken.

Was de hoofddoek religieus geïnspireerd? Ten dele. Het was een vorm van bescheiden voorkomen zoals dat verwacht werd van de vrouw en deze bescheidenheid had ook een religieuze connotatie. Het was ook een teken van devotie. Vrouwen, wanneer ze een kerk binnengingen deden de hoofddoek op.

In het algemeen trouwens verwachtte men van de vrouw dat ze zich 'zedig kleedde'. Paulus zegt dit reeds in een van zijn brieven. In de praktijk moesten liefst zoveel ledematen worden bedekt. Dit had een zeker een godsdienstige achtergrond. Net zoals men nu in de islam dezelfde kledingsvoorschriften oplegt aan de vrouw.

Eigenlijk niets nieuws onder de zon, wel uit de tijd.

[Jan van den Berghe]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Was de hoofddoek religieus geïnspireerd? Ten dele. Het was een vorm van bescheiden voorkomen zoals dat verwacht werd van de vrouw en deze bescheidenheid had ook een religieuze connotatie. Het was ook een teken van devotie. Vrouwen, wanneer ze een kerk binnengingen deden de hoofddoek op.

Ze hoefden er in die tijd geen op te doen, daar het cultureel gebruik nu eenmaal was een hoofddeksel te dragen. Bij man als vrouw.

[Jan van den Berghe]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Hoofddoeken maakten deel uit van het vestimentarium van de vrouw in onze gewesten. Daarover ging het. Niet alleen in de Victoriaanse tijd, zoals u verkeerdelijk beweert, ...

Ik heb dat helemaal niet beweerd. Om voor de zoveelste maal hetzelfde te herhalen: leer toch eens lezen wat mensen schrijven.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Ze hoefden er in die tijd geen op te doen, daar het cultureel gebruik nu eenmaal was een hoofddeksel te dragen. Bij man als vrouw.

Ja, maar het cultureel gebruik van hoofddoek bij de vrouw was zeker ook ten dele godsdienstig geïnspireerd. Het zal wellicht ook praktisch geweest zijn in sommige omstandigheden.

[Basy Lys]

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

De grootste misvatting, waar ook u blijkbaar mee kampt, is juist te stellen dat de middeleeuwen een preutse periode zou zijn geweest. Welnu, het tegendeel is zo. De middeleeuwen waren veel losser wanneer men de toenmalige zeden vergelijkt met de latere, in het bijzonder de 19e eeuwse. In de middeleeuwen was het gebruikelijk dat mannen als vrouwen hoofddeksels - van de meest uiteenlopende aard - droegen. Decolletés waren bij de boerenvrouwen gewoon algemeen aanvaard.

Klopt helemaal. Ik zou kunnen verwijzen naar de schilderijen uit de middeleeuwen, de renaissance, de Verlichting, ...

Maar ook in de middeleeuwen vond de Kerk het nodig van de vrouwen te verplichten enkel met bedekte boezem naar de kerk te komen. Het was in bepaalde streken namelijk gebruikelijk geworden voor vrouwen om met ontblote boezen ter kerke te gaan.

Ook in de middeleeuwen werd in het Brugse een verbod uitgevaardigd op het naaktzwemmen.

Nog in de tijd van de reformatie werden praalwagens in optochten opgefleurd met naakte maagden (er waren toen nog maagden?).

De preutsheid is inderdaad overwegend in 19de-eeuws fenomeen.

Ik heb spijtig genoeg zijn boeken niet in mijn bibliotheek, maar veel van wat ik hier schrijf komt van publicaties van Prof. Chris Vandenbroeke. Een van zijn beste boeken is Vrijen en trouwen van de middeleeuwen tot heden.

Nog zeer interessant is het tiendelige Geschiedenis van het Persoonlijk Leven onder redactie van Philippe Ariès en Georges Duby.

[Basy Lys]

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Gesluierde vrouwen komen reeds voor bij de oude Assyriërs en andere oosterse volkeren. Onder de eerste christenen was het gebruikelijk dat de vrouwen met een sluier het hoofd bedekten. Diezelfde sluier evenwel wordt afgenomen wanneer ze ter communie gingen, daar men dan de sluier op de handen legde waarop dan het heilig Brood werd gelegd.

Volgens de Turkse archeologe, en specialiste van de Sumerische cultuur, Muazzez Ilmiye Cig, is het gebruik afkomstig van de Sumerische "Priesteressen der Liefde". Zie onder meer: http://www.speroforum.com/site/artic...idarticle=6361

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Basy Lys

Klopt helemaal. Ik zou kunnen verwijzen naar de schilderijen uit de middeleeuwen, de renaissance, de Verlichting, ...

Maar ook in de middeleeuwen vond de Kerk het nodig van de vrouwen te verplichten enkel met bedekte boezem naar de kerk te komen. Het was in bepaalde streken namelijk gebruikelijk geworden voor vrouwen om met ontblote boezen ter kerke te gaan.

Ook in de middeleeuwen werd in het Brugse een verbod uitgevaardigd op het naaktzwemmen.

Nog in de tijd van de reformatie werden praalwagens in optochten opgefleurd met naakte maagden (er waren toen nog maagden?).

De preutsheid is inderdaad overwegend in 19de-eeuws fenomeen.

Ik heb spijtig genoeg zijn boeken niet in mijn bibliotheek, maar veel van wat ik hier schrijf komt van publicaties van Prof. Chris Vandenbroeke. Een van zijn beste boeken is Vrijen en trouwen van de middeleeuwen tot heden.

Nog zeer interessant is het tiendelige Geschiedenis van het Persoonlijk Leven onder redactie van Philippe Ariès en Georges Duby.

Dat was hier ook niet het punt van discussie. Het punt van discussie was dat de hoofddoek deel heeft uitgemaakt van de kledij van de vrouw in onze gewesten en dit gedurende een lange periode. Het is dus niet cultuurvreemd zoals men wel eens suggereert naar aanleiding van het dragen van hooddoeken door islamitische vrouwen.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Basy Lys

Volgens de Turkse archeologe, en specialiste van de Sumerische cultuur, Muazzez Ilmiye Cig, is het gebruik afkomstig van de Sumerische "Priesteressen der Liefde". Zie onder meer: http://www.speroforum.com/site/artic...idarticle=6361

Dat is toch evident dat de sluier afkomstig is uit andere culturen. Of dacht u dat het een typisch islamitisch cultuurelement was? Het was reeds lang in gebruik bij de volkeren in het Oosten. Bij de Byzantijnen was het ook de gewoonte. De islam nam gewoon gebruiken over. Net zoals het christendom dat deed.

[Basy Lys]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Dat was hier ook niet het punt van discussie. Het punt van discussie was dat de hoofddoek deel heeft uitgemaakt van de kledij van de vrouw in onze gewesten en dit gedurende een lange periode. Het is dus niet cultuurvreemd zoals men wel eens suggereert naar aanleiding van het dragen van hooddoeken door islamitische vrouwen.

Om u te plezieren heb ik er een boek bijgehaald: Roger H. MARIJNISSEN, BRUEGEL, Het volledige œuvre, Mercatorfonds, Antwerpen, 1988, ISBN 90-6153-190 X

De meeste figuren in de gravures en schilderijen dragen een of ander hoofddeksel, zowel mannen als vrouwen, ouderlingen, jongetjes, meisjes, doden en levenden, als fantastische dieren. De duivel draagt alleen zijn horens, en de pilaarbijter heeft het zijne bovenop de pilaar gelegd. Vele figuren ligen, staan, zitten of lopen er ook gewoon blootshoofds bij.

De hoofddeksels hebben de meest diverse vormen en formaten: helmen in diverse soorten, mutsen, kappen en kapjes, bij vrouwen al dan niet met een rond de hals geslagen uiteinde, huiken, zelfs een bandana en een iets wat verdacht veel op een Chinese hoed lijkt.

Onze Lieve Vrouw wordt steevast met een loshangend doek over haar hoofd afgebeeld. Dat komt dan het dichtst bij een "hoofddoek".

[Basy Lys]

Oorspronkelijk geplaatst door system

Dat is toch evident dat de sluier afkomstig is uit andere culturen. Of dacht u dat het een typisch islamitisch cultuurelement was? Het was reeds lang in gebruik bij de volkeren in het Oosten. Bij de Byzantijnen was het ook de gewoonte. De islam nam gewoon gebruiken over. Net zoals het christendom dat deed.

Ik heb reeds aangetoond dat de sluier geen cultuurelement was in de christelijke wereld van Bruegel (uw referentie).

Ik ben nog op zoek geweest bij andere schilders uit onze contreien, maar heb ook daar niet het gebruik van de sluier opgemerkt. Toch iets interessants in: Walter PREVENIER (o.l.v.), Prinsen en poorters. Beelden van de laat-middeleeuwse samenleving in de Bourgondische Nederlanden 1384-1530, Mercatorfonds, Antwerpen, 1998, ISBN 90-6153-411-9, p. 125, een afbeelding van een miniatuur met een bordeelscène uit ca. 1475 (Parijs, Bibliothèque nationale de France, Ms. fr. 289, fol. 414v) waarin de poedelnaakte mannen en dito vrouwtjes een hoofddeksel dragen. De vrouwtjes een fez-achtig iets met langs de achter- en zijkanten een lichte doorschijnende voile.

De sluier waar wij het in deze draad over hebben is vanzelfsprekend niet door Mohammed uitgevonden. Het gebruik wordt door de meeste van zijn volgelingen wel in ere gehouden omdat zij van oordeel zijn dat het door hem werd voorgeschreven.

Christus heeft dat nooit gedaan.

[system]

Oorspronkelijk geplaatst door Basy Lys

Ik heb reeds aangetoond dat de sluier geen cultuurelement was in de christelijke wereld van Bruegel (uw referentie).

Ik ben nog op zoek geweest bij andere schilders uit onze contreien, maar heb ook daar niet het gebruik van de sluier opgemerkt. Toch iets interessants in: Walter PREVENIER (o.l.v.), Prinsen en poorters. Beelden van de laat-middeleeuwse samenleving in de Bourgondische Nederlanden 1384-1530, Mercatorfonds, Antwerpen, 1998, ISBN 90-6153-411-9, p. 125, een afbeelding van een miniatuur met een bordeelscène uit ca. 1475 (Parijs, Bibliothèque nationale de France, Ms. fr. 289, fol. 414v) waarin de poedelnaakte mannen en dito vrouwtjes een hoofddeksel dragen. De vrouwtjes een fez-achtig iets met langs de achter- en zijkanten een lichte doorschijnende voile.

De sluier waar wij het in deze draad over hebben is vanzelfsprekend niet door Mohammed uitgevonden. Het gebruik wordt door de meeste van zijn volgelingen wel in ere gehouden omdat zij van oordeel zijn dat het door hem werd voorgeschreven.

Christus heeft dat nooit gedaan.

De middeleeuwse kleding bestond voor zowel mannen als vrouwen uit een tuniek, een vereenvoudigde vorm van de romeinse tunica. Net als bij de Romeinen bestond het verschil tussen mannen en vrouwen voornamelijk uit de manier waarop ze deze kleren droegen. Mannen iets korter, vrouwen juist lang tot op de voeten. Vrouwen droegen bovendien normaal gesproken een hoofddoek of sluier die groot genoeg was om het hele hoofd plus groot deel van het lichaam te bedekken. Haar haar mocht niet worden gezien. Ook in deze tijd is er kennelijk discussie of vrouwen in de kerk mogen komen zonder hoofdbedekking. Aan het eind van de zesde eeuw werd op een concilie in Auxerre (Frankrijk) nog eens gemeld dat een vrouw die geen sluier droeg, niet te communie mocht gaan, maar beter volgende week kon terugkomen met sluier.

Vanaf de 14e eeuw ontstond er zoiets als mode. Vanuit de tuniek ontstonden jurken, rokken en onderrokken. In latere eeuwen werden die rokken extra wijd gemaakt met hoepels, de bovenlijfjes extra strak door een flink ingesnoerde korset. Vanuit de hoofddoek ontstonden kapjes, mutsjes en hoeden. Hoofdbedekking bleef dus een wezenlijk onderdeel van de vrouwenkleding. Ook de armen en de benen moesten bedekt blijven. Dat betekende dus lange mouwen en lange rokken.

In de kerk bleef het gebod van Paulus de norm aangeven. Toen in de zestiende eeuw de Reformatie aanbrak, keerde men terug naar een zo letterlijk mogelijke interpretatie van de Bijbel. Minder streng zijn op de hoofdbedekking van vrouwen is het begin van het einde, volgens de theoloog Calvijn:
“Als vrouwen dus toegestaan werden om hun hoofd onbedekt te hebben en hun haar te laten zien, zullen ze uiteindelijk ook hun hele borsten mogen laten zien, en ze zullen zich ten toon stellen alsof het een café-optreden is; ze zullen zo openlijk worden dat er geen zedelijkheid en schaamte meer zal zijn; om kort te gaan, ze zullen de natuurlijke plicht vergeten. Dus, wanneer is toelaatbaar is voor de vrouwen om hun hoofd te ontbloten, zal men zeggen: ‘Wel, wat is het bezwaar om ook de buik te ontbloten?’ En dan na die zal men pleiten voor weer iets anders: ‘Wel, als vrouwen blootshoofds gaan, waarom dan ook niet dit bloot en dat bloot?’ En dan zullen de mannen tenslotte ook losbreken. Om kort te gaan, er zal geen zedelijkheid meer over blijven, tenzij mensen zichzelf inhouden en respecteren wat hoort en wat netjes is, zoals hun hoofd niet verliezen.” (Johannes Calvijn – preek over 1 Kor 11)

Ook toen kleding op straat en in het dagelijks leven veranderde in de twintigste eeuw, bleef het voor vrouwen gewoonte dat ze in de kerk iets op hun hoofd bleven dragen. Tot ver in de 20e eeuw bleef het nog gebruik dat vrouwen in zowel de katholieke kerk als in de verschillende protestantse kerken hun hoofd bedekten met een hoed of met een muts. In de katholieke kerk is er pas sinds de jaren zestig langzamerhand verandering gekomen in het gebruik dat meisjes of vrouwen een hoedje droegen als ze naar de kerk gingen. In sommige orthodoxe kringen in de hervormde kerk en de gereformeerde kerken is deze gewoonte nog steeds levend; ook al is de hoofdbedekking van vrouwen op straat verdwenen, veel vrouwen die in een orthodoxe kerk horen, nemen hun hoedje mee in een tas om deze op hun hoofd te zetten voordat ze de kerk ingaan. In sommige christelijke gemeenschappen bedekken vrouwen hun hoofd zelfs elke keer wanneer ze bidden, of uit de Bijbel lezen, ook als dat thuis is of ergens anders. En volgens John Murray, een hoogleraar theologie in Engeland die leefde van 1898 tot 1975, terecht. Hij schreef dat het gebod van Paulus nog steeds geldig is:

“Aangezien Paulus een beroep doet op de scheppingsorde, is het niet te verdedigen om aan te nemen dat hij voor ogen had, slechts een plaats- of tijdgebonden relevantie had. De scheppingsorde is universeel en voor altijd toepasbaar, net als de implicaties voor het gedrag dat daaruit voortkomt.”

Met andere woorden: de sluier, de hoofddoek dus, was wel degelijk een cultuurelement niet alleen in de middeleeuwen maar lang daarna. Het dragen van de sluier was tevens ingegeven door christelijke godsdienstige motieven, en ondermeer door de gezegden van de apostel Paulus. En dit gold niet alleen voor de sluier maar voor de vrouwelijke kleding in het algemeen.

[Basy Lys]

Oorspronkelijk geplaatst door system

... Met andere woorden: de sluier, de hoofddoek dus, was wel degelijk een cultuurelement niet alleen in de middeleeuwen maar lang daarna. Het dragen van de sluier was tevens ingegeven door christelijke godsdienstige motieven, en ondermeer door de gezegden van de apostel Paulus. En dit gold niet alleen voor de sluier maar voor de vrouwelijke kleding in het algemeen.

Het betaamt dat men zijn bronnen aangeeft. Alleen de laatste alinea lijk je er zelf aangebreid te hebben.

Je conclusie sluit trouwens niet aan met je tekst. Dan had je er bij moeten vermelden: "Paulus: (1 Kor. 11, 4 – 15):

“Een man die onder het bidden of profeteren het hoofd bedekt houdt, doet zijn hoofd schande aan. Een vrouw daarentegen brengt schande over haar hoofd wanneer zij blootshoofds bidt of profeteert; ik vind dat even erg als wanneer haar hoofd kaalgeschoren was. Als een vrouw geen sluier hoeft te dragen, kan ze net zo goed haar haar laten afknippen. Maar als het voor haar een schande is om kortgeknipt of kaalgeschoren te zijn, laat haar dan wel een sluier dragen.
Een man hoeft zijn hoofd niet te bedekken, want hij is het beeld van Gods glorie, maar de vrouw is de glorie van haar man. De man komt niet voort uit de vrouw, maar de vrouw uit de man; ook is de man niet geschapen omwille van de vrouw, maar de vrouw omwille van de man. Daarom moet de vrouw een teken van gezag op het hoofd dragen, omwille van de engelen. Overigens kan in de Heer de vrouw niet buiten de man, en de man niet buiten de vrouw: zoals de vrouw uit de man voortkomt, zo is de man er door de vrouw, en alles is uit God. Zeg nu zelf: is het passend dat een vrouw met onbedekt hoofd tot God bidt? Leert de natuur zelf u niet dat het voor een man een schande is het haar lang te dragen, terwijl het voor de vrouw juist een sieraad is? Want het haar is de vrouw gegeven bij wijze van sluier.”
http://www.ktu.nl/staf/mgeurtsen/kleding_school

Paulus, niet Christus, zegt dus dat het hoort dat vrouwen een sluier dragen als ze bidden. Dus niet voor de rest van de tijd.

Blijkbaar hielden de vrouwen nog voor de middeleeuwen zich ook niet aan het voorschrift van Paulus.

Dat er in de middeleeuwen geen (of nauwelijks) sluiers gedragen werden heb ik reeds eerder aangetoond.

Dat het alledaagse dragen van een hoofddeksel een cultuurelement was is duidelijk. Maar het was geen voorschrift van Christus.

Het dragen van een sluier wordt in de mohammedaanse wereld wél gezien als een voorschrift van Mohammed.

Tenslotte, de tekst waaruit je zo gul gecopieëërd hebt zonder bronvermelding, bevat ook nog volgende passage:

De hoofdbedekking van vrouwen is in het westen dan ook geen religieuze uiting, maar een culturele. Die is afhankelijk van de heersende mode en de ideeën over mannen en vrouwen.
http://www.ktu.nl/staf/mgeurtsen/kleding_school