Rioolgazet De Standaard: Vlaanderen moet zich laten verfransen.

[Pericles]

Oorspronkelijk geplaatst door Xenophon

lol:

In geen duizend jaar.

Wiens brood men eet diens woord men spreekt. En tot nader order is dat Vlaams brood.

[steven44]

er zal een oplossing gevonden moeten worden
maar wie?
Onze ministers, die zijn bezig met het wie neemt wat postje

[Fieseler]

Oorspronkelijk geplaatst door fonne

In de strijd om de beste Belg te zijn en te mogen genieten van de voorrechten van het corrupte Belgische regime doet de rioolgazet een gooi naar de gele trui: volgens Stortewagen van De Standaard moet de Vlaming ophouden moeilijk te doen en moet hij zich gewillig laten verfransen.
Zouden de tweetalige edities van Le Standard/De Standard al in de maak zijn?

http://www.destandaard.be/artikel/de...kelid=293CQSSK.

Met zo'n volksgenoten, wie heeft nog vreemde vijanden nodig?

De Standaard?
De Vlaamse pers?

Jongens wat een grap...lees dit eens...

Wouter Beke had gelijk
di, 12/07/2011 - 21:15 — Ph. Van den Abeele
Volgens Dave Sinardet pleegt de CD&V kiezersbedrog als ze niet verder wil onderhandelen zonder de N-VA, terwijl hij zelf een loopje neemt met de waarheid. Verder konden we vorige week nog veel meer verdraaiingen lezen in de kranten, van socialistische propagandisten en belgicisten die zich uitgeven voor journalisten.

Bij politicoloog Dave Sinardet valt socialistisch propagandist (lid van de redactie van Sampol, socialistisch tijdschrift) en belgicist (lid Pavia) samen. Journalist Luc Van der Kelen, belgicist, (lid van B-Plus) interviewde Sinardet en Carl Devos in het Laatste Nieuws van zaterdag 9 juli, over driekwart bladzijde, ter ondersteuning van zijn editoriaal van die dag. In zijn editoriaal stelt Van der Kelen dat de N-VA geen akkoord wil, 'want ze blijft haar programma handhaven als vertrekbasis'. Twee keer al vals in één zin: N-VA zegt niet dat ze geen akkoord wil, alleen dat ze geen akkoord kan aanvaarden op basis van de nota van Di Rupo, en ze handhaaft niet haar programma als vertrekbasis, want ze heeft al in de nota De Wever vorig jaar veel punten van haar programma laten vallen. Daarna probeert Van der Kelen de CD&V los te weken van de N-VA: de CD&V heeft niet minder dan 'het lot van het land in haar handen. De CD&V draagt verantwoordelijkheid tegenover haar kiezers, aan wie ze dialoog en een onderhandelde oplossing heeft beloofd'. Voor Van der Kelen draagt de CD&V zelfs niet alleen verantwoordelijkheid tegenover haar kiezers, maar: 'CD&V draagt verantwoordelijkheid tegenover alle burgers van dit land'. Dat hoor ik voor het eerst over een politieke partij, dat ze niet alleen tegenover haar kiezers verantwoording moet afleggen, maar verantwoordelijk is voor alle burgers, en van heel België dan nog. Voor Van der Kelen betekent dit niets anders dan een verplichting om te onderhandelen, want 'niet onderhandelen is een bestuurspartij onwaardig'. Wat Di Rupo dus ook uit zijn hoed tovert, dat heeft geen belang, er MOET op basis hiervan verder onderhandeld worden. Om zijn thesis te ondersteunen gaat Van der Kelen dus Sinardet ïnterviewen. Een handige truk van Van der Kelen, want 'zo hoor je het ook van een ander...'. Een uitspraak van Sinardet wordt als heel vette titel uitgesmeerd op bladzijde 4: "Volgzame CD&V bedriegt haar kiezers". In het artikel: "CD&V doet aan kiezersbedrog. Haar toenmalige voorzitster, Marianne Thyssen, heeft campagne gevoerd met de boodschap dat de partij geen politieke spelletjes zou spelen en zou inzetten op dialoog en onderhandelingen als contrast met de radicale houding van de N-VA... Hoe denkt CD&V ooit haar verloren kiezers terug te winnen, als ze een jaar lang de N-VA gelijk geeft?"

Nu geen kiezersbedrog, integendeel juist wel in 2007

Moet het niet eerder zijn: hoe kan de CD&V ooit haar verloren kiezers anders terugwinnen, dan dit keer wel het been stijf te houden, en niet in een regering te stappen zonder de toezegging van een grondige staatshervorming? Sinardet draait de zaken helemaal op hun kop. CD&V heeft - totnogtoe - niet vandaag, maar integendeel in 2007 kiezersbedrog gepleegd, want toen beloofde ze niet in een regering te stappen zonder dat er een akkoord was over een grote staatshervorming. Ze pleegde kiezersbedrog, omdat ze toen toch in een regering is gestapt, en ze leverde sindsdien zelfs twee keer de eerste minister (Van Rompuy en Leterme). Juist dat kwam haar bij de verkiezingen in 2010 duur te staan. Ze zakte van 23 naar 17 Kamerleden en moest de N-VA laten voorgaan als grootste partij, zowel als Vlaamse en als Belgische partij. Haar kiezersbedrog was mee de oorzaak van het succes van de N-VA (van 8 naar 27 Kamerleden) in 2010. Helaas voor de CD&V heeft Wouter Beke vorige week donderdag heel onhandig gecommuniceerd, door zijn bericht te beginnen met het standpunt dat CD&V niet zou onderhandelen zonder dat de N-VA mee aan tafel zat. Pas veel zinnen later in zijn boodschap kwam de eigenlijke reden: CD&V wou bij verdere onderhandelingen niet gegijzeld worden door het FDF. Beke: "Op het politiek bestuur donderdagochtend heb ik gevraagd of er iemand denkt dat we er met de MR en zonder de N-VA wel uitgeraken. Niemand is toen rechtgestaan. Zonder de N-VA zijn we voor het bereiken van een tweederdemeerderheid overgeleverd aan het FDF. Ik denk niet dat die partij ons een oplossing voor BHV zal aanbieden". En inderdaad: al dinsdag zegde MR-voorzitter Charles Michel dat ze bereid waren om verder te onderhandelen, maar een reeks bijsturingen van de nota zouden vragen: "vooral om de bescherming van de rechten van de Franstaligen in de Vlaamse rand nog te verhogen." Dus is de hoofdreden waarom CD&V niet wil onderhandelen niet dat ze niet zonder de N-VA wil onderhandelen, en zich zogenaamd verstopt achter de N-VA, maar dat de CD&V niet wil onderhandelen in een constellatie waarbij de onderhandelaars afhankelijk worden van het FDF. Dat is heel iets anders dan kiezersbedrog, wel integendeel.

Volgens Sinardet is het een excuus dat Beke zegt dat hij zonder de N-VA gegijzeld zou worden door het FDF: "Dat is een excuus. Het FDF heeft drie zetels in de Kamer. In dertig jaar is er niet zo'n gunstig voorstel aan de Vlamingen gedaan voor de splitsing van BHV." Natuurlijk is dat geen excuus van Beke, maar een correcte inschatting van de politieke realiteit. Voor een tweederdemeerderheid zijn, zonder de N-VA, zowat alle partijen nodig, gezien men geen VB in een regering wil. Maar de MR is met haar 18 zetels hierbij absoluut nodig. Zonder CdH met zijn negen zetels, of Ecolo (8), of Groen (5) heeft men nog een - desnoods zeer krappe - tweederde meerderheid in de Kamer als de N-VA (en VB) niet meedoet, maar zonder MR komt men slechts op een meerderheid van 91, terwijl er 100 nodig zijn. Carl De Vos in De Standaard, zaterdag 9 juli:"CD&V wil niet rond de tafel zonder de N-VA. Daar heeft de partij goede redenen voor. Beke heeft geen vertrouwen in de MR-FDF – en zelfs niet meer in de PS en N-VA. Zonder de N-VA is de MR onmisbaar voor een staatshervorming. CD&V wou gisteren geen afstand nemen van de N-VA, Charles Michel heeft de voorbije weken geen afstand willen nemen van het FDF." Dus is FDF = MR, en klopt helemaal niet wat Sinardet beweert.

Het gunstigste voorstel in dertig jaar?

Nog straffer is wellicht de uitspraak van Sinardet dat er "in dertig jaar niet zo'n gunstig voorstel aan de Vlamingen gedaan is voor de splitsing van BHV." Hendrik Vuye, hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit Namen, somt in De Morgen van 09.07.11 een aantal elementen op van dat 'gunstig voorstel' over BHV, met als besluit: "Wat Di Rupo voorstelt is geen zuivere splitsing van B-H-V, maar wel een onzuivere uitbreiding van Brussel." Meer in detail
- De rechtbanken in BHV worden horizontaal gesplitst in eentalige rechtscolleges. Welhaast onschuldig voegt de nota eraan toe dat binnen het gerechtelijk arrondissement B-H-V partijen zich kunnen wenden tot de rechtbank van hun taalkeuze. En voor de randgemeenten zullen er "bijzondere modaliteiten" komen. Wat een prachtige valkuil! Di Rupo wijzigt wezenlijke elementen van de taalwet in gerechtszaken van 1935 en niemand bemerkt het. Voor de burger die dit wenst, wordt Frans de gerechtstaal (in Halle-Vilvoorde), net alsof men niet in Vlaanderen woont.
- Indien de Vlaamse regering weigert een burgemeester te benoemen, dan kan deze benoemd worden door het Grondwettelijk Hof. Op deze wijze ontsnapt de benoeming aan de Vlaamse voogdij, net alsof deze gemeenten geen Vlaamse gemeenten zijn
- Als toetje maakt de nota ook het Brusselse en het Waalse Gewest bevoegd voor de ring rond Brussel. Ook dit zijn extraterritoriale bevoegdheden.
(Artikel: 'Geen staatsmanschap maar boerenbedrog').

Komt daar nog bij dat de toegevingen in Brussel en omstreken om BHV te splitsen, waaronder jaarlijks een extra 460 miljoen voor het Brussels Gewest en de al betaalde 125 miljoen federaal geld van Beliris, zouden vastgebeiteld worden in een 'bijzondere wet', die zoals een grondwetsartikel later slechts met een tweederdemeerderheid plus ook nog eens een gewone meerderheid van elke taalgroep kan gewijzigd worden. Het is evident dat daar later in der eeuwigheid geen Franstalige meerderheid meer voor te vinden is om daar eender wat aan te wijzigen.

Politicologen: gekleurde opinies

De meeste politicologen doen helemaal geen pogingen om objectief te proberen de politieke wereld waar te nemen. Iedereen weet dat Carl Devos en Dave Sinardet van linksen huize zijn, en Bart Maddens sterk aanleunt bij Vlaamse independistische strekkingen, om slechts die drie te noemen. Hierbij is wellicht Carl Devos hier te lande de enige die zijn oorsprongskleur het meest heeft afgelegd, en behoorlijk objectieve analyses kan maken. Politicologen geven dus meestal geen afstandelijke maar gekleurde berichten over de politieke wereld, waarbij Dave Sinardet echter stilaan meer uitmunt in het manipuleren van de waarheid, wellicht gebaseerd op zijn ernstige allergie voor de N-VA en alles wat maar samenhangt met meer Vlaamse autonomie. Slechts één voorbeeld, buiten wat hiervoor al beschreven werd: hij beweerde zonder blikken en blozen in zijn column van 6 juni '11 ('Inconvenient truths') dat "Vlaamse onafhankelijkheid zelfs veeleer averechts zou werken. Die komt er immers enkel zonder Brussel, dat wellicht zal behoren tot een Waals-Brussels rest-België. De Vlaams-Brusselse minderheid zal nog wel enige bescherming genieten, maar lang niet zo riant als vandaag. Ondertussen moet het onafhankelijke Vlaanderen wel officieel zijn Franstalige minderheid erkennen, al was het maar om toe te treden tot de EU, die in ruil de ratificatie van het minderhedenverdrag van de Raad van Europa vraagt." Een aaneenschakeling van onzin en onwaarheden. Waar haalt hij het vandaan dat Vlaamse onafhankelijkheid er alleen kan komen 'zonder Brussel', en dat de EU de ratificatie van het minderhedenverdrag als voorwaarde zal stellen om toe te mogen treden tot de EU? Een prominent EU-lid, Frankrijk heeft dit verdrag niet geratificeerd, en is helemaal niet van plan dit ooit te doen. Bovendien is dat verdrag een niet bindende aangelegenheid binnen de Raad van Europa, en heeft het niets te maken met de 'acquis communautaire' die een land moet aanvaarden om lid te worden van de EU.

Propagandisten i.p.v. journalisten

Als politicologen eerder woordvoerders van politieke stromingen zijn dan wetenschappers, dan zijn veel journalisten van zogenaamde 'kwaliteitskranten' eerder socialistische propagandisten dan objectieve journalisten. Vorige week kregen we daar weer een ruim staal van in De Standaard.

Dinsdag 5 juli heft hoofdredacteur Bart Sturtewagen in het editoriaal de loftrompet voor de nota Di Rupo: "hij komt met een compromisvoorstel dat op diverse punten zo radicaal is dat het velen naar adem doet happen." Geen kritische noot van geen enkele DS-journalist bij de presentatie van de nota in zeven bladzijden, behalve bij Guy Tegenbos, die het heeft over de 'wellicht vele dubbele bodems' in het voorstel over de financieringswet.

In zijn editoriaal van de volgende dag heet het dat de kiezers en het middenveld door de een jaar durende uitputtingsslag wellicht "rijp gemaakt zijn voor keuzes die ze bij het begin voor onaanvaardbaar of onmogelijk hielden? Alleen als die evolutie er is, heeft zijn radicale compromisvoorstel een kans op slagen." En hij eindigt met een soort dreiging tegenover De Wever: "Maar als De Wever aan tafel gaat zitten, zal hij donders goed moeten weten wat hij nog uit de brand wil slepen. en als hij prioriteit legt bij het communautaire, zal hij inleveren op het sociaal-economische. Dat is de keuze die Di Rupo oplegt." En het is juist die dwang die De Wever niet aanvaardde, en hem tot een neen bracht. Sturtewagen geeft hem hiermee eigenlijk al de pap in de mond, alleen bedoelde hij het natuurlijk omgekeerd. De Wever had voor Sturtewagen geen keuze: hij moest ja zeggen.

SP-propagandist Bart Brinckman, die dag zelfs ook een beetje waarzegger, doet daar die woensdag 6 juli nog een hele schep bovenop. In zijn zogenaamde 'Analyse' met de titel 'Openheid zet alle partijen tegen muur' kan men lezen: "Alle partijen zullen positief antwoorden... De haast structurele impasse laat de partijen moreel geen keuze.. Wie neen zegt, verliest een plaats aan de onderhandelingstafel. Die partij wordt bovendien als onverantwoordelijk uitgejouwd... Opstappen terwijl de andere Vlaamse partijen blijven zitten, lijkt evenmin zonder risico voor De Wever. Met het vastzetten van de N-VA heeft de formateur alvast zijn eerste morele overwinning binnen." (Brinckman was van eind 1989 tot 2000 werkzaam bij De Morgen, daarna bij De Standaard). Belgicist Marc Reynebeau wordt er ook nog ter versterking bijgehaald om de lof van de nota Di Rupo te zingen: "Zijn nota roept ook een opmerkelijke waardering op.. Deze tekst roept de suggestie op van wat een redelijk bestuurscompromis zou kunnen zijn - en wekt daarmee de indruk dat het eindelijk ernst is met de vermaledijde regeringsvorming."

Donderdagmorgen 7 juli heeft N-VA noch CD&V reeds een antwoord gegeven op de nota Di Rupo. Sturtewagen doet een laatste poging om hen te overtuigen de nota als basis te aanvaarden: "De plaats van degenen die zich om legitieme redenen niet in zulk een project herkennen, is de oppositie. In de democratie is dat geen oneervolle plek." Voor Sturtewagen is de wereld dus heel simpel: ofwel aanvaardt men dit links manifest van Di Rupo, of men moet naar de oppositie. Een tegenvoorstel zit er niet in: het is zwart of wit.

De Wever een soort Osama bin Laden?

Vrijdag moet Sturtewagen vaststellen dat De Wever niet onder de indruk was, noch van zijn schrijfsels in DS, noch van de nota van Di Rupo: "De strategie van Elio Di Rupo is mislukt. Hij probeerde de N-VA te dwingen tot een compromis tussen haar communautaire en haar sociaal-economische agenda. Zo hoopte hij weg te komen met een naar Franstalige normen ruime, maar voor Vlaanderen bescheiden staatshervorming... Tot ontzetting van Di Rupo koos De Wever voor de vlucht voorwaarts. Diens dilemma was te kiezen tussen het risico van de zwartepiet en het verlies van zijn unieke verkoopsargument: standvastigheid. Iedereen had moeten weten dat als deze keuze ooit op de spits zou worden gedreven De Wever voor het laatste zou opteren." En dan volgt een heel klein zinnetje, dat echter aantoont dat Sturtewagen helemaal geen journalist is, maar een linkse fundamentalist: "7/7/2011 is het 9/11 van België geworden." Het neen van De Wever op de nota van Di Rupo wordt vergeleken met de inslag van twee Boeings in de WTC-torens door terroristen van de laagste soort! De Wever een soort Osama bin Laden? De N-VA een soort Al Qaida? Dan heb je geen Maingain meer nodig natuurlijk die het 'alleen maar' bij negationist houdt. Sturtewagen doet duizenden keren beter. Of weet hij helemaal niet wat hij schrijft en moet hij ergens opgenomen worden? Of is dat een specifiek trekje van linkse fundamentalisten? De weigering van Liedekerke om eentalig-Franse kinderen uit Brussel verder toegang te verlenen tot zijn gemeentelijke speelpleinen noemde Hugo Camps in 2008 in De Morgen een 'genocide'....

Over 'de sokkel'

Woensdag 6 juli gaat Guy Tegenbos wat nader in op de door hem de vorige dag vermoede 'vele dubbele bodems' in de nota, in een artikel met de titel 'Tekst van Di Rupo bevat veel dubbele bodems'. Hij haalt er vier aan, waaronder de 'perverse effecten' van de huidige financieringswet die Di Rupo er zogenaamd zou uithalen. Die perverse effecten betekenen bijvoorbeeld dat het Waals en het Brussels Gewest er meer voordeel bij hebben dat de Vlamingen meer werken en verdienen, dan dat hun eigen inwoners meer werken en verdienen. Die Rupo gaat daar zogezegd op in door het solidariteitsmechanisme tot 80 procent te herleiden. MAAR, gaat Tegenbos verder: 'De zogenaamde egalisatiefactor blijft wel bestaan. Die zegt dat als alle verdeelsleutels zijn toegepast, het eindresultaat wordt aangepast zodat geen gewest minder krijgt dan voorheen. Het eindresultaat voor het Waals en het Brussels Gewest blijft dus gelijk.'

Daar wordt dan een ervaren socialist op afgestuurd om de bevindingen van Tegenbos tegen te spreken. Vrijdag 8 juli krijgt professor André Decoster, hoogleraar economie aan de KUL, een volle bladzijde om de lof te zingen van de voorstellen tot hervorming van de financieringswet van Di Rupo, met de titel 'Het ongelijk van N-VA'. Daarin krijgt Tegenbos een sneer, want zijn weergave was zogenaamd "vertekend, en dat er een 'sokkel' wordt ingevoerd en dat daardoor alles bij het oude blijft, snijdt geen hout. Die sokkel tast op geen enkele manier de kwaliteit aan van het voorstel van het solidariteitsmechanisme en moet garanderen dat er geen ontwikkelingsval is." Dixit de professor die voor Groen aan de tafel zat als 'expert' bij de besprekingen van de financieringswet.

Wat staat er echter op blz. 103 van de nota Di Rupo:
"2.10. Egalisering (sokkel)
Een egaliseringsfactor garandeert dat bij het aanvangsjaar geen enkele deelstaat wint of verliest. Het egaliseringsbedrag zal in nominale waarde constant blijven en dus in reële termen afnemen."
Dat is toch wat Tegenbos beschreef, in zijn woorden? Alleen was zijn stukje erg kort, en schreef hij er niet nog bij dat die sokkel niet geïndexeerd wordt. Verder klopt het dus helemaal wat hij zegt, en blijft alles bij het oude.

Sociaal-democratische Belgische propagandakrant

Zaterdag 9 juli heeft Sturtewagen blijkbaar een soort kater overgehouden aan zijn mislukte gokken en zijn tevergeefs de les spellen aan de N-VA, en wordt hij iets grimmiger: "De N-VA gaat met niets ontziende gretigheid achter haar handelsfonds aan. In de strijd om de hardwerkende Vlaming, oogt de partij van Alexander De Croo nog slechts als een wazige kopie. Toch is die evolutie ook voor de N-VA op langere termijn niet zonder fundamentele gevolgen. Ze is stevig op weg meer een antibelastings- en antistaatspartij te worden den een compromisloze anti-België-partij... De snelle groei van De Wevers aanhang gaat ten koste van een genadeloze tweedeling van de Vlaamse bevolking. Dat is een ontwikkeling die haaks staat op de grondslagen van het volksnationalisme waarin collectieve waarden als solidariteit, gemeenschapszin en compassie nog bestaansrecht hebben." Van der Kelen spelt de CD&V de les ('CD&V draagt verantwoordelijkheid tegenover alle burgers van dit land'), bij Sturtewagen krijgt de N-VA een grote donderpreek. Zouden zij een belerende toon aanslaan bij andere partijen die hen wel genegen zijn?

Dat Sturtewagen een onopereerbare linkse krul in zijn hersenen heeft die volledig zijn denken bepaalt, wordt duidelijk in zijn editoriaal van maandag 11 juli: "De beste stuurlui gaan de woelige zee op. Het risico op schipbreuk bestaat. Maar dat de welvarende Belgische deelstaat Vlaanderen vandaag kan feesten, blijft in de eerste plaats de verdienste van eigen politici die onder een lawine van verwensingen ooit de borst hebben nat gemaakt." Het zijn dus niet inde eerste plaats de 'hardwerkende Vlamingen' of ondernemers die zorgen voor een welvarend Vlaanderen, het is vooral de verdienste van de politici. Nochtans, als je Unizo of Voka hoort is de welvaart er soms eerder ondanks de politici..

Niet dat Sturtewagen en Co van De Standaard geen eigen mening mogen hebben, maar hun belerende moraliserende karakterisering van het politiek pokerspel, hun linkse inkleuring van de politieke situatie is toch wel heel manifest, en ze doen geen poging om enige objectiviteit na te streven: als De Wever terug aan tafel gaat zitten zal hij donders goed moeten weten wat hij nog uit de brand wil slepen, want Di Rupo legt hem een keuze op ... de partijen hebben moreel geen keuze ... men wordt als onverantwoordelijk uitgejouwd ... de formateur heeft, met het vastzetten van de N-VA, zijn eerste morele overwinning binnen ... de nota van Di Rupo roept een opmerkelijke waardering op ... wie zich niet in zulk een project kan herkennen moet naar de oppositie ... 7/7/2011 is het 9/11 van België geworden ... de niet ontziende gretigheid van de N-VA, ze is stevig op weg meer een antibelastings- en antistaatspartij te worden ... Allemaal uitspraken die moeilijk kunnen gelden als pogingen tot objectieve en afstandelijke berichtgeving. Toen De Standaard in zijn kop AVV-VVK schrapte, had ze dit wellicht eerlijkheidhalve beter vervangen door de ondertitel: 'geëngageerd maar niet partijgebonden Belgisch dagblad dat de sociaal-democratie wil propageren'.

La Flandre profonde (*) laat zich echter niet meer intimideren

B-Plus was er als de kippen bij om met een persbericht op vrijdag 8 juli '11, net voor Di Rupo naar de koning ging, te pleiten voor een regering zonder de N-VA (met de beginzin in hoofdletters):

"B PLUS IS VOORSTANDER VAN DE VORMING VAN EEN REGERING ZONDER N-VA EN PLEIT VOOR EEN VOLKSRAADPLEGING INDIEN DE FORMATEUR VAN ZIJN TAAK ONTSLAGEN WORDT.
B PLUS ziet de institutionele formateursnota van Elio Di Rupo als een uitstekende onderhandelingsbasis. In het bijzonder zijn we zeer verheugd dat het idee van een federale kieskring in de nota werd opgenomen. We herhalen dat zulke kieskring geen unitair manoeuver is, maar een geschikte techniek om de democratie op het Belgisch niveau te versterken. ... Tenslotte stelt B PLUS de negativistische houding vast van N-VA. Gezien deze partij zichzelf buiten spel zet, dient ernstig werk gemaakt te worden van de vorming van een federale regering zonder deze partij. Indien formateur Di Rupo van zijn taak ontslagen wordt zullen nieuwe verkiezingen niets oplossen. In dit geval pleit B Plus dan ook openlijk voor een volksraadpleging in de drie Regio's over de toekomst van het land."

B-Plusser Van der Kelen probeerde dan al de N-VA af te schilderen als onbekwaam om een compromis te sluiten, Het Laatste Nieuws kon moeilijk anders dan diezelfde zaterdag op de voorpagina de resultaten van een door haar betaalde enquête te publiceren, onder de titel: 'FANCLUB DE WEVER GROEIT'. Uit die enquête bij 1.018 Vlamingen blijkt dat 54% van de Vlamingen het eens zijn met het 'NEEN' van De Wever, en bij nieuwe verkiezingen zou niet opnieuw 27,8% van de Vlaamse kiezers voor de N-VA stemmen zoals in 2010, maar niet minder dan 40%. Een groei van 16%, of méér dan SP.a of VLD in 2010 in het totaal aan stemmen verzamelde.
Gazet van Antwerpen publiceerde die zaterdag zijn enquête. Bij een bevraging bij ruim 500 inwoners van de provincie Antwerpen blijkt dat 70% van de bevraagden (568) achter de beslissing van De Wever staat om nee te zeggen tegen de nota-Di Rupo. Bijna 40% dringt aan op nieuwe verkiezingen. Volgens 43% van de ondervraagden wordt het tijd om te praten over de splitsing van België. En tenslotte is volgens een 'snel-enquête' van VTM Nieuws, meegedeeld op vrijdagavond 8 juli, 2 op 3 Vlamingen het ermee eens dat De Wever neen zegde.

De Vlamingen laten zich dus duidelijk niet meer intimideren door de Franstalige partijen die De Wever betichten van 'leugens' en 'een sinister spel', noch door Van der Kelen, Sinardet of Sturtewagen. Ook de aanval op De Wever, die 'intellectuele oneerlijkheid' verweten wordt door Groen-voorzitter Wouter Van Besien in De Standaard van maandag 11 juli bij de berekening die de N-VA gebruikte in haar 'neen-nota' van 7 juli, zullen weinig mensen nog kunnen overtuigen voor dat soort links te stemmen. In het opiniestuk komt hij beweren dat de N-VA "helemaal niet de hardwerkende Vlaming verdedigt, maar alles doet om de rijke en zelfs de frauderende Vlaming buiten schot te houden," terwijl in diezelfde krant op donderdag 7 juli over de hele laatste bladzijde een artikel staat met de titel 'Di Rupo kost modaal gezin jaarlijks minstens 735 euro'. In het artikel wordt zelfs gezegd dat de rekening voor een modaal gezin vlug kan oplopen tot meer dan 1.000 euro. Met een dergelijke linkerzijde die om de postjes meedoet met een Di Rupo die slechts minimaal wil besparen en vooral nieuwe belastingen wil invoeren (de nota Di Rupo is het nakomen van de verkiezingsbeloften van de PS: tijdens de verkiezingscampagne beloofde de PS 5 tot 7 miljard meer uit te geven, en 500 miljoen extra voor Brussel), kan het niet anders dan dat de N-VA slapend groter en groter wordt. Als de CD&V niet eveneens haar been stijf houdt, wordt ze volgende keer in de tsunami van nog veel meer N-VA stemmen mee de dieperik in getrokken. Al vindt men de N-VA niet leuk.

(*) ‘La Flandre profonde’: het is bon ton in de Franstalige pers om het te hebben over ‘La Flandre profonde’. Daarmee bedoelen ze de domme, boertige Vlaming, het benepen, in zichzelf gekeerd nest rond de kerktoren met minstens fascistische, eventueel zelfs nazistische trekjes. Een cliché om ons te beladen met een stigma van culturele achterlijkheid. Voldoende voorbeelden te vinden via Google.

[Salvadorii]

DS heeft voor de zoveelste keer duidelijk partij gekozen. Wat moet een mens verwachten van de krant van Marc 'Domme navelstarende Vlaam, luister naar de verlichte Belgicist' Reynebeau? Bon, deze abonnee vernieuwt niet. Ik zal niet de enige zijn, want ze hebben de grens overgestoken tussen het nieuws rapporteren en het nieuws maken. Goed, we leven in een democratie, maar dat snijdt langs twee kanten - ik mag die krant ook boycotten (jaloers zijn, Israelis, zelfs ons onland waar democratie dagelijks verkracht wordt mogen we dat ). Ik ga hoe dan ook hun propaganda niet betalen...

[Fieseler]

Vlaamse pers?

Een schande

Standpunten, korte bochtenwerk en code rood (V)
Om het levendige politieke debat dat we vandaag kennen wat te ordenen, ga ik op zoek naar standpunten, korte bochtenwerk en code rood. Standpunten verdienen respect, ook van wie ze niet deelt. Het korte bochtenwerk roept vragen op, die ik dan ook graag stel. Voor leugens of beledigingen trek ik ‘code rood’. Die moeten aan de kaak worden gesteld als inbreuken op de beginselen van de correcte debatvoering. Wie is het aanhangwagentje van wie?

Net zoals na de afwijzing van de nota Vande Lanotte, wordt na het blokkeren van de gesprekken over de nota-Di Rupo de roede door de media vooral over de rug van CD&V gelegd. Daar zit een politiek standpunt achter. Voor de tweede keer mislukt (voorlopig?) de poging om N-VA op zo’n manier uit de onderhandelingen te stoten dat de anderen verder kunnen. Het ‘neen’ van N-VA stoort de meeste opiniehebbers niet, aangezien ze die liever kwijt dan rijk zijn. Maar CD&V verknoeit het spel.

framing

Zowat dagelijks vinden we voorbeelden van de gebruikte framing. (wikipedia: ‘een overtuigingstechniek in communicatie. De techniek bestaat eruit woorden en beelden zo te kiezen, dat daarbij impliciet een aantal aspecten van het beschrevene worden uitgelicht. Deze uitgelichte aspecten helpen om een bepaalde lezing van het beschrevene of een mening daarover te propageren. Zowel in de politiek als in de reclame wordt framing bewust ingezet.)

CD&V stelt zich zwak op en handelt als het aanhangwagentje van N-VA, zo klinkt het veelvuldig. Slechts enkele voorbeelden ter illustratie:

Bart Sturtewagen schrijft in zijn commentaar in De Standaard van 9 juli: ‘En CD&V is te getraumatiseerd door de verkiezingsnederlaag van 2010 om zich autonoom van de N-VA te kunnen of te durven opstellen.’ Politicoloog Marc Hooghe in dezelfde krant op 12 juli: ‘Als de CD&V afgelopen donderdag het had aangedurfd zowaar een eigen mening te hebben, dan waren de gesprekken nu al bezig.’

Of lees Yves Desmet in De Morgen van 8 juli: ‘Het afhaken van de N-VA hoeft op zich niet eens een probleem te zijn. Er blijven immers voldoende partijen over om een gewone meerderheid te leveren, er zijn er zelfs voldoende om zonder de N-VA een tweederdemeerderheid te vormen. Daar stelt zich het probleem dus niet, het stelt zich bij de CD&V, die weer monsterlijk slecht communiceerde. Want met de inhoud van de nota-Di Rupo heeft de partij geen probleem om onderhandelingen aan te vatten, alleen wil ze dat niet doen zonder de N-VA. Zelden heeft een partij zich slaafser aan de voeten gelegd van een andere. De interne partijlogica is daarbij duidelijk en zelfs begrijpelijk: zich minder Vlaams tonen dan de N-VA en tegelijk naar een akkoord moeten gaan met MR en FDF, zou dodelijk zijn voor de partij. Daar valt zelfs iets voor te zeggen.
Alleen is wat ze nu doet nog dodelijker. Wel willen onderhandelen, maar niet zonder N-VA, is tegelijk zeggen dat men wel degelijk minder 'Vlaams' is, maar niet langer minder 'Vlaams' durft te zijn. De houding van de CD&V wordt dus niet langer bepaald door een inhoudelijke overtuiging, maar door electorale angst. Dat is een puur zelfmoordscenario. Want bij de volgende verkiezingen zal het kiespubliek zich verdelen tussen de been-stijf-houders die in De Wever hun natuurlijke kopman zien, en zij die net hun buik vol hebben van die zuiverheid en een eerbaar compromis willen. In die tweedeling valt de christendemocratie pardoes tussen twee stoelen, wegens een slechte kopie van het ene en te laf voor het andere.’

Octopus

Over de communicatie van CD&V in de eerste dagen nadat Di Rupo zijn nota presenteerde, valt inderdaad wel wat te zeggen. Maar beetje journalist had wel snel kunnen achterhalen dat CD&V wel degelijk zware en ernstige inhoudelijke bezwaren had bij die nota. Waren dat bezwaren die ze uit het programma van N-VA hebben gehaald, zoals wordt beweerd?

Op 13 juli 2010 vertelde Wouter Beke op de radio: "Ik vind het alleen belangrijk dat de positie van CD&V klaar en duidelijk is. De Octopusnota is de basis en we zullen het resultaat van de onderhandelingen daaraan toetsen."

Waar in het programma van N-VA vinden we die Octopusnota? Nergens.

Op http://analyse.deredactie.be/2011/03...ctopusnota/(28 maart 2011) vinden we een uitstekende tekst daarover van radio-journalist Marc Van de Looverbosch. Enkele citaten daar uit:

‘Het gaat in feite om een update van de 5 “Heilige Resoluties” van het Vlaams Parlement uit 1999. In die 5 resoluties zijn de grote principes vastgelegd van een toekomstige staatshervorming. Met als uitgangspunt coherente bevoegdheidspakketten om versnippering tegen te gaan. Sommige bevoegdheden zitten zowel op niveau van de deelstaten als op federale niveau en dat is onhandig. Ander uitgangspunt is het behoud van de solidariteit op basis van objectieve en doorzichtige mechanismen, om een betere verdeling van de geldstromen in dit land te garanderen.‘

Welk statuut heeft die nota? ‘De Octopusnota zelf is een toespraak van Vlaams minister-president Peeters voor het Vlaams Parlement op 1/2/2008, voor hij aan het Octopusoverleg begint. Het zijn de Vlaamse krachtlijnen die iedereen bindt. Toen ondertekend door CD&V, N-VA, SP.A en Open VLD en in juli 2009 herbevestigd in het nieuwe Vlaamse regeerakkoord (mét N-VA en zonder Open VLD).

Het is een soort van bijbel geworden waarop alle partijen trouw hebben gezworen, het alfa en omega van Kris Peeters, de toetssteen waaraan hij elk communautair akkoord zal afmeten. Dat heeft hij al verschillende keren herhaald in het Vlaams Parlement.’

Zelfde maatstaf

Lees het stuk van Van de Looverbosch over de inhoud van de Octopusnota en beoordeel zelf of Di Rupo in de buurt van dat Vlaamse ijkpunt is gekomen.

Het is uiteraard logisch dat N-VA en CD&V in hun oordeel steeds dicht bij elkaar uit komen, aangezien ze dezelfde maatstaf gebruiken. Wat wel vreemd moet genoemd worden is dat SP.a en Open VLD zich van de gemaakte afspraak weinig blijken aan te trekken. Nochtans vinden we in de media geen sneren naar die partijen omdat ze ‘hun aanhangwagentje vastklikken aan de PS’.

CD&V rijdt tot nu een parcours dat perfect past bij hun eigen inhoudelijke standpunten. Wie dus beweert dat CD&V zich louter afstemt op N-VA verdient een ‘code rood’ en heeft andere bedoelingen dan het publiek voor te lichten. Van politieke tegenstrevers kan zoiets nog begrepen worden, journalisten en politicologen die uit dat vaatje tappen laten hun politieke voorkeur voorgaan op hun beroepsdeontologie.

P.S.: Marc Hooghe verdient nog een ‘code rood’ (hij verzamelt die driftig). Marc Deweerdt deelt ze uit in een lezersbrief in De Standaard van vandaag. We tikken over: ‘Marc Hooghe, hoogeraar politieke wetenschappen aan de KULeuven, laat zijn licht schijnen over de politieke toestand (DS 12 juni). In zijn doorwrochte analyse waagt hij het “eens een verkiezingsslogan van vier jaar geleden te recycleren: al wat we nodig hebben is vijf minuten politieke moed.” Ik meen mij niet te herinneren dat een politieke partij met die slogan naar de verkiezingen van 10 juni 2007 is getrokken. Blijkbaar verwijst Hooghe naar een verkiezingstelevisiedebat van 11 juni 2004, waarin toenmalig CD&V-voorzitter tot premier Guy Verhofstadt zei dat “vijf minuten jullie uw woord houden in het federaal parlement” hadden volstaan om de kieskring BHV te splitsen. Let wel: “vijf minuten woord houden”, niet: vijf minuten politieke moed. Beginnen wetenschappen, ook politieke, niet met correcte basisgegevens?’ Ach Hooghe, wie gelooft die mens nog?



(2011-07-14) Peter De Roover

[freelancer]

Onze Vlaamse pers is inderdaad een echte schande...

[Xenophon]

Oorspronkelijk geplaatst door freelancer

Onze Vlaamse pers is inderdaad een echte schande...

Welke Vlaamse pers?

[Pericles]

Oorspronkelijk geplaatst door Xenophon

Welke Vlaamse pers?

t'Palieterke.

[Garry]

Oorspronkelijk geplaatst door Everytime

Stop alstublieft met die zever over de zogezegde "verfransing" in de Rand en accepteer gewoon de realiteit. Franstaligen hebben het recht naar Vlaanderen te gaan wonen als ze dat willen.

Ieder Europees burger heeft dat recht. Maar moet hier wel inburgeren en Nederlands leren en krijgt geen faciliteiten maar NT2 lessen Nederlands voor anderstalige.

[Salvadorii]

Belgofonen mogen wonen waar ze willen, maar in de openbare sfeer zullen ze NL spreken of hun mond moeten houden...

[eniotna]

Oorspronkelijk geplaatst door Salvadorii

Belgofonen mogen wonen waar ze willen, maar in de openbare sfeer zullen ze NL spreken of hun mond moeten houden...

In openbare sfeer? Wat bedoelt u daarmee?

[Herr Flick]

Oorspronkelijk geplaatst door turnavies

Ik lees eerlijk gezegd in het artikel nergens dat Vlaanderen zich moet laten verfransen.

Sturtewagen is enkel realist, en stelt dat we niet zelf moeten vervallen in het ontkennen van de werkelijkheid en de blinde eis dat iedereen die zich op Vlaams grondgebied begeeft, Nederlands moet praten. Ik zou daar nog aan toevoegen dat dat juist een van de allergrootste troeven van Vlaanderen is, het respect voor andere talen, en de bereidwilligheid anderstaligen tegemoet te komen.

Wat denk je zelf, dat de Franstaligen in de rand plots Nederlands gaan praten, zelfs al komt het -laat ons hopen- snel tot een boedelscheiding? Nee, verstedelijking en globalisatie kan je niet ontkennen. Brussel is een internationale stad, en het Frans is een grotere taal. Bestuur in Vlaanderen moet in het Nederlands, maar verder praat ik met plezier Frans, Engels, Duits, Spaans of welke taal dan ook met iedereen die daar zin in heeft of geen Nederlands kan.

Het is kinderachtig om je vast te blijven klampen aan het idee dat heel Vlaanderen Nederlands moet spreken, en dat de Brusselse rand bijgevolg 'uitgezuiverd' of wat dan ook moet worden. De achterlijke Belgische monarchie en politiek systeem moeten gedemonteerd worden, en daarvoor moeten kwesties als BHV zo snel mogelijk van de baan, en wordt Vlaanderen wat mij betreft onafhankelijk. Daarna kan het mij niet veel schelen of Franstaligen in de rand rustig Frans blijven spreken. Ze doen maar, het maakt Vlaanderen alleen maar economisch interessanter voor buitenlandse investeerders.

Nochtans is het in alle landen van heel de wereld zo, dat als ge daar de taal niet spreekt, ge ze toch best zo snel mogelijk leert spreken...

[De schoofzak]

Oorspronkelijk geplaatst door eniotna

In openbare sfeer? Wat bedoelt u daarmee?

Je hebt natuurlijk gelijk met die vraag te stellen.
Nu, niet iedereen kan even precies aanduiden wat die nuances zijn; maar duidelijk is toch dat de bestuurstaal het Nederlands moet zijn.


Misschien via wat omwegen:
- wat zou je vinden dat een grootwarenhuis een kassierster inzet die uitsluitend Arabisch-talig is, in pakweg Maldegem of Lier? (niet van het feit dat een privé-firma dat mag, want dat is - mits heel wat voorwaarden- vanzelfsprekend de vrijheid van die firma; maar wat vind je van het maatschappelijk gegeven daarvan?)

- moet elke Vlaamse burger die woonachtig is in Vlaanderen, zijn burgemeester en zijn schepenen in het Vlaams kunnen aanspreken voor een item dat binnen diens politieke bevoegdheden ligt, en in het Vlaams een adequaat antwoord kunnen krijgen ?

[Nebur]

Oorspronkelijk geplaatst door eniotna

In openbare sfeer? Wat bedoelt u daarmee?

Ik vermoed dat het dan over de communicatie tussen burger en overheid gaat.

[Amon_Re]

Oorspronkelijk geplaatst door fonne

In de strijd om de beste Belg te zijn en te mogen genieten van de voorrechten van het corrupte Belgische regime doet de rioolgazet een gooi naar de gele trui: volgens Stortewagen van De Standaard moet de Vlaming ophouden moeilijk te doen en moet hij zich gewillig laten verfransen.
Zouden de tweetalige edities van Le Standard/De Standard al in de maak zijn?

http://www.destandaard.be/artikel/de...kelid=293CQSSK.

Met zo'n volksgenoten, wie heeft nog vreemde vijanden nodig?

Ik vond het eigenlijk nog een interessant stuk, maar ik maal dan ook niet om een taal

[freelancer]

De hoofdredecatuer van De Standaard geeft vandaag nog meer gas...

Ik vraag het me eerlijk af wat die brave man bezielt (hij maakte enkele weken geleden een echte haatkrant en weet sinds dat succes bij de Vlaamse belgicisten niet meer van ophouden)...

Lees: Europees België of Belgisch Europa?

[Gwylan]

Oorspronkelijk geplaatst door De schoofzak

............
- moet elke Vlaamse burger die woonachtig is in Vlaanderen, zijn burgemeester en zijn schepenen in het Vlaams kunnen aanspreken voor een item dat binnen diens politieke bevoegdheden ligt, en in het Vlaams een adequaat antwoord kunnen krijgen ?

Op deze vraag moet naar mijn overtuiging geantwoord worden met “neen”.

Mocht u evenwel gesteld hebben “moet elke burger die woonachtig is in Vlaanderen, zijn burgemeester en zijn schepenen in het Nederlands kunnen aanspreken voor een item dat binnen diens politieke bevoegdheden ligt, en in het Nederlands een adequaat antwoord kunnen krijgen ?”, dan zou het antwoord “ja” zijn.
De officiële taal in het Nederlands taalgebied in België (in de praktijk zowat gelijk aan het Vlaams gewest) is immers het Nederlands.

In uw vraag hebt u het niet over “elke burger die woonachtig is in Vlaanderen” (of in het Vlaams gewest), maar over ”elke Vlaamse burger die woonachtig is in Vlaanderen”.

Wat is het verschil ? Wat precies is een “Vlaamse” burger, of zeg maar een Vlaming ??

Ik heb die vraag hier reeds menigmaal gesteld, en onder andere ook in post 39 van deze draad, zonder er ooit een afdoend antwoord op te krijgen.

Misschien wil u een poging wagen ? Ik herhaal derhalve de essentie van mijn vraag :

wat wordt met een “Vlaming” bedoeld ?

• is dat een persoon, waar deze ook woont, die non-territoriaal tot de Vlaamse gemeenschap dient gerekend te worden,? En hoe dien ik dan precies “Vlaamse gemeenschap” in te schatten ?
• is dat eerder territoriaal te bekijken, of met andere woorden, is dat iemand die in één van de voornoemde provincies woont die het Vlaams gewest vormen ? In dat geval kan dat dus gerust een anderstalige zijn, en zijn derhalve alle Franstaligen die in het Vlaams gewest wonen ook “Vlaming”
• is dat iemand die, waar hij/zij ook moge wonen, hetzij in België, hetzij eender waar in de wereld, geboren is in een gemeente die tot het Vlaams gewest behoort (en wat doet men dan met iemand die geboren is in bepaalde gemeenten voor deze bij het vastleggen van de taalgrens in 1962 werden overgeheveld van een provincie die voordien niet tot het Vlaams gewest behoorde of met iemand die in Brabant werd geboren voor deze provincie op 1 januari 1995 werd gesplitst ?). In dat geval kan een Vlaming in bijvoorbeeld Wallonië wonen zonder Waal te zijn, en kan een Waal in Vlaanderen wonen zonder Vlaming te zijn, ook al woont de ene of de andere daar al van meteen na zijn/haar geboorte. Dan is dus bijvoorbeeld ook het kind van Waalse ouders dat geen woord Nederlands spreekt en nooit in Vlaanderen heeft gewoond, maar toevallig “onderweg” in Vlaanderen werd geboren, een “Vlaming”.
• is dat een persoon waarvan de ouders beiden Vlaming zijn, waar deze persoon ook werd geboren (bijvoorbeeld op vakantie in Alaska) of woont ?
• is dat gewoon een Belgische Nederlandstalige (en wat doet men met perfect twee- of meertaligen ?)
• of moet er, om “Vlaming” te zijn, voldaan worden aan een combinatie van voornoemde voorwaarden, en zo ja, welke precies ?

Dank bij voorbaat voor uw antwoord.

[Everytime]

Oorspronkelijk geplaatst door Pericles

t'Palieterke.

We spraken over het Vlaamse pers.

[Everytime]

Oorspronkelijk geplaatst door Nebur

Ik vermoed dat het dan over de communicatie tussen burger en overheid gaat.

Voil�*, tussen burgers en handelaars en tussen burgers en Vlamingen ook wat mij betreft. Maar dat stopt daar.

[Everytime]

Oorspronkelijk geplaatst door Gwylan

Op deze vraag moet naar mijn overtuiging geantwoord worden met “neen”.

Mocht u evenwel gesteld hebben “moet elke burger die woonachtig is in Vlaanderen, zijn burgemeester en zijn schepenen in het Nederlands kunnen aanspreken voor een item dat binnen diens politieke bevoegdheden ligt, en in het Nederlands een adequaat antwoord kunnen krijgen ?”, dan zou het antwoord “ja” zijn.
De officiële taal in het Nederlands taalgebied in België (in de praktijk zowat gelijk aan het Vlaams gewest) is immers het Nederlands.

In uw vraag hebt u het niet over “elke burger die woonachtig is in Vlaanderen” (of in het Vlaams gewest), maar over ”elke Vlaamse burger die woonachtig is in Vlaanderen”.

Wat is het verschil ? Wat precies is een “Vlaamse” burger, of zeg maar een Vlaming ??

Ik heb die vraag hier reeds menigmaal gesteld, en onder andere ook in post 39 van deze draad, zonder er ooit een afdoend antwoord op te krijgen.

Misschien wil u een poging wagen ? Ik herhaal derhalve de essentie van mijn vraag :

wat wordt met een “Vlaming” bedoeld ?

• is dat een persoon, waar deze ook woont, die non-territoriaal tot de Vlaamse gemeenschap dient gerekend te worden,? En hoe dien ik dan precies “Vlaamse gemeenschap” in te schatten ?
• is dat eerder territoriaal te bekijken, of met andere woorden, is dat iemand die in één van de voornoemde provincies woont die het Vlaams gewest vormen ? In dat geval kan dat dus gerust een anderstalige zijn, en zijn derhalve alle Franstaligen die in het Vlaams gewest wonen ook “Vlaming”
• is dat iemand die, waar hij/zij ook moge wonen, hetzij in België, hetzij eender waar in de wereld, geboren is in een gemeente die tot het Vlaams gewest behoort (en wat doet men dan met iemand die geboren is in bepaalde gemeenten voor deze bij het vastleggen van de taalgrens in 1962 werden overgeheveld van een provincie die voordien niet tot het Vlaams gewest behoorde of met iemand die in Brabant werd geboren voor deze provincie op 1 januari 1995 werd gesplitst ?). In dat geval kan een Vlaming in bijvoorbeeld Wallonië wonen zonder Waal te zijn, en kan een Waal in Vlaanderen wonen zonder Vlaming te zijn, ook al woont de ene of de andere daar al van meteen na zijn/haar geboorte. Dan is dus bijvoorbeeld ook het kind van Waalse ouders dat geen woord Nederlands spreekt en nooit in Vlaanderen heeft gewoond, maar toevallig “onderweg” in Vlaanderen werd geboren, een “Vlaming”.
• is dat een persoon waarvan de ouders beiden Vlaming zijn, waar deze persoon ook werd geboren (bijvoorbeeld op vakantie in Alaska) of woont ?
• is dat gewoon een Belgische Nederlandstalige (en wat doet men met perfect twee- of meertaligen ?)
• of moet er, om “Vlaming” te zijn, voldaan worden aan een combinatie van voornoemde voorwaarden, en zo ja, welke precies ?

Dank bij voorbaat voor uw antwoord.

Voor mij is een Vlaming iemand die in Vlaanderen geboren is en waarvan de moedertaal het Nederlands is. Als ik naar Vlaanderen verhuis, blijf ik Franstalig aangezien mijn moedertaal - het Frans - niet verandert. Ik zou wel Vlaming kunnen worden, door mijn identiteitskaart te laten veranderen maar dat wil ik helemaal niet.