Zijn wij ons brein of ons bewustzijn?

[exodus]

Wij zijn bewustzijn. Het engels heeft daar een goed woord voor "awareness"'. Bewustzijn is iets dat op zich bestaat en niet afhankelijk is van het fysische. Bewustzijn is overal en is in alles, zelfs in een atoom. Er is niets dat bewustzijn niet bevat. Zelfs planten hebben bewustzijn.

Het ego wordt gevormd uit bewustzijn, uit de subjectieve beleving van bewustzijn van zichzelf, en het associeren met een identiteit. Maar in feite zijn wij puur bewustzijn. Wij zijn deel van een groter wezen die wij zelf zijn. Ons hogere zelf is ons in een hogere dimensie, en projecteert zichzelf in vele dimensies. Wij zijn één vinger, om het zo te zeggen, van ons hogere zelf. Wij zijn het deel van ons hogere zelf dat ervoor gekozen heeft om zich hier en nu in tijd en ruimte te manifesteren om bepaalde ervaringen op te doen.

Ons ego is het deel van ons dat wij dragen om met de buitenwereld om te gaan, maar het is niet wie wij zijn. We hebben ook een innerlijke zelf die onze ervaringen sorteert en met onze innerlijke wereld omgaat, zonder dat wij daar meestal bewust van zijn. We zijn veel meer dan enkel de denkende ik. In feite is het meestal ons denken die ons afscheidt van de ware beleving van bewustzijn wat wij zijn. Daarom dat meditatie het denken stilt en toegang kan geven tot een ruimere staat van bewustzijn.

Je bent niet je ego, je bent niet je lichaam, je bent puur bewustzijn.

[harriechristus]

De mens is zijn eigen IK, dat is zijn bewustzijn.

In de hersenen is dat IK nog nooit gevonden.

Of het zou een klein mannetje in een atoom moeten zijn, microwezentje genaamd.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Neurobiologen vermoeden dat de betreffende fysieke handeling wordt ingezet vóórdat het bewustzijn daarvan weet heeft.

Gemakkelijk kan ook het tegendeel worden bewezen.

Ik lees een boek en weet nog niet wat daar in staat.

Ik kom vervolgens iets tegen dat mij verbaast en mij mijn wenkbrauwen doet fronsen of iets anders (aan mijn hoofd krabben).

Duidelijk is hier het bewustzijn eerst (door het lezen) en dan pas de handeling die daarop volgt.

[exodus]

Pim Van Lommel over bijna dood ervaring:

http://www.youtube.com/watch?v=3o0CS...&feature=share

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door exodus

Wij zijn bewustzijn. Het engels heeft daar een goed woord voor "awareness"'. Bewustzijn is iets dat op zich bestaat en niet afhankelijk is van het fysische. Bewustzijn is overal en is in alles, zelfs in een atoom. Er is niets dat bewustzijn niet bevat. Zelfs planten hebben bewustzijn.

1) Dat bewustzijn niet afhankelijk is van het fysische kan je bewijzen door je volgende post te verzenden zonder je toetsenbord en het forum te gebruiken. Ik ben benieuwd.

Het ego wordt gevormd uit bewustzijn, uit de subjectieve beleving van bewustzijn van zichzelf, en het associeren met een identiteit. Maar in feite zijn wij puur bewustzijn. Wij zijn deel van een groter wezen die wij zelf zijn. Ons hogere zelf is ons in een hogere dimensie, en projecteert zichzelf in vele dimensies. Wij zijn één vinger, om het zo te zeggen, van ons hogere zelf. Wij zijn het deel van ons hogere zelf dat ervoor gekozen heeft om zich hier en nu in tijd en ruimte te manifesteren om bepaalde ervaringen op te doen.

2) Je gebruikt deze theorie om aan je lichamelijkheid te ontsnappen. Dat wijst op een geestelijk trauma. Voor jou dus geen gezonde geest in een gezond lichaam? Goed, je hebt er voor gekozen om jezelf te manifesteren in tijd en ruimte. Om mens te zijn bedoel je? Dus een mens of dier is van nature niet bewust en jij bent bij een zombie ingetrokken? Wat moet jij enorme gedachtekronkels maken om jezelf te kunnen accepteren.

Ons ego is het deel van ons dat wij dragen om met de buitenwereld om te gaan, maar het is niet wie wij zijn. We hebben ook een innerlijke zelf die onze ervaringen sorteert en met onze innerlijke wereld omgaat, zonder dat wij daar meestal bewust van zijn. We zijn veel meer dan enkel de denkende ik. In feite is het meestal ons denken die ons afscheidt van de ware beleving van bewustzijn wat wij zijn. Daarom dat meditatie het denken stilt en toegang kan geven tot een ruimere staat van bewustzijn.

3) Je gebruikt deze theorie om aan je identiteit te ontsnappen. Dat wijst op een geestelijk trauma.

Je bent niet je ego, je bent niet je lichaam, je bent puur bewustzijn.

4) En waartoe dient dat hogere bewustzijn zonder identiteit en zonder lichaam? Beseft je niet dat zelfbewustzijn en identiteit onvervreemdbare eigenschappen zijn van mensen en dieren? Heb je eigenlijk wel een goede theorie als verklaring voor het bestaan van mens en dier? Bestaan die gedwongen, toevallig of eigenlijk helemaal niet?

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Gemakkelijk kan ook het tegendeel worden bewezen.

Ik lees een boek en weet nog niet wat daar in staat.

Ik kom vervolgens iets tegen dat mij verbaast en mij mijn wenkbrauwen doet fronsen of iets anders (aan mijn hoofd krabben).

Duidelijk is hier het bewustzijn eerst (door het lezen) en dan pas de handeling die daarop volgt.

Je hebt (1) geen goede waarnemingen gedaan van je eigen gedrag en (2) nog niet serieus naar het onderzoek van neurobiologen gekeken. Je weet het allemaal beter dan professionals.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

De mens is zijn eigen IK, dat is zijn bewustzijn.

De mens is een soort, geen individu en dus geen ik.

Zonder te verklaren wat een ik is en een bewustzijn is dit een inhoudsloze bewering. Kletskoek dus.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door koppijn

de spiegel.

Je handtekening is "De wereld is mijn voorstelling" Arthur Schopenhauer

Daar kunnen we het over eens zijn. Omdat ik een deel ben van de wereld, zo zie ik mijzelf tenminste, ben ik ook mijn voorstelling.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door exodus

Wij zijn bewustzijn. Het engels heeft daar een goed woord voor "awareness"'. Bewustzijn is iets dat op zich bestaat en niet afhankelijk is van het fysische. Bewustzijn is overal en is in alles, zelfs in een atoom. Er is niets dat bewustzijn niet bevat. Zelfs planten hebben bewustzijn.

Het ego wordt gevormd uit bewustzijn, uit de subjectieve beleving van bewustzijn van zichzelf, en het associeren met een identiteit. Maar in feite zijn wij puur bewustzijn. Wij zijn deel van een groter wezen die wij zelf zijn. Ons hogere zelf is ons in een hogere dimensie, en projecteert zichzelf in vele dimensies. Wij zijn één vinger, om het zo te zeggen, van ons hogere zelf. Wij zijn het deel van ons hogere zelf dat ervoor gekozen heeft om zich hier en nu in tijd en ruimte te manifesteren om bepaalde ervaringen op te doen.

Ons ego is het deel van ons dat wij dragen om met de buitenwereld om te gaan, maar het is niet wie wij zijn. We hebben ook een innerlijke zelf die onze ervaringen sorteert en met onze innerlijke wereld omgaat, zonder dat wij daar meestal bewust van zijn. We zijn veel meer dan enkel de denkende ik. In feite is het meestal ons denken die ons afscheidt van de ware beleving van bewustzijn wat wij zijn. Daarom dat meditatie het denken stilt en toegang kan geven tot een ruimere staat van bewustzijn. Je bent niet je ego, je bent niet je lichaam, je bent puur bewustzijn.

En dat vind je niet tegenstrijdig, je manifesteert je op aarde om ervaringen op te doen en vervolgens is het hoogste wat je kan presteren je denken stillen door meditatie. Angst, angst, angst angst en nog eens angst.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

De mens is een soort, geen individu en dus geen ik.

Het ik behoort dan ook aan de menselijk soort en niet alleen aan het individu.
Wij zijn allemaal IK immers.
Ten derde is het ook nog eens absoluut: het IK van God zelf.
Deze is de oneindige en eeuwige heilige Geest.

Zonder te verklaren wat een ik is en een bewustzijn is dit een inhoudsloze bewering. Kletskoek dus.

Het IK is het zelfbewustzijn van de Geest van het denken, voor als je het nog niet wist.

En het bewustzijn is het gevoelsleven, de zintuiglijke waarneming en ten derde als hoogste het denken.

Zo leer je nog eens wat van Mij.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Je hebt (1) geen goede waarnemingen gedaan van je eigen gedrag en (2) nog niet serieus naar het onderzoek van neurobiologen gekeken. Je weet het allemaal beter dan professionals.

Je hebt dus helemaal niet begrepen wat ik heb verteld en vandaar dat je ook geen antwoord weet.

Neurologen hebben wel verstand van de zenuwen, maar van het bewustzijn zelf begrijpen ze niet veel.

Laat staan dat ze ooit mijn atoomtheorie hebben gelezen.

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door harriechristus

Het IK is het zelfbewustzijn van de Geest van het denken, voor als je het nog niet wist.

En het bewustzijn is het gevoelsleven, de zintuiglijke waarneming en ten derde als hoogste het denken.

Zo leer je nog eens wat van Mij.

En wat is de geest van het denken nou weer?

En wat is het gevoelsleven en de zintuiglijke waarneming en het hoogste denken?

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

En wat is de geest van het denken nou weer?

Weet je dat niet eens?

De Geest is de persoon die denkt.

En het begrip Geest drukt meteen uit dat deze metafysisch is, dus niet het brein, hoewel het wel over deze na kan denken.

En ten derde ook de inhoud van het denken, die niet alleen het denken zelf betreft als vorm dus, maar ook datgene waarover het denkt, wat van alles en nog wat kan wezen.
Zoals de natuur, de wereld en ook God en de eeuwigheid en de oneindigheid.
Aldus is de Geest veel meer dan het brein, dan alleen maar in je schedel zit en bovendien zelf ook nog eens bewusteloos is.

En wat is het gevoelsleven en de zintuiglijke waarneming en het hoogste denken?

Het gevoelsleven betreft de emoties, zoals geluksgevoel en lijden.

De zintuiglijke waarneming betreft de tastzin, de reuk, de smaak, het gehoor en het zien.

Het hoogste denken is de filosofie, met name die van Hegel en mijn atoomtheorie omtrent de Logica en het bestaan van God.

Zo leer je nog eens wat van Mij.

[Piero]

@ harriechristus
zo simpel he, en er komt geen microwenzentje aan te pas dus.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

@ harriechristus
zo simpel he, en er komt geen microwenzentje aan te pas dus.

Daar heb je ook niet naar gevraagd.

Maar de microwezentjes hebben ons brein gemaakt, of dacht je dat deze zomaar vanzelf uit de dode natuur was ontstaan?

Nee, dat is echt niet zo simpel gegaan als jij wel denkt.

Of denk je zelf helemaal niet en laat je dat je over aan je brein?
Of aan de deskundigen als je geen antwoord weet?

[Piero]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Evenals je tevergeefs achter een spiegel zal zoeken naar de werkelijkheid, zo kan je in het bewustzijn geen werkelijke dingen aantreffen. Het bewustzijn is reflectie. Is dat een gekke gedachte?

Of iets nauwkeuriger, een gedachte is een reflectie, het is geen spontane zelfstandige en onafhankelijke kracht of vorm; dat geldt ook voor de gedachte "ik ben een persoon". Het is een reflectie van het brein en daarmee van het gehele lichaam. Dat een gedachte een fysieke oorsprong heeft verklaart waarom het hele lichaam aangedaan is door een emotie en dat de emotie een expressie heeft in de gelaatstrekken. Waarom bloost iemand van verlegenheid of wordt hij van schrik slap in de benen? Het is niet omdat hij dit prettig vindt en nuttig en omdat hij dit bewust aanstuurt. Hij verzet zich vaak zelfs tegen een onwillekeurige reactie. En als iemand van plezier schreeuwt en opspringt is dat ook een onwillekeurige eerste reactie; die daarna bewust nog even kan worden volgehouden om indruk te maken op de omgeving. De ik en het zelf is daarom de fysieke persoon die zichzelf in waaktoestand bewust en reflectief ervaart. De bewuste ik bestaat daarom niet, althans niet continu.

[harriechristus]

Oorspronkelijk geplaatst door Piero

Of iets nauwkeuriger, een gedachte is een reflectie, het is geen spontane zelfstandige en onafhankelijke kracht of vorm; dat geldt ook voor de gedachte "ik ben een persoon". Het is een reflectie van het brein en daarmee van het gehele lichaam.

En waar komt dat brein dan vandaan?

Dat kan alleen door het denken worden begrepen.

Dus het is precies andersom.

[Piero]

Wat ik hierboven in enkele woorden betoog, werd uitvoerig uiteengezet door Ryle in The concept of mind (1949) (Dit zie ik o.a. in wikipedia - ik heb het boek niet gelezen). Ryle's concept of mind is nog even actueel als zestig jaar geleden, maar het is nog steeds niet universeel begrepen en aanvaard door filosofen, neurobiologen en psychologen. Vandaar ook dat het boek "Wij zijn ons brein" helaas nog steeds zo controversieel is.

The Concept of Mind is a 1949 book by philosopher Gilbert Ryle that has been seen as a founding document in the philosophy of mind, which received professional recognition as a distinct and important branch of philosophy only after 1950.[1] The Concept of Mind argues that "mind" is "a philosophical illusion hailing chiefly from Descartes and sustained by logical errors and 'category mistakes' which have become habitual."[2] The work has been cited as having "put the final nail in the coffin of Cartesian dualism."[3]

In the chapter "Descartes' Myth," Ryle introduces the term "the dogma of the Ghost in the machine" to describe the philosophical concept of the mind as an entity separate from the body. He argues "I hope to prove that it is entirely false, and false not in detail but in principle. It is not merely an assemblage of particular mistakes. It is one big mistake and a mistake of a special kind. It is, namely, a category mistake."

[...] Ryle builds on the work of the philosophers Ludwig Wittgenstein and Arthur Schopenhauer,[3][7] among others. According to Bryan Magee, the central thesis of The Concept of Mind and the essentials of its subsidiary theses were derived from Schopenhauer, whose works Ryle had read as a student, then largely forgotten. Ryle, who believed that he had expounded an original theory, only realized what he had done when someone pointed it out to him after the book's publication.[8]

Richard Webster praises The Concept of Mind for what he sees as its clarity and strength of argument, but suggests that while Ryle's arguments effectively dissolve the mind-body problem, they have failed to bring about a revolution in human knowledge. Webster attributes this to the fact that Ryle's case that subjective aspects of experience such as sensation, memory, consciousness and sense of self are not the essence of "mind" has not been universally accepted by contemporary philosophers, neuroscientists, and psychologists.
Lees verder

[harriechristus]

De mens is het licht en niet de duisternis, het bewustzijn en niet het onbewuste van het brein.

[Piero]

Wittgenstein’s Beetle

In his Philosophical Investigations, Wittgenstein uses an analogy in an attempt to clarify some of the problems involved in thinking of the mind as something over and above behaviour. Imagine, he says, that everyone has a small box in which they keep a beetle. However, no one is allowed to look in anyone else’s box, only in their own. Over time, people talk about what is in their boxes and the word “beetle” comes to stand for what is in everyone’s box.

Through this curious analogy, Wittgenstein is trying to point out that the beetle is very much like like an individual’s mind. No one can know exactly what it is like to be another person or experience things from another’s perspective (look in someone else’s box), but it is generally assumed that the mental workings of other people’s mind are very similar to our own (everyone has a beetle which is more or less similar to everyone else’s). However, it does not really matter – he argues – what is in the box, or whether everyone has a beetle, since there is no way of checking or comparing. In a sense, the word “beetle” – if it is to have any sense or meaning – simply means “what is in the box”. From this point of view, the mind is simply “what is in the box” – or rather “what is in your head”.

Wittgenstein aruges that although we cannot know what it is like to be someone else, to say there must be special mental entity called a mind that makes our experiences private is wrong. Part of the reason he thinks this way is because he considers language to have meaning through public usage. In other words, when we talk of having a mind (or a beetle), we are using a term that we have learnt through conversation and public discourse. Furthermore, the word we have learnt can only ever mean “whatever is in your box” – i.e. your mind – and should not therefore be used to refer to some entity or special mental substance since no one can know that such a thing exists (we cannot see into other people’s boxes).