[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius

Yup, dat heb je met die neo-Austrians...

Sorry voor de onderbreking, ik volg enigzins geamuseerd verder...

Als je vindt dat het niveau omhoog moet, meng je dan gerust eh. Ik ben moe.

"neo-Austrians"? wtf?

[praha]

Oorspronkelijk geplaatst door lombas

Beste, ik zeg het net, maak eens duidelijk wáár ik tegen praat. Hoe kun je constant vragen dat ik verder verdiep, terwijl jijzelf in raadselen spreekt?

beste lombas,
ik spreek waarschijnlijk in raadsels voor jou omdat ik volgens jouw alwetenheid het normaal al lang begrepen had

nog even herhalen
( op zich kan dit toch niet zo raadselachtig zijn )
ik vraag je gewoon waar het recht op eigendom zou uit onstaan wat

[Desiderius]

Oorspronkelijk geplaatst door lombas

Als je vindt dat het niveau omhoog moet, meng je dan gerust eh. Ik ben moe.

"neo-Austrians"? wtf?

Neenee, ik hou wel van zo'n leuke dogmatische clash... dispair is lurking around each corner.

btw, ik ben ook moe.

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door Fozzie

Graag, als jij ook wil antwoorden op mijn vraag. Ik eigen mij niet het recht toe om zonder contract toegang te verlenen tot het eigendom van een ander. Ik vraag dezelfde kans als een hetero om tot zo'n contract te kunnen komen, om beoordeeld te worden aan de hand van mijn kwaliteiten die vereist worden voor die functie, niet aan de hand van mijn toevallige seksuele voorkeur, omdat die er niets zou mogen toe doen (daar het geslacht van mijn partner geen enkele invloed heeft op mijn werkprestaties).

Maar als ik het goed snap dat pleit u op vlak van sollicitaties totale discriminatievrijheid? Het weze genoteerd.

Ik heb één vriendin, en alle andere vrouwen maken nu even geen kans om aan mijn zijde te staan.

Begrijp je?

Dat is hetgeen ik je al heel de tijd (welnu, initiëel Dekoster) tracht voor de ogen te houden. Ik heb zelf bepaald wie mijn vriendin is - net als zij dat deed.

Ik vind Azië niet zo tof. Ik zal dus al uiterste drempels moeten overschrijden (zeg nooit "nooit") voor een Aziatische dame daar staat. Dat is gewoon mijn voorkeur, en daar heeft niemand zaken mee, zelfs die Aziatische mevrouw die naar mijn hand dingt niet.

Dan graag antwoord op mijn vraag: Is het essentiële probleem niet waarom die werkgevers denken niet overweg te kunnen gaan met holebi's (zelfs nog voor ze er mee hebben kennis gemaakt en dus onmogelijk kunnen weten of die persoon al dan niet sympathiek is, laat staan of hij al dan niet geschikt is voor die functie)? Dan maken ze toch al een oordeel nog voordat de sollicitant een eerlijke kans heeft gekregen om zich te bewijzen, zich enkel baserend op hun vooroordelen tegenover holebi's... Het probleem ligt mijns inziens niet bij het feit dat er holebi-sollicitanten zijn, maar bij het feit dat er homohaters zijn.

Natuurlijk is er geen probleem met holebi-sollicitanten, mensen, werknemers, werkgevers, politici, &c. Er is dan ook helemaal geen probleem.

Het probleem met holebi-sollicitanten is maar een sympthoom en eigenlijk niet zo erg. Stel dat die homohatende werkgever ook een dochter heeft van 15 en ze komt tot het besef dat ze lesbisch is. Je zal dan maar op groeien in een homofoob milieu. De hoge zelfmoordcijfers bij holebi-jongeren komen heus niet uit de lucht gevallen... De 2 grootste oorzaken van zelfmoord(gedachten & pogingen) bij holebi-jongeren zijn het zichzelf niet kunnen aanvaarden als holebi of door de ouders / vrienden niet aanvaard worden als holebi, beide oorzaken liggen dus aan een homofoob milieu (immers in een homofoob milieu worden de vooroordelen in stand gehouden en over genomen door de kinderen, als ze dan zelf tot het besef komen dat ze holebi zijn worden ze direct opgezadeld met een uiterst negatief zelfbeeld, wat kan leiden tot zelfmoordgedachten).

Dan wordt die mens geconfronteerd met zijn prejudices, inderdaad - zie ook mijn voorbeeld over de homoschuwende werkgever die absoluut een ingenieur nodig heeft en enkel een homoseksuele kandidaat vindt.

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius

Neenee, ik hou wel van zo'n leuke dogmatische clash... dispair is lurking around each corner.

btw, ik ben ook moe.

Ik hou ook van dogmatische clashes. Maar de inhoud er van is nihil.

[Fozzie]

Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius

Goed, ik zal me dan meteen kandidaat stellen om elk bedrijf dat je met naam en toenaam vermeldt op je site te vertegenwoordigen in een vordering tot schadeloosstelling waar je de eerstkomende eeuw nog niet aan afbetaald bent.

In tweede orde kunnen we die zaken dan nog eens overmaken aan het gerecht. Laster en eerroof, weetjenogwel ?

Kassa kassa....

Dus als een bedrijf zich homofoob op stelt, dan mag dat niet geweten zijn? Het zou nothans een hulpmiddel kunnen zijn: alle bedrijven die liever geen holebi's aanvaarden melden zich op de site, dan weet ik als holebi-sollicitant dat ik daar niet moet solliciteren, of dat ik beter lieg als men bij een sollicitatiegesprek iets vraagt over mijn privéleven. Het zou veel onnodige sollicitatiegesprekken (en dus tijd, energie en geld voor zowel holebi-sollicitant of homofobe werknemer) uit sparen.

De bedrijven die aangemeld worden door de holebi-sollicitant zelf krijgen dan de keuze: ofwel een vermelding op de lijst, of hun homofobie laten vallen...

Laster en eerroof slaan toch op beweringen die niet kloppen en het imago van het "slachtoffer" schenden? Maar als de bewering klopt geldt dan niet "de waarheid kwetst" en is er dan van laster geen sprake meer? Als een bedrijf werkelijk homofoob is, mag dat dan niet eens gezegd worden?

[praha]

Oorspronkelijk geplaatst door lombas

Inderdaad, ja.

oki
dat snap ik
dat is uiteraard logisch eens je dat recht op eigendom op lapjes grond erkent
anders niet

en je argumentatie om dat zo te houden berust verder eenvoudig op het historische feit dat we reeds met eigendomsrecht inzake lapjes grond zitten ?

[praha]

is het dit dat je dan uiteindelijk begrijpt onder natuurrecht ?

[Desiderius]

Oorspronkelijk geplaatst door Fozzie

Dus als een bedrijf zich homofoob op stelt, dan mag dat niet geweten zijn? Het zou nothans een hulpmiddel kunnen zijn: alle bedrijven die liever geen holebi's aanvaarden melden zich op de site, dan weet ik als holebi-sollicitant dat ik daar niet moet solliciteren, of dat ik beter lieg als men bij een sollicitatiegesprek iets vraagt over mijn privéleven. Het zou veel onnodige sollicitatiegesprekken (en dus tijd, energie en geld voor zowel holebi-sollicitant of homofobe werknemer) uit sparen.

De bedrijven die aangemeld worden door de holebi-sollicitant zelf krijgen dan de keuze: ofwel een vermelding op de lijst, of hun homofobie laten vallen...

Laster en eerroof slaan toch op beweringen die niet kloppen en het imago van het "slachtoffer" schenden? Maar als de bewering klopt geldt dan niet "de waarheid kwetst" en is er dan van laster geen sprake meer? Als een bedrijf werkelijk homofoob is, mag dat dan niet eens gezegd worden?

Los van elk principieel debat, is er de vraag naar de praktische kant van de zaak: hoe bewijs je dat een bedrijf(sleider) homofoob is in z'n aanwervingspolitiek. Slechts als hij uitdrukkelijk (in aanwezigheid van getuigen of schriftelijk) stelt dat hij geen homo's in z'n bedrijf wil, kan je hem eventueel gaan aanklagen. In alle andere gevallen heb je geen poot om op te staan.

Ik zou iemand die loopt te zwaaien met z'n seksuele geaardheid/voorkeuren/etc... of religieuze eigenaardigheden/eisen/etc... of zelfs huidskleur al in de eerste plaats niet uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Het ware dat hij/zij een impressionant CV weet voor te leggen en dan nog zou die persoon heel wat krediet in te lopen hebben. Omdat de persoon in kwestie homo, moslim, boedhist, chinees of neger is? Helemaal niet! Maar wél omdat die persoon er duidelijk een punt van wil maken om zich binnen mijn bedrijf als homo, moslim, boedhist, chinees of neger te profileren. En omdat ik herrieschoppers / attention whores a priori niet zie zitten.

Simple as that.
Er is geen wet ter wereld die bedrijfsleiders verplicht om "objectief" te zijn in hun aanwervingspolitiek.

Vandaar: wees heel voorzichtig met het enthousiast publiceren van allerlei insinuaties die je niet met harde bewijzen kan onderbouwen.

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door praha

beste lombas,
ik spreek waarschijnlijk in raadsels voor jou omdat ik volgens jouw alwetenheid het normaal al lang begrepen had

nog even herhalen
( op zich kan dit toch niet zo raadselachtig zijn )
ik vraag je gewoon waar het recht op eigendom zou uit onstaan wat

Ik noem mezelf niet alwetend - allerminst.

Bon, nu vraag je weer naar het recht op eigendom. Ik heb je daar reeds een antwoord op gegeven; waarop de weerkaatsing "jamaar wat als we dat nu eens omdraaien" steevast aan de orde is. Maar goed, ik leg het nog een keer uit.

Ik kom op de wereld. Ik heb honger. Ik wil leven. Wil ik niet leven, dan pleeg ik zelfmoord. Wil ik leven, dan moet ik in een aantal behoeften voorzien. Ben ik in de onmogenlijkheid dat de doen, dan zal ik sterven. De mensen op Paaseiland maakten verkeerde beslissingen, en konden hun samenleving niet in stand houden. Normaal gezien zal een mens die in leven wil blijven, alles doen wat hij of zij denkt dat goed is om in leven te blijven. Men noemt dat logisch deductivisme. Doe ik dingen waarvan ik denk dat ze niet goed zijn om in leven te blijven, dan wil ik ook niet in leven te blijven - of ik denk dat door bijvoorbeeld in mijn aorta te snijden, ik een beter leven leidt; waarop een ondervinding me zal duidelijk maken dat zoiets enkel een betere dood dient. Dat is dus een menselijk aspect: falen, mislukking. Ik wed alles op een schone deerne omdat ik denk dat we gelukkig worden. Dan komen de kinderen, de gedwongen stationcar, de knappe studentes aan de universiteit waar ik slechts een miserabele bibliotheekassistent ben, de kerel aan bushalt die me opzij dringt om eerst een plaatsje te hebben - en de frustraties volgen. Ik begin uit te vallen tegen mijn vrouw, en zij zoekt haar zielslust elders. Ik faal. Maar ik leer. Op die manier bouwt het leven zich: indien ik wens te leven, dan zal ik de dingen doen die ik goed acht om te kunnen leven. Hoe kan ik leven? Door in behoeften te voorzienen. De eerste mens op deze aarde kwam een struik tegen, en aan die struik groeiden bessen. Hij leerde dat de bessen goed waren om hem in leven te houden. Toen andere mensen kwamen, leerden ze dat bessen goed zijn, maar dat die ene mens de bessen nodig had om in leven te blijven. Hoe konden ze nu toch aan bessen geraken zonder geweld te initiëren tegen de man? Misschien door elders noten te verzamelen en die te ruilen? Markten ontstaan, en door voor zichzelf te voorzien, verkregen mensen diversificatie van allerlei zaken. Een bepaald stuk land is al eeuwen in het bezit van mijn familie: al mijn voorouders hebben het land beploegd - zij deden dat met een paard, ik met paardenkracht. Ik steek mijn energie in het land om een opbrengst te verzekeren. Anderen steken hun energie in andere zaken. Vermits ik niet én potten, én huizen, én wijn &c kan maken, ruilen mijn medemens en ik bepaalde zaken. Zou ik ergens het recht kunnen vinden om plots bij de pottenbakker binnen te vallen en de potten waar hij voor gewerkt heeft, te gaan ruilen voor wijn en alles leeg te zuipen? Heb ik het recht op een honderste van de potten als er honderd mensen in het dorp wonen? Dat "recht" is niets dan een aanspraak. Ik zeg tegen de pottenbakker: ik heb recht op één van jouw honderd potten. Zelfs als ik hem één honderste van mijn graan geef; is dat een eerlijke ruil? Stel dat op het einde van het jaar alle inwoners alle goederen verzamelen, kan men spreken van een eerlijke verdeling als het een bende dronkelappen betreft? Men hoort uit te gaan van vrijwillige ruil voor de goederen die men produceert, omdat het de goederen zijn van de producent. Alles heeft een producent, ook liefde. Daarom kies ik de persoon met wie ik liefde deel. De liefde die ik geef, is mijn eigendom, en ik handel er vrijwillig mee - omdat ik dat wat ik terugkrijg, hoger acht dan wat ik geef (al is het minder, dan blijft er een aspect van tegemoetkoming, vrede, &c).

&c&c&c

[Heftruck]

Oorspronkelijk geplaatst door Fozzie

Dus als een bedrijf zich homofoob op stelt, dan mag dat niet geweten zijn? Het zou nothans een hulpmiddel kunnen zijn: alle bedrijven die liever geen holebi's aanvaarden melden zich op de site, dan weet ik als holebi-sollicitant dat ik daar niet moet solliciteren, of dat ik beter lieg als men bij een sollicitatiegesprek iets vraagt over mijn privéleven. Het zou veel onnodige sollicitatiegesprekken (en dus tijd, energie en geld voor zowel holebi-sollicitant of homofobe werknemer) uit sparen.

De bedrijven die aangemeld worden door de holebi-sollicitant zelf krijgen dan de keuze: ofwel een vermelding op de lijst, of hun homofobie laten vallen...

Laster en eerroof slaan toch op beweringen die niet kloppen en het imago van het "slachtoffer" schenden? Maar als de bewering klopt geldt dan niet "de waarheid kwetst" en is er dan van laster geen sprake meer? Als een bedrijf werkelijk homofoob is, mag dat dan niet eens gezegd worden?

Het is zo wel heel gemakkelijk om iemand zwart te maken.

[Dekoster]

Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius

Los van elk principieel debat, is er de vraag naar de praktische kant van de zaak: hoe bewijs je dat een bedrijf(sleider) homofoob is in z'n aanwervingspolitiek. Slechts als hij uitdrukkelijk (in aanwezigheid van getuigen of schriftelijk) stelt dat hij geen homo's in z'n bedrijf wil, kan je hem eventueel gaan aanklagen. In alle andere gevallen heb je geen poot om op te staan.

Ik zou iemand die loopt te zwaaien met z'n seksuele geaardheid/voorkeuren/etc... of religieuze eigenaardigheden/eisen/etc... of zelfs huidskleur al in de eerste plaats niet uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Het ware dat hij/zij een impressionant CV weet voor te leggen en dan nog zou die persoon heel wat krediet in te lopen hebben. Omdat de persoon in kwestie homo, moslim, boedhist, chinees of neger is? Helemaal niet! Maar wél omdat die persoon er duidelijk een punt van wil maken om zich binnen mijn bedrijf als homo, moslim, boedhist, chinees of neger te profileren. En omdat ik herrieschoppers / attention whores a priori niet zie zitten.

Simple as that.
Er is geen wet ter wereld die bedrijfsleiders verplicht om "objectief" te zijn in hun aanwervingspolitiek.

Vandaar: wees heel voorzichtig met het enthousiast publiceren van allerlei insinuaties die je niet met harde bewijzen kan onderbouwen.

Het is niet zo zeer dat iemand zich als homo in een bedrijf wil profileren he, maar net om nadien geen narigheden te krijgen. Want ooit komt men er achter dat iemand gay is en dan kan men zeggen dat men gelogen heeft en die ook buitengooiën. Dus ja dis is een mes die aan beide kanten blijft snijden he. Ik ben zo al geen herrieschopper maar wil gewoon eerlijk zijn met mijn mogelijke werkgever van bij het begin. Als die dat ziet als herrie schoppen is dat zijn zaak, dan wil ik niet eens voor dergelijk werkgever gaan werken.

Dat zijn mensen die naar hen zelf zien en niet verder zien dan hun neus lang is en mijn capaciteiten en mogelijkheden binnen hun bedrijf niet eens waard.

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door praha

oki
dat snap ik
dat is uiteraard logisch eens je dat recht op eigendom op lapjes grond erkent
anders niet

en je argumentatie om dat zo te houden berust verder eenvoudig op het historische feit dat we reeds met eigendomsrecht inzake lapjes grond zitten ?

Nee, want een groep mensen mag dus van mij gerust beslissen al hun eigendommen af te schaffen; en dan kan dat historische den boom in. Het historische aspect is voor mij belangrijk in casu die libertariërs die menen dat één keer alles vlak ende gelyck trekken, rechtvaardig is. Gezien mijn voorouders, die na te gaan zijn tot de vijftiende eeuw, gewerkt hebben voor de plaats waar ik nu sta.

[Fozzie]

Oorspronkelijk geplaatst door lombas

Ik heb één vriendin, en alle andere vrouwen maken nu even geen kans om aan mijn zijde te staan.

Begrijp je?

Dat is hetgeen ik je al heel de tijd (welnu, initiëel Dekoster) tracht voor de ogen te houden. Ik heb zelf bepaald wie mijn vriendin is - net als zij dat deed.

Ik vind Azië niet zo tof. Ik zal dus al uiterste drempels moeten overschrijden (zeg nooit "nooit") voor een Aziatische dame daar staat. Dat is gewoon mijn voorkeur, en daar heeft niemand zaken mee, zelfs die Aziatische mevrouw die naar mijn hand dingt niet.



Natuurlijk is er geen probleem met holebi-sollicitanten, mensen, werknemers, werkgevers, politici, &c. Er is dan ook helemaal geen probleem.



Dan wordt die mens geconfronteerd met zijn prejudices, inderdaad - zie ook mijn voorbeeld over de homoschuwende werkgever die absoluut een ingenieur nodig heeft en enkel een homoseksuele kandidaat vindt.

Je voorkeur is toch gebaseerd op eigenschappen die in die context belangrijk zijn. Op vlak van een liefdesrelatie liggen die voorwaarden (normaal gezien) helemaal anders dan bij een werkgever-werknemer-relatie. Bij een liefdesrelatie ben ik er volledig van overtuigd dat seksuele voorkeur, uiterlijk, seksappeal, enz... eigenschappen zijn die bepalend zijn voor het al dan niet aan gaan van een liefdesrelatie. Bij een werkgever-werknemer-relatie zouden er toch in hoofdzaak andere voorwaarden moeten spelen: diploma's, ervaring, vakbekwaamheid (in sommige jobs ook uiterlijk)... Maar ik kan mij buiten prostitué(e) geen enkele job in beelden waar seksuele voorkeur een bepalende factor kan zijn.

Een voorkeur hebben voor iemand als liefdespartner is nog niet hetzelfde als alle personen die niet dezelfde eigenschappen hebben als die persoon bestempelen als minderwaardig of zo.

Als je zegt "er is geen probleem" bedoel je dan ook dat homofobie geen probleem is? Zelfs niet als het de hoofdoorzaak van zelfmoord bij holebi-jongeren is (want eigenlijk is een holebi-sollicitant weigeren vergeleken met dit maatschappelijk probleem maar een lichte uiting van homofobie)?

[Dekoster]

Oorspronkelijk geplaatst door lombas

Nee, want een groep mensen mag dus van mij gerust beslissen al hun eigendommen af te schaffen; en dan kan dat historische den boom in. Het historische aspect is voor mij belangrijk in casu die libertariërs die menen dat één keer alles vlak ende gelyck trekken, rechtvaardig is. Gezien mijn voorouders, die na te gaan zijn tot de vijftiende eeuw, gewerkt hebben voor de plaats waar ik nu sta.

wat uw voorouders deden doet niets ter zaken het gaat hem over nu en het heden niet om het verleden.

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door Fozzie

Je voorkeur is toch gebaseerd op eigenschappen die in die context belangrijk zijn. Op vlak van een liefdesrelatie liggen die voorwaarden (normaal gezien) helemaal anders dan bij een werkgever-werknemer-relatie. Bij een liefdesrelatie ben ik er volledig van overtuigd dat seksuele voorkeur, uiterlijk, seksappeal, enz... eigenschappen zijn die bepalend zijn voor het al dan niet aan gaan van een liefdesrelatie. Bij een werkgever-werknemer-relatie zouden er toch in hoofdzaak andere voorwaarden moeten spelen: diploma's, ervaring, vakbekwaamheid (in sommige jobs ook uiterlijk)... Maar ik kan mij buiten prostitué(e) geen enkele job in beelden waar seksuele voorkeur een bepalende factor kan zijn.

Een voorkeur hebben voor iemand als liefdespartner is nog niet hetzelfde als alle personen die niet dezelfde eigenschappen hebben als die persoon bestempelen als minderwaardig of zo.

Als je zegt "er is geen probleem" bedoel je dan ook dat homofobie geen probleem is? Zelfs niet als het de hoofdoorzaak van zelfmoord bij holebi-jongeren is (want eigenlijk is een holebi-sollicitant weigeren vergeleken met dit maatschappelijk probleem maar een lichte uiting van homofobie)?

Neen, ik zeg dat er rond holebi-sollicitaties helemaal geen probleem is in mijn opinie. Zelfs al plegen holebi's zelfmoord omdat ze afgewezen worden bij een job-application, dan nog heeft de werkgever alle recht om iemand een job te weigeren omwille van diens geaardheid, mocht hij die al dan niet kennen.

En de kwalificaties voor een job zullen heb jij niet in te vullen: dat zal de werkgever wel doen. Als die een doctor in de rechten wilt om de stoep te vegen en niemand anders, dan zal hij met rede zelfs de meest ervaren stoepveger legitiem weigeren.

En als ik nu per se een blonde stoot als secretaresse wil omdat ik daar al decennia over fantaseer, dan is dat wat ik zal vragen.

[Heftruck]

*knip*

[Desiderius]

Oorspronkelijk geplaatst door Dekoster

Het is niet zo zeer dat iemand zich als homo in een bedrijf wil profileren he, maar net om nadien geen narigheden te krijgen. Want ooit komt men er achter dat iemand gay is en dan kan men zeggen dat men gelogen heeft en die ook buitengooiën. Dus ja dis is een mes die aan beide kanten blijft snijden he. Ik ben zo al geen herrieschopper maar wil gewoon eerlijk zijn met mijn mogelijke werkgever van bij het begin. Als die dat ziet als herrie schoppen is dat zijn zaak, dan wil ik niet eens voor dergelijk werkgever gaan werken.

Dat zijn mensen die naar hen zelf zien en niet verder zien dan hun neus lang is en mijn capaciteiten en mogelijkheden binnen hun bedrijf niet eens waard.

Seksuele geaardheid/voorkeur/... is in 99% van de gevallen geen kwalificatie die enige relevantie heeft voor de job. In diezelfde 99% van de gevallen heeft de werkgever daar dus ook geen zaken mee en kan hij je op basis van dat ene feit niet ontslaan. Laat staan betichten van leugenachtigheid. Ik kan morgen een CV rondsturen van 1000 blz. waarin ik van naaldje tot draadje elk aspect van mijn voorgeschiedenis / persoonlijkheid /... toelicht. Verwacht echter niet meteen een positief antwoord tenzij ik toevallig een liefhebber van autobiografieën zou treffen.

Als ik in een sollicitatiebrief iets lees in te stijl van "let op: ik ben homoseksueel", dan mag ik dat opvatten als komende van iemand die zich wil profileren as such. Lijkt me logisch. En zelfs al vergis ik me, dan nog heb ik het recht om me te vergissen. Het is de sollicitant zelf die deze vergissing heeft veroorzaakt. Uit mijn negatieve respons hoef je dan ook niet meteen te concluderen dat ik homofoob zou zijn, wat absoluut niet het geval is.

[Fozzie]

Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius

Los van elk principieel debat, is er de vraag naar de praktische kant van de zaak: hoe bewijs je dat een bedrijf(sleider) homofoob is in z'n aanwervingspolitiek. Slechts als hij uitdrukkelijk (in aanwezigheid van getuigen of schriftelijk) stelt dat hij geen homo's in z'n bedrijf wil, kan je hem eventueel gaan aanklagen. In alle andere gevallen heb je geen poot om op te staan.

Ik zou iemand die loopt te zwaaien met z'n seksuele geaardheid/voorkeuren/etc... of religieuze eigenaardigheden/eisen/etc... of zelfs huidskleur al in de eerste plaats niet uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Het ware dat hij/zij een impressionant CV weet voor te leggen en dan nog zou die persoon heel wat krediet in te lopen hebben. Omdat de persoon in kwestie homo, moslim, boedhist, chinees of neger is? Helemaal niet! Maar wél omdat die persoon er duidelijk een punt van wil maken om zich binnen mijn bedrijf als homo, moslim, boedhist, chinees of neger te profileren. En omdat ik herrieschoppers / attention whores a priori niet zie zitten.

Simple as that.
Er is geen wet ter wereld die bedrijfsleiders verplicht om "objectief" te zijn in hun aanwervingspolitiek.

Vandaar: wees heel voorzichtig met het enthousiast publiceren van allerlei insinuaties die je niet met harde bewijzen kan onderbouwen.

Natuurlijk zou zo'n vermelding enkel kunnen met bewijzen of zeer sterke aanwijzingen.

Maar je haalt net het belangrijkste in de discussie naar boven: een sollicitant moet beoordeeld worden op zijn CV, niet op het feit of hij al dan niet blank, hetero of christen is. Elke weldenkende sollicitant zal dat ook niet in zijn CV zetten. Maar wat doe je als ze er zelf rechtstreeks om vragen, zoals ik al een paar keer heb meegemaakt (omdat ik toevallig op de Holebifederatie heb gewerkt), of onrechtstreeks als ze vragen hoe je vrouw heet (want bij de eerste kennismaking wordt er toch vaak gevraagd naar je gezinssituatie, al is het informeel)?

[lombas]

Oorspronkelijk geplaatst door Dekoster

wat uw voorouders deden doet niets ter zaken het gaat hem over nu en het heden niet om het verleden.

Toch wel, want mijn voorouders hadden evenveel recht, hun eigendom te geven aan wie of wat ze wilden.

Raar trouwens dat men vroeger enorm veel aan "goede werken en instellingen" gaf. Maar ja, als je de helft van je leven in staatspflicht bent, geraak je gefrustreerd en geef je alles aan je kinderen alleen natuurlijk.