Vaticaan keurt condooms goed in strijd tegen AIDS - Pagina 28

system · 13 maart 2007, 17:08

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

God is mens geworden, is gestorven en verrezen. Dat is het kerugma van een christen.

Over alles kan gesproken worden met andere religies, maar aan het kerugma kan men niet komen, want dat is de intiemste en belangrijkste kern van ons geloof. Vermits andere religies zoals het jodendom en de islam dit al a priori verwerpen, is dialoog op theologisch niveau vreselijk moeilijk. Dus blijft het bij handjes schudden en goede verstandhoudingen.

Het is noodzakelijk voor de wereldvrede, maar nutteloos op confessioneel vlak.

Vindt u nu zelf niet dat bovenstaande eigenlijk allemaal naast de kwestie is? Ik denk dat de kern van het probleem ligt bij de dogmatiek van de Godsdiensten van het Boek. Iedereen wil zijn gelijk halen omdat hij denkt dat hij, en hij alléén, de waarheid heeft. God staat hier boven, ver boven.

Judokus · 13 maart 2007, 17:36

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Vindt u nu zelf niet dat bovenstaande eigenlijk allemaal naast de kwestie is? Ik denk dat de kern van het probleem ligt bij de dogmatiek van de Godsdiensten van het Boek. Iedereen wil zijn gelijk halen omdat hij denkt dat hij, en hij alléén, de waarheid heeft. God staat hier boven, ver boven.

Tussen de christelijke strekkingen ligt de kern van de oecumene inderdaad bij dogmatisme.

In het interreligieus debat (bv. met de islam, hindoeïsme, jodendom,...) gaat het niet meer over dogmatisme, maar over veel dieperliggende en onvergelijkbare "kerugma's". Daardoor dat het interreligieus debat niet kan lukken, want toegeven aan de andere betekent soms je eigen godsdienst opdoeken.
Bv. Jezus is Zoon van God: ontwistbaar voor christenen, volledig onaanvaardbaar voor moslims en joden.

system · 13 maart 2007, 18:01

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

Tussen de christelijke strekkingen ligt de kern van de oecumene inderdaad bij dogmatisme.

In het interreligieus debat (bv. met de islam, hindoeïsme, jodendom,...) gaat het niet meer over dogmatisme, maar over veel dieperliggende en onvergelijkbare "kerugma's". Daardoor dat het interreligieus debat niet kan lukken, want toegeven aan de andere betekent soms je eigen godsdienst opdoeken.
Bv. Jezus is Zoon van God: ontwistbaar voor christenen, volledig onaanvaardbaar voor moslims en joden.

Dat is toch allemaal futiel. Totaal betekenisloos voor God. Kerugma's! Waar zijn jullie toch mee bezig 'in hemelsnaam'.

Judokus · 13 maart 2007, 18:09

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Dat is toch allemaal futiel. Totaal betekenisloos voor God. Kerugma's! Waar zijn jullie toch mee bezig 'in hemelsnaam'.

Als je een religie zou ontkleden, tot op het allernaaktste, dan heb je het "kerugma". Als je het "kerugma" weglaat, dan is een religie dood.

Die 'naakte kernen' zijn niet, zoals jij beweert, hetzelfde (religieus relativisme). Er zijn onoverbrugbare verschillen tussen de kerugma's van de godsdiensten, zelfs tussen de monotheïstische godsdiensten.

system · 13 maart 2007, 18:16

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

Als je een religie zou ontkleden, tot op het allernaaktste, dan heb je het "kerugma". Als je het "kerugma" weglaat, dan is een religie dood.

Die 'naakte kernen' zijn niet, zoals jij beweert, hetzelfde (religieus relativisme). Er zijn onoverbrugbare verschillen tussen de kerugma's van de godsdiensten, zelfs tussen de monotheïstische godsdiensten.

Om het heel, heel simplistisch te zeggen: de naakte kern van elke godsdienst is dat er een geloof is in een opperwezen, schepper van alle dingen, waarvoor men eerbied en ontzag verschuldigd is en die (indien hij dat wilt) de gelovige 'zegent' om het maar eenvoudig te zeggen. Ieder godsdienst heeft daarvoor geplogenheden. Meer is een godsdienst niet. Uiteindelijk gaat het over hetzelfde wezen bij alle godsdiensten (god heeft vele namen). Waar maken jullie altijd zo'n heisa over? Is toch zeer primitief allemaal.

Judokus · 13 maart 2007, 18:28

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Om het heel, heel simplistisch te zeggen: de naakte kern van elke godsdienst is dat er een geloof is in een opperwezen, schepper van alle dingen, waarvoor men eerbied en ontzag verschuldigd is en die (indien hij dat wilt) de gelovige 'zegent' om het maar eenvoudig te zeggen. Ieder godsdienst heeft daarvoor geplogenheden. Meer is een godsdienst niet. Uiteindelijk gaat het over hetzelfde wezen bij alle godsdiensten (god heeft vele namen). Waar maken jullie altijd zo'n heisa over? Is toch zeer primitief allemaal.

U maakt het primitief. Quod non:

U reduceert de waarheid van de christen:
Jezus Christus is Heer en is op de Aarde gekomen, heeft geleden, gestorven en is verrezen.
Dit is geen dogma, maar geschiedenis. Dit is het christelijk kerugma. En hier kan niemand een gram van afdoen.

system · 13 maart 2007, 18:38

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

U maakt het primitief. Quod non:

U reduceert de waarheid van de christen:
Jezus Christus is Heer en is op de Aarde gekomen, heeft geleden, gestorven en is verrezen.
Dit is geen dogma, maar geschiedenis. Dit is het christelijk kerugma. En hier kan niemand een gram van afdoen.

Ik zou er toch maar minstens een kilo afdoen.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 21:14

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

Onze paus Benedictus XVI maakt dezelfde analyse als u en ik, i.v.m. de 'ontgoddelijking' van de Eucharistie:

In het document 'Exhortatio Eucharistae' vat Benedictus de resultaten van de bisschoppensynode over de eucharistie samen, die een half jaar na zijn aantreden in april 2005 in het Vaticaan werd gehouden. De paus herhaalt dat niet-rooms-katholieken niet tot de communie kunnen worden toegelaten.

Weliswaar hunkert Benedictus naar meer eenheid tussen de christenen, maar het respect voor het sacrament verbiedt naar zijn mening rooms-katholieken de eucharistie terug te brengen tot een middel om eenheid tussen de christenen te bereiken.

De paus pleit voor meer missen in het Latijn. "Het is goed als behalve de lezingen, de preek en de voorbeden de plechtigheid in de Latijnse taal wordt gehouden’’, schrijft hij. Sinds het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) zijn de meeste missen in de volkstaal. Alleen de vaste gezangen, zoals het Kyrie, het Gloria en het Sanctus, zijn vaak nog in het Latijn.

Benedictus constateert dat eucharistievieringen niet altijd volgens de regels van de kerk verlopen. Hij kritiseert bijvoorbeeld de "ongepaste geldingsdrang’’ van priesters, maar roept tegelijkertijd de gelovigen op zich op het wezen van de eucharistie, volgens Benedictus "de verheerlijking van de gehele wereld’’, te bezinnen.

bron: rknieuws.net

Een verheugend feit dat eindelijk eens erkend wordt dat er inderdaad heel wat fout is gelopen sedert Vatikaan II m.b.t. de liturgie. In dit pauselijke document weerklinkt heel duidelijk de stem van mgr. Gamber zaliger die dit al heel snel aankaartte nadat de storm door de Latijnse liturgie waaide.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 21:16

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Goed, maar 'God' zal zich toch niet gekwetst voelen als iemand hem aanbidt zijnde moslim of christen of jood of hindoe? Maakt eigenlijk toch niets uit, voorzover je 'Hem' maar aanbidt. Ik begrijp uw objecties tegenover zulke zienswijze niet.

Of God zich "gekwetst" voelt, weet ik niet daar het mij als mens onmogelijk is in die mate tot God door te dringen. Wel geloof ik dat God slechts, zoals het evangelie stelt, in geest en waarheid (!) hoort aanbeden te worden. Wie een valse voorstelling van God maakt, bidt hem dus niet in waarheid aan. Wel in dwaling. God zal evenwel ieder oordelen naar de zuiverheid van zijn intentie.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 21:17

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Dat is toch allemaal futiel. Totaal betekenisloos voor God. Kerugma's! Waar zijn jullie toch mee bezig 'in hemelsnaam'.

Hoe weet u dat, dat dit voor God "betekenisloos" is?

system · 13 maart 2007, 21:51

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Of God zich "gekwetst" voelt, weet ik niet daar het mij als mens onmogelijk is in die mate tot God door te dringen. Wel geloof ik dat God slechts, zoals het evangelie stelt, in geest en waarheid (!) hoort aanbeden te worden. Wie een valse voorstelling van God maakt, bidt hem dus niet in waarheid aan. Wel in dwaling. God zal evenwel ieder oordelen naar de zuiverheid van zijn intentie.

U spreekt zich tegen. Vermits u zelf zegt dat we niet kunnen doordringen tot god kunnen we ons geen voorstelling kunnen maken van hem. God tart elke voorstelling. We kunnen ons hem niet voorstellen en dus kunnen we ook geen valse voorstelling over hem maken.

Met een boutade: we kunnen over god niet zeggen w�*t hij is. Wel kunnen we misschien zeggen wat hij niet is. En zelfs dat kunnen we niet volgens mij.

system · 13 maart 2007, 21:54

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Hoe weet u dat, dat dit voor God "betekenisloos" is?

Omdat god mijnsinziens zich niet bemoeit met de mensen. God beweegt zich niet op dit niveau. Anders liet hij niet toe dat een kind van 7 jaar kanker kreeg om het na 2 jaren intensief lijden te laten sterven.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 21:55

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

U spreekt zich tegen. Vermits u zelf zegt dat we niet kunnen doordringen tot god kunnen we ons geen voorstelling kunnen maken van hem. God tart elke voorstelling. We kunnen ons hem niet voorstellen en dus kunnen we ook geen valse voorstelling over hem maken.

Met een boutade: we kunnen over god niet zeggen w�*t hij is. Wel kunnen we misschien zeggen wat hij niet is. En zelfs dat kunnen we niet.

Waar spreek ik mij dan wel tegen?

Wij kennen God slechts door de Openbaring en slechts door dit laatste kunnen we ons een beeld vormen van Gods grootheid, goedheid, eeuwigheid, enz.

In de oosterse theologie heeft men altijd eerder de nadruk gelegd op de vanzelfsprekende eigenschappen van God enerzijds en op het ontkennende anderzijds. De zogenaamde apofatische theologie staat nog steeds centraal bij de orthodoxen.

system · 13 maart 2007, 21:56

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Waar spreek ik mij dan wel tegen?

Wij kennen God slechts door de Openbaring en slechts door dit laatste kunnen we ons een beeld vormen van Gods grootheid, goedheid, eeuwigheid, enz.

In de oosterse theologie heeft men altijd eerder de nadruk gelegd op de vanzelfsprekende eigenschappen van God enerzijds en op het ontkennende anderzijds. De zogenaamde apofatische theologie staat nog steeds centraal bij de orthodoxen.

Ja maar dat is nu het verschil tussen u en mij: ik geloof niet in die openbaring. De openbaring is mensenwerk om dingen te verklaren, om het leven zinvol te maken. In die zin respecteer ik elke openbaring op voorwaarde dat iedereen vrij is die aan te nemen of niet.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 21:58

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Ja maar dat is nu het verschil tussen u en mij: ik geloof niet in die openbaring.

Dat kan best, maar dat lijkt me geen opwerping i.v.m. uw stelling dat ik mij zou tegenspreken.

system · 13 maart 2007, 22:00

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Dat kan best, maar dat lijkt me geen opwerping i.v.m. uw stelling dat ik mij zou tegenspreken.

Neen maar als je geen hoogte kunt krijgen van god omdat hij elk menselijk voorstellingsvermogen te boven gaat, wat voor zin heeft het dan hem 'te eren' of 'hem te erkennen' , laat staan 'hem lief te hebben'. We moeten ernstig blijven.

Jan van den Berghe · 13 maart 2007, 22:02

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Neen maar als je geen hoogte kunt krijgen van god omdat hij elk menselijk voorstellingsvermogen te boven gaat, wat voor zin heeft het dan hem 'te eren' of 'hem te erkennen' , laat staan 'hem lief te hebben'. We moeten ernstig blijven.

Je kan God benaderen door Zijn openbaring en daarop voort bordurend door ons verstand. Uit Gods liefde vloeit onze liefde voort, daar God Zijn hoogste goed aan ons geschonken heeft, nl. Zijn Zoon.

Judokus · 13 maart 2007, 22:03

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door system

Omdat god mijnsinziens zich niet bemoeit met de mensen. God beweegt zich niet op dit niveau. Anders liet hij niet toe dat een kind van 7 jaar kanker kreeg om het na 2 jaren intensief lijden te laten sterven.

Het Lijden en God.
Iemand zei hierover, toen iemand vroeg waarom hij geloofde in God terwijl er zoveel lijden was:

Ik kan God slechts aanvaarden, omdat Hij een lijdende God is.

system · 13 maart 2007, 22:11

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe

Je kan God benaderen door Zijn openbaring en daarop voort bordurend door ons verstand. Uit Gods liefde vloeit onze liefde voort, daar God Zijn hoogste goed aan ons geschonken heeft, nl. Zijn Zoon.

Ik probeer u redenering te begrijpen maar het valt me moeilijk. Ik vat niet dat mensen zoiets kunnen geloven. En dit is geenzins denigrerend bedoeld.

system · 13 maart 2007, 22:14

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Judokus

Het Lijden en God.
Iemand zei hierover, toen iemand vroeg waarom hij geloofde in God terwijl er zoveel lijden was:

Ik kan God slechts aanvaarden, omdat Hij een lijdende God is.

Vindt u die uitleg toch niet wat magertjes?

Als u nu tegen mij had gezegd: ik begrijp evenmin dat god dit kind heeft laten sterven, dan zou ik dit een redelijk antwoord gevonden hebben. Een lijdende god? Een lijdend kind ja!