Besparen op onderwijs

[Andy]

Bourdieu zegt echter ook dat die capaciteiten (=dat culturele kapitaal) van generatie op generatie wordt doorgegeven binnen een redelijk gesloten circuit. Mensen die van thuis uit het belang van studeren meekrijgen, hebben een grotere kans om te slagen op school en later hun kinderen te wijzen op het belang van studies. Kinderen die nooit op het belang van studies gewezen worden, zullen zich minder inzetten.

Je kan dat idd gaan verklaren vanuit de 'eigen inzet', of je kan gaan kijken vanwaar die 'eigen inzet' afkomstig is. Indien de slaagkansen, of zelfs de kansen op een job in hoofdzaak zouden afhangen van de eigen inzet, dan kan die inzet intergenerationele kloven niet verklaren. (het feit dat kinderen van topmanagers het beter doen dan het gemiddelde, terwijl kinderen van armen het bvb minder goed doen, zelfs wanneer er geen financiële barrières bestaan) De bijdrage van Bourdieu bestaat er ondermeer uit dat hij - met zijn aandacht voor het culturele en sociale kapitaal - stelde dat onderwijs die kloof bijna nooit zal kunnen dichten, aangezien zoiets als 'inzet voor school' niet aan iedereen wordt meegegeven.

[Heftruck]

Oorspronkelijk geplaatst door IronChef

Mensen die willen besparen op onderwijs dienen opgehangen te worden aan hun duimen.

Alsof overheidssubsidiëring het onderwijs zo fantastisch heeft gemaakt.

[Txiki]

Oorspronkelijk geplaatst door Another Jack

Zeer goede en correcte analyse, hij vertrekt zoals zoveel sociologen doen in die deterministische gesloten sociale kasten.

Het is echter niet zo deterministisch als het lijkt: een individu mét capaciteiten drijft meestal vanzelf naar boven.

Voorbeelden:
Michel Onfray: zijn ouders werkten als arbeiders in een kaasfabriek.
Dimitri Verhulst: wie het boek gelezen heeft of de film gezien weet wat ik bedoel
Wilfried Martens: groeide op in ellende.
Roland van Campenhout: komt uit een marginaal milieu

...

En Bourdieu zelf...

[Another Jack]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

Bourdieu zegt echter ook dat die capaciteiten (=dat culturele kapitaal) van generatie op generatie wordt doorgegeven binnen een redelijk gesloten circuit. Mensen die van thuis uit het belang van studeren meekrijgen, hebben een grotere kans om te slagen op school en later hun kinderen te wijzen op het belang van studies. Kinderen die nooit op het belang van studies gewezen worden, zullen zich minder inzetten.

Je kan dat idd gaan verklaren vanuit de 'eigen inzet', of je kan gaan kijken vanwaar die 'eigen inzet' afkomstig is. Indien de slaagkansen, of zelfs de kansen op een job in hoofdzaak zouden afhangen van de eigen inzet, dan kan die inzet intergenerationele kloven niet verklaren. (het feit dat kinderen van topmanagers het beter doen dan het gemiddelde, terwijl kinderen van armen het bvb minder goed doen, zelfs wanneer er geen financiële barrières bestaan) De bijdrage van Bourdieu bestaat er ondermeer uit dat hij - met zijn aandacht voor het culturele en sociale kapitaal - stelde dat onderwijs die kloof bijna nooit zal kunnen dichten, aangezien zoiets als 'inzet voor school' niet aan iedereen wordt meegegeven.

Zoal ik in een andere draad al aangaf, Bourdieu geeft een schitterende en accurate analyse, maar geen alternatief voorstel.

Bourdieu zou trouwens gruwelen van het feit dat GOK-beleid blind en onmachtig staat tegenover de nefaste drempel genaamd: ouders.

[Txiki]

Oorspronkelijk geplaatst door Another Jack

Zoal ik in een andere draad al aangaf, Bourdieu geeft een schitterende en accurate analyse, maar geen alternatief voorstel.

Bourdieu zou trouwens gruwelen van het feit dat GOK-beleid blind en onmachtig staat tegenover de nefaste drempel genaamd: ouders.

Daarover zou hij zeggen dat het niet aan hem is om een alternatief op tafel te leggen.

[alice]

Oorspronkelijk geplaatst door Another Jack

Zoal ik in een andere draad al aangaf, Bourdieu geeft een schitterende en accurate analyse, maar geen alternatief voorstel.

Bourdieu zou trouwens gruwelen van het feit dat GOK-beleid blind en onmachtig staat tegenover de nefaste drempel genaamd: ouders.

Daarom moet je wanneer je meer kansen wilt bieden, aan ieder kind, achter de voordeur komen van kinderen die het slecht doen op school!

Je moet ouders durven aanspreken, en cultuur of religie mogen geen obstakel zijn om dat gesprek uit de weg te gaan, maar dan blijft de voorwaarde wel dat ouders je verstaan, de taal spreken! Enig idee hoeveel moeders en vaders dit niet kunnen? Die ouders lezen de brieven van school niet, gaan niet naar ouderavonden, kijken geen agenda na en snappen niets van het belang van onderwijs in Vlaanderen, dat maakt hun kinderen "achtergesteld".
Thuis worden die kinderen niet gestimuleerd, voor hen geen muziekschool of tekenlessen, geen hulp voor wat aan leerstof niet begrepen werd, vader is afwezig en moeder heeft de zelfredzaamheid van een kleuter! Daar ligt de oorzaak en niet in het onderwijs wat met moederklasjes, huiswerkbegeleiding, extra taallessen, zorgcoachen, al genoeg doet!

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Txiki

Daarover zou hij zeggen dat het niet aan hem is om een alternatief op tafel te leggen.

Dat soort kritieken is dus irrelevant - al moet ik op jou vertrouwen dat Bourdieu zo iemand is.

'Ik vind niet dat mensen moeten eten. Dat is tijdverlies en verzwakt de moraliteit.'

'Heb jij een alternatief?'

'Dat is niet aan mij.'

'Maar vooronderstelt je kritiek niet een alternatief? Hoe kan je nu iets bekritiseren zonder een redelijke conceptie van hoe het beter kan? Het is immers nogal eenvoudig iets te bekritiseren (niets is perfect), maar je moet dat wel doen vanuit een standpunt waarbij het redelijkerwijze aangenomen kan worden dat het beter kan. Als je niet kan argumenteren hoe het beter zou kunnen, is je kritiek toch irrelevant?'

Etc.

Altijd dat 'ja, ik geef kritiek omdat iets niet beantwoord aan mijn nirvana'-gezeur.

Ik neem ongelijkheid in de brede zin als een gegeven. Als je aan de ene prutst (economische) zal je op andere verliezen (politieke). Ik heb liever economische vrijheid en politieke gelijkheid dan omgekeerd; want omgekeerd kan niet.

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door alice

Daarom moet je wanneer je meer kansen wilt bieden, aan ieder kind, achter de voordeur komen van kinderen die het slecht doen op school!

Je moet ouders durven aanspreken, en cultuur of religie mogen geen obstakel zijn om dat gesprek uit de weg te gaan, maar dan blijft de voorwaarde wel dat ouders je verstaan, de taal spreken! Enig idee hoeveel moeders en vaders dit niet kunnen? Die ouders lezen de brieven van school niet, gaan niet naar ouderavonden, kijken geen agenda na en snappen niets van het belang van onderwijs in Vlaanderen, dat maakt hun kinderen "achtergesteld".
Thuis worden die kinderen niet gestimuleerd, voor hen geen muziekschool of tekenlessen, geen hulp voor wat aan leerstof niet begrepen werd, vader is afwezig en moeder heeft de zelfredzaamheid van een kleuter! Daar ligt de oorzaak en niet in het onderwijs wat met moederklasjes, huiswerkbegeleiding, extra taallessen, zorgcoachen, al genoeg doet!

Als we nu eens niet kinderen verplichten om 12 jaar van hun leven te 'leren' wat de staat wilt dat ze leren, maar meer vrijheid gunnen. Zou dat niet meer recht doen aan de dynamiek van alle individuen?

Voor al die verhaaltjes van links van 'elk kind is uniek' komt daar maar weinig van tot uiting in hun totalitaire opvoedingsplannen, hoor.

[Txiki]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Dat soort kritieken is dus irrelevant - al moet ik op jou vertrouwen dat Bourdieu zo iemand is.

'Ik vind niet dat mensen moeten eten. Dat is tijdverlies en verzwakt de moraliteit.'

'Heb jij een alternatief?'

'Dat is niet aan mij.'

'Maar vooronderstelt je kritiek niet een alternatief? Hoe kan je nu iets bekritiseren zonder een redelijke conceptie van hoe het beter kan? Het is immers nogal eenvoudig iets te bekritiseren (niets is perfect), maar je moet dat wel doen vanuit een standpunt waarbij het redelijkerwijze aangenomen kan worden dat het beter kan. Als je niet kan argumenteren hoe het beter zou kunnen, is je kritiek toch irrelevant?'

Etc.

Altijd dat 'ja, ik geef kritiek omdat iets niet beantwoord aan mijn nirvana'-gezeur.

Ik neem ongelijkheid in de brede zin als een gegeven. Als je aan de ene prutst (economische) zal je op andere verliezen (politieke). Ik heb liever economische vrijheid en politieke gelijkheid dan omgekeerd; want omgekeerd kan niet.

Kijk, ik ben zeker geen "Bourdieu-specialist" in die zin dat ik alles van hem bestudeerd zou hebben, maar, toeval of niet, donderdag geef ik een presentatie rond zijn veldtheorie. Daarvoor heb ik uiteraard een beetje moeten lezen, waaronder een aantal interviews met hem. En, hoe goed en interessant ik zijn theorieën ook vind, ergens is en blijft hij een leuteraar. Ik wil maar zeggen: hij praat zich overal uit, maar de "extra's", zoals alternatieven en contradicties in zijn gefilosofeer, gaat hij uit de weg.

[IronChef]

Oorspronkelijk geplaatst door Heftruck

Alsof overheidssubsidiëring het onderwijs zo fantastisch heeft gemaakt.

Met overheidssubsidiëring van het onderwijs is niets mis. Wat je met dat geld doet en welke voorwaarden er aan het krijgen van dat geld vastzitten, dat is waar het fout loopt.

[Praetorian]

Oorspronkelijk geplaatst door Another Jack

Zeer goede en correcte analyse, hij vertrekt zoals zoveel sociologen doen in die deterministische gesloten sociale kasten.

Het is echter niet zo deterministisch als het lijkt: een individu mét capaciteiten drijft meestal vanzelf naar boven.

Voorbeelden:
Michel Onfray: zijn ouders werkten als arbeiders in een kaasfabriek.
Dimitri Verhulst: wie het boek gelezen heeft of de film gezien weet wat ik bedoel
Wilfried Martens: groeide op in ellende.
Roland van Campenhout: komt uit een marginaal milieu

...

Zij hebben als individu met een sterke wil bereikt wat ze nastreefden, en zij hadden daar de overheid, noch enig GOK-beleid voor nodig gehad.
Hoe goedbedoeld die maatregels ook zijn.

In plaats van de jongeren het signaal te geven: als er wat verkeerd of het minder gaat, WIJ zullen dat wel u oplossen, wij passen ons aan aan u, het is niemands fout,.. zouden we ze moeten aanmoedigen dat zij ZELF het beste uit de kast moeten halen, dat ze later ook niets steeds met hun handje zullen vastgehouden worden.
Zoals Adrian het zegt: paternalisme lost niets op.

Doe gewoon een sociologische analyse van die creatieve beroepen en je komt automatisch uit op het feit dat het grootste deel telkens opnieuw komt uit gegoede klassen. Het is niet omdat per toeval enkelen ontsnappen aan hun klassenachtergrond, dat daarom plotseling moet worden beweerd dat een voluntarisme genoeg is om de idiote slogan "be what you want to be" na te praten.

Daarom dat Bourdieu lezen wel eens nuttig kan zijn.

[Herr Flick]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

Bourdieu zegt echter ook dat die capaciteiten (=dat culturele kapitaal) van generatie op generatie wordt doorgegeven binnen een redelijk gesloten circuit. Mensen die van thuis uit het belang van studeren meekrijgen, hebben een grotere kans om te slagen op school en later hun kinderen te wijzen op het belang van studies. Kinderen die nooit op het belang van studies gewezen worden, zullen zich minder inzetten.

Je kan dat idd gaan verklaren vanuit de 'eigen inzet', of je kan gaan kijken vanwaar die 'eigen inzet' afkomstig is. Indien de slaagkansen, of zelfs de kansen op een job in hoofdzaak zouden afhangen van de eigen inzet, dan kan die inzet intergenerationele kloven niet verklaren. (het feit dat kinderen van topmanagers het beter doen dan het gemiddelde, terwijl kinderen van armen het bvb minder goed doen, zelfs wanneer er geen financiële barrières bestaan) De bijdrage van Bourdieu bestaat er ondermeer uit dat hij - met zijn aandacht voor het culturele en sociale kapitaal - stelde dat onderwijs die kloof bijna nooit zal kunnen dichten, aangezien zoiets als 'inzet voor school' niet aan iedereen wordt meegegeven.

Mijn vader had nen A4 metaal, ... de motivatie bestond hierin, "ge kunt maar maken dat ge er door zijt, of ge kunt naar t fabriek... " Resultaat, A1 zonder te blijven hangen, blijven hangen was overigens geen optie, dat resulteerde in ge kunt maar gaan werken.

ik had niet moeten afkomen met ik vind geen werk, of ik wil dit of dat niet doen... overigens.

Trouwens de rest van de familie zou ook nog wel wat "gemotiveerd" hebben, goei resultaten halen , en zorgen dat ge werk had, of doorgaan voor de schande van de familie. U ziet, er waren weinig of geen andere opties.

En geloof het of niet, maar zelf voor de grootste rebellen van den hoop werkte dit op een of andere manier.

[AdrianHealey]

Oorspronkelijk geplaatst door Praetorian

Doe gewoon een sociologische analyse van die creatieve beroepen en je komt automatisch uit op het feit dat het grootste deel telkens opnieuw komt uit gegoede klassen. Het is niet omdat per toeval enkelen ontsnappen aan hun klassenachtergrond, dat daarom plotseling moet worden beweerd dat een voluntarisme genoeg is om de idiote slogan "be what you want to be" na te praten.

Daarom dat Bourdieu lezen wel eens nuttig kan zijn.

Wat is uw klasseachtergrond?

[jamás será vencido]

Oorspronkelijk geplaatst door Another Jack

Zeer goede en correcte analyse, hij vertrekt zoals zoveel sociologen doen in die deterministische gesloten sociale kasten.

Het is echter niet zo deterministisch als het lijkt: een individu mét capaciteiten drijft meestal vanzelf naar boven.

Voorbeelden:
Michel Onfray: zijn ouders werkten als arbeiders in een kaasfabriek.
Dimitri Verhulst: wie het boek gelezen heeft of de film gezien weet wat ik bedoel
Wilfried Martens: groeide op in ellende.
Roland van Campenhout: komt uit een marginaal milieu

Zij hebben als individu met een sterke wil bereikt wat ze nastreefden, en zij hadden daar de overheid, noch enig GOK-beleid voor nodig gehad.
Hoe goedbedoeld die maatregels ook zijn.

In plaats van de jongeren het signaal te geven: als er wat verkeerd of het minder gaat, WIJ zullen dat wel u oplossen, wij passen ons aan aan u, het is niemands fout,.. zouden we ze moeten aanmoedigen dat zij ZELF het beste uit de kast moeten halen, dat ze later ook niets steeds met hun handje zullen vastgehouden worden.
Zoals Adrian het zegt: paternalisme lost niets op.

Bourdieu zelf hoort ook die mensen die konden opklimmen. Hij beschouwde dat echter als een 'accident de parcours'. Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen, dat wil niet zeggen dat er geen duidelijke maatschappelijke tendensen zijn.

Bourdieu zou zich ook niet over het GOK-beleid uitlaten. Het GOKbeleid zou een menging zijn van meerdere machtsvelden. Het politieke veld waarin de machhebbers aan de macht willen blijven, het onderwijs waar de heersende kennisklasse de macht wilt behouden, en zo nog meer domeinen. Allemaal gekenmerkt door machthebbers die aan de macht willen blijven. Let op, deze visie is interessant, ze is echter te beperkt en dient aangevuld te worden.

Het huidige beleid heeft ook niet het doel om iets op te lossen in leerlingen hun naam. Leerlingen hebben alle vrijheid. Maar, de drempels die hun vrijheid belemmeren om een hoger diploma te behalen, dienen weggewerkt te worden.

[Txiki]

Oorspronkelijk geplaatst door jamás será vencido

Maar, de drempels die hun vrijheid belemmeren om een hoger diploma te behalen, dienen weggewerkt te worden.

Vraag is of dat kan en hoe ver een beleid daarin moet gaan.

[jamás será vencido]

Oorspronkelijk geplaatst door Andy

Bourdieu zegt echter ook dat die capaciteiten (=dat culturele kapitaal) van generatie op generatie wordt doorgegeven binnen een redelijk gesloten circuit. Mensen die van thuis uit het belang van studeren meekrijgen, hebben een grotere kans om te slagen op school en later hun kinderen te wijzen op het belang van studies. Kinderen die nooit op het belang van studies gewezen worden, zullen zich minder inzetten.

Inderdaad.

Je kan dat idd gaan verklaren vanuit de 'eigen inzet', of je kan gaan kijken vanwaar die 'eigen inzet' afkomstig is. Indien de slaagkansen, of zelfs de kansen op een job in hoofdzaak zouden afhangen van de eigen inzet, dan kan die inzet intergenerationele kloven niet verklaren. (het feit dat kinderen van topmanagers het beter doen dan het gemiddelde, terwijl kinderen van armen het bvb minder goed doen, zelfs wanneer er geen financiële barrières bestaan)

Betekent dat er verschillende andere barieres bestaan, buiten de financiele. En dat dus ook die drempels moeten weggenomen worden.

De bijdrage van Bourdieu bestaat er ondermeer uit dat hij - met zijn aandacht voor het culturele en sociale kapitaal - stelde dat onderwijs die kloof bijna nooit zal kunnen dichten, aangezien zoiets als 'inzet voor school' niet aan iedereen wordt meegegeven.

Wel rekening houdend met het feit dat de machthebbers over het culturele en sociale kapitaal kunnen veranderen. Het hoeven dus niet steeds dezelfde mensen te zijn die uitgesloten worden.

[jamás será vencido]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Dat soort kritieken is dus irrelevant - al moet ik op jou vertrouwen dat Bourdieu zo iemand is.

'Ik vind niet dat mensen moeten eten. Dat is tijdverlies en verzwakt de moraliteit.'

'Heb jij een alternatief?'

'Dat is niet aan mij.'

'Maar vooronderstelt je kritiek niet een alternatief? Hoe kan je nu iets bekritiseren zonder een redelijke conceptie van hoe het beter kan? Het is immers nogal eenvoudig iets te bekritiseren (niets is perfect), maar je moet dat wel doen vanuit een standpunt waarbij het redelijkerwijze aangenomen kan worden dat het beter kan. Als je niet kan argumenteren hoe het beter zou kunnen, is je kritiek toch irrelevant?'

Etc.

Altijd dat 'ja, ik geef kritiek omdat iets niet beantwoord aan mijn nirvana'-gezeur.

Ik neem ongelijkheid in de brede zin als een gegeven. Als je aan de ene prutst (economische) zal je op andere verliezen (politieke). Ik heb liever economische vrijheid en politieke gelijkheid dan omgekeerd; want omgekeerd kan niet.

De waarneming dat alles in de samenleving via machtstructuren wordt bepaald, kan als een kritiek worden gezien dat die machtstructuren er beter niet zouden zijn. Bourdieu lijkt er echter niet vanuit te gaan dat dat ooit zou gebeuren.

[jamás será vencido]

Oorspronkelijk geplaatst door AdrianHealey

Als we nu eens niet kinderen verplichten om 12 jaar van hun leven te 'leren' wat de staat wilt dat ze leren, maar meer vrijheid gunnen. Zou dat niet meer recht doen aan de dynamiek van alle individuen?

Voor al die verhaaltjes van links van 'elk kind is uniek' komt daar maar weinig van tot uiting in hun totalitaire opvoedingsplannen, hoor.

Je bent nog altijd niet ingegaan op de kritiek in verband met vrij onderwijs.
1 ivm personeelsbezetting
2 ivm kinderen dan niet meer voor vakken als wiskunde, taal, etc. zouden kiezen
3 voorbeelden uit het verleden die aantonen dat dat leidt tot totale anarchie en een toestand van wilden.
4 Kinderen moeten opgevoed worden met bepaalde waarden en in een bepaald kader, kinderen moet een bepaald gedrag aangeleerd worden, doe je dat niet, dan krijg je beestjes.

[Another Jack]

Oorspronkelijk geplaatst door jamás será vencido

Inderdaad.



Betekent dat er verschillende andere barieres bestaan, buiten de financiele. En dat dus ook die drempels moeten weggenomen worden.




Wel rekening houdend met het feit dat de machthebbers over het culturele en sociale kapitaal kunnen veranderen. Het hoeven dus niet steeds dezelfde mensen te zijn die uitgesloten worden.

Moeten de machthebbers dan VTM, VT4, MnM, Studio 100, Kristof, Helmut Lotti verbieden?

Hoe kunnen de machthebbers in hemelsnaam het culturele en sociale kapitaal veranderen?
Weer muffe posters in de klas van "Ik lees een boek en dat is megacool"?
Je kan mensen geen cultuur door hun strot duwen, of je moet het aanpakken zoals Mao in 49 deed...

[jamás será vencido]

Oorspronkelijk geplaatst door IronChef

Met overheidssubsidiëring van het onderwijs is niets mis. Wat je met dat geld doet en welke voorwaarden er aan het krijgen van dat geld vastzitten, dat is waar het fout loopt.

2