Zelfmoordcijfers doorheen de geschiedenis

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Spiritus

Uiteraard, maar wat ik bedoel: het is hoedanook een langdurig & intensief proces dat bij vele mensen niet kan tot standkomen zonder externe hulp.

Zeer zeker.

[Groentje-18]

Oorspronkelijk geplaatst door Spiritus

Het verzet zich niet tegen aanpassingen, het persoonlijk referentiekader is eerder een organisch groeiend proces.
Je kan het veranderen, maar dit vraagt intensieve, langdurige therapeutische behandelingen.

Met een slaagkans van één op drie ...

Psychotherapie wordt bovendien niet terugbetaald en de werkzaamheid verschilt heel erg van psycholo(o)g(e) tot psycholo(o)g(e). Als de klik tussen patiënt en psycholoog er al is. Maar mensen die erdoor zitten hebben jammergenoeg niet de neiging om zorgvuldig uit te kiezen naar welke psy ze gaan, met wie het klikt, of zo assertief te zijn om te zeggen dat ze de samenwerking niet echt zien zitten. Laat staan dat ze iedere week braaf op afspraak naar de therapeut(e) gaan. We spreken hier over zwaar depressieven, dit zijn mensen die je zelfs niet gemotiveerd krijgt om een ijsje te gaan eten bij wijze van spreken... Daarbij veronderstel je dan nog dat ze de financiële middelen en mogelijkheden hebben om therapie aan te gaan. Daar wil het schoentje ook wel eens knellen.
Maar eerst en vooral moet er al motivatie en dus nog iets van hoop of moed zijn...

In de praktijk zijn er mensen die suïcide plegen, zonder dat ze ooit een psycholo(o)g(e) of psychiater van kortbij hebben gezien.

[Spiritus]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Met een slaagkans van één op drie ...

Psychotherapie wordt bovendien niet terugbetaald en de werkzaamheid verschilt heel erg van psycholo(o)g(e) tot psycholo(o)g(e). Als de klik tussen patiënt en psycholoog er al is. Maar mensen die erdoor zitten hebben jammergenoeg niet de neiging om zorgvuldig uit te kiezen naar welke psy ze gaan, met wie het klikt, of zo assertief te zijn om te zeggen dat ze de samenwerking niet echt zien zitten. Laat staan dat ze iedere week braaf op afspraak naar de therapeut(e) gaan. We spreken hier over zwaar depressieven, dit zijn mensen die je zelfs niet gemotiveerd krijgt om een ijsje te gaan eten bij wijze van spreken... Daarbij veronderstel je dan nog dat ze de financiële middelen en mogelijkheden hebben om therapie aan te gaan. Daar wil het schoentje ook wel eens knellen.
Maar eerst en vooral moet er al motivatie en dus nog iets van hoop of moed zijn...

In de praktijk zijn er mensen die suïcide plegen, zonder dat ze ooit een psycholo(o)g(e) of psychiater van kortbij hebben gezien.

Dat is inderdaad zo, de problemen liggen dan ook aan de basis van onze samenleving. Deze creëert situaties waar veel ongelijkheid is, en waar er vele uitersten zijn op alle gebieden van het leven.
Ik persoonlijk schuif de 'schuld' naar ons economisch monetair kapitalistisch systeem, waar je alles in het leven slechts kan realiseren met geld; iets wat in zekere zin een collectieve illusie is.
Maargoed, dat is een ander onderwerp.

[Groentje-18]

Oorspronkelijk geplaatst door Nynorsk

D�*t is dus compleet je eigen interpretatie.
Had je liever gehad dat ik zei dat je je beter niet dergelijke 'waarom' vragen stelt en beter gewoon blijft waar je bent en langzaam wegteert?

Hierboven was er iemand die zei dat hij er volledig door zat omwille van zijn werk. Ik zie niet in wat er verkeerd aan zou zijn om een persoon in die situatie te vragen waarom je daar dan blijft. Dat is een legitieme vraag hoor. Geen teken van zwak en dom zijn. Iedereen komt in zijn leven in situaties waar hij niet wil zijn.

Ah ja. Waarom verandert iemand gewoon niet van werk? Juist! Het is niet alsof je zoiets goed moet overwegen en er voor- en nadelen aan verbonden zijn. Bovendien kan je in ieder beroep, met iedere opleiding, in iedere sector, met iedere leeftijd, ... makkelijk van werk switchen. En dat werk is altijd binnen dezelfde omtrek, met dezelfde leuke collega's (en er is geen kans dat er een niet toffe bij zit of dat je bv. weer gepest wordt of het daar bv. weer zal tegensteken na een tijdje), anciënniteit blijft, er is geen sprake van langdurige wachtlijsten bij specifieke gevallen (bv. GTB) ...
Gelukkig worden lopende leningen om het huis af te betalen automatisch stopgezet, net als alle andere facturen, van zodra je op een werkloosheidsuitkering terugvalt.

Mensen hebben vaak niet eens in de gaten wat hen nu net zo somber tot zelfs depressief maakt! Veelal is het een samenhang van factoren.

En stel je voor dat je iemand hebt die alles op zijn werk schuift (wat misschien wel terecht kan zijn): van werk veranderen meneer. Daag, tot nooit meer! Maar wat als dat werk dan na een tijd weer tegenvalt? Wat als hij geen ander werk vindt? Wat als hij om de één of andere reden aan dat werk gebonden is (dat bestaat hoor) voor een bepaalde tijd, wat als deze persoon van werk verandert, en het betert niet ... Behalve dan dat hij zich een idioot voelt, omdat hij dacht dat van werk veranderen hielp en zijn vorige werk bij nader inzien toch interessanter bleek...

Ik denk eigenlijk dat na het lezen van jouw posts, heel veel mensen zijn gekomen tot hetgeen wat jij ziet als dè oorzaak van het hoge aantal zelfdodingen : alle slechte dingen aan zichzelf attribueren.
Zodra zien we aan de statistieken, wanneer jij van leer bent getrokken.

[Groentje-18]

Oorspronkelijk geplaatst door Flanelcondoom

Dat is toch wat ik zeg? Zelfbekrachtigend, waardoor het zich verzet tegen aanpassingen.

Dat is m.i. iets anders.
Veel bekrachtiging halen de meeste mensen bv. niet uit depressieve gevoelens.

Het leidt tot self-fulfilling prophecies, dat wel.
Soms zijn schema's overigens heel moeilijk tot zelfs niet veranderbaar.

En ... alle onzin en DSMetjes ten spijt, objectief gezien kan je niet zeggen dat de ene zijn beeld van de werkelijkheid objectiever en per definitie realistischer is dan dat van de ander, of dat van de ander vroeger.
Dat we radartjes zijn in een samenleving waarbij de economie en winst maken voorop staat, met als voornaamste doel dat ik consumeer en zo weinig mogelijk kost, maakt mij bv. allesbehalve tevreden. Ik kan bijgevolg twee dingen doen: zeggen tegen mezelf dat het anders is (wat volgens mij niet zo is, maar je weet nooit: je zelf iets wijsmaken kan een aanvaardbare strategie zijn om er mee om te gaan) en dan "verander ik dus mijn denkschema" of ik kan het proberen accepteren en ondanks het feit dat het zo is, er toch proberen het beste van te maken ... Bij dat laatste is mijn schema over de wereld/de mensheid niet veranderd, maar het kan wel zijn dat ik het zo beter kan hanteren en het dus tot minder sombere gevoelens leidt.

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Dat is m.i. iets anders.
Veel bekrachtiging halen de meeste mensen bv. niet uit depressieve gevoelens.

Nee. Daar gaat het niet om. Het gaat om de manier waarop je wereld ziet. Je denkkader, je wereldbeeld, je paradigma. De manier waarop jij je zintuiglijke impulsen ordent en categoriseert bij het binnenkrijgen. De labels die alle concepten krijgen en naar welke ze worden gerangschikt.


Een denkkader is zelfbekrachtingend, waarmee ik bedoel:

(Ax. 0): Elk denkkader zal op elke mogelijke manieren streven naar het behoud van zichzelf en zal ontkrachting trachten te weerstaan.


Het denkkader is de persoon niet. Maar als een denkkader zeer nadelig is voor een persoon, zal het moeilijk zijn om eruit te stappen omdat het denkkader inert is, niet weg wilt.

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Wat een onzin. Je hebt geen keuze. Tenzij je in de brousse wilt gaan wonen. Maar zelfs dan nog. Overleven op eigen houtje en zonder iemand is voor een modern westers mens geen sinecure meer. Gesteld dan dat je hutje en biotoopje nog een tijdje blijft bestaan.
Je weet ook dat "bevrijd jezelf van de omgeving" grote prietpraat is. Zelfs over de plas heeft men al achterhaalt dat het toch maar een spotgoedkoop politiek en zwaar theoretisch ideetje blijft.

Als ik me niet vergis bepleitte jij hier een tijdje geleden diezelfde bevrijding van de omgeving als nu. Je zou niet meedoen aan de rat race, waarom moest iedereen gaan werken? Studies waren ook voor niets nodig. Je zou je beter voelen in de bouwsector en je eigen ding doen binnen onze samenleving. Luxe zei je niets...
In een andere recente discussie zei je echter dat je 13 uren per dag werkte. (En weet je in alle ernst daar obesitas aan, net alsof iedereen tegenwoordig 13 uur per dag zittend moét werken om rond te komen. )

Nu ga je me toch waarlijk niet zeggen dat jij tegen suicidalen zegt dat ze geen keuze hebben eh. Geloof ik niks van.
Ik stel alleen in de brousse gaan wonen ook niet voor als alternatief.
Wat wil je eigenlijk zeggen?

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Flanelcondoom

Het gaat in dit geval hierom:

Sommige mensen zitten vast in een denkstramien dat hen diep ongelukkig maakt. Maar om te beseffen dat men eruit moet, uit dat stramien, moet men eerst beseffen dat er iets mis is met het stramien, wat nogal moeilijk is als het bestaat uit "alles loopt voor mij fout, ik handel correct maar kan gewoon geen geluk meemaken".
Nynorsk gelooft dat men "gewoon zomaar moet kunnen eruitgeraken" omdat ze dat zelf heeft gedaan.

Dat lukt uiteraard niet alleen, een mens heeft iemand nodig die dat stramien samen met jou in vraag wil stellen. Ik denk ook dat dat een zeer lang proces is, maar ik geloof er wel in dat iedereen uit zo'n stramien k�*n komen. Ik heb dat overigens altijd al gedacht hoor, da's nu niet bepaald iets nieuws ofzo. Alleen heb ondertussen bijgeleerd dat "zelfs ik" uit stramienen kan komen. Ik denk niet dat mensen gedoemd zijn om eeuwig en altijd in dergelijke denkpatronen vast te zitten. Ik zou het persoonlijk spijtig vinden mocht ik wel zoiets denken, en ik vrees dat het je niet zal lukken om me te overtuigen van het feit dat het voor vastzittende mensen compleet hopeloos is.

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Nynorsk

Dat lukt uiteraard niet alleen, een mens heeft iemand nodig die dat stramien samen met jou in vraag wil stellen. Ik denk ook dat dat een zeer lang proces is, maar ik geloof er wel in dat iedereen uit zo'n stramien k�*n komen. Ik heb dat overigens altijd al gedacht hoor, da's nu niet bepaald iets nieuws ofzo. Alleen heb ondertussen bijgeleerd dat "zelfs ik" uit stramienen kan komen. Ik denk niet dat mensen gedoemd zijn om eeuwig en altijd in dergelijke denkpatronen vast te zitten. Ik zou het persoonlijk spijtig vinden mocht ik wel zoiets denken, en ik vrees dat het je niet zal lukken om me te overtuigen van het feit dat het voor vastzittende mensen compleet hopeloos is.

Ja, iedereen kan eruit komen. Maar niet iedereen heeft toegang tot de middelen om eruit te komen.

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Je hoeft je niet tot mij te richten hoor.

voel je maar niet persoonlijk aangesproken, het was algemeen bedoeld.

Maar als het allemaal zo makkelijk en evident zit, zitten er nu onterecht duizenden Belgen te sterven aan eenzaamheid.

Ja, die zitten daar inderdaad onterecht te sterven. Of vind jij het soms terecht dat sommige mensen sterven uit eenzaamheid? Nee toch eh.

Om die eenzaamheid op te lossen is meer nodig dan iemand die ooit eens naar je luistert (en knikt of 'uhuh' zegt. Cursussen sociale vaardigheden in het onderwijs implementeren, zou geen slecht idee zijn.

Ik denk dat vriendschap het belangrijkste is in iemands leven. Ik denk dat er voor iedereen vrienden bestaan. Zaak is ze te vinden. Dat is niet simpel, maar opnieuw: ik denk niet dat er mensen zijn die van nature of zo gedoemd zijn het zonder vrienden te stellen, voor wie het nooit zal lukken, enzovoort.

Ik heb je hier in K&K weten te vertellen dat je zat te verkommeren zonder eten.... dus je hebt zelf al aan den lijve ondervonden dat het ook een kwestie is van de juiste mensen kennen, mensen kennen die bereid zijn om ... en dat die mensen op dat moment beschikbaar moeten of willen zijn.

Eh? Misschien nog eens goed herlezen. Er was een moment in m'n leven dat ik bewust heb gekozen om het met veel minder te doen dan ervoor. Ik heb van niemand hulp nodig gehad. Heeft ook leuke effecten hoor. Ik heb nu meer inkomen dan toen, maar ik geef nog steeds evenveel uit als toen. En ik zit belange niet te verkommeren hoor

Terzijde kan je ook niet van mensen verwachten dat ze onvoorwaardelijk en voor eeuwig vriendjes worden hé, en al je grillen bv. doorstaan en behoeftes inlossen. Of je kan wat losse relatietjes aanknopen, maar daar heb je op den duur dus ook niets aan. De gulden middenweg bewandelen wordt nogal eens verstoord door de agenda van het leven.

En wat bedoel je daarmee?

Opnieuw, goedkoop en vooral onterend antwoord vind ik dit eerlijk gezegd. Eenzaamheid is één van dè problemen van het decennium!

Je doet alsof ik niet inzie hoe groot een probleem als eenzaamheid is.
Ik weiger gewoon te aanvaarden dat dit een oplosbaar probleem is voor het individu. Het cynische van de zaak is dat er op 500m afstand van elkaar 2 mensen eenzaam kunnen zitten wezen die prima zouden klikken met elkaar.

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Echt ...

Blij dat je uit die donkere periode in je leven bent, maar om maar een tipje van de sluier te liggen van wat ik denk bij het lezen van deze post:

- niet alle anderen hebben hetzelfde diploma als jou, een diploma als psychologe wat je toegang tot kennis verschaft in de menselijke psy
- een diploma dat suggereert dat je IQ toch wel een stuk boven de 100 zal liggen normaalgezien, dat is ook iets waar niet iedereen vanzelfsprekend mee behept is. Je weet dat het gemiddelde IQ van de psychiatrische patiënten veel lager ligt dan het gewone populatiegemiddelde.
- deze mensen kregen ook niet noodzakelijk dezelfde kansen als jij (hangt samen met 1 en 2 uiteraard)


Je begint hier nog net niet met een beschuldigende vinger te wijzen naar al wie ooit aan suïcide-ideatie gedaan heeft of deed. De dommeriken. Lijkt me een beetje ongepast, zeker voor iemand die zelfs obesitas (niet veroorzaakt door medische toestanden) van de hand doet als "iets wat je overkomt".

Ik vind zelfmoord inderdaad meestal niet de beste keuze nee, en ook niet de enige uitweg.
Wat wil je eigenlijk dat ik zeg? Als ik zeg dat ik het terecht vind dat sommige mensen mensen zelfmoord plegen zal het vast ook niet goed zijn voor jou eh?
Er zijn inderdaad situaties waarin ik het eens zou zijn met de keuze van de zelfmoordenaar, maar het lijkt me dat dat toch maar een minderheid is hoor.
Toen Yasmine zelfmoord pleegde, heb jij dan écht niet eens gedacht: gvd meid, dat was dom, je kon nog gelukkig worden. Zelfs al kan je begrijpen waarom iemand dat deed, ik slaag er echt niet in om dat in al die gevallen de slimste optie te vinden, verre van.

Maar goed, ik mag besluiten dat sommigen de situatie van zelfmoordenaars als hopeloos beschouwen?

[Anna List]

meisjes,meisjes ...


wie zelfmoord pleegt is ziek hé

it's the chemicals !

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Anna List

meisjes,meisjes ...


wie zelfmoord pleegt is ziek hé

it's the chemicals !

[Anna List]

Oorspronkelijk geplaatst door Flanelcondoom

sorry heb eigenlijk maar de laatste 2 posts gelezen

ik hoop dat ik geen brokken maakte :o

wat bedoel je met ?

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Groentje-18

Ah ja. Waarom verandert iemand gewoon niet van werk? Juist! Het is niet alsof je zoiets goed moet overwegen en er voor- en nadelen aan verbonden zijn. Bovendien kan je in ieder beroep, met iedere opleiding, in iedere sector, met iedere leeftijd, ... makkelijk van werk switchen. En dat werk is altijd binnen dezelfde omtrek, met dezelfde leuke collega's (en er is geen kans dat er een niet toffe bij zit of dat je bv. weer gepest wordt of het daar bv. weer zal tegensteken na een tijdje), anciënniteit blijft, er is geen sprake van langdurige wachtlijsten bij specifieke gevallen (bv. GTB) ...
Gelukkig worden lopende leningen om het huis af te betalen automatisch stopgezet, net als alle andere facturen, van zodra je op een werkloosheidsuitkering terugvalt.

Mensen hebben vaak niet eens in de gaten wat hen nu net zo somber tot zelfs depressief maakt! Veelal is het een samenhang van factoren.

En stel je voor dat je iemand hebt die alles op zijn werk schuift (wat misschien wel terecht kan zijn): van werk veranderen meneer. Daag, tot nooit meer! Maar wat als dat werk dan na een tijd weer tegenvalt? Wat als hij geen ander werk vindt? Wat als hij om de één of andere reden aan dat werk gebonden is (dat bestaat hoor) voor een bepaalde tijd, wat als deze persoon van werk verandert, en het betert niet ... Behalve dan dat hij zich een idioot voelt, omdat hij dacht dat van werk veranderen hielp en zijn vorige werk bij nader inzien toch interessanter bleek...

Ik denk eigenlijk dat na het lezen van jouw posts, heel veel mensen zijn gekomen tot hetgeen wat jij ziet als dè oorzaak van het hoge aantal zelfdodingen : alle slechte dingen aan zichzelf attribueren.
Zodra zien we aan de statistieken, wanneer jij van leer bent getrokken.

Rustig jong.

Het gaat hier over zelfmoord. Iemand die op het punt staat om zelfmoord te plegen omdat hij op -500% staat op het werk, omdat hij het niet meer aankan dat hij thuis mishandeld wordt,... heeft in principe niet veel keuze hoor. Het is weggaan of sterven. Eigenlijk is op zo'n moment de rest wel wat bijzaak. Als je doodgaat, is er geen toekomst meer. Als je weggaat misschien wel eh.
Als één van m'n familieleden of vrienden zo diep zit dat hij er een eind aan wil maken ga ik in ieder geval niet zeggen: je moet gaan werken, dat moét, anders is er misschien geen goeie toekomst meer. Jij toch ook niet? Ik kan die alleen maar aanraden om dan naar de dokter te gaan, je tenminste efkes thuis te laten zetten. Da's beter dan doodgaan, niet? En vandaar zie je dan wel. Misschien kan je na een tijd terug gaan met progressieve tewerkstelling. Misschien is psychiatrie nodig. Misschien moet er langer gerecupereerd worden. Misschien kan er tijdens die periode naar een nieuwe job gezocht worden. In ieder geval is er eerst rust nodig. Op is op.
Ik vind het in ieder geval allesbehalve een schande dat mensen dat doen hoor. Wat raad je nu mensen aan? Blijven verder gaan?

Als er een vriendin naar je toekomt die zegt dat ze er een eind aan wil maken omdat ze het niet meer aankan dat haar man haar iedere dag slaat en verkracht, dan kom je toch niet aanzetten met "oei, en ja, je kan er ook niet van weg want hoe ga je dat dan doen met de lening enzo". Die lening is dan redelijk fokking bijzaak zenne. Eerst leven, dan lening.

[Flanelcondoom]

Misschien ontstond hier een misverstand gisterennacht.

Ik was steeds bezig over het denkkader van een persoon, en niet over de omgeving.

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Flanelcondoom

Ja, iedereen kan eruit komen. Maar niet iedereen heeft toegang tot de middelen om eruit te komen.

Op welke middelen doel je dan?
Ik denk dat medemensen toch wel het belangrijkste zijn. En in principe het énige.

[Nynorsk]

Oorspronkelijk geplaatst door Flanelcondoom

Misschien ontstond hier een misverstand gisterennacht.

Ik was steeds bezig over het denkkader van een persoon, en niet over de omgeving.

Ik vrees dat ik over beiden bezig ben.

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Nynorsk

Op welke middelen doel je dan?
Ik denk dat medemensen toch wel het belangrijkste zijn. En in principe het énige.

Ja, dat. Medemensen die niet enkel gewillig zijn, maar voldoende kwaliteiten hebben om hun goede wil effectief te kunnen doorstralen op een manier die werkt.

[Flanelcondoom]

Oorspronkelijk geplaatst door Nynorsk

Ik vrees dat ik over beiden bezig ben.

Wel, het is niet zo makkelijk om zomaar een uitspraak te doen over beiden.

Het zit zo:

Indien iemand duidelijk in een contraproductieve situaie zit, is het inderdaad aan te raden om de persoon van situatie te doen veranderen, zoals jouw voorbeeld met de lening.
In sommige gevallen is dit doenbaar.

In andere hangt de omgeving nauw vast aan het denkkader.


Een denkkader ondermijnen is veel, veel moeilijker dan een situatie te veranderen. Tegen iemand die in een dwaze situatie zit kan men nog roepen "stap eruit, nu!!!".

"Verander van denkkader, nu!!!" is dan weer iets wat nooit zal werken.